อารมณ์ไหนไม่รู้แต่อยากฟังเรื่องผี

เริ่มโพสต์โดย K w a n g ! !, 23 มี.ค. 2005, 00:26 น.

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังเปิดอ่านโพสต์นี้

ooh

ขอเล่าบ้างก็ไม่แน่ใจเท่าใหร่ เพราะเจอตอนเด็กค่ะ
แต่ยังจำเรื่องได้ทุกอย่าง

คือตอนเด็กๆ อยู่กะตายาย ตาชอบให้โอ๋นวดหลังให้
มีอยู่วันนึงประมาณ สี่ทุ่ม กะลังนวดหลังให้ตาอยู่บนบ้าน
บ้านโอ๋มีสองชั้นค่ะ ชั้นบนเป็นไม้ ชั้นล่างเป็นปูน สามารถมองลอดล่องกระดานไม้
ลงไปเห็นข้างล่างได้

*****ระหว่างที่กำลังนวดหลังให้ตาอยู่นั้น ยายก็เดินขึ้นบันไดมา
โอ๋ก็ทักว่า ยายทำไมวันนี้นอนเร็วจัง เพราะปกติกว่ายายจะทำโน่นทำนี่เสร็จก็เกือบ 5 ทุ่มอยู่ประจำ
ตาก็ทักว่านั่นสิ  ยายก็ยิ้มให้ แล้วขึ้นไปนอนบนเตียงที่กางมุ้งแล้ว
โอ๋กับตาก็ไม่คิดอะไร โอ๋ก็นวดให้ตาต่อ

แต่..... อยู่ดีๆ ตาก็พูดว่า อ้าวแล้วทำไมยายไม่ปิดไฟข้างล่างละ
อ้าวแล้วยายเดินอยู่ข้างล่างอยู่เลย
โอ๋ก็เลยถามตาว่า ยายจะอยู่ข้างล่างได้ไง ก็ยายเพิ่งขึ้นไปนอนบนเตียงตะกี้เอง
ตาเลยให้โอ๋เดินไปดูที่เตียง

:38: เอ่อ ปรากฎว่าไม่มีใครนอนที่เตียงเลย ตอนนั้นคงเด็กมั้งคะ
เลยได้ถามตาว่า

** แล้วตะกี้ไม่ใช่ยายเหรอ ที่ยิ้มให้เรา** :18:
ตาก็ตอบแบบขำๆ ว่า เราสองคนคงตาฟาด

ปล. แล้วเพื่อนๆ ว่าตาฟาดพร้อมกันสองคนเลยได้ไหมคะ :44:

The Show Must Go On
จะเกิดอะไรขึ้น ยังไงชีวิตก็ต้องเดินต่อ

iannnnn

:14: คิดตามแล้วเสียวเลยครับ บรรยากาศในเรื่องนี้ดีจริงๆ เลย

(ตาฝาดนะไม่ใช่ตาฟาด)

หนูอร

โดยส่วนตัวไม่ค่อยเจอแบบจะๆเป็นตัวๆนะคะ
แต่จะเจอเวลาเวลาสวดมนต์ หรือไม่ตั้งใจมากกว่า
(แต่เจอเวลาสวดมนต์ไม่ค่อยกลัว เหมือนรู้วัตถุประสงค์)





ขอเล่าอันที่ไม่น่ากลัวก่อนแล้วกันนะคะ

อย่างครั้งนึงเคยเดินกลับบ้านดึกๆกับเพื่อน (เดินผ่านตรงสนามกีฬาหัวหมาก)
ก็รู้สึกเหมือนโดนมือเย็นๆจับข้อเท้าผ่านๆ ตอนนั้นถึงกับสะดุดนิดนึงแล้วมอง
แต่ก็ไม่เห็นอะไร.. ตรงพื้นท่อก็ไม่มี (คิดว่าถ้ามีท่อก็อาจจะเป็นลมท่อได้)

เลยรีบๆเดินกลับบ้าน แล้วเล่าให้เพื่อนฟังวันรุ่งขึ้น เพราะกลัวมันไม่กล้าเดินกลับ





อีกครั้งนึงเจอกับเพื่อนตอนไปซื้อของที่ในห้าง แต่เป็นกลิ่นเน่าๆ ปนๆกลิ่นธูป
แล้วก็ได้กลิ่นตอนมีผู้ชายคนนึงเดินผ่าน (ตอนแรกก็คิดว่าสงสัยกลิ่นตัวแรง)
พยายามถามมากว่าได้กลิ่นไหมๆ อย่าเข้าแถวต่อเค้าเลย เพราะกลิ่นตัวเค้าแรง
แต่อรได้กลิ่นกับเพื่อนแค่อีกสองคน.. ที่เหลือหกเจ็ดคนไม่มีใครได้กลิ่นนี้เลย

แล้วตอนก่อนเค้าออกจากห้างก็หยิบเสื้อมูลนิธิร่วมกตัญญูมาใส่ แล้วเดินออกไป
หันไปมองหน้าเพื่อนคนที่ได้กลิ่นเหมือนเราแล้วก็ไม่พูดอะไร กลับมหาวิทยาลัยเลย
ไม่อยากเดาว่าทำไมถึงมีกลิ่นแบบนั้น แล้วทำไมได้กลิ่นแค่ไม่กี่คน  :39:
อันบัน ♥

iannnnn

:44: ขอแบบน่ากลัวเลย ดูซิว่าจะขนาดไหน

หนูอร

ก็.. เรื่องนี้แล้วแต่วิจารณญาณคนอ่านนะ
อรไม่ได้บังคับให้คิดว่ามันเป็นเรื่องยังไง
แต่สำหรับอรก็เป็นแค่เรื่องออกแปลกๆนะ และหลอนๆ





สมัยอรเรียนธรรมศาสตร์ สองปีแรกต้องอยู่รังสิต
ไม่เคยย้ายห้อง + ไม่เคยเจออะไรในห้องตัวเอง
เราก็เลยคิดว่าที่หอทั้งตึกเนี่ย ไม่มีอะไรหรอก (มั้ง)

มีคืนนึงไปที่ห้องเพื่อน แล้วต้องอยู่เฝ้าห้องด้วยเหตุจำเป็น
(กุญแจหาย รอไปปั๊มใหม่ แล้วล๊อกกุญแจห้องไม่ได้)
เลยบอกเค้าว่า ไม่เป็นไร เดี๋ยวคืนนี้อรนอนเฝ้าห้องให้นะ
กลับมาจากบ้านแล้วเดี๋ยวค่อยว่ากันอีกทีนึง...
คุยกับเพื่อนไปๆมาๆสรุปว่าต้องนอนห้องนี้สองคืน ก็ไม่คิดอะไร

.
.
.


คืนแรกอรก็จัดข้าวของในห้องให้เรียบร้อย ย้ายพระมาไว้หัวเตียง
(เพื่อนเอาพระตั้งไว้ที่โต๊ะทำงานปลายเตียง ไม่อยากหันเท้าให้เลยย้าย)
สวดมนต์แล้วก็นอน ซักพักฝนตก.. ก็สะดุ้งตื่นแล้วได้ยินเสียงก๊อกๆแก๊กๆ
มาจากตรงระเบียง แต่เห็นว่ามันอยู่ชั้นสูงๆ ล๊อกประตูระเบียงก็แล้ว
เลยไม่คิดอะไรแล้วก็สวดมนต์อีกรอบแล้วนอนต่อ ราวๆ ตี 2 - ตี 3

ตื่นเช้ามาประมาณ 8-9 โมง จะลุกไปเข้าห้องน้ำ ปรากฎว่าพื้นห้อง
เปียกเป็นจ้ำๆเรียงเหมือนรอยเดิน เกือบรอบห้องเลย ตอนแรกตกใจ
นึกว่าผนังมันรั่วก็เงยหน้าขึ้นไปก่อน.. ก็ไม่เห็นมีรอบชื้นรอยอะไร
เอ๊ะ... หรือประตูระเบียงมันกันน้ำไม่ได้ยังไงเลยจะเดินไปเช็คดู
เลื่อนประตูระเบียงครืดดดดดด.... ยางก็ดีนี่หว่า ข้างประตูก็แห้ง
ก็เดินไปเข้าห้องน้ำอาบน้ำ....... อาบไปซักพักนึงนึกได้............



เมื่อคืนตูล๊อกประตูนั้นนี่หว่า ทำไมเมื่อเช้ามันเปิดได้ฟะ...

...ตูยังไม่ทันปลดล๊อกเลย




รีบออกมาจากห้องน้ำด้วยอารมณ์ว่าใจเสียนิดๆ นึกว่ามีคนงัดห้อง
เช็คดูของในห้องก็ไม่มีอะไรหาย กระดาษที่เหน็บประตูก็ยังอยู่
(เหน็บไว้จะได้รู้ว่ามีคนพยายามเปิดประตูตอนเราหลับรึเปล่า)


...แต่พระพุทธรูปล้มค่ะ  :46:


เช็คกับยามให้ดูกล้องว่าเมื่อคืนมีคนเข้าออกไหมก็ไม่มี
แล้วต่อให้กล้าปีนขึ้นมาจริงๆ ก็ไม่น่าที่จะปีนกลับลงไป
น่าจะเปิดประตูแล้วออกไปมากกว่า.... ตั้งชั้นแปดนิ....


จบคืนที่หนึ่ง...
อันบัน ♥

จั๊วจ่ะ :)

 :05: เช้ดดด หอไหน ห้องอะไรคะ โอมายก๊อด
there are no regrets in life, just lessons . .

หนูอร

พี่กับเพื่อนคนนี้อยู่ C6
แต่ขอไม่บอกห้องนะ..

บอกแค่ว่าอยู่ชั้น 8
อันบัน ♥

✌


iannnnn

C6 เหรอ :14: (ทำเป็นเนียนรู้เรื่อง)

จั๊วจ่ะ :)

 :05: อ้อ พอดีอยู่โซน B ค่ะ

แต่ปีนี้มีเหตุให้ต้องย้ายหอจาก B3 ไป B4 โดยไม่ตั้งใจ
แล้วห้องนั้น เพื่อนจั๊วต่างคณะเคยอยู่มาก่อนในปีนี้

มันโทรศัพท์มาด้วยเสียงเป็นห่วงมาก หลังจากรู้ว่าเราเลือกห้องนั้น
"...แก..เมทชั้นและชั้นเจอทุกคนเลยว่ะ
ไม่ได้ขู่นะ แต่อยู่ไม่ได้จริงๆ แกยังย้ายห้องทันมั้ยวะ "


:05: :05: วิบากกรรม ที่ต้องเผชิญในเทอมสาม โ้อ้
there are no regrets in life, just lessons . .

าาา๐


โฮ้ย ม กรุงเทพก็มี้~~~ เดี๋ยวมาเล่าๆ


ขอฟังก่อน  :05:
perfectionist

หมูมิก

แค่ฝันถึงเรื่องผีก็หลอนแล้วค่ะ
ฝันแล้วอยู่ๆก็ตื่นนี่ยิ่งแล้วใหญ่ :05:
แล้วหัวนอน(ติดกระจกไว้เลยมองเห็นข้างนอก)
ก็มีต้นมะขามอยู่ ปู่หนูก็ชอบอยู่แถวนั้นตอนยังไม่เสีย
เวลานอนพ่อก็บังคับให้ปิดไฟนอน
ได้อารมณ์แบบหลอนๆมากเลยค่ะ
ยิ่งเรียน ยิ่งเครียด ยิ่งกิน ยิ่งอ้วน -*-

หนูอร

เล่าคืนที่สองต่อเลยแล้วกัน...


คืนที่สองฝนตกอีกแล้ว
แต่คืนนี้พยายามตั้งรับเป็นอย่างดีด้วยการสวดยอดพระกัณฑไตรปิฎก
แผ่เมตตา แล้วขอว่าคืนนี้อย่ามาเจอกันเลยนะ พรุ่งนี้ตื่นเช้าไม่อยากนอย
แล้วก็ไว้พระพุทธรูป ขอย้ายที่ท่านแล้วย้ายท่านไปไว้ไกลจากหัวเตียงเรา
ไปไว้ตรงใกล้ๆระเบียงแทน ...เผื่อคืนก่อนเราชนล้มเองไง แอบสงสัย

คืนนี้ย้ายโคมไปมาเปิดข้าวหัวเตียงเลย เพราะเอาจริงๆก็กลัวนะ
แต่จะไม่นอน เดี๋ยวก็ผิดสัญญาเพื่อนเราอีก เดี๋ยวอย่างนั้นอย่างนี้
แล้วก็อยู่ถึงประมาณตี 2 -ตี 3 ...ช่วงเดียวกับเมื่อวานที่ได้ยินเสียง
แล้วค่อยนอน... ปรากฎพอนอนลงไปพักนึง กำลังเคลิ้มจะหลับพริ้มๆ
ก็ได้ยินเสียงก๊อกๆแก๊กๆ มาจากตรงตู้เสื้อผ้าแทน ก็ทำเป็นไม่สนใจ
แล้วเสียงก็เงียบไป... (คิดในใจ.. เหน๋... เห็นไหม มึงน่ะคิดไปเองล่ะ)
พอหลับไปงีบนึงก็ได้ยินเสียงอีก คราวนี้มาก๊อกแก๊กตรงโต๊ะทำงาน
โห.. ในตู้นี่ก็ว่าเป็นหนูได้นะ แต่ในโต๊ะเนี่ยดิ จะเป็นตัวอะไรดี
(ทำเป็นขำท่องคิดๆในใจ... โดเรม่อนๆๆๆๆๆๆ แค่โดเรม่อนนนนนนน)
แล้วก็รู้สึกว่ากระจกข้างเตียงจะมีอะไรวูบๆ เลยหลับตาล้มตัวนอน

แล้วก็สวดมนต์จนจะหลับ

ก็รู้สึกนะว่ามีอะไรมาพาดขาพาดแขนเรา...
ไม่น่าใช่ผ้าห่มด้วย เพราะมันเย็นๆเยือกๆ
ซักพักโดนผีอำ เลยไม่ลืมตา แล้วก็ท่องนะโมจนหลับ

ตื่นเช้าเพื่อนกลับมาแล้ว มันโทรมาปลุก..
ตื่นปุ๊ปหันไปมองพระก่อน.. ปรากฎว่า.....

ล้มอีกแล้ว

.
.
.


พอเพื่อนกลับถึงหอก็หลอกถามเค้าว่าเคยได้ยินเสียงไหมยังไง
ประตูระเบียงเสียรึเปล่า... มันก็บอกว่าทุกอย่างปกติไม่มีอะไร.....

...แค่นอนห้องนี้แล้วผีอำบ่อยเอง
(เผอิญเค้่เชื่อทางวิทยาศาสตร์)



จบเรื่องที่หนึ่งค่ะ
อันบัน ♥

iannnnn

อ้างคำพูดจาก: คุณหนูอร เมื่อ 11 เม.ย. 2008, 00:00 น.
โห.. ในตู้นี่ก็ว่าเป็นหนูได้นะ แต่ในโต๊ะเนี่ยดิ จะเป็นตัวอะไรดี
(ทำเป็นขำท่องคิดๆในใจ... โดเรม่อนๆๆๆๆๆๆ แค่โดเรม่อนนนนนนน)

:30:+

Ah!

        AH_LuGDeK, AH_LuGDeK_R

SMF 2.1.7 © 2026, Simple Machines