อารมณ์ไหนไม่รู้แต่อยากฟังเรื่องผี

เริ่มโพสต์โดย K w a n g ! !, 23 มี.ค. 2005, 00:26 น.

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังเปิดอ่านโพสต์นี้

Nichnan

อันนั้น คนเดินผ่านไปผ่านมาจะเข้าใจผิดได้นะคะ

กวางจ้ะ

อาจถูกจับส่งโรงพยาบาลศรีธัญญาได้  :39:

ooh

อ้างคำพูดจาก: แอน เมื่อ 05 เม.ย. 2008, 01:42 น.
เอาวะ นั่งเล่ากะตัวเองก็ได้ ร้อยเรื่องเองใช่มะ :07c:


:43: คิดได้นะคะ น่ารักจัง
The Show Must Go On
จะเกิดอะไรขึ้น ยังไงชีวิตก็ต้องเดินต่อ

เบียร์ซาบซ่า !

เรื่องนี้สดๆร้อนๆ เมื่ออาทิตย์ก่อนนี้เอง

วันนั้น ผมไปยืนชิวๆ รับลมที่หลังบ้าน คือหลังบ้านผมมันจะมืดมาก
และก็มีโรงเก็บของ กับต้นสนสูงๆหนึ่งต้น....  แล้วผมก็รู้สึกอะไรได้บางอย่าง
(ผมเป็นคนไม่กลัวผี แต่เชื่อเรื่องผีครับ) ว่ามีอะไรบางอย่างมองผมมาจากใต้ต้นสน

ผมก็เลยพูดไป....... เออ ดี อยู่คนเดียวจะได้ไม่เหงา   และแล้วความรู้สึกว่ามีคนมองก็หายไป
แต่มันมารู้สึกด้านหลัง วาบๆๆ

ทนไม่ไหวครับ ก็เลยเข้าบ้าน  วันนั้นนอนดึกมากครับ ปั่นงานให้อาจาร์ยอยู่

ผมเข้านอนตอน 2.40 หันหลังออกให้หน้า่ต่าง และแล้ว.......................

ก็รู้สึกว่ามีอะไรบางอย่าง เอามือรูด มุ้งลวดครับ

แกรก แกรก ๆ ...........................................

ผมก็เลยพูดไป คนจะนอนโว้ยยยยย อย่ามาหลอก (ไม่รู้มันรู้เรื่องไหม อาจจะเป็นผีฝรั่ง)

พอพูดจบแค่นั้น ผีอำเลย แล้วเห็นเหมือนมีคนยืนอยู่ตรงประตู

ไม่รู้ทำไงก็ สวดมนต์ แล้วก็ฝืนตัวขึ้นมาครับ มองไปรอบๆห้อง

ไปเห็น นาฬิกา 2.50 แค่ 10 นาที ผมไม่คิดว่าผมจะหูฝาด เพราะวันนั้นนี่ กินกาแฟแทนน้ำเลย

เรื่องก็เป็นด้วยประการฉะนี้

❤ ตูน ❤

อ้างคำพูดจาก: เบียร์ซ่า เมื่อ 10 เม.ย. 2008, 04:49 น.
เรื่องนี้สดๆร้อนๆ เมื่ออาทิตย์ก่อนนี้เอง

วันนั้น ผมไปยืนชิวๆ รับลมที่หลังบ้าน คือหลังบ้านผมมันจะมืดมาก
และก็มีโรงเก็บของ กับต้นสนสูงๆหนึ่งต้น....  แล้วผมก็รู้สึกอะไรได้บางอย่าง
(ผมเป็นคนไม่กลัวผี แต่เชื่อเรื่องผีครับ) ว่ามีอะไรบางอย่างมองผมมาจากใต้ต้นสน

ผมก็เลยพูดไป....... เออ ดี อยู่คนเดียวจะได้ไม่เหงา   และแล้วความรู้สึกว่ามีคนมองก็หายไป
แต่มันมารู้สึกด้านหลัง วาบๆๆ

ทนไม่ไหวครับ ก็เลยเข้าบ้าน  วันนั้นนอนดึกมากครับ ปั่นงานให้อาจาร์ยอยู่

ผมเข้านอนตอน 2.40 หันหลังออกให้หน้า่ต่าง และแล้ว.......................

ก็รู้สึกว่ามีอะไรบางอย่าง เอามือรูด มุ้งลวดครับ

แกรก แกรก ๆ ...........................................

ผมก็เลยพูดไป คนจะนอนโว้ยยยยย อย่ามาหลอก (ไม่รู้มันรู้เรื่องไหม อาจจะเป็นผีฝรั่ง)

พอพูดจบแค่นั้น ผีอำเลย แล้วเห็นเหมือนมีคนยืนอยู่ตรงประตู

ไม่รู้ทำไงก็ สวดมนต์ แล้วก็ฝืนตัวขึ้นมาครับ มองไปรอบๆห้อง

ไปเห็น นาฬิกา 2.50 แค่ 10 นาที ผมไม่คิดว่าผมจะหูฝาด เพราะวันนั้นนี่ กินกาแฟแทนน้ำเลย

เรื่องก็เป็นด้วยประการฉะนี้

อารมณ์ว่า ทำใจดีสู้ พูดข่ม รึเปล่าคะเนี่ย เป็นเราคงไม่กล้าพูด แฮ่ ๆ ๆ

เบียร์ซาบซ่า !

อ้างคำพูดจาก: ยัยแก้มป่อง เมื่อ 10 เม.ย. 2008, 10:08 น.
อารมณ์ว่า ทำใจดีสู้ พูดข่ม รึเปล่าคะเนี่ย เป็นเราคงไม่กล้าพูด แฮ่ ๆ ๆ

ก็ไม่หรอกครับ ผมเป็นคนที่ประเภท จะนอนใครก็อย่ามายุ่ง ยิ่งคนมาปลุกตอนไม่อยากตื่นนี่

จะ ดุร้ายมากกกกกก  :08:

thapanawong

อ้างอิงเรื่องนี้สดๆร้อนๆ เมื่ออาทิตย์ก่อนนี้เอง

วันนั้น ผมไปยืนชิวๆ รับลมที่หลังบ้าน คือหลังบ้านผมมันจะมืดมาก
และก็มีโรงเก็บของ กับต้นสนสูงๆหนึ่งต้น....  แล้วผมก็รู้สึกอะไรได้บางอย่าง
(ผมเป็นคนไม่กลัวผี แต่เชื่อเรื่องผีครับ) ว่ามีอะไรบางอย่างมองผมมาจากใต้ต้นสน

ผมก็เลยพูดไป....... เออ ดี อยู่คนเดียวจะได้ไม่เหงา   และแล้วความรู้สึกว่ามีคนมองก็หายไป
แต่มันมารู้สึกด้านหลัง วาบๆๆ

ทนไม่ไหวครับ ก็เลยเข้าบ้าน  วันนั้นนอนดึกมากครับ ปั่นงานให้อาจาร์ยอยู่

ผมเข้านอนตอน 2.40 หันหลังออกให้หน้า่ต่าง และแล้ว.......................

ก็รู้สึกว่ามีอะไรบางอย่าง เอามือรูด มุ้งลวดครับ

แกรก แกรก ๆ ...........................................

ผมก็เลยพูดไป คนจะนอนโว้ยยยยย อย่ามาหลอก (ไม่รู้มันรู้เรื่องไหม อาจจะเป็นผีฝรั่ง)

พอพูดจบแค่นั้น ผีอำเลย แล้วเห็นเหมือนมีคนยืนอยู่ตรงประตู

ไม่รู้ทำไงก็ สวดมนต์ แล้วก็ฝืนตัวขึ้นมาครับ มองไปรอบๆห้อง

ไปเห็น นาฬิกา 2.50 แค่ 10 นาที ผมไม่คิดว่าผมจะหูฝาด เพราะวันนั้นนี่ กินกาแฟแทนน้ำเลย

เรื่องก็เป็นด้วยประการฉะน

ผมชื่อฐา นะครับ
ขอถามคุณเบียร์ซ่าหน่อย
ว่า ยังกล้าอยู่บ้านหลังนั้นอีกเหรอ
โคตรเฮี้ยน แค่ทักตามมาถึงห้องนอน
แล้วมันมาทักทายอีกไหม :09:
หรือว่าจะเป็นคืนนี้  :02: ไม่แน่นะครับ

เบียร์ซาบซ่า !

อ้างคำพูดจาก: thapanawong เมื่อ 10 เม.ย. 2008, 10:53 น.
ผมชื่อฐา นะครับ
ขอถามคุณเบียร์ซ่าหน่อย
ว่า ยังกล้าอยู่บ้านหลังนั้นอีกเหรอ
โคตรเฮี้ยน แค่ทักตามมาถึงห้องนอน
แล้วมันมาทักทายอีกไหม :09:
หรือว่าจะเป็นคืนนี้  :02: ไม่แน่นะครับ


ทุกวันนี้ก็อยู่ครับ คนมาอยู่นี่เจอกันบ่อย มีได้กลินดอกมะลิบ้าง (คือที่นี่ไม่มีแน่นอน)
คือพอดีว่า มีย่าของพี่แกเสียนะครับ แกก็เลยบ่นๆว่า ไม่ได้ไปงานย่า คือแกรักย่าแกมากนะครับ

ตกดึกได้กลิ่นเลย หลายคนซะด้วย

แต่ตอนนี้ไม่ได้รู้สึกมาพักใหญ่แล้วครับ

ผีฝรั่งฟังไทยไม่ออก 555555555555555

จั๊วจ่ะ :)

อ้างคำพูดจาก: เบียร์ซ่า เมื่อ 10 เม.ย. 2008, 10:31 น.
ก็ไม่หรอกครับ ผมเป็นคนที่ประเภท จะนอนใครก็อย่ามายุ่ง ยิ่งคนมาปลุกตอนไม่อยากตื่นนี่

จะ ดุร้ายมากกกกกก  :08:

:27: พวกเดียวกัน
there are no regrets in life, just lessons . .

thapanawong

พึ่งสังเกตว่า level up จาก เหา กลายเป็นแมงกลิ้งขี้ไปแล้ว  อะจ๊าก ตัวอะไรวะเนี่ย
เรียกพี่หรือน้องเบียร์ซ่าดี น่าจะน้องนะ

แลกเปลี่ยนประสบการณ์ผีๆ  เรื่องยาวหน่อยนะครับ อาจถึงกับขี้เกียจอ่าน
ณ โรงพยาบาลใหญ่แห่งหนึ่ง ในต่างจังหวัด บรรยากาศตอนกลางวันคนจะพลุกพล่านมาก มีทั้งแพทย์ พยาบาล ผู้ป่วย นักศึกษาแพทย์และนักศึกษา คณะต่างๆ เดินทางมาใช้บริการ

อาคารเรียนหลังกลางเก่ากลางใหม่ ที่ใช้เป็นที่สอนวิชากายวิภาคศาสตร์ ที่เราเรียกว่า ครูใหญ่ หรืออาจารย์ใหญ่ ของนักศึกษาแพทย์
ห้องปฏิบัติการวิชานี้ทีใช้่เรียนเป็นห้องโล่งกว้าง มีเสาเล็กอยู่กลางห้อง 4-5 ต้น ประตูทางออกสองทางตรงหัว ท้าย  ประตูฝั่งหัวห้อง มีโต๊ะหมู่บูชาพระขนาดใหญ่อยู่ ผนังห้องสองข้างเป็น หน้าต่างเรียงยาวนับ 30-40 บาน ต้องเปิดตลอดเพื่อถ่ายเทกลิ่น formalin ที่คละคลุ้ง ไปทั่วห้อง มีเตียงอาจารย์ใหญ่เรียงรายประมาณ 30 เตียง แต่ละเตียงจะคลุมห่อไว้ด้วยผ้ายางสีฟ้า

ในวันคืนก่อนสอบภาคปฏิบัติ นักศึกษาแพทย์จำนวนมากต้องมาท่องหนังสือข้างๆอาจารย์ใหญ่ ติวไปดูไป สอนกันไป
กุญแจห้องสำหรับเปิดปิดห้องงเรียนนี้จึงส่งผ่านหัวหน้าชั้นปีมา นั่นหมายความว่า ไม่มีพี่เจ้าหน้าที่ที่ดูแลห้องมาอยู่ด้วย
ช่วง 19.00-24.00 บรรยากาศช่างครึกครืนดีจริงๆ เพื่อนอยู่กันเยอะมาก แต่ก็เริ่มทยอยกลับไปอ่านต่อที่หอพัก
1.00 เหลือเพื่อนประมาณ20 คน
2.00 เพื่อนกลับไปอีกเหลือประมาณ 5-6 คน

สุดท้ายเพื่อนเห็นบรรยากาศไม่ดีก็เลยจะกลับกัน
นศ.พ.ชาย ก็เลยพูดกับเพื่อนว่า "รีบกลับทำไม ตีสองกว่าเอง ไม่แน่จริงนี่หว่า" (ทำนองว่า เพื่อนขี้ขลาดตาขาว)
เพื่อนอีกคนก็เลยท้ากลับ "ถ้าเอ็งกล้า เอ็งก็อยู่ต่อละกัน กูจะไปนอนแล้ว เอานี่ กุญแจห้องล็อกประตูท้ายห้องไว้แล้ว มึงปิดหน้าต่างทุกบาน แล้วก็ปิดไฟด้วยนะ พี่เจ้าหน้าที่เค้าฝากมา"
นศ.พ.ชายก็เลยบอกกลับไปว่า "กูไม่กลัวอยู่แล้ว ผีไม่มีจริงในโลกหรอก"
แล้วเพื่อนก็กำลังจะเดินออกไป
นศ.พ.ชายคนนั้นก็เลยพูดขึ้นว่า "แล้วมึงจะไม่ช่วยกูปิดหน้าต่างซักแถวหนึ่งก่อนกลับเลยเหรอ"
เพื่อนๆก็ช่วยกันปิดหน้าต่างครึ่่งหนึ่งแล้วก็ไป
ส่วนนศ.พ.ก็แกล้งทำเป็นใจดีสู้เสือ อ่านหนังสือต่อไปทั้งๆที่ในใจนั้น เต้นเร็วและแรง เหงื่อเริ่มผุด แม้จะพัดลมเก่าๆ จ่อใส่หัวก็ตาม

บรรยากาศเงียบเชียบ ไม่มีแม้แต่เสียงลม นอกจากเสียงลมหายใจของตัวเอง กับเสียงหัวใจที่เต้นเป็นกลองรัว
ความหนาวเย็นเยียบจับตัวเข้ามาจากด้านหลัง เค้ารู้สึกว่าไม่อาจทนต่อไปได้อีกแล้ว ตัดสินใจลุกเดินกลับ เก็บหนังสือใส่กระเป๋า ตรงไปยังอ่างล้างมือเขาก็ได้ยินเสียงแหลมสูงดังหวือๆ ก้องมาจากตรงอ่างล้างมือและอุปกรณ์ เขาข่มใจแล้วก้าวเข้าไปหาเสียงที่ว่านั่น
....................................................................................
..............................................................
..................................................................
........................................
.........
เขาพบกับก๊อกน้ำที่ปิดไม่สนิทต่ก็ไม่มีน้ำไหลออกมา แต่ทำให้เกิดเสียงสะท้อนก้องอยู่ในกีอก เขาเอื้อมมือไปเปิดก๊อกน้ำ อย่างกล้าๆกลัวๆพอน้ำไหล เสียงดังทีว่านั่น ก็ัอันตรธานไป
เขาใจชื้นขึ้นมาเล็กน้อย เพราะเรียนมากับสายวิทยาศาสตร์ ที่เชื่อว่า ทุกอย่างมีคำตอบ  ไม่ใช่ผีสางแน่นอน
รีบล้างเครื่องมือเก็บอุปกรณ์ แล้ว เดินไปปิดหน้าต่างที่เหลือทั้งหมด ตอนนั้น เวลาประมาณ 3.00 เห็นจะได้
ท้องฟ้าของตึกชั้นสี่มืดสนิท ตัดกับขอบหน้าต่างสีขาว  ถ้ามีอะไรโผล่มาคงไม่ใช่คนแน่

ทุกครั้งที่ปิดหน้าต่างแต่ละบาน ใจก้กลัวว่าจะมีอะไร โผล่มาจากหน้าต่างหรือเปล่า ก็รีบปิดหน้าต่างและล็อก โดยไม่มองออกไปข้างนอกเลย
จึงมีแต่เสียงเอี๊ยดแอ๊ด เนื่องจากหน้าต่างเก่าและก็ฝืดด้วย

เมื่อปิดหน้าต่างลงเสร็จ ก็ต้องปิดไฟและล็อคประตู คราวนี้ก็ต้องพยายามเดินหาว่า switch ไฟ มันอยู่ตรงไหน หาตรงทางออกเท่าไรก็ไม่เจอ
แล้วก็พบความจริงว่า มันอยู่ตรงท้ายห้องที่ล็อคอยู่ ต้องปิดไฟตรงนั้น และเดินฝ่าความมืดออกมาเพื่อออกที่ประตูหัวห้อง ที่มีโต๊ะหมู่อยู่ ทั้งที่ระยะใกล้แค่นั้น แต่เวลานี้มันดูไกลเหลือเกิน
เขาจปิดไฟ กลั้นใจ แล้ว จ้ำเท้า ออกมากจากที่นั้น แต่หางตาข้างซ้ายก็ดันไปเห็นอะไรที่ไม่ควรเห็น ทำไมสายตากูดีอย่างนี้ฟ่ะ
เห็นเป็นเงาลางๆ ในความมืด ทั้งๆที่ตาไม่น่าจะเห็นได้ แต่มันกลับชัดเจน แขนของอาจารย์ใหญ่ ที่ถูกชำแหละออกเปนส่วนๆแล้ว ยกออกมาจากผ้ายงสีฟ้าที่คลุมอยู่ โบกไหวๆ ให้ เหมือนกับเป็นการร่ำลา และบอกเป็นนัยๆ กับนศ.พ.คนนั้นว่าไม่เชื่อแต่อย่าลบลู่


วิทยาศาสตร์อาจไม่อธิบายสิ่งต่างๆในโลกได้ทั้งหมด นั่นเป้็นเรื่องจริง

iannnnn

ที่เล่ามานี่เจอเองหรือเพื่อนเจอครับ (ทีแรกคิดว่าจะหักมุม :18:)

ส่วนของเบียร์ ตอนตะโกนด่านี่ด่าเป็นภาษาไทยใช่ไหม
ครา่วหน้าลองแปลด้วยสิ

กวางจ้ะ


แอ้

น่ากลัวทั้งสองเรื่องเลย  :38:

โชคดี ชีวิตนี้ไม่สามารถรับสัญญาณของอีกมิติได้ .. ปลอดภัยหายห่วง แต่ชอบฟังเรื่องผี

ว่าแต่ นศ.พ.คนนั้น ใช่หมอฐาป่าวคะ

าาา๐

perfectionist

aCh.

โอ๊ววววววววว
สุดยอดดดดด

ขนาดผียังตวาดได้ เหอๆๆๆ :12:
ก้าวไปตามฝัน..แม้ปัจจุบันจะกินแกลบ T_T

SMF 2.1.7 © 2026, Simple Machines