ระยะนี้อ่านหนังสืออะไรกันบ้างครับ

[蓝月 (lán yuè)]

อีกห้านาทีเจอกันที่ทางช้างเผือกนะจ๊ะ




สิบนาทีละกัน ลืมไปว่าเน็ท 256 

โฮกกกกกกกกกกก

[ดาเฉยๆ]

เสร็จแล้ว 

ไม่งุงิเท่าที่ควรเลย

[蓝月 (lán yuè)]

ภาษาปะกิตทำให้ความงุงิลดลง
อ้ะล้อเล่น

ทำไมมันคุ้นๆ ฟะ เหมือนเคยอ่านแล้ว

[Piix]

อ้าว ฮิฮิ

เพิ่งได้อ่านไม่กี่เล่มเองนะ

[ออยอิชี่]

เมื่อวานแวะไปห้องสมุด ราม 1 หลังสอบเสร็จ
เลยว่าจะหาหนังสือกิ่งฉัตรมาอ่านเล่น ๆ ค่าเวลา+รอหลานเรียนพิเศษ
ไปไปมามา เลยไปหยิบ  มายาตวัน ของ กิ่งฉัตร มาอ่านเล่น

เป็นเรื่องราวของ นักข่าวสาวสายบันเทิง ชื่อ มัทนา ที่บอกอ เอาตำแหน่งโต๊ะนักข่าวการเมืองมาล่อ เธอจึงยอมไปทำสกู๊ปข่าว อดีตพระเอกสุดฮอต
เขตตวัน ชายหนุ่มรูปงาม ที่มาพร้อมผมสีน้ำตาลอ่อนกับแววตา ที่เพียงแค่มองก็หลงใหล  แล้วนางเองสาวของเราจะได้ข่าวกลับมาหรือไม่
โปรดติดตามได้ใน มายาตวัน (แอบโปรโมตให้ พิมพ์บทเรื่องคร่าว ๆ ได้แค่นี้ เพราะจำได้แค่นี้  )

อ่านแล้วก็ สนุกในแนวกิ่งฉัตร เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ 2 ที่กิ่งฉัตรได้แต่ง ซึ่งเรื่องแรกคือ พรพรหม อลเวง
ขึ้นชื่อว่ากิ่งฉัตร ผมคิดว่า คอ เดีียวกับผมก็คงชอบสไตล์นี้ 

อ้อ  มายาตวัน มนต์จันทรา ฟ้ากระจ่างดาว  สามเรื่องนี้เป็นซีรี่ย์นะครับ หมายถึง เป็นครั้งแรกที่ กิ่งฉัตรแต่งแล้วเป็นชุดแบบนี้
ใครชอบก็ลองหาอ่านกันดูนะครับ

[แอ้]

ชอบอ่าน ฮิฮิ เหมือนกัน น่าเสียดายจัง 

ตอนนี้กำลังอ่าน มังกรคู่สู้สิบทิศอยู่ค่ะ เป็นนิยายจีนกำลังภายในเรื่องแรกที่อ่าน มีทั้งหมดยี่สิบกว่าเล่ม
คุณเพื่อนใส่กล่องส่งไปรษณีย์มาครึ่งปีที่แล้ว ไม่แตะเลย ช่วงไม่มีอะไรทำหยิบเล่มหนึ่งมาอ่าน.. ตอนนี้
เดือนกว่าแล้วค่ะ ที่ใช้เวลาอยู่กับหนังสือชุดนี้ สนุกและสร้างเครือข่ายความคิดได้อย่างฉกาจฉกรรจ์ ..
นี่ถ้าสามารถอ่านสามก๊กได้ คงได้รู้กันล่ะค่ะ ว่าหลังอ่านแล้วยังคบได้หรือไม่.. 

เห็นเพื่อนบอกว่า มีเป็นการ์ตูนด้วยแหละ แต่คงไม่ละเอียดได้เท่าหนังสือเนาะ

[ยุนเอ]

ขอถามหน่อยครับ มีใครเคยอ่านศาสตราคู่สู้สิบทิศมั่งครับ

ไปอ่านปกในรู้ว่าเป็นคนไทย ที่อยู่ในฝ่ายออกแบบเกมส์ dot A แล้วก็กิติคุณประกาศเยอะมาก

เปิดไปอ่านข้างในนิดนึง เจอตัวละครชื่อบลู เลยแขยงๆ เล็กน้อย

เผื่อมีใครอ่านมาแล้วครับ  ขอความเห็นหน่อย 

[ออยอิชี่]

เคยอ่านแต่ กระบี้เย้ย เซียวฮื่อยี้ ฟงหวิ๋น มังกรและดาบมังกรหยก

[ฟิ้งซ์]

อีแร้ง...เสียว

รวม 15 เรื่องคัดสรรเสียวๆ ในรอบ 30 ปีของนักเขียนผู้โชนและเชี่ยวสนามรัก...


และหนังสือของวินทร์ เลียววาริณประมาณสี่ห้าเล่ม
หนังสือปกดำกับใบไม้สีแดง
พุ่มรัก พานสิง เล่ม 1 และ 2
น้ำแข็งฯ
ยาแก้สมองผูกฯ
อ่านสะใจเลย

[ออยอิชี่]

ผมอ่านแต่ อีแร้งเสียว อีแร้งสูง อีแร้งซึ้ง ที่เป็นรวมเล่มของ a day

[ฟิ้งซ์]

สูงกับซึ้งยังไม่ได้ซื้อครับ แต่เสียว เพิ่งซื้อไม่นาน
แต่ของเพื่อนผมมีกลิ่นรักในเมืองดิบ ที่เป็นเรื่องตามราศีอะไรนั่นน่ะ นานแล้วที่ยืมเพื่อนอ่านแล้วติดใจ

[ออยอิชี่]

ถ้าจะซื้อ รอซื้อจากงานสัปดาห์หนังสือเลยครับ

จัดที่หอประชุมแห่งชาติสิริกิตติ์ วันที่ 26-7 เมษายน ครับ

เก็บเงินแล้วไปซื้อทีเดียว ไปครั้งเดียวได้หลายเล่ม 
กินแกลบไวดี

[iannnnn]

เมลไปหาพี่เอ บอกอฮิฮิตั้งแต่ได้รับประกาศฉบับนั้นมา
ไม่รู้จะใส่เนื้อหาว่าอะไร เลยได้แต่ให้กำลังใจ
แล้วเมื่อเช้าพี่แกก็เพิ่งตอบ ตอบกลับมาสั้นๆ แต่เศร้าๆ
(ขอบคุณ แล้วก็บอกให้ติดตามผลงานของทีมงานต่อไป)

[นักศิลปะ]

เมลไปหาพี่เอ บอกอฮิฮิตั้งแต่ได้รับประกาศฉบับนั้นมา
ไม่รู้จะใส่เนื้อหาว่าอะไร เลยได้แต่ให้กำลังใจ
แล้วเมื่อเช้าพี่แกก็เพิ่งตอบ ตอบกลับมาสั้นๆ แต่เศร้าๆ
(ขอบคุณ แล้วก็บอกให้ติดตามผลงานของทีมงานต่อไป)

ก็น่าเศร้าจริงๆ แหละ

เคยเห็นหนังสือพ็อคเก็ตบุ๊คสวยๆ ไหม
เห็นแล้วแบบ เฮ้ย สวยจัง แต่แบบ
มันจะขายได้เหรอ 

จริงๆ ขายไม่ได้เลย
แต่เขาทำเพื่อเป็นผลงาน
และเอาผลงานนั้นไปเสนอเอเจนซี่
หรือลูกค้าตามองค์กรอีกที
เพื่อให้ได้งานมาอีกทอดนึง
เหมือนเขาจัดเดินแฟชั่นแล้วเสื้อผ้า
ที่เดินใส่ไม่ได้นั่นแหละ

ธุรกิจมันซับซ้อนขนาดนี้เชียว

[เก้อ]

After the Quake สำนวนแปลโดย คมสัน นัน เป็นสำนวนที่ผมไม่ชอบที่สุด ไม่ชอบเลย
ที่อ่านของมูราคามิมา ชอบสำนวนของคุณ โตมร แต่เขาก้แปลเล่มเดียว
สำนวนแปลของ นพดล ก็ชอบครับ แต่แอบเว่อไปนิด แต่ก็ไม่ขัดกับตัวหนังสือ

ส่วนที่เปรียบเหมือน วินทร์ สัญชาติ ยุ่น อันนี้ไม่เห็นด้วยเท่าไหร่

Stephen King ไม่เคยอ่านสำนวนแปลของไทยเลยครับ
ไม่เชื่อว่าจะมีใครที่แปลและรักษาความเป็น Stephen King ได้ครบถ้วน
(เอาจริงๆก็เคยอ่านงานเค้าแค่สองเล่ม ทำเป็นพูด  )

มาช่วยเป็นแนวร่วมมุราคามิFC ด้วยอีกคน
(หลังจากคุยเอ็มกับแจ๊กตีความกันจนมือหงิก )

จริงๆก็ไม่ถึงขั้นแฟนคลับ เพราะอ่านมาแค่เรื่องเดียวก่อนหน้านี้
ผมไม่ชอบมุราคามิตรงที่เขาปัจเจก เรื่องราว พล็อต ตัวละคร
มุมมองทุกอย่างสื่อไปในทางเดียวกันคือเรื่องของปัจเจกบุคคล
อืม จะว่าไปมันคือน้ำเสียงของยุคสมัยนี้แท้ๆเลยแหละ(อะไรเจนเนชั่นมีๆสักอย่างนี่แหละ)
แต่ก็นั่นแหละ เป็นข้อติดค้างในใจ
อีกข้อคือมุราคามิคือซูเปอร์สตาร์
ไอ้เราก็กลัวกลายเป็นคนตามกระแส
เลยต้องทำท่าว่าไม่ชอบเท่าไรเอาไว้หน่อย
(เหตุผล )



เดือนที่แล้วเลยหามาอ่านอีกเล่ม
คาฟค่าบนฝั่ง (ชื่อไทยเหมือนๆว่า คาฟคา วิฬาร์ ฮิเดโยชิ นากาตะ)
ที่ซื้อเล่มนี้ เนื่องจากจากแผงรวมงานมุราคามิที่ผมดูๆ
ผมชั่งน้ำหนักกับเล่มอื่นๆแล้ว ปรากฏว่าเล่มนี้ดีที่สุด
ชั่งนี่หมายถึงชั่งจริงๆ เพราะราคามัน 7.99 เท่ากันทุกเล่มเลย
(และนิยายส่วนใหญ่ก็ราคานี้) ก็เลยเอาอันที่หนาที่สุดมาตามหลักเศรฐศาสตร์
จริงๆมีอีกอันเหมือนจะหนากว่า แต่ผมลองถือชั่งน้ำหนักเปรียบเทียบ
ดูเหมือนอันนี้หนักกว่า พอซื้อมาถึงรู้ว่าอีกเล่มมันหนากว่า
แต่มาถามแจ็กแล้วก็นับว่าคิดถูก เพราะเล่มนี้สนุกกว่า

อ่านยังไม่ถึงไหนหรอกครับ ยังไม่จมลงไปเท่าไหร่
หนังสือยังไม่ครอบงำเราเท่าไหร่ แต่คิดว่ากว่าจะจบคงอินแหละ
(เพราะถ้าไม่อินคงไม่อ่านจนจบหรอก)
แต่ที่อยากบอกจริงๆเลยคือ ปกฉบับพิมพ์ที่นี่ห่วยมาก
จริงๆนี่มันฉบับพิมพ์ของสำนักพิมพ์ดังมาก
ผมเคยเห็นคอเล็กชั่นมุราคามิของสำนักพิมพ์นี้ที่แจ็กเอามาให้ดู
ดูเหมือนเล่มนี้จะห่วยสุด แต่ที่ผมซื้อมานี่ห่วยกว่าเสียอีก
คือองค์ประกอบคล้ายๆกัน แต่เหมือนมีคนมาบรีฟกราฟิกว่า
ลองทำให้ห่วยกว่าอันนั้นดูซิ แล้วเอามาทำขาย

อีกสักเล่ม



หนทางยาวไกลหรือ A long way down
อันนี้ก็อภิมหาซูเปอร์สตาร์นักเขียนอังกฤษ นิค ฮอร์นบี้
ฮิตขนาดไหน ถ้าใครเคยดูหนังโคตรฮิตเรื่อง อะเบ้า อะ บอย
หรือฮิตน้อยลงหน่อยอย่าง ไฮฟิเดลลิตี้ ก็มาดัดแปลงจากนิยายของแกนี่แหละ

เคยอ่าน Hifidelity  พบว่าสนุกกว่าดูหนัง แต่อะบอยยังไม่เคยอ่าน
กับ 31 songs บทความรวมเพลงประทับใจของผู้เขียน อันนี้ก็ชอบมาก

แล้วเลยไปเจอ อะ ลอง เวย์ ดาวน์นี่เข้า
ที่ว่าไปเจอ หมายถึงไปเจอจริงๆ เจอวางอยู่เนี่ยแหละ
บนที่นั่งรถไฟใต้ดิน คนไทยใจดีอย่างเราก็เลยช่วยเก็บไว้ให้
เจอมาก็นานหลายเดือนก่อน ตอนนี้อ่านรอบสองพึ่งจบ
เป็นนักเขียนซูเปอร์สตาร์ที่ผมยอมตนเป็นสาวกเลย
มันสนุก มันตลก มันฉลาด มันควาย มันมีเสียงดนตรี
มันมีลอนดอน มันมีวงร็อค มันมีคนฆ่าตัวตายฮาๆ
มันซึ้ง มันบ้านๆ มันวัยรุ่น มันมนุ๊ด มนุษย์ และทั้งหมดนี้
มันครอบอีกทีด้วยความฮาบัดซบเลย อ่านไปเพื่อนต้องมองหน้าบ่อยๆ
ด้วยความฮาที่ออกหน้าออกตาไปหน่อย

เป็นมนุษย์ที่เอาคำง่ายๆ เรื่องราวง่ายๆ
มาเรียบเรียงกันแล้วได้อารมณ์อย่างบอกไม่ถูก
ไม่น่าเชื่อว่าแค่คำเล่าบ้านๆ จะทำให้เราอ่านแล้วก็สะอึกๆเป็นระยะๆ
ผมว่ายากกว่าการใช้คำหรูหราฟุ่มเฟือยอีกนะ

เอาอีกสักเล่ม สะสมมานาน



นิยายเรื่องการไถ่บาป ที่เป็นหนังเข้าโรงเมื่อปลายปีที่แล้ว
ประทับใจหนังมาก ดูแล้วก็พลางคิดว่า จังหวะการเล่าเรื่อง
ในหนัง การกำกับศิลป์ ตัดต่อ ภาษา มันดูกวี๊กวี เหมือนอ่านนิยายเลย
พอตอนท้ายมันบอกว่าดัดแปลงมาจากนิยายจริงด้วย เลยไปหามาอ่าน
อ่านแล้วก็รู้สึกว่าได้รายละเอียดที่ตกหล่นในหนังอีกอื้อเลย
ภาษาอ่านแล้วอิ่ม เศร้า โรแมนติกน้ำเน่าที่ไม่ยักกะเลี่ยน
ผมชอบคำประเภท Two Figures By A Fountain มาก(ชื่อตอนสำคัญตอนหนึ่ง)
แกก็โปรยคำพวกนี้ไว้เต็มเลย

หนังกับหนังสือคงเปรียบกันยาก ตอนเป็นหนังก็ดีในแบบหนัง
(เพราะมีเคียร่าไนต์ลีย์ให้ดูด้วย ) นิยายก็ดีในแบบนิยาย
คือปกติไอ้พวกนี้อ่านนิยายมักจะดีกว่าใช่ไหมครับ
เพราะมันไม่ได้จำกัดเวลาเหมือนในหนัง
แต่อันนี้หนังมันก็ดีของมันจริงๆน่ะแหละ

อ่านดูในเล่มเลยรู้ว่าคนเขียน เอียน แม็คอีวาน
เป็นนักเขียนรุ่นใหญ่ที่ดังคับเกาะมาก เคยได้รางวัลบุคเกอร์ไพรซ์
(ประมาณซีไรต์ ผมว่าแถวๆคุณวานิช)

เป็นสามท่านที่ขอผูกปิ่นโตติดตามเล่มอื่นๆต่อไป




ปล.นายแบบขอโผล่แต่มือนะครับ ช่วงนี้อ้วนขึ้น