ถ้าตั้งใจหัดถ่ายรูป...

[iSharp]

ถ้าฟอนต์ออกทริปแล้วผมเอาอุปกรณ์
ไปให้ลองใช้นี่จะโดนด่าว่าโชว์ ป่าวครับ

[คิ้วหนาจ้ะ]

ไม่เกี่ยวมังครับ
เอามาเต๊อะ เดี๋ยวผมช่วยใช้ 

[คุณชาย ( 737 )]

 เขาเรียกคนมีน้ำใจนะชาร์ป อย่าไปคิดมาก โอกาสของคนเรามักมีไม่เท่ากัน แต่การแบ่งปัน
เป็นเรื่องดีๆที่ควรทำ 

[อู๋]

อ่านไปก็แอบคิดว่า การเอารูปไปลงตามเว็บต่างๆมันผิดยังไงไม่รู้ (เหมือนจะเข้าเรื่องสันดานมนุษย์เลย) จะว่าไปพี่ๆก็พูดแทงใจดำไปหลายจึกเลย แต่ก็มีนะ คนที่เป็นตากล้องออกมาด่าพวก "ช่างแม่งเหอะ" ก็มี เหมือนสงครามไม่รู้จบเลย สาดกันไปมา

ส่วนตัวผมก็ไม่ชอบออกทริปครับ ชอบลุยเดี่ยวมากกว่า เคยไปอบรมถ่ายรูปเหมือนแต่ละคนพยายามจะโชว์พาวต่างๆนานา พอยกกล้องถ่ายก็เริ่มมีอุปกรณ์มาละ ผมก็จัดว่าเป็นพวกบ้าอุปกรณ์ครับ ทำไมเหรอ? เวลารับงาน อะไรหลายๆอย่างมันบีบให้เราต้องพัฒนา ทั้งมุมมองและปัจจัยจากอุปกรณ์ด้วย ความคมของรูปผมไม่ค่อยสนอยู่แล้ว ไม่ได้เอาไปปริ้นท์บอร์ดโฆษณาหนิ แต่ไอ้หน้าชัดหลังเบลอเนี่ย อยากได้ ไอ้เลนส์ไวแสงเนี่ย อยากได้  ไอ้อุปกรณ์แสงต่างๆก็อยากให้มันดีกว่านี้ เพราะผมรู้สึกแย่เวลางานออกมาห่วยครับ เหมือนทำให้ลูกค้าผิดหวัง แล้วมันก็จะลามทำให้ชื่อเราเสียด้วย ถ้าเรื่องวัดแสงเนี่ย ผมว่าเกือบทุกคนที่ซื้อกล้อง D-SLR มาใหม่ๆก็รู้สึกเหมือนกันว่า "ทำไมสีมันซีด" ไม่สดเหมือนคนอื่นเลย ผมก็อยากลองให้มันได้ ถึงมันจะดูจุกจิกเรื่องมากก็ตามแต่ผมพอใจกับภาพที่ได้มา

ถึงสังคมถ่ายภาพมันจะเละเฟะยังไง ผมก็ยังชอบ ชอบที่จะดูมุมมองของคนอื่น ดูว่าทำไมมุมเดียวกันแต่มันคิดได้ต่าง คิดได้เจ๋งกว่าเรา(ฟะ) ทุกวันนี้ผมก็เบื่อครับ เบื่อ pixpros เบื่อ 2how หลายๆอย่างที่มันเน่า แต่ผมก็ยังเข้าไปเรื่อยๆ ไปดูความคิดคน เอารูปไปโพสเพื่อดูว่าเราไปได้ถึงจุดไหน

ผมพอใจครับที่ผมเรื่องมากก่อนจะถ่ายรูป พอใจที่บางรูปเอามา process แล้วมันสวย ผมพอใจอย่างนี้ครับ

[Ah!]

อย่าคิดมากครับ
ชอบอย่างไหนก็ทำอย่างนั้น ไม่มีผิดมีถูก 
ไม่ได้โกงกินใครนิ


ชาร์ปเอามาเยอะๆ ถ้ามีโอกาสจะช่วยใช้

[Rabbitinblack]

เดี๋ยวนี้ไม่ได้ถ่ายรูป เพราะว่าสนุกกับการถ่ายรูปแล้วเหรอครับ 

ทำไมมันดูเครียดๆ จัง

[วันดี.ฮอลิเดย์]

แต่ไอ้หน้าชัดหลังเบลอเนี่ย อยากได้

จริงๆ อันกระผมว่าลองแบบหน้าเบลอหลังชัดก็สนุกดีนะ ไม่ต้องหาอุปกรณ์
(ล้อเล่นน้าาา จะได้ขำขำ)

การถ่ายภาพเหมือนการกินอาหาร ชอบอะไรก็กินอย่างนั้น ถ้าไม่ได้ขอใครกินก็กินๆ ไปเถอะจ้ะ
ปล. เก่งจริงๆ เลยเรา เปรียบทุกเรื่องกับเรื่องกินได้หมด \o/

[IM]

ทีแรกๆ ก็ถ่ายรูปด้วยความขาวสะอาด

แต่พอเริ่มถ่ายมากๆ เข้า ก็จะเริ่มถูกด้านมืดครอบงำ

และท้ายที่สุดก็จะได้พบกับผู้ชี้ทางสว่าง ดึงให้กลับสู่ตัวตนที่แท้จริง 

[Ah!]

ผมมองว่าไม่มีหรอกด้านม่งมืดอะไรเนี่ย
มีแต่กิเลสตัณหานี่แหละ

อุตส่าห์ซื้อกล้องตั้งแพง
ไม่ได้มีเวลาถ่ายรูป แถมยังจะอยากได้เลนส์ใหม่อีก 

[คิ้วหนาจ้ะ]

ทีแรกๆ ก็ถ่ายรูปด้วยความขาวสะอาด

แต่พอเริ่มถ่ายมากๆ เข้า ก็จะเริ่มถูกด้านมืดครอบงำ

และท้ายที่สุดก็จะได้พบกับผู้ชี้ทางสว่าง ดึงให้กลับสู่ตัวตนที่แท้จริง 

แหม่งๆ หยั่งกะสตาร์วอร์ 

[toeytoeytoey]

เคยขึ้นสู่จุดสูงสุดของความเครียดในการถ่ายรูปเหมือนกันครับ
คือยอมรับเลยว่าเป็นพวกบ้าอุปกรณ์ (ก็มันจำเป็นต้องใช้ในการทำงานจริงๆนะ  )
แล้วมันเครียดว่าช็อตนี้ต้องใช้อะไร ต้องวัดแสงที่ไหน เกร็งไปหมด

อยู่มาวันหนึ่งก็ได้คุยกะไอ้แอนนี่แหละ
เลยตาสว่าง ยอมเสียศักดิ์ศรี ใช้โหมด P (ศักดิ์ศรีที่เราคิดไปเองว่า คนใช้ P คือไม่เจ๋ง)
..เท่านั้นแหละ อย่างมัน
การถ่ายรูปสนุกขึ้นมาแบบไม่น่าเชื่อ โอ้ว จ๊อดด 

แนะนำเลยครับ โหมด P ส่วนใครใช้ฟูจิ แนะนำโหมด S (คิดเองว่ามันมาจากว่าคำ สวย )

ปล.แต่ถ่ายงานก็ต้องกลับไปโหมด M วัดแบบละเอียดๆกันต่อไป..

[✖ S U R A L I S M ✖]

ผมมองว่าไม่มีหรอกด้านม่งมืดอะไรเนี่ย
มีแต่กิเลสตัณหานี่แหละ

อุตส่าห์ซื้อกล้องตั้งแพง
ไม่ได้มีเวลาถ่ายรูป แถมยังจะอยากได้เลนส์ใหม่อีก 

ตามนั้นเลยครับ 5555
เปิดร้าน 8 โมง ปิดร้าน 4 ทุ่ม  24/7 
กล้องซื้อมา จนจะบูดอยู่แล้ว แต่ยังเพียรพยายามเก็บเงินซื้อ 10-22 

[8e88]

จริงๆมันขึ้นอยู่กับนิสัยของคนนะ จะใช้อะไร พกอะไร มีอะไร แพงรึเปล่า ถูกรึเปล่า ไม่ได้เป็นประเด็นเท่าไหร่
ลองอ่าน link ที่แอนเอามาให้อ่าน อันนี้คือใช่เลย ....ไม่รู้จะเปรียบเทียบยังไง...

สมมุติว่าเราตั้งทีมเตะฟุตบอลกันมาแบบเฮฮา เล่นเพื่อสุขภาพ เล่นเพื่อสนุก ไม่ได้คิดผลแพ้ชนะ
แต่ไปๆมาๆมันมีบรรยากาศแปลกๆเกิดขึ้นในทีมขึ้นมา เช่น บางคนไม่ยอมผลัดกับคนอื่นเป็นโกลล์, บางคนที่เล่นดีๆไม่ยอมส่งบอลให้เพื่อน เล่นกันอยู่แค่ 2-3 คน คิดแค่ว่าคนอื่นมันอ่อนส่งไปเดี๋ยวทำบอลเสีย, เวลาทีมโดนยิงแล้วโวยวายเพื่อนทั้งๆที่ตัวเองก็ไม่ได้ลงมาช่วยไล่, คิดว่าเป็นเทวดาที่สุดในทีม สั่งโน่นสั่งนี่ แต่พอตัวเองพลาดก็โวยโวยคนอื่น

จุดประสงค์จริงๆก็คือ คนที่มีนิสัยประมาณนี้ เล่นฟุตบอลกับกลุ่มเพื่อนๆที่เล่นเพื่อออกกำลังกาย เรื่องไม่น่าจะซีเรียสก็ดันซีเรียส
บางทีคิดเอาเองในใจว่าถ้าเล่นเก่งจริงมึงคงไปเล่นฟุตบอลอาชีพไปแล้ว ทำไมมาทำได้แค่โชว์เหนือกับเพื่อนวะเนี่ย มึงโชว์ผิดที่แล้วล่ะ  
สนามสมัครเล่นมันก็คือสมัครเล่น ไม่ใช่สนามมืออาชีพ ..แล้วถ้าเป็นมืออาชีพจริงๆเนี่ยถึงเขามาเล่นขำๆในสนามที่เล็กกว่า เขาก็รู้ว่าจะวางตัวยังไง มีแต่มือสมัครเล่นบางคนที่คิดว่าตัวเองเหนือ ตัวเองก็ทำได้ระดับมืออาชีพ ก็จะโชว์พาวกับคนอื่นว่ากูโปรกว่า แต่จริงๆคือยังไม่ใช่มืออาชีพหรอก เขาคิดไปเองทั้งนั้น  

...เพราะคนที่เก่งหรืออยากจะเข้าสู่การเป็นมืออาชีพจริงๆ เขาจะไปเล่นในสนามที่สูงกว่า คู่แข่งเก่งกว่า มาตรฐานสูงกว่า ...เขาจะรู้ว่าไม่ควรลงไปเล่นสนามเล็ก อาจจะมีบ้างทื่เล่นแบบสบายๆในสนามเล็กในบางครั้ง แต่เขาไม่ได้ซีเรียสอะไรตรงนั้น ....แต่พวกที่โชว์พาว จงใจป่าวประกาศอะไรบ่อยๆในสนามเล็กอยู่ร่ำไป ทำนองว่ากูเนี่ยมืออาชีพ แต่ไม่อยากดังอยากจะอยู่ในที่เล็กๆ ความจริงแล้วก็คือไปสนามใหญ่แล้วสู้เขาไม่ได้ ไม่มีที่ให้ยืน   ...พวกที่เก่งแล้วรักสงบ สันโดษจริงๆ เขาจะอยู่เงียบๆ ไม่ค่อยทำอะไรโตกตากโชว์พาวอะไรมากหรอก อันนี้คือเท่าที่เจอๆมา

มันก็ขึ้นอยู่กับนิสัยกับการวางตัวที่บอก

[iannnnn]

มวยอาชีพกับมวยสมัครเล่นมันชกคนละเกมกันน่ะครับ
เอ๊ะ เปรียบยังงี้จะดูยากกว่าเดิมไหม


บอลเมื่อวานก็รู้สึกเหมือนกันครับ
แต่ไม่ใช่ในทีวีนะ หมายถึงสนามจริง
ที่ทั้งสองฝ่ายก็บอก เล่นกันสนุกๆ อย่าซีเรียส
แต่อย่าเช็กล้ำหน้าได้ไหม จะได้สนุกๆ
อะไรแบบนี้แหละครับ ผมยังนึกเอามาเปรียบกับการถ่ายรูปเหมือนกัน

ถ้าฟอนต์ออกทริปแล้วผมเอาอุปกรณ์
ไปให้ลองใช้นี่จะโดนด่าว่าโชว์ ป่าวครับ

ชาร์ปเอามาเลยครับ ถือว่าเป็นสไตล์ของตัวเองเลยแหละ
คือถ้าอยู่ในสังคมที่ยอมรับความแตกต่างอย่างสร้างสรรค์นี่แหละ ถือเป็นกำไรแล้ว
ที่แน่ๆ คืออยากเห็นชาร์ปตัวจริง

[โก้]

เรื่องจริงคือบางรูป ผมเองก็ไม่ได้ตั้งใจถ่ายซักเท่าไหร่
ด้วยนิสัย "ขี้เกียจ" มาตั้งแต่ออกจากท้องแม่แล้วล่ะ

ทรรศนคติเรื่อง "การเก็บภาพ" ของผมยังเป็นเหมือนเดิม
คือ อยากถ่ายแบบไหนก็เก็บภาพเลย อยากอันเดอร์เท่านี้
อยากโอเวอร์เท่านี้ อยากให้เบลอ อยากให้ไม่ชัด ฯลฯ

เรื่องอุปกรณ์เป็นเรื่องของ
- มีตังค์จ่าย
- มีโอกาสได้ใช้เรื่อยๆ ทั้งในหน้าที่และส่วนตัว

ชอบที่จะได้ภาพสด แล้วนั่งภูมิใจในภาพเรา นี่ก็ดีครับ
ชอบที่จะรีทัช เพื่อให้มันดีขึ้น แล้วนั่งอมยิ้มในความงาม นั่นก็ดีครับ
ชอบอย่างไหน เอาอย่างนั้น อย่าไปหันมองคนอื่นแล้วลังเลกับตัวเอง
จะมีหันมองก็ต่อเมื่อเราไม่รู้ว่ามันถ่ายยังไง เป็นยังงี้ได้ไง ?
แบบนี้ค่อยหันมามอง แล้วก็ถามเอาความรู้จากเขา อย่าลอกเลียนแบบครับ

มุมมองภาพ มันซ้ำกันได้ครับ แต่บางที "สไตล์" มันลอกไม่ได้

ปล. บอลไม่มีล้ำหน้า เดี๋ยวมันก็มีกองหน้า 10 คนสิครับพี่ หลังอย่างผมจะไปเล่นตรงไหน