ซากุระสีเลือด

[Rabbitinblack]

  เด็กน้อย R.I.P

[แอ้]

  เศร้ามากๆ ..

[กวางจ้ะ]

 

[psyfer]

เรโกะ 

[✌]

น้ำตาซึม

[Nichnan]

สงสาร

น่าจะตื้บแม่เลี้ยงก่อนตาย จะได้คุ้มหน่อย

[ส้ ม ♥]

เจ้ปุก พอดีส้มอ่านเจอเรื่องคุณปู่ฆ่าล้างครัว เนื่องจากป่วยแล้วโดนแขวะว่าเป็นสิ่งรบกวนครอบครัว เป็นภาระอะไรพวกนี้อ่ะ

แล้วพอดีว่าไปอ่านการ์ตูนคุโรซากิ มันพูดถึงทุ่งเดนเดระ  ซึ่งเป็นทุ่งที่ ญี่ปุ่นสมัยก่อน จะเอาคนแก่ใส่ตู้มาทิ้งไว้ที่นี่

เพื่อลดปัญหาปากท้องในครอบครัวลงไป เพื่อให้คนที่เหลืออยู่รอด จึงมีการเอาพ่อ แม่ ที่แก่เฒ่าของตัวเองมาทิ้งไว้ที่นี่ (ทั้งยังเป็นๆ)

แล้วเจ้ปุกบอกว่าญี่ปุ่นเป็นครอบครัวเดียวเยอะ แล้วตอนนี้คนแก่ที่ญี่ปุ่น เค้าอยู่กันยังไงเหรอคะ 

[slaveofann]

คนแก่ญี่ปุ่น อยู่กันแบบแฮปปี้ชิบหายเลยล่ะส้ม
อยากจะลองทำสกู๊ป ชีวิตสุขสันต์ของคนวัยเกษียณ มาให้อ่านเหมือนกัน
แต่ถ้าจะทำจริง มันคงไม่ได้มาอยู่ในจู๋นี้แฮะ  โคตรคนละโหมดเลย
คนแก่ที่นี่ สวัสดิการดีโคตรๆ ได้รับเงินเลี้ยงดูจากรัฐ ถ้าได้ส่งเงิน
เหมือนฝากบำนาญมาแต่ตอนทำงาน แถมไปเที่ยว ขึ้นรถไฟใช้บริการสาธารณูปโภค
เชิงท่องเที่ยว ก็ได้ลด ถึง 60-70% ถ้าเป็นสวนดอกไม้ ที่มีเต็มไปหมด
จะได้ลดถึง 90% เลยล่ะ คนแก่ที่นี่จึงมีความเป็นอยู่ที่ดีมากๆ ติดอันดับโลกเลย
ส่วนครอบครัวเหี้ยๆ ที่ทิ้งพ่อทิ้งแม่ ทิ้งปู่ย่าตายาย มันก็มีทั่วโลกนั่นแหละ
ไม่ต้องมาดูไกลถึงนี่ แถวบ้านเรา มีให้เห็นกันเยอะจนไม่อยากจะเห็น

คุณป้าวัยมันส์ที่นี่ มากันเจ็ดคน ทำผมเจ็ดสี เหมือน คุณป้าเรนเจอร์
เฮ้ย ไม่ได้พูดเล่นนะ วัฒนธรรมมันต่างกัน ที่ญี่ปุ่น คนแก่มีล้่นประเทศมากเลย
แถมมีความคิดแปลกประหลาด ว่า ถ้าทำผมสีน้ำตาลหรือดำ นี่เชยมาก
ป้าเลยล่อ สีเขียว สีม่วง สีชมพู สีแดง สีเหลือง เป็นเรนโบว์เรนเจอร์ ที่อายุรวมกันสองพันปี

คนที่นี่ จิตใจไม่ได้พันผูกกับครอบครัว จนแยกไม่ได้แบบบ้านเรา
พออายุยี่สิบ นี่ควรจะไสหัวออกจากบ้าน ไปอยู่ด้วยตัวเองได้แล้ว
อันนี้ ที่ต่างจากบ้านเรามากๆ คือเลี้ยงจนตาย
มีเพื่อนแม่หลายคน ถามว่า ทำไมยังส่งปุกเรียนอีก
อายุเท่านี้แต่งงานได้แล้วนะ แม่ก็บอก ยังเด็กอยู่ จะรีบแต่งไปไหน
คนมันห่างกันสิบกว่าปี พอเจอกันอีกหน วัยเลยหยุดอยู่ที่ 14 หย่อนๆ

สรุปชีวิตความเป็นอยู่ของคนแก่ที่นี่ดีมากๆเลยนะ
อายุเจ็ดสิบ แปดสิบ ยังปั่นจักรยาน ท่องเมือง ชอบปิ้งหาของถูกกันอยู่เลยล่ะ
แต่นิสัยของป้าๆที่ไม่ดีอย่างนึง คือ ขี้อิจฉาน่ะ
ถ้ามีคนใหม่ๆ เข้ามาในสังคมที่เค้าอยู่มานานแล้ว
อาจถูกต่อต้าน และกดดันจากสมาคมคนชราแห่งประเทศยุ่นปี่ได้สบายเลย

[จั๊วจ่ะ :)]

  แล้วพวกคนไร้บ้าน ที่สิงตามสถานีรถไฟอะคะพี่ปุก

เค้าดูเป็นระเบียบมากๆเลย
จั๊วเจอพวกเค้าทุกวัน เวลาขึ้นรถไฟตรงสถานีแถวโรงแรม (สถานีอุเอโนะ)

แต่บางคนก็ตัวเหม็นนิดนึง
ส่วนมากทุกคนจะแต่งตัวเหมือนๆกัน
ใส่เสื้อหนาวตัวนึง ผมยาว หนวดยาว
แล้วก็จะมีอุปกรณ์ยังชีพของตัวเอง แบบผ้าปู กางเกงยีนส์พับเป็นหมอน

อยากรู้ว่าคนพวกนี้ เป็นคนจำพวกไหนกันคะ
มันคือคนไร้ที่อยู่ แบบที่บ้านไล่ออกจากบ้าน
หรือพวกตกงานไร้อนาคต อะไรพวกนั้นอะคะ ?

[slaveofann]

คนจำพวกนี้เรียกว่า Homeless อ่านแบบยุ่นๆว่า โฮมุเลสึ
แปลว่าพวกไร้บ้านนี่แหละ
คนพวกนี้ มีมาจากหลากหลายที่เลย
เช่น ล้มละลาย บ้านช่องไม่มี เงิน年金 ที่อ่านว่าเน็นคิน
ซึ่งใช้ในการส่งให้รัฐเพื่อเก็บเป็นเงินสำรองเลี้ยงชีพตนเอง
ตั้งแต่สมัยวัยทำงาน ก็ไม่ส่ง พอหมดวัยทำงาน ก็เลยกลายเป็นคนไร้ที่อยู่
น่าสงสารมากเลย ขอทานที่นี่ มักไม่ได้รับความเมตตา
จะไปหวังขอเงิน ขอข้าวเข้ากิน ก็ถูกไล่ตะเพิดเอาง่ายๆ
พอตกดึกก็นอนตามสวนสาธารณะบ้าง นอนตามหน้าบ้านคนอื่นบ้าง
ตัวมีกลิ่นแรงเพราะไม่มีที่อาบน้ำ ข้าวก็คุ้ยขยะกิน น่าสงสารยิ่งกว่าหมาข้างถนน
ขอทานบ้านเราไฮโซกว่าแยะ

สิ่งที่พอทำได้คือ ถ้าวันไหน เลิกงานดึกมากๆ จะเก็บอาหารเหลือจากแขกที่มากิน
ซึ่งเป็นของดีๆ สะอาด และไม่ผ่านน้ำลายใคร ใส่กล่อง เอาข้าวสวยๆร้อนๆโปะด้วยอาหารพวกนี้
เอาไปให้คนพวกนี้กินกัน เวลาเค้าได้รับ เค้าจะดีใจมาก คนบ้านเค้าไม่ทำกัน
บางทีก็ได้หมูย่าง ปูผัดผงกะหรี่ กุ้งห่อป่อเปี๊ยะ สำหรับพวกเค้าเรียกอาหารราชาเลย
แต่บางทีให้ไปก็ไม่พอ เจอไถทีสองสามร้อยเยนอีก  แต่ส่วนมากก็ให้ไปนะ
มันไม่ได้เดือดร้อนอะไรมากมาย กับการช่วยคนด้อยโอกาสสักคน
ถึงแม้มันจะเป็นทางแก้ไขที่ไม่ถูกนัก ที่ช่วยคนที่ไม่ดูแลตัวเองมาแต่สมัยวัยทำงาน
แต่ชีวิตที่เค้ามีอยู่ตอนนี้ ก็เหมือนบทลงโทษที่รุนแรงมากพออยู่แล้ว
น้ำใจเล็กๆน้อยๆ ไม่ทำให้ตัวเองและสังคมเสียหายอะไรนักหรอก
ในเมื่อรัฐบาลไม่สามารถแก้ไขปัญหานี้ได้ จะปล่อยให้คนตายเพราะอดข้าว
ทั้งๆที่ตัวเองเปิดร้านอาหารอยู่ พูดจริงๆ ทำไม่ลง

[Rabbitinblack]

คนไทยมีน้ำใจ ไม่ว่าอยู่มุมใดในโลก 

[คุณชาย ( 737 )]

 เราควรให้โอกาสกับคนที่ด้อยกว่าเราเสมอ ถ้าเขาต้องการ

[ป้าแป้งกึ่งสำเร็จรูป]

   ปุกน่ารักอ่ะ

[Nichnan]

+ ให้คนน้ำใจงาม

[โตน]

พี่ปุกใสๆใจดีกลับมาแล้ว