อนุบาลงานแฟลช

[I’Boss]

ใช้เวลาเดียวกับเครื่องใช่ไหมครับ

[นายโอ้เอ้]

ครับ

[พองบิน ศิษย์ราชพฤกษ์]

เปิดตำราทำมาแหละ

ที่จริงอันนี้รุ้สึกเหมือนสอนสคริปต์มากกว่า

http://img2.f0nt.com/flash/ad19ad41f4817bdb94b443757339c9c1.swf

สอนหนูหน่อยครับ

[ท่านขุน]

ง่า ถ้าจะกล่าวถึงการทำเวลากับวันที่นั้น มันน่าจะอยู่ จู๋ นุบาลงาน ActionScript ของอาจารย์แอ๊ด เพราะต้องใช้ AS เอาใช่มั้ยขอรับ ท่านอาจารย์

จารย์จู๋นู้นเงียบเหงาแล้ว

ไปพเนจรอยู่ไหนเนี้ย

ปล.ๆ ๆ ใครทำหยดน้ำได้บ้างใคร นั่งคิดปวดหัวแล้วอ่ะจ้ะ พยายามใช้ Mask เอาอ่ะ ยากตรงหยดมันโดนผิวน้ำ

ติดตามงานท่านๆ ทั้งหลายอยู่นะขอรับ

[จักรี]

หยดน้ำนี่ต้องอาศัยถึกครับ    ผมใช้ขึ้นรูปหรือก๊อปมาดราฟเอาใน อิลัส แล้วเอาเข้าแฟลช
ไปนั่งสังเกต น้ำหยด ดูซิครับ จะเห็นการเครื่อนไหวแล้วก็จำ เอามาทำ

[ท่านขุน]

ตัวข้าไปนั่งมองหยดน้ำเสียจนตัวเปื่อย เพ่งพิจอยู่หลายเพลา   ข้าก็เริ่มมองออกบ้างดอกว่าควรหรือมิควรจะทำเยียงไร

ขอบคุณท่านยิ่งนัก ตัว ข้า จะ พยายาม จัก รีบ ตี กรุงศรี กลับ คืน มา ให้ เสีย จง ได้

[ej_sing]

  คิดคำนานไหมเนี่ย

[จักรี]

ดีแล้วขอรับท่านขุน  ถ้าทำได้แล้วอย่างไร เอามาให้ดูเป็นบุญตาด้วยนะขอรับ

[I’Boss]

ข้าจักรอท่านกลับมา แม้ว่าเพลาจักล่วงผ่านไปสักเพียงไร

[ท่านขุน]

ชะแว้บ ชะแว้บ ข้าน้อยมิได้เริ่มทำเลย ช่วงนี้จำต้องเดินทางมากที่อยู่ นี่ก็เพิ่งกลับจากไปตรวจเขื่อนกับลูกพี่มาน่ะขอรับ และคงหยุดพักได้ไม่นานดอก ก็จักต้องเดินทางอีกแล้วล่ะซิ

ท่านอาจารย์ ฮึๆ มายามใดกันเล่า

ท่าจักรี ข้าจักต้องไปนั่งดูหยดน้ำอีกซักชั่วเคียวหมากแหลก เพราะ ลืม แล้วก็ลืมจดบันทึกไว้ในใบลานยาว 2 ศอกครึ่ง ที่ตามิ่งหลังวัดตัดไว้เมื่อยามย่ำรุ่ง

ยามนั่งบนสันเขื่อนพาใจว้าวุ่นยิ่งนัก สายน้ำเกลียวคลื่นพลิ้วไหวดังช่วงจังหวะความรักของข้ากับเจ้า โอ้นางงง ดวงใจข้า คิดถึงเจ้ายิ่งนัก สายลมแผ่วเบาพัดทาบผ่านผิวกายยามนี้ หนาวเย้นจับใจเสียนี่กระไร อีกกี่สักเพลาที่ตัวข้าและนางอันเป็นยอดดวงใจ จักได้ใกล้ชื่นชิดสนิดแนบแอบอิงอุราเสียที. . . . .

[จักรี]

ชะแว้บ ชะแว้บ ข้าน้อยมิได้เริ่มทำเลย ช่วงนี้จำต้องเดินทางมากที่อยู่ นี่ก็เพิ่งกลับจากไปตรวจเขื่อนกับลูกพี่มาน่ะขอรับ และคงหยุดพักได้ไม่นานดอก ก็จักต้องเดินทางอีกแล้วล่ะซิ

ท่านอาจารย์ ฮึๆ มายามใดกันเล่า

ท่าจักรี ข้าจักต้องไปนั่งดูหยดน้ำอีกซักชั่วเคียวหมากแหลก เพราะ ลืม แล้วก็ลืมจดบันทึกไว้ในใบลานยาว 2 ศอกครึ่ง ที่ตามิ่งหลังวัดตัดไว้เมื่อยามย่ำรุ่ง

ยามนั่งบนสันเขื่อนพาใจว้าวุ่นยิ่งนัก สายน้ำเกลียวคลื่นพลิ้วไหวดังช่วงจังหวะความรักของข้ากับเจ้า โอ้นางงง ดวงใจข้า คิดถึงเจ้ายิ่งนัก สายลมแผ่วเบาพัดทาบผ่านผิวกายยามนี้ หนาวเย้นจับใจเสียนี่กระไร อีกกี่สักเพลาที่ตัวข้าและนางอันเป็นยอดดวงใจ จักได้ใกล้ชื่นชิดสนิดแนบแอบอิงอุราเสียที. . . . .

จงใช้ความพยายามเถิดท่านขุน  เพลาที่ท่านจับจุดของการหยดไหลของสายน้ำได้แล้ว
ท่านก็จะประจักษ์ได้ถึง การเรียนรู้ในครั้งนั้น
ดังเช่นหนึ่งหยุดตกลงพื้นน้ำก่อเกิดอะไรเยี่ยงไรบ้าง
เกิดเกรียวคลื่นเรียงร้อยต่อกันไป และค่อยขยายวงคลื่นออกพร้อมกับจางลงที่ละน้อย
ประสานกับคลื่นลูกต่อไปที่จะค่อยๆ เอื่อยๆ ตามจังหวะของน้ำที่นิ่งลง
รอน้ำหยดต่อไปกระแทกลงก่อเกิดเป็นเกรียวคลื่นลูกใหม่อีกครา


http://img2.f0nt.com/flash/0bc6af316bb7fac27217e1f7aa3cc8ad.swf

[หนึ่ง]

 
คารวะ 1 จอก

[ท่านขุน]

ซาบซึ้งยิ่งนักท่านจักรี เพลานี้ตัวข้าเม่อมองผลงานศาสตร์ศิลป ที่ท่านนำมาประจักษ์แก่ตัวข้า ยิ่งตัวข้ามองนานซักเพียง ยิ่งเร้าใจข้านี้ให้เร่งรีบอยากจะสร้างงานชิ้นนี้เสียยิ่งนัก คราใดที่ตัวข้าว่างเว้นจากงานศึก ข้าจักรีบเร่งลงมือทำเสียให้จงได้

ข้าน้อยนั้นเมื่อกล่าวถึงงานแฟรช เปรียบได้ดั่งหางอึ่ง เพียงอึ่งตัวนี้หามีฝันที่หยิบโย่งไม่ แม้นวันนี้ข้าจะยังเป็นเพียงอึ่งน้อยด้อยปัญญา แต่ในวันข้างหน้าข้าจักต้องกลายเป็นสัตว์ประหลาดให้ได้ดอกหนาาา เพราะตัวข้าจะเป็นอึ่งหางยาวววววววววววววววววววววววววววววววววว  (  )

[จักรี]

ข้าก็หางอึ่ง  ท่าน  เพียงริอยากจะสอนจรเข้ให้ว่ายน้ำท่าผีเสือเท่านั้นเอง ขอรับ

[Piix]

จักรี้ สอนทำน้ำหยดนั้นสิ


อยากทำได้บ้าง