ศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัว

[ความฝันกลางฤดูร้อน]

ทั้งนี้ถือว่าอายุมากกว่า 15 ปีแล้วจึงจะเข้าดูภาพได้นะครับ เพราะเนื้อหาส่วนเหล่านี้ไม่สมควรให้เด็กๆดู
และที่ให้ดู จะได้ระวังๆอย่าให้ใครมาทำร้ายเราตรงจุดเหล่านี้

2. Kidney Punch
อันนี้ชื่อเท่ ได้ยินจากพี่ชายตั้งแต่สมัยบ้าเคนชิโร่  แต่พอมาเรียนหมอแล้วงง ...
ไตมันอยู่ตั้งลึก จะไปต่อยโดนได้ยังไง ...  แต่ในรายการต่อสู้ ตำแหน่งนี้ก็เห็นคนชอบชกกัน
พอดูไปดูมาก็เลยรู้ว่าจริงๆ เป็นการต่อยส่วนที่เรียกว่า Floating rib หรือซี่โครงซี่ล่างๆ (วงแดงรูปกลาง)
ซึ่งเป็นส่วนที่มีกล้ามเนื้อที่ตรึงน้อยกว่าซี่โครงซี่อื่นๆ เวลาโดนต่อยจะปวดแล้วขยับตัวได้ช้าลง
ระวังอย่าทุบแรงเกินไปเพราะอาจจะทำให้กระดูกหักเป็นคดีอาญาได้

ในคนจริง สามารถต่อยหรือทุบได้จากด้านหน้า (รูปซ้าย สี่เหลี่ยมแดง)
หรือจะทุบจากด้านหลังก็ได้ (รูปขวาสี่เหลี่ยมแดง) .... แต่ถ้าเราคิดจะหนี จุดหลังคงไม่ได้ใช้

http://img2.f0nt.com/25/9a6faef5e688697fa12782fa705627a4.jpg

[Ah!]

 ขออีกสักเจ็ดแปดสิบจุดนะครับ
เพื่อเป็นวิทยาทาน

[Layiji]

3. Nipple punch คือ....... ไม่รู้ว่ะเฮียดูจุดแดงเองล่ะกัน
http://img.thzhost.com/i/8h/zsora.jpg

[ความฝันกลางฤดูร้อน]

ที่เหลือกการใช้มือหรือนิ้ว จิก/ดัน ในระยะประชิดถ้าหากโดนกอดรัดใกล้ๆที่ต่อยเตะไม่ได้วิ่งหนีไม่ได้
็ปลายคาง
Temporal area
นิ้วโป้งเท้า
ลิ้นปี่ (ไม่ใช่ตุ๊ยท้องนะ แค่เอานิ้วโป้งดันแรงๆ)
ชายคลองโครง (เอานิ้วล้วงจกตับ)

.... คงไม่เอารูปประกอบมาเพิ่มแล้ว เดี๋ยวโดนสาป 


แอร๊ยะ ป๋าเลย์ตัดหน้า อ๊ะ  ป๋าาาาาาาา

[Ah!]

[ฟิ้งซ์]

[Layiji]

ตูเรียนจนถึงเกือบถึงสายดำเลยนะนั่น ซ้าด

[ฟิ้งซ์]

มุมานะแทบตาย

[จักรี]

 

[Ah!]

[ความฝันกลางฤดูร้อน]

 

[น้องสุกน้องใส]

แต่สาวๆติดแทนนะ 

[จักรี]

ขอเล่าช่วงที่ฝึกมวยไทย นิดนึง

ขอเรียกว่ามวยไทยละกัน เชื่อพ่อ

เมื่อก่อน พ่อผมจะเป็นนักมวยที่ค่อนข้างมีชื่อเสียงมากในอำเภอ คือล่าเงินรางวัลตามงานวัดต่างๆ นะ ปู่เป็นเจ้าของค่าย

แต่พอผมเกิดก็ไม่เคยเห็นค่ายมวยที่ว่านั่นแล้ว ได้ยินแต่เรื่องที่พ่อชอบโม้ให้ฟังทุกวัน

ตอนลงมาอาบน้ำ ที่บ้านไม่มีห้องน้ำ อาบน้ำกับโอ่ง ที่อยู่ เยื้องๆ ออกไปข้างหลังบ้านที่มีแต่ป่า กับลานกว้างๆ

ผมเป็นคนชอบอาบน้ำดึก พ่อชอบลงมาคุยเล่นด้วยก่อนผมจะอาบน้ำ แล้วแกก็ชอบคุยเรื่องมวยๆให้ผมฟังประจำ
ผมเป็นคนไม่ค่อยสู้คนแล้วประมาณว่าไม่มีความคิดอยากฝึกเล้ยมวย มาวันหนึ่งผมก็ตัดสินใจให้พ่อฝึกให้
ไม่รู้เพราะเหตุผลอะไรจำไม่ได้แล้ว หรือเพราะหมั่นไส้พ่อที่ชอบขี้โม้ให้ฟังก็ไม่รู้  

ครั้งแรกที่พอจำได้ พ่อให้เตะพ่อ ไอ้เราก็ไม่กล้า จะเตะได้ไง พ่อก็เลยตั้งการ์ดแล้วเอามือตบหัวผม
เหมือนปล่อยหมัดอะแต่พอถึงหัวก็แบมืออกกลายเป็นตบ  หัวผมสบัดอยุ่หลายที  ตบฉาก ตบฉากอยู่หลายครั้ง
ผมก็เลยตัดสินใจสู้บ้าง สรุป ต่อย เตะ พ่อไม่โดนเลย เจอพ่อป้องกันได้หมด  แต่เริ่มสนุก
แล้วจากนั้นก่อนอาบน้ำจะเป็นเวลาที่ผมกับพ่อเล่นกันทุกคืน เรียกว่าเล่นละกัน คือมันไม่ออกแนวจริงจังเท่าไร
โดนตบทีก็หัวเราะที โดนต่อยทีก็หัวเราะกันคิกคัก แต่มีหลายครั้งเหมือนกันที่โดนพ่อตบบ่อยๆ
จนโกรธ แต่ทำอะไรไม่ได้ ก็เลยร้องซะเลย
มาวันหนึ่งพ่อก็เอากระสอบที่ใส่ขี้เลื่อย แขวนไว้บนต้นมะขามหน้าบ้านให้ผมหัดเตะ  ก็เลยสนุกแล้วนะตอนนั้น
มีลูกพี่ลูกน้องที่บ้านอยุ่ใกล้กันเขาเห็น เขาก็เลยอยากฝึกด้วย อีกสองคน ทีนี้พ่อก็เลยฝึกให้
พอถึงฤดูงานวัดกันก็ไปเปรียบมวยแล้วก็ไปชกกัน  ตอนนั้นจำได้ว่าพ่อ สอนลูกเตะสามการ์ด ไม่รุ้พ่อคิดเองหรือเปล่า
แต่มันถือเป็นท่าไม้ตายของพวกเราเลยละ    คือจะรู้สึกว่ามีครูขึ้นเยอะเลย ถ้ามีท่าไม้ตายเป็นของตัวเอง
ผมเป็นมวยเตะที่ไม่ชอบเข้าประชิด เพราะกลัวเข่า ไม่ชอบการโดนเข่า ก็เลยชอบท้าไม้ตายนี้ที่สุดละ
แต่พอหมดหน้าฤดูงานวัด  ไอ้อาการมวยฟีเวอร์ก็ค่อยๆ หายไป ลูกพี่ลูกน้องที่เคยฝึกด้วยกันก็
ไม่เรียนแล้วผมก็ไม่ฝึกแล้วเหมือนกัน กระสอบที่ผูกไว้ต้นมะขามหน้าบ้านนานๆที่จะลงไปเตะมันซักที
แต่พ่อกันยังคงคุยโม้อยุ่เหมือนเดิม แต่ผมไม่ได้รุ้สึกเหมือนเดิมแล้วนับตั้งแต่นั้นมาเพราะเรื่องของพ่อมันมีเค้าว่าน่าจะจริง
เคยตามพ่อไปไหนต่อไหน คนแก่ๆ เขาก็เคยชมพ่อเราให้ได้ยิน ก็เลยคิดว่า เออ คงจริงแหละที่พ่อเราเป็นนักมวยดังอย่างที่แกโม้ให้ฟัง  
พ่อใช้ชื่อว่า  ยอดรัก ส. ดาวเรืองละ ผมก็เลยใช้ชื่อว่า ยอดรักน้อย ส. ดาวเรือง  อีกสองคน ก็ใช้ชื่อนักร้องลุกทุ่งเหมือนกัน  

[iannnnn]

โอ้ว กระจู๋ไชยาถือกำเนิดขึ้นแล้ว

[แน็ก]

ชอบภาพประกอบของหมอแมวอะนะ  ดูเรื่องที่ออกจะโหดร้ายเป็นน่าพิศวาสขึ้นเชียว

เริ่มต้นจากตอนเด็กๆ ชอบแกล้งเพื่อน พอแกล้งเค้าได้ก็เริ่มลงมือลงไม้ วาดลวดลายยอดมนุษย์
แต่ทว่าได้แต่ทุบๆเอาหมัดทิ่มๆไม่เป็นมวยนึกตามอย่างหนัง ซึ่งรู้สึกตัวว่าไม่เห็นเหมือนในที่เคยเห็นเลย
เลยหาที่ฝึกจะได้ทำได้ดีๆ แล้วก็มารู้ตัวว่าวิชาว่ายน้ำไม่สามารถทำอะไรแม่นได้เลย เกิดความเลื่อมใส
คิดในกระบาลอย่างเดียว กูจะเก่งกูจะเท่ไอ้อ่อนๆมันต้องอยู่ใต้ทีนกรู ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า....( จำความ - 10ขวบ )
อารามว่าเห็นหน้าติ๋มเป็นลูกจ๊อกซ๊อกเก้อร์หมด ฮีโร่ฝังใจ ยังไงๆ ลูกจ๊อกซ๊อกเก้อร์พวกนี้โตขึ้นไปก็ต้องเป็นผู้ร้าย
กำจัดมันไว้เพื่ออนาคต และฝึกตัวเองไว้เผื่อวันหน้าเจอ...

ไม่ว่าใครจะมาด่าว่า ฟ้องพ่อฟ้องแม่มาเอาเรื่อง ข้าทำถูกแล้ว พวกมันโตขึ้นจะได้ไม่เป็นคนเลว

ยังไงๆ ข้าต้องปกป้องโลก ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ....

สมัยประถม ยังยึดหลักนี้เรื่อยมา ฝึกก็ฝึกมั่วเอาเอง ของขึ้น ก็หาเรื่องพวกที่ดูแล้วอ่อนแอกว่า แต่เริ่มมีกระบวนท่ามากกว่าว่ายน้ำ
เวลาแหย่จนติ๋มตัวสั่นร้องไห้กำหมัดสู้ นี่ช่างสะใจ แต่กระไรข้าไม่มีทางถูกพวกแก ล้มได้หรอก ปกป้องโลก ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า

เป็นอย่างนี้จนขึ้นมัธยมต้น มีติ๋มให้รังแก ทั้งตัวหลักตัวรอง ต่อด้วยเจอที่เรียนวิชาการต่อสู้ เลยฝึก เพื่อที่จะได้เท่กว่าเดิม

จุดพลิกในชีวิต เมื่อฝึกๆไป ท่าทางเริ่มสมบรูณ์ขึ้น จิตใจเริ่มนิ่ง และผ่านการแพ้ชนะในประลอง เริ่มเข้าใจว่าเราเพียงคนเดียวไม่ช่วเปลี่ยนอะไรได้
ในที่สุดวันนึง ขณะกลับบ้านหลังการฝึกเจอผู้หญิงคนนึงถูกทำร้าย ใส่ชุดนักศึกษา ผู้ชาย2 รุมจับและตบ ผู้หญิงคนนั้นร้องให้ช่วย
รุ่นพี่และเพื่อนในสำนัก ต่างกันพาหันหน้าหนี เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ผมเห็นว่ามันไม่ถูกอยากเข้าไปช่วย เพราะไม่ว่ายังไง
ก็ไม่ควรใช้ความรุนแรงกับผู้หญิง และมีหลายวิธีที่จะจัดการเรื่องนี้โดยไม่ต้องใช้ความรุนแรง

รุ่นพี่ และ เพื่อนๆ กลับบอกให้ "อย่าไปสนใจ" แล้วพาผมเดินจากจุดนั้นไปอย่างรวดเร็ว

กลับบ้านมา นอนไม่หลับ เรื่องนี้ติดค้างในสมองผมนานมาก ไม่รู้วันนั้นเค้าจะเป็นยังไงบ้าง
ใจนึงก็คิดว่า ไม่เป็นอะไรๆ แต่สลัดมันออกจากใจ ไม่ได้เลย
สรุปนี่ทำให้เราเห็นแก่ตัวมากขึ้น เรื่องไม่มาถึงตัว ก็ไม่ใช่เรื่องของตัว รึไง อะไรคือความเข้มแข็ง

นั้นคือจุดเริ่มต้นของการเดินทางเพื่อแสวงหาตนเอง ตามที่ต่างๆ เลิกติดในสาย เลิกติดในท่า ชื่อวิชา
เพราะทั้งหมดนั้น ไม่ได้ทำให้เราเป็นคนดีได้เลย อะไรที่จะเป็นคำตอบให้ใจ ว่าอะไรทำให้เรา"ดี"ขึ้น
จะแค่ไม่ถูกรังแก จะแค่ไม่ต้องแพ้ใคร จะแค่ทำได้ดีเท่สวย อะไรที่ทำให้เราสบายใจมากกว่านั้น

จบ ม.ปลาย

เดี๋ยวมีอะไรขึ้นมาแล้วจะเล่าต่อ