วรรคทอง

[toxin]

มาแปะบทกลอน โคลง บทกวีที่ชอบกันดีกว่าครับ

วรรคทองเป็นวรรคในบทกวีที่สื่ออารมณ์ ความรู้สึก และควรค่าแก่ความจดจำ
บางบทอาจจะใช้ภาษาง่ายๆ ก็ได้

[หงุมหงิม]

อารมณ์มันโลดแล่นมาจากจู๋นู้นใช่มั้ยคะ 

[toxin]

แม่นแล้วครับ
ยกตัวอย่าง ...
.
.
.

รักที่ต้องเลือก (วันนี้)

โอ้วันนี้...วันสำคัญตื้นตันนัก
มิรู้จักเลือกทางอย่างไรได้
ถ้าไม่ไปพบเขาเราเสียใจ
แต่ถ้าไปพบเขาเราเสียตัว

กรรณิการ์ (เฮงรัศมี) หิรัญรัศมี

[toxin]

หนึ่งจะมีรักใหม่อย่าให้รู้                       
สองจะอยู่กับใครอย่าให้เห็น
ให้ฉันเถิดขอร้องสองประเด็น                 
แล้วจะเป็นผู้แพ้ที่แท้จริง

จาก.. ขอ...
โดย เอก หทัย (สนธิกาญจน์  กาญจนาสน์)

[toxin]

แม้อกนี้แคบนักน้องรักเอ๋ย
อย่าหวั่นเลยอุ่นอุรากว่าอกไหน
เมื่อมีพี่เอื้ออกแคบให้แอบไอ
จะออมไว้ให้อิงเพียงหญิงเดียว

จากก "ออมอก"

สวัสดิ์  ธงศรีเจริญ

[toxin]

บทนี้สุดยอดครับ ...

๏ เลือดฝาดเอ็งเปล่งปลั่งก็ยังสาว
ลองแก่คราวขนาดยายจะไหวหรือ?
เสน่ห์ที่มิได้ทำจากน้ำมือ
สามสี่มื้อบอกตรงตรงก็คงคลาย

ข้าหลงรักก็เพราะเล็งเห็นเอ็งสวย
ปราศสิ่งช่วยเสริมให้ชวนใจหาย
วันแรกสึกออกมาก็ตาลาย
เอ็งกลับกลายเกินจริตแผกผิดคน

เรียนตัดเสื้อในเมืองเป็นเรื่องชอบ
ถูกระบอบขอบเขตของเหตุผล
เพราะคนเราไร้วิชาย่อมพาจน
ข้าไม่เถียง,อ็งด้นถูกหนทาง

สามเดือนเหมือนสามปีที่ข้าบวช
หัวใจรวดร้าวเลยยินเอ่ยอ้าง
ว่ารักชื่นสิจะชืดรสจืดจาง
เกือบแหกกลางพรรษาออกมาดู

เมื่อเห็นตาเคยซื่อกลับดื้อรั้น
ยิ่งเชื่อมั่นแน่ใจเอ็งหมายหลู่
น้ำตาแค้นตกในรินไหลพรู
อุตส่าห์สู้ห่วงหวงเท่าดวงใจ

สิ้นเอ็งแล้วข้าก็พร้อมจะยอมบ้า
ฆ่าเอ็งก็เหมือนฆ่าน้าผู้ใหญ่
ลูกกำนันบุญน้อยขอคล้อยไกล
ข้าไม่ใช่ลูกชายนายอำเภอ   

จาก "จากลูกชายกำนันถึงลูกสาวผู้ใหญ่บ้าน"
ขรรค์ชัย บุนปาน

[toxin]

ความรักเหมือนโรคา
บันดาลตาให้มืดมน
ไม่ยินและไม่ยล
อุปะสัคคะใดใด
ความรักเหมือนโคถึก
กำลังคึกผิขังไว้
ก็โลดจากคอกไป
บยอมอยู่ ณ ที่ขัง
ถึงหากจะผูกไว้
ก็ดึงไปด้วยกำลัง
ยิ่งห้ามก็ยิ่งคลั่ง
บหวนคิดถึงเจ็บกาย

จาก "มัทนะพาธา"
สมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6

[หงุมหงิม]

^
^ ชอบบทนี้เหมือนกันค่ะ



แล้วก็ชอบบทนี้ พูดประจำ เวลากินเหล้า 555+


ไม่เมาเหล้าแล้วแต่เรายังเมารัก  สุดจะหักห้ามจิตคิดไฉน   
ถึงเมาเหล้าเช้าสายหายก็ไป   แต่เมาใจนี้ประจำทุกค่ำคืน   

สุนทรภู่

[toxin]

ยังมีอีกหลายบทที่ผมชื่นชอบครับ
เปิบข้าว ปณิธาณกวี วักทะเล เสียเจ้า และอีกหลายๆ บท

ใครมีบทไหนที่ชอบ อย่าลืมมาแบ่งปันกันอ่านนะครับ
ตอนนี้ขอฝากไว้อีกบทก่อนไปนอนครับ

อันความคิดวิทยาเหมือนอาวุธ
ประเสริฐสุดซ่อนใส่เสียในฝัก
สงวนคมสมนึกใครฮึกฮัก
จึงค่อยชักเชือดฟันให้บรรลัย

จาก "เพลงยาวถวายโอวาท"

สุนทรภู่

[แอ้]

ส่วนมากไม่ได้อ่านบทประพันธ์ที่เป็นกลอนทั้งหมดค่ะ.. เลยจำได้ไม่มาก..
จะพยายามไปหามาอีกนะคะ.. สำหรับวันนี้.. มาจากอิเหนา ตอน ลานางจินตหรา

โอ้ว่าอนิจจาความรัก              พึ่งประจักษ์ดังสายน้ำไหล
ตั้งแต่จะเชี่ยวเป็นเกลียวไป         ที่ไหนเลยจะไหลคืนมา
สตรีใดในพิภพจบแดน              ไม่มีใครได้แค้นเหมือนอกข้า
ด้วยใฝ่รักให้เกินพักตรา              จะมีแต่เวทนาเป็นเนืองนิตย์
โอ้ว่าน่าเสียดายตัวนัก              เพราะเชื่อสิ้นหลงรักจึงช้ำจิต
จะออกชื่อลือชั่วไปทั่วทิศ           เมื่อพลั้งคิดผิดแล้วจะโทษใคร

[กำนม.};oO=]

"หญ้าคา ต้นหนึ่ง ต้นน้อย
ยืนคอย รับลม รับฝน
กร้านแดด แผดกล้า ฟ้าบน
อ่อนโยน น้อยนิด ...ติดดิน"
หนอน  เพื่อนแม้น };oO=

[oRn]

กรุ่นไอรักปักดวงใจให้พี่เช่
คิดแล้วเซทรุดทรวงลวงอกหมี
ยากกล่าวเอื้อนเอ่ยว่าจาหาวจี
รักของหมีร่ำร้อยเรื่อยว่าโฮกๆ

[roundbol123]

ไม่เห็นลุงป๋วยนานเลย
สวัสดีค่า 

[เทอร์โบบูสเตอร์]

เน่าหนอนนอนในรู มีใช่อยู่ใต้ตั่งเตียง
ด้อมด้อม มามองเมียง สไบเฉียง ปลิวไหวไหว
ผมขาว ยาวประบ่า กูแทบบ้า นั่นเด็กใคร
ค่อยค่อย หันมองไป โอ๊ะนั่นไง ตายท้องกลม




แต่งเอง ตะกี้ 

[toxin]

ใครมาลวงอกหมีให้ชีช้ำ
หลอกให้หัวใจหมีนี้ระกำ
ได้แต่ร้องเพียงคำว่าโฮกโฮก