ซากุระสีเลือด

[หนูอร]

เรื่องมันยาวววว 

[slaveofann]

เล่าเลยๆๆๆ 

[คุณชาย ( 737 )]

 มาเก็ตไก่จิ้มตอนนี้จะทันไหม 

[✌]

มือปราบโรคจิต

[❤ ตูน ❤]

เปลืองตัว เปลืองแรง เปลืองใจ ไม่พอ
แล้วกลายเป็นมาทะเลาะกับคนอื่นอีก (แอบสนุกเล็กๆนะพูดตรงๆ)
จากคนที่ไม่แคร์คนอยู่แล้วแบบตู
และชอบคิดแผนอะไรไม่ค่อยดี เวลาโมโห
ไม่อยากให้มันด้านมารกลับมามากกว่านี้ว่ะพูดจริงๆ

ขอแอบอ้างไกลหน่อยนะพี่ปุก แต่ว่า อ่านอันนี้แล้วนึกถึงจู๋นี้
อย่าคิดแผนไรน่ากลัวนะเจ๊ ตูนกลัว

ปล. มาแปลให้อ่านต่อหน่อยเซ่ รออยู่นะเนี่ย

[Kums]

เรื่องมันยาวววว 

ยาวเลยเหรออร 

[เดอะบุ๋ม]

เก็ตไก่จิ้ม
แต่สังขยานี่อะไรฟะ ชอบภาพประกอบ โคตรได้อารมณ์เลย

เคยเกริ่นๆเรื่องของน้องที่ทำงานร้านพิเศษให้ฟัง ว่าเจอ
พวกโรคจิตมานวดไทยที่ร้านให้ฟังมาครั้งนึง ที่นวดๆอยู่
ยื่นมือไปจับเท้าน้องมาดม (น้องคนนี้ตีนใหญ่มาก )
มันบอก คนอะไรเท้าสวยจัง ขอดมหน่อยได้ไหม เอาเท้า
ไปลูบคลำบนหน้าเหียกๆ พูดจบก็ขอให้น้องเค้าเอาเท้าไปนวดหน้ามันที
พูดไป แบบหน้าหื่นสุดยอด โอ้ยแต่ละเรื่อง มันสุดยอด
จบที่ควักคัตเตอร์ออกมา เลื่อนไปเลื่อนมา แล้วโทรมาอีกเป็นร้อยสาย
รวมกับไอ้หน้าม้า จากไอทีวี ทำให้ดินแดนปลาดิบเราไม่ละมุน
เหมือนที่เคยฟังก่อนมา

มีอีกเรื่องอยากจะเล่าให้ฟัง เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อเจ็ดปีที่แล้ว
โดยเฉพาะนาโกย่า เป็นเรื่องของไอ้โรคจิต ใส่ชุดคล้ายสูทยาว กางเกงหลวมๆ
เดินก้มหน้า ไม่สบตาผู้คน พอเจอเหยื่อ ที่ทำงานกลางคืน เดินกลับบ้านคนเดียว
มันก็เดินตาม จนเข้าลิฟท์ได้ แล้วก็ปลดกระดุมกางเกง  รูดซิบสูทยาว ล่อนจ้อน
โชว์ไข่ดำๆ สาวที่ไหนเห็นก็ตกใจเป็นที่สุด จะหนีก็หนีไม่ได้
อยู่กับไอ้ไข่เน่า ในลิฟท์สองคน ก้มหน้าแทบตาย มันยิ่งเริงร่า
มีความสุข และบางครั้งถึงกับถึงจุดสุดยอด 

มันทำบ่อยมาก จนทั้งเมืองหวาดหวั่น ไม่กล้ากลับบ้านคนเดียวกันเป็นแถบ
แน่นอน คนไทยที่ทำงานร้านนั่งดื่ม ถ้ากลับบ้านยามวิกาล ไม่มีรูปหล่อกล้ามใหญ่
เดินไปส่ง ได้เจอไม่ดี กันถ้วนหน้า

นอกจากหลอนแล้วยังขยะแขยง ไอ้พวกโรคจิตนี่ มันจะมีระดับความถ่อย
เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จากถอดกางเกงโชว์ไข่ย้อย ก็มีชักกระโปกโชว์
มากความทราม ตามระดับความสูงของตึก 
จนวันนึง ก็มาถึงคิวของพี่ฟ้า สาวงามแห่งเมืองนาโกย่า

พี่ฟ้าทำงานร้านนั่งดื่ม วันนั้นแขกอยู่จนตีสองครึ่ง
ดื่มกันทั้งคืน เมาแต่ก็ยังพอมีสติ พอลงแทกซี่ถึงหน้าอพาร์ทเมนท์
ก็เจอ ผู้ชายใส่สูทสีน้ำตาลอ่อน ก้มหน้างุดๆ ตามแบบฉบับโรคจิตแท้
เท่านั้นพี่ฟ้าก็วิ่งโกยเข้าลิฟท์ทันที...แต่ไม่ทันพ้นมือมัน
ไอ้โรคจิตสอดแขนมาพอดีกับจังหวะที่ลิฟท์กำลังปิด
ทำให้มันสอดแทรกตัวบางๆของมัน เข้ามาในลิฟท์ได้
พี่ฟ้าหวาดหวั่น แต่ไม่หวาดกลัว อาจจะไม่ใช่มันก็ได้มั้ง พี่เค้าคิด
แต่ผลออกมาว่า พี่เค้าคิดผิดว่ะ ไอ้เวรนั่น โชว์ไข่ย้อยทันที
แถมทำหน้ารุ่มร่าม ยิ่งเหยื่อตกใจ มันยิ่งมีอารมณ์มากเท่านั้น

แต่ขอโทษ พี่ฟ้าไม่กลัวว่ะเฮ้ย
กลับหยิบร่มสีชมพู ขนาดสองฟุตได้ ฟาดมันในลิฟท์เลย
ถึงแม้จะถึงชั้นตัวเอง ก็ไม่ลง ไอ้ห่า อยากโชว์ใช่ไหม
ตูจะตีให้ไข่แตกเชียว  พูดแล้วก็ฟาดไม่ยั้ง
ผลกลับตาลปัตรแบบนี้ ไอ้โรคจิต กลับเป็นฝ่ายพ่าย วิ่งหนีออฟจากลิฟ์
ลงบันได ดึงกางเกง มือนึง อีกมือคว้าเสื้อ ลงจากชั้น 4 มาชั้นหนึ่ง

ส่วนพี่ฟ้าก็วิ่งตาม เอาร่มไร้ฟาด เรียก ไอ้เหี้ย อยากโชว์นักนะมึง
อารมณ์แกเมาๆด้วย ถ้าเป็นปกติคงไม่บ้าบิ่นขนาดนี้
คนเค้าก็มอง นึกว่าผัวเมียทะเลาะกัน เมียจับได้เจอผัวมีอะไรกับเมียน้อย
เลยเอาร่มไล่ฟาด  และพี่ฟ้าก็เฉินหลงมาก
วิ่งสู้ฟัด ตามไอ้เวรนั่นไปเกือบกิโลนึง ส้นสูงหักชั่งแม่ง พี่ฟ้าคิดงี้
วันนี้ตูจะสอนให้เอ็งเข็ดหลาบ ไข่ไม่แตก ตูไม่เลิก

และหลังจากวันนั้น นาโกย่า ซากาเอะ ก็ปลอดภัย
จากวีรกรรมของพี่ฟ้า ร่มเรนเจอร์   

มันส์มาก

เมาแล้วทำเรื่องแบบนี้ถือว่า ดีนะคะเนี่ย 
เอาๆ แก้ต่างให้คนกินเหล้าได้ ว่ากินเหล้ามันก็ไม่ได้มีโทษอย่างเดียว

[slaveofann]

ลืมไปเสียสนิทว่ามีจู๋นี้ด้วย ยุ่งจัดน่ะนะ 

ภาพประกอบหายนะ พอดีไปหาหมอตา แล้วเขิน
ไม่กล้าถือเข้าร้าน เลยทิ้งไว้ในถังขยะ
ประเทศนี้ คนอ่านการ์ตูน ในวัยที่ไม่ใช่เด็ก
เป็นภาพลักษณ์ที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ โอเคถ้าตูอยู่คนเดียว
แม่ไม่มีคนร้จัก ไม่แคร์หรอก แต่แบกชื่อแม่ไว้กลางหลัง
ไม่กล้าทำอะไรเสี่ยงต่อภาพพจน์แก

เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจริงในโตเกียวเมื่อหลายปีมาแล้ว
เป็นเรื่องของผู้หญิงคนนึง หน้าตาสะสวย มีแฟนที่น่ารัก
มีความสุขในชีวิตดี แฮปปี้สุดสวิงเลยว่างั้น

ทำงานเป็นสาวออฟฟิส แต่ด้วยความที่รูปร่างดี ออกขาวสวยหมวยเอ็กส์
ทั้งที่นิสัยเป็นคนเรียบร้อย รักเดียวใจเดียว จึงถูกคนประเมินไปในทางลบ
ก็สาวฮอตน่ะนะ

ทีนี้เจ๊คนนี้ เค้าก็ถูกโขกสับจากอีกลุ่มป้าแก่ขาแชทประจำบริษัท
ให้ทำงานล่วงเวลาแบบไร้โอที จนกลับบ้านดึกดื่น
บ้านก็อยู่ไกล กว่าจะกลับถึง ก็เลยต้องเดินผ่านสวนสาธารณะ
ซึ่งค่อนข้างเปลี่ยว คงเดากันไม่ยาก สาวสวยผู้น่าสงสาร
ถูกกลุ่มวัยรุ่นขี้เมา ข่มขืนห้าคน ไม่รู้กี่ชั่วโมง
ร่างกายยับเยินสุดขีน แต่ยังไม่เทียบจิตใจที่เหมือนคนตายไปแล้ว

พอกลับถึงบ้าน ในสภาพที่เสื้อผ้าฉีกขาด เปรอะเปื้อนเลือดกรัง
เจอแฟนหนุ่ม แทนที่จะเป็นห่วงเป็นใย
ก็เมินเฉย ประมาณ รู้ว่าถูกข่มขืนมา เธอช่างเป็นผู้หญิงสกปรกเหลือเกิน
จากที่รักๆ มาเห็นสภาพแฟนสาวตอนนี้ ความรักมลายหายหมดสิ้น เหี้ยส่งมาเกิดของแท้
ก็เลยทิ้งเธอ ไปคบคนใหม่ ไม่สวย แต่มีหน้าที่การงานดีกว่า
เป็นถึงลูกเจ้าของบริษัท เดินควงกันให้เห็นแบบไม่แยแส 
เธอเสียใจมาก กลับบ้านน้ำตานองหน้า
แล้วก็เจอขอทานข่มขืนซ้ำอีก 

แต่คราวนี้เธอไม่ทนอีกแล้ว การถูกทำร้ายจิตใจบ่อยครั้ง
ทำให้เธอมองผู้ชายกลายเป็นสัตว์เลื้อยคลาน
ระหว่างที่ไอ้ขอทานซกมก กำลังล่วงเกินเธออย่างสุขสม
เธอทำหน้าเฉยเมยไร้อารมณ์ เอื้อมมือไปหยิบหิน
มาทุบไอ้โรคจิตแบบไม่นับครั้ง จนหัวแบะ เลือดสาด
และเหตุการณ์ครั้งนี้เองที่ทำให้ชีวิตเธอเปลี่ยนไป

เธอเปลี่ยนการแต่งตัวใหม่ยกชุด
ความสวย ที่ธรรมชาติมอบให้มาเป็นของขวัญ ที่กลายมาเป็นดาบคมทำร้ายเธอ
ได้ถูกเปลี่ยนการใช้งานมาเป็นอาวุธสุดโหดร้าย ในการก่อคดีมากมาย
เธอแต่งตัวเปรี้ยวจี๊ด ล่อตาล่อใจไอ้เข้ สุดหื่น
ทุกครั้งที่ถูกพาไปฟัน เธอจะฆ่ามันด้วยมีด หรือ อาวุธใกล้มือ จนเลือดสาดเต็มเตียง
ตายไปไม่รู้กี่ศพ พอรู้สึกตัว ก็คว้าเงิน เสื้อผ้า
เปลี่ยนสไตล์ไปเรื่อยๆ คนสวยๆ มักถูกมองด้วยความชื่นชมอยู่แล้ว
จึงทำให้เธอก่อคดีได้ง่ายเหลือเกิน

และจนถึงทุกวันนี้ ก็ยังไม่มีใครตามหาเธอเจอ
อีสาวนักฆ่าหนุ่มหน้าหม้อ

[แอ้]

โอ้..นักเขียนของเรากลับมาแล้วค่ะ .. 

เรื่องนี้จบแบบสะใจดีแฮะ ..

[roundbol123]

สงสารผู้หญิงคนนี้จัง
ผู้ชายเลวมากๆ
จบสะใจนิดๆ 

[psyfer]

แม้จะหดหู่
แต่ตอนจบสะใจฮ่ะ 

[✌]

สงสาร+สะใจ+น่ากลัว

[บัวริมบึง]

โอว..บรรยายความรู้สึกไม่ถูก

แต่แอบสะใจเล็กๆ

[Nichnan]

สงสารผู้หญิงจริงๆ

น่าจะตามไปเก็บแฟนเก่าด้วยเลยนะ

[slaveofann]

 

แฟนเก่านี่ตายแบบเละเลย แต่ไม่ได้เล่า