ธรรมเนียมของภาพยนตร์

[เดอะบุ๋ม]

ได้ยินเพลงสรรเสิญฯ เคยขนลุก   เคยน้ำตาคลอเหมือนกันค่ะ คาดว่าเป็นเพราะเพลงมันมีตัวเร้าทำให้เรารู้สึกต่างๆ  และด้วยความเคารพรักอีกหนึ่ง 

แต่ถ้าทำธุระให้ห้องน้ำ ถ้าได้ยิน ก็ไม่ยืนนะ  แถวบขส.ที่บ้าน พอถึงเวลาก็เห็นยืนกันหมด แม่ค้า ผู้โดยสาร เห็นไม่ยืนก็มีแต่คนบ้า มัวแต่ก้มเก็บขยะอยู่   

ตอนเป็นเด็ก เคยร้องเพลงที่มีคนแต่งเพี้ยนมาจากเพลงชาติด้วย

เนื้อเพลงมีประมาณว่า  ประเทศไทยแกงหน่อไม้บ่ใส่ย่านาง ...และสองสามประโยคถัดไป ถูกเซ็นเซอร์ออกอากาศไม่ได้ 

[บัวริมบึง]

         หลังจากที่มาอ่านกระจู๋นี้ย้อนหลัง และแทบจะฝังร่างตัวเองเข้าไปเลยทีเดียว

ทุกความเห็น ทุกทัศนคติ  เป็นการเปิดให้เห็นมุมมองในการมองโลก  ทั้งในแง่มุมที่เป็น

และในแง่มุมที่ไม่เคยคิดมาก่อน  (บอร์ดฟอนต์ให้อะไรมากกว่าที่คิดจริงๆ  )

          โดยส่วนตัวแล้วเป็นคนที่ยืนในโรงภาพยนตร์โดยไม่เคยตั้งคำถามหรือข้อสงสัยเลยว่า

ยืนไปทำไม หรือเพื่ออะไร  ทุกครั้งที่ยืนรู้ึสึกมีความสุขและอิ่มเต็มกับอารมณ์ของเพลงสรรเสริญพระบารมี

(รวมทั้งแอบดีใจเล็กๆ ด้วยว่าจะได้ดูหนังแล้วเว้ยตู ) อาจเพราะมีความคิดอยู่ประการหนึ่งว่า

การยืน การไหว้  การกราบ  หรือแม้แต่การผงกหัว  เป็นการแสดงความเคารพในรูปแบบต่าง ๆ

ที่คนตัวเล็กๆ อย่างเรากระทำได้  โดยไม่ต้องเสียอะไรเลยแม้แต่น้อย  ( เว้นแต่ต้องลดอัตตาของตนลงเท่านั้น )

          และถ้าจะมีคำถามต่อไปว่า  เคารพในอะไรหรือ  ก็ตอบได้อย่างมั่นใจเลยค่ะว่า เคารพในคุณงามความดี ค่ะ

ซึ่งสิ่งเหล่านี้เป็นที่รับรู้กันมาโดยตลอด  ไม่ว่าจะผ่านการโฆษณาชวนเชื่อของใครก็ตาม  รวมไปถึงไม่สนใจด้วยว่า

ถุงยังชีพเหล่านั้นจะมีที่มาจากงบประมาณหรือภาษีของใคร  เพราะโดยส่วนตัวคิดว่า มนุษย์เราทุกคนล้วนมีทางเลือก

และท่านก็เลือกที่จะไม่กระทำได้  แต่เมื่อท่านเลือกกระทำ  เราจะเอามากล่าวได้หรือว่า ที่ต้องกระทำเพราะเป็นหน้าที่ที่ต้องทำอยู่แล้ว

ถ้าเช่นนั้น  ต่อไปเราก็อาจกล่าวได้ว่า  พ่อแม่ไม่มีบุญคุณที่เลี้ยงเรามา  เพราะเป็นหน้าที่ของพ่อแม่ที่ต้องกระทำอยู่แล้ว เหรอคะ?

           ส่วนคำถามที่ว่า แล้วยืนในทุกที่หรือไม่  ถ้าไม่มีคนยืนจะยืนหรือไ่ม่ ฯลฯ ตอบได้ง่ายๆ ค่ะว่า จะทำโดยดูจาก

กาล +เทศะค่ะ เพราะใจรู้ดีว่าเคารพ พร้อมที่จะยืนให้อย่างไม่มีข้อแม้หรือเงื่อนไขใด  ดังนั้นยืนหรือไม่ยืนให้คนเห็น

ก็ไม่สำคัญเท่ากับยืนในใจทุกๆ ครั้งค่ะ


ป.ล. ข้อความข้างต้นเป็นความคิดเห็นที่อัตวิสัยอย่างสุดโต่งค่ะ

[Buob Marley]

ครูไม่มีแฟนได้ไงเนี่ย

[บัวริมบึง]

หมายความว่าไงเนี่ย

[Buob Marley]

  ก็แบบว่าพูดแบบนี้รู้สึกว่าครูสวยขึ้นมาทันตา

[ฟิ้งซ์]

ก็แบบว่าพูดแบบนี้รู้สึกว่าครูสวยขึ้นมาทันตา

แล้วปกติล่ะ?



คือถ้ามองว่าการยืนเคารพคือ "หน้าที่" ของคนชาติไทย บางคนก็จะรู้สึกว่ามันคือสิ่งที่ต้องปฏิบัติ
เหมือนโดนบังคับกลายๆ นั่นแหละครับ ก็จะมาตัดสินกันอีกทีว่า ใครเป็นผู้ที่ละเลยหรือไม่ละเลยหน้าที่
แต่โดยปกติของมนุษย์ซึ่งเป็นสัตว์สังคม ถ้าเห็นแนวโน้มของ "การทำดี" ก็มักจะทำด้วยกันไปเป็นหมู่คณะ
ด้วยเหตุผลที่ว่ากลัวจะถูกมองว่าแปลกแยก ห่างเหิน ก้าวร้าว


แต่ถ้าเอาเรื่องจิตใจลึกๆ มาคุยกัน ผมว่าเราบอกไม่ได้ว่าคนที่กำลังยืนอยู่นั้นเค้าจะคิดอะไรในใจ
เช่น ถ้าหกโมงเย็น แล้วเพลงชาติดัง คนในห้างสรรพสินค้ามีมากมายหลายคน ต่างยืนเคารพธงชาติ
ในใจของคนบางคนก็อาจจะไม่ใช่เหมือนคนส่วนมากก็ได้
เค้าอาจจะไม่เคารพอะไรมากมาย แต่อยากให้มันจบๆ ไปซะ จะได้ทำธุระของเค้าต่อ
เค้าอาจจะเคารพด้วยใจจริง แต่เค้าก็รีบไปทำธุระนะ รีบๆ หน่อยได้ไม๊
หรือเค้าอาจจะไม่ได้ยืนเคารพมานานแล้ว ดีใจจัง วันนี้ได้ยืนเคารพธงชาติด้วย
หรือบางคนก็อาจจะภูมิใจที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของสังคมที่ได้ยืนตรงเคารพธงชาติกันทุกคน
บางคนอาจจะร้องเพลงไปในใจ บางคนฮึมฮำเบาๆ บางคนร้องดังแบบไม่อายใคร
ไม่ต้องไปถามใคร เราถามตัวเองเสียก่อนว่าเราทำไปเพราะอะไร
กระแสสังคม ความเคารพส่วนตัว หน้าที่ หรืออะไร


สังเกตตอนก่อนแข่งขันกีฬาฟุตบอลของทีมชาติไทยสิครับ หรือตอนพิธีมอบเหรียญรางวัลกีฬา
ตอนเพลงชาติดัง ทุกคนในสนามต่างยืนขึ้น บางคนร้อง บางคนยืนเฉย บางคนร้องด้วยน้ำตาไหลด้วย
บางคนรู้ว่ากล้องถ่ายตัวเองอยู่ จึงร้องเพลงก็มี บางคนไม่ได้สนใจอะไร ร้องด้วยเสียงอันดังก็มี

แต่ถึงยังไงมันก็ไม่ได้แสดงถึงจิตสำนึกในขณะนั้นของเค้าได้หรอกครับ
ถ้าจะเน้นเรื่องการปลูกฝังจิตสำนึก ก็ต้องปลุกกันหลากหลายแบบครับ
โดยส่วนตัวแล้วผมคิดว่าคนไทยยังมีจิตใจที่ให้ความเคารพนับถือกันและกัน
มีการไหว้ การค้อมตัวลงเมื่อเดินผ่านผู้ใหญ่ (บางคนทำเฉพาะกับผู้ใหญ่ที่รู้จักกัน)
ผมทราบว่าบางคนถูกปลูกฝังมาในครอบครัวที่เน้นถึงวัฒนธรรมแบบนี้ จึงฝังอยู่ในใจไม่ต้องถามหาเหตุผล
เค้าทำด้วยความภูมิใจว่าพ่อแม่ญาติพี่น้องของเค้าต่างทำแบบนี้มาตั้งแต่ที่เค้าจำความได้
ยิ่งได้รู้ถึงความยิ่งใหญ่หรือตระหนักถึงความสำคัญของสถาบันแล้ว
ผมว่าเค้าก็จะยิ่งตื้นตันใจและให้ความเคารพครับ

นี่แหละเป็นหนึ่งในสิ่งที่เราภูมิใจประกาศตนว่าเป็นคนไทยครับ

[O.D.M.]

จากการอ่านความคิดเห็นของคนทุกคน
ผมมีข้อสรุปอย่างหนึ่งกับตัวเอง (เฉพาะกับตัวผมเองนะครับ ไม่ได้จะเอาเป็นบรรทัดฐานใดๆทั้งสิ้น)

คนเราทุกคนกว่าจะถึงในจุดนี้ ต้องประกอบด้วยการเรียนรู้และสัมผัสกับอะไรบางสิ่งบางอย่างมาทั้งชีวิต
คนรุ่นหนึ่ง สัมผัสความรู้สึกและประสบการณ์คล้ายๆกันมาอย่างหนึ่ง
คนอีกรุ่นหนึ่ง ก็อาจจะมีการสัมผัสและรู้สึกกับเรื่องเดียวกันนี้ ในอีกแบบหนึ่ง ที่เค้าจะได้รับมา

คนรุ่นเรา อาจจะมองคนรุ่นก่อนวุ่นวาย ไร้สาระ เชื่ออะไรงมงาย
คนรุ่นใหม่ ก็อาจจะมองคนรุ่นเรา งี่เง่า ไร้สาระ เช่นเดียวกัน
เพราะเราทั้งสามรุ่น อาจจะได้รับข้อมูลของเรื่องเดียวกันนี้ แตกต่างกันไป ทั้งมุมมอง วิธีคิด และการถ่ายทอด
ถามว่าเป็นความผิดของใครมั๊ย ... ก็คงจะไม่มีใครผิด เพราะมันเป็นวิธีคิดตามแบบที่ได้รับมา

ผมไม่แปลกใจนะ ถ้าจะมีใครมีความคิดในเรื่องต่างๆแปลกไปจากเดิมที่เคยเป็น หรืออีกหน่อยอาจสุดโต่งไปอีกทางหนึ่ง
และก็คงจะเป็นไปตามธรรมชาติที่ว่า ของทุกอย่างก็ต้องเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา อย่างไหนอยู่ไม่ได้ก็หายสาบสูญไป
อย่างไหนที่เรายังเห็นดีงามตามกัน มันก็คงจะอยู่รอดต่อไป... มันก้คงต้องขึ้นอยู่กับหลายๆปัจจัยที่จะช่วยให้
สิ่งที่เราเห็นดีงามกัน ยังคงเห็นดีงามกันต่อไปได้เรื่อยๆ โดยไม่ใช่การบังคับ แต่ด้วยความรู้สึกของผู้รับเอง
ถึงตอนนี้บังคับได้ ต่อไปคนที่บังคับตายไป คนที่เชื่อเพราะถูกบังคับ มันก็จะอคติและเกลียดเรื่องนั้นๆเข้าไส้เลย

เราต้องช่วยกันจริงๆนะครับ ..

เพราะคนรุ่นต่อไป ก็จะต้องได้รับการถ่ายทอดจากรุ่นของเราต่อไปอีกทีหนึ่ง
อย่างน้อยเรามีลูก เราก็คงจะต้องสอนเรื่องของการใช้ชีวิต ขนบธรรมเนียมประเพณีต่างๆให้เค้าก่อนทอดหนึ่ง
ก่อนจะส่งต่อไปยังระบบการศึกษา ซึ่งก็ไม่รู้ว่าจะพึ่งได้มากน้อยแค่ไหนกับเรื่องแบบนี้ ผมละยังรู้สึกมืดมนส่วนหนึ่งจริงๆ

ขอไล่ + ให้ทุกความเห็นอีก 1 รอบนะครับ ทั้งทีเห็นด้วย หรือ ไม่เห็นด้วย
เพราะมันก็คือมุมมองของแต่ละคน เท่านั้นเอง

ปล. น้องภัทรครับ วันหลังเราคุยกันด้วยภาษาพูดที่ออกจากความคิดดีกว่านะครับ
ผมไม่ชอบอ่านอ้างอิงทั้งหมดโดยไม่มีความเห็น มันเหมือนยืนจิ้มหนังสือคุยกัน
ของคนต่างชาติเวลาเค้าพูดภาษาไทยไม่ได้น่ะครับ มันไม่รู้ความคิดจริงๆน่ะครับ 

[ฟิ้งซ์]

ผมชอบความคิดโดยเฉพาะตรง ปล. ของโอดำจริงๆ ครับ

[เดอะบุ๋ม]

         หลังจากที่มาอ่านกระจู๋นี้ย้อนหลัง และแทบจะฝังร่างตัวเองเข้าไปเลยทีเดียว

ทุกความเห็น ทุกทัศนคติ  เป็นการเปิดให้เห็นมุมมองในการมองโลก  ทั้งในแง่มุมที่เป็น

และในแง่มุมที่ไม่เคยคิดมาก่อน  (บอร์ดฟอนต์ให้อะไรมากกว่าที่คิดจริงๆ  )

          โดยส่วนตัวแล้วเป็นคนที่ยืนในโรงภาพยนตร์โดยไม่เคยตั้งคำถามหรือข้อสงสัยเลยว่า

ยืนไปทำไม หรือเพื่ออะไร  ทุกครั้งที่ยืนรู้ึสึกมีความสุขและอิ่มเต็มกับอารมณ์ของเพลงสรรเสริญพระบารมี

(รวมทั้งแอบดีใจเล็กๆ ด้วยว่าจะได้ดูหนังแล้วเว้ยตู ) อาจเพราะมีความคิดอยู่ประการหนึ่งว่า

การยืน การไหว้  การกราบ  หรือแม้แต่การผงกหัว  เป็นการแสดงความเคารพในรูปแบบต่าง ๆ

ที่คนตัวเล็กๆ อย่างเรากระทำได้  โดยไม่ต้องเสียอะไรเลยแม้แต่น้อย   ( เว้นแต่ต้องลดอัตตาของตนลงเท่านั้น )

          และถ้าจะมีคำถามต่อไปว่า  เคารพในอะไรหรือ  ก็ตอบได้อย่างมั่นใจเลยค่ะว่า เคารพในคุณงามความดี ค่ะ

ซึ่งสิ่งเหล่านี้เป็นที่รับรู้กันมาโดยตลอด  ไม่ว่าจะผ่านการโฆษณาชวนเชื่อของใครก็ตาม  รวมไปถึงไม่สนใจด้วยว่า

ถุงยังชีพเหล่านั้นจะมีที่มาจากงบประมาณหรือภาษีของใคร  เพราะโดยส่วนตัวคิดว่า มนุษย์เราทุกคนล้วนมีทางเลือก

และท่านก็เลือกที่จะไม่กระทำได้  แต่เมื่อท่านเลือกกระทำ  เราจะเอามากล่าวได้หรือว่า ที่ต้องกระทำเพราะเป็นหน้าที่ที่ต้องทำอยู่แล้ว

ถ้าเช่นนั้น  ต่อไปเราก็อาจกล่าวได้ว่า  พ่อแม่ไม่มีบุญคุณที่เลี้ยงเรามา  เพราะเป็นหน้าที่ของพ่อแม่ที่ต้องกระทำอยู่แล้ว เหรอคะ?

           ส่วนคำถามที่ว่า แล้วยืนในทุกที่หรือไม่  ถ้าไม่มีคนยืนจะยืนหรือไ่ม่ ฯลฯ ตอบได้ง่ายๆ ค่ะว่า จะทำโดยดูจาก

กาล +เทศะค่ะ เพราะใจรู้ดีว่าเคารพ พร้อมที่จะยืนให้อย่างไม่มีข้อแม้หรือเงื่อนไขใด  ดังนั้นยืนหรือไม่ยืนให้คนเห็น

ก็ไม่สำคัญเท่ากับยืนในใจทุกๆ ครั้งค่ะ

ป.ล. ข้อความข้างต้นเป็นความคิดเห็นที่อัตวิสัยอย่างสุดโต่งค่ะ

  คิดเหมือนกันเลยค่ะครู  แต่ความสามารถในการถ่ายทอดต่างกันจริงๆ 
บางทีคิดไว้ว่าจะตอบอะไร พิมพ์ไม่ทัน เลยลืมเลย ก็มี 

ไม่ว่าจะตอนเด็กหรือตอนโต ก้ไม่เคยสงสัยเหมือนกันเลยว่าทำไมต้องยืน  ไม่เคยสงสัยจนถึงป่านนี้แหละ แล้วพอยืนเสร็จ บางทีเคยใจลอย แต่พอเพลงจบก็ก้มหัวคำนับแบบออโต้ ทั้งเพลงชาติแล้วก็เพลงสรรเสริญฯ

เวลาอยู่กับญาติ น้องๆลูกน้าชอบดูละครหัวค่ำ จะมีเพลงชาติมาตอนหกโมงเย็น เทุกๆคนก็จะยืน มีน้าผู้ชาย(พ่อของน้อง)นั่งเฉยๆ น้องก็หันหน้ามาหาน้าผู้ชายว่า "พ่อๆ คนไทยรึเปล่า"  จนพ่อเด็กต้องยืน 

ปล. ชอบ MV ภาพยนต์ที่มีเหมือนฝนตก แล้วมีพื้นดินแตกระแหง แล้วมีรูปในหลวงเป็นรีๆ ลอยๆ  ไม่ค่อยได้ดูหนังโรงบ่อยนัก เลยไม่ค่อยได้เห็นว่าบางที่ก็แตกต่างกันออกไป

[Aleczan]

ปล. ชอบ MV ภาพยนต์ที่มีเหมือนฝนตก แล้วมีพื้นดินแตกระแหง แล้วมีรูปในหลวงเป็นรีๆ ลอยๆ  ไม่ค่อยได้ดูหนังโรงบ่อยนัก เลยไม่ค่อยได้เห็นว่าบางที่ก็แตกต่างกันออกไป

อันนั้นเห็นทีไรก็ขนลุกซู่ น้ำตาเล็ดทุกทีค่ะ เมื่อคิดถึงพี่น้องชาวต่างจังหวัดในพื้นที่แห้งแล้ง คิดถึงความลำบากและขาดแคลนขัดสน คิดถึงความตกระกำลำบากของคนในพื้นที่เหล่านั้น.... แล้วมาคิดถึงโครงการในพระราชดำริ แก้มลิง ฝนหลวง และอีกสารพัด   
MV เวอร์ชั่นนั้นมันช่างสะเทือนอารมณ์จริง ๆ เลยให้ตายสิ

[กวางจ้ะ]

แต่เราชอบอันที่มีเด็ก ๆ + ผู้ใหญ่ ร้องเพลงประสานเสียงมากกว่านะ (นานแล้ว)

อันนั้นรู้สึกได้ถึงพลังเสียง ขนลุกเกรียวเลย

[ning❤]

วันที่มีในหลวงออกมาพูดก่อนวันคล้ายวันพระราชสมภพอะค่ะ
จะมีเพลงสรรเสริญตอนเริ่มกับตอนจบ
เวลานอนดูอยู่ที่บ้านยืนกันมั้ยคะ

พูดตามตรง
หนิงไม่ได้ยืนแหละ 

[:†:Ϊη ģŎđ шε Ţѓűśţ :†:]

คุณที่ชื่อ Yuri+ เคยอ่านหนังสือ ฟ้าเดียวกัน
ฉบับ "สถาบันกษัตริย์กับสังคมไทย" หรือยังครับ ?

คุณเคยอ่านบทความที่ชื่อ "การมีสถาบันกษัตริย์ถูกกว่ามีประธานาธิบดี" หรือยังครับ

คุณเชื่อไหมครับว่า ส.ศิวลักษณ์ เป็น ผู้ที่มีจุดยืนคือการดำรงไว้ของสถาบันกษัตริย์ และ เชื่อไหมครับว่า คนๆ นี้เคยโดนฟ้องร้องคดี หมิ่นฯ มาแล้ว สาม ครั้ง


และผมอยากความเห็นของคุณ Yuri+ ว่า

คุณคิดว่า เมืองไทยจะเป็นยังไงถ้าไม่มีระบอบกษัตริย์
คุณคิดว่า คนไทยสมัยอยุธยา  สุโขทัย จะสามารถรวมตัวกันเป็นประเทศได้เอง โดยไม่มีผู้นำ หรือเปล่าครับ ?
----------------------------------------------------------------------------------

สำหรับคำถามของคุณ ning กระผมได้ัรับการสอนสั่งมาเช่นนี้ครับ

"หากได้ยินเสียงเพลงชาติ หรือ เพลงสรรเสริญฯ ถ้ายินอยู่ให้ยินตรง ถ้านั่งให้นั่งด้วยอาการสำรวม แต่ถ้ากำลังขับรถอยู่ ก็สามารถขับต่อไปได้  หรือ หยุดรถโดยดูความเหมาะสม"

[บัวริมบึง]

ก็แบบว่าพูดแบบนี้รู้สึกว่าครูสวยขึ้นมาทันตา

ควรจะดีใจหรือเสียใจดีล่ะถ้างั้น   

[iannnnn]

อ่านแล้วเห็นภาพความบรรจัง ความใส่ใจ - หมายถึงใส่หัวใจน่ะนะ
ผมว่า ครูเดียร์สวยแบบบรรจงปั้นเลยครับ
(ล้อเลียน "สวยตัดแปะ" ของลุงโอ๋ )