อารมณ์ไหนไม่รู้แต่อยากฟังเรื่องผี

เริ่มโพสต์โดย K w a n g ! !, 23 มี.ค. 2005, 00:26 น.

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังเปิดอ่านโพสต์นี้


น้องเข่มเข๊ม

เลวยั้นเงา

หมีโหด*

ตามหารักแท้ค่ะ โฮกกก

psyfer


น้องเข่มเข๊ม

เลวยั้นเงา

หมีโหด*

ตามหารักแท้ค่ะ โฮกกก

น้องเข่มเข๊ม

 :07:  เฮ้ย ๆ ๆ  ใครจะเล่าน่ะ ผีน่ะเฮ้ย 
เลวยั้นเงา

XB


D869

"รักอดทนนาน กระทำคุณให้ รักไม่อิจฉา ไม่อวดตัว ไม่หยิ่งผยอง... "
                                                            - โครินทร์1 13:7

iannnnn

นี่มันเว็บบอร์ดนะครับ
ลองไม่เงียบสิแปลก

จักรี

จากการเกริ่นนำไปเมื่อหลายโพสต์ที่แล้ว  

หลังจาก เมื่อไม่กี่วันมานี่ผมแวะไปเยี่ยมพี่ๆที่ร้าน พี่เขาได้เล่าเรื่องนี้ให้ฟัง.....
ผมก็นึกขึ้นได้ว่าเมื่อ3-4ปีที่แล้วเรื่องแบบนี้ก็เคยเกิดขึ้น ตอนนั้นเป็นที่ฮือฮาของคนในร้าน มาก


          เป็นเรื่องเล่าหลังร้าน ...ที่มีมานานนม....  มันเคยเป็นที่ที่ ร้านอาหารหลายต่อหลายร้านมาเช่าเปิด
อยุ๋ในห้างแห่งหนึ่งย่านรังสิต ซึ่งไม่ใช่เมเจอร์และไม่ใช่โลตัส  ....
แต่ผมไม่บอกชื่อนะครับว่าคือร้านไหน และห้างอะไร  

         มันเป็นร้านอาหารญ๊ปุ่นที่ผมเคยทำงานอยุ่ ซึ่งสัดส่วนของพื้นที่ร้านนี้ จะมีอยุ่ห้องหนึ่งที่เอาไว้เก็บของ
ติดกับครัวร้อน(หมายถึงครัวที่เอาไว้ทำอาหารพวก ต้มผัดแกงทอดหอมอร่อยในพริบตานั่นแหละครับ)
และเยื้องออกไปหลังร้านก็เป็นประตูหลังร้านที่ติดกับทางหนีไฟ เป็นที่ที่เอาไว้สำหรับพักผ่อนของพนักงาน...
ห้องเก็บของดังกล่าวนั้นเป็นที่ที่ พนักงานทุกคนที่ เข้างานโดยเฉพาะ พวกพ่อครัว  
จะเข้าไปเปลี่ยนชุด ในตอนเข้างานและออกงานเป็นประจำ

               ผมจะเล่าเหตุการณ์สดๆร้อนๆที่ได้รับฟังมาเมื่อไม่กี่วันนี้นะครับ  
เนื่องจากเป็นร้านอาหารที่อยุ่ในห้างจึงต้องเปิดตามเวลาของห้าง แต่พนักงานในร้านนี้จะต้องมาเตรียมของตอนเจ็ดโมง
โดยใช้บัตรพนักงานเข้ามาแต่ด้วยการที่ห้างยังไม่เปิดไฟ ก็เลยออกจะดูมืดๆ
เหมือนฟ้ายังไม่สว่างอย่างไงอย่างงั้น  แต่ ทุกเช้าก็จะมีคนผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันมาเปิดร้านทุกเช้า
วันหนึ่ง พี่กุ๊กคนหนึ่ง ได้เข้ามาเปิดร้าน เขาเล่าว่าเขาเห็นผู้ชายตัวใหญ่ยืนอยุ่ตรงบาร์น้ำ
ซึ่งบาร์น้ำเนี่ยคือส่วนที่ยื่นออกมาจากส่วนของครัวร้อน และ เป็นช่องสำหรับออกออเดอร์เครื่องดื่ม
เป็นกระจกใสสามารถมองทะลุเข้าไปในครัวได้   เป็นจังหวะเดียวกับพี่กุ๊ก เดินเข้ามาดูให้แน่ใจ
เพราะพี่เขาสงสัยว่าจะเป็นขโมย แต่ด้วยแสงจากข้างนอกที่ส่องมาน้อยเห็นแค่ลางๆ
จึงมองไม่ค่อยชัดว่าเป้นใคร แต่พี่เขาบอกว่าตัวใหญ่มากยืนถอดเสื้อเห็นขอบกางเกงสีขาวพอพี่เขาเดินไปใกล้
ผู้ชายร่างใหญ่คนนั้นก็เดินหลบหายเข้าไป พี่กุ๊กก็รีบวิ่งเข้าไปในครัวทันทีแล้วก็ไปเปิดไฟทุกดวงที่อยุ่ในครัวแล้วก็
มองหา ตอนนั้นพี่กุ๊กกลัวมากกลัวว่าจะเป็นขโมย เลยเอามีดที่วางอยุ่ที่อ่างล้างจานมาถือเอาไว้แน่นเลย แล้วก็เดินหาในครัว
คือช่วงที่เดินหาเปิดไฟสว่างมากนะครับ แต่ไม่เห็นใครเลย  พี่กุ๊กก็เดินไปดูที่ประตูหลังที่ติดกับทางหนีไฟแต่ประตูหลังก็ล๊อกอยุ่
คนที่ถือกุญแจก็คือพี่กุ๊กเอง  เขายังเล่าอีกว่า ตอนที่กำลังยืนอยุ่ที่ประตูหลังร้านกำลังยืนคิดอยุ่ว่าเมื่อกี้ใคร?
หางตาก็เผลอไปเห็นเงา ทางเข้าห้องเก็บของ พอถึงจุดนี้พี่กุ๊กเริ่มแน่ใจแล้วครับว่าตัวเองเจออะไร
เพราะเนื่องจากประตูห้องเก็บของก็มีแม่กุญแจดอกเบ่อเร่อล๊อกอยุ่ จะมีใครเดินเข้าไปได้ไงแต่พี่กุ๊กก็ชะเง้อ
ไปเปิดไฟตรงหน้าประตูห้องเก็บของแล้วก็รีบวิ่งมาหน้าร้าน  เพราะความกลัว ก็เลยไปเปิดประตูหน้าร้านเรียกยามมาคุยด้วย
ผ่านไป อีก หนึ่งชั่วโมงก็มีพนักงานคนอื่นเข้ามาเข้างานต่อ.... วันนั้น สรุป พี่กุ๊กคนนั้นตอกบัตรเข้างานสาย  
เพราะเครื่องตอกบัตรอยุ่หน้าประตูห้องเก็บของ ........... :30:

พอผมได้ยินพี่กุ๊กคนนั้นเล่าให้ฟัง ผมก็นึกขึ้นได้ว่า บริเวณห้องเก็บของของร้านนี้
กับอีกสามร้านที่ผมเคยทำ มันตั้งอยุ๋ในบริเวณทำเลเดียวกันเนี่ย ก็มีเรื่องเล่ามากมายเหมือนกัน  
แต่พี่กุ๊กคนนี้มาไม่ทัน ช่วงนั้น ........

ส่วนเรื่องเล่าที่ว่า ก็คือบางคนก็เห็น มีเงาเดินออกมาจากห้องเก็บของบ้าง
บางคนก็บอกนอนๆอยุ่ที่หลังร้านหรือทางหนีไฟ ก็โดนผีอำบ้าง
บางคนก็ นอนๆก็รู้สึกว่ามีคนมาเดินข้ามตัวบ้าง  

แต่ผม ก็เปิดร้านคนเดียวบ่อยเหมือนกันนะ แต่ส่วนใหญ่ผมเปิดครัวซูชิ เลยไม่ค่อยน่ากลัวเท่าไร
เพราะร้านเก่าผมต้องมาเปิดร้านสองคน คือครัวร้อนคนหนึ่ง ครัวซูชิคนหนึ่ง  แต่ร้านใหม่นี่ไม่มีครัวซูชิ
ก็เลยซวยได้เปิดร้านคนเดียว  ซวยไป 55+

แต่ นึกขึ้นได้เคยมีพี่คนหนึงเคยถูกขังอยูในร้าน ตอนปิดร้านเพราะว่าเมาหลับอยุ่  ทำไมถึงเมาหลับได้
ก็ลองไปอ่านในบล๊อกผมดูละกัน  :30: โฆษณาแฝง   

เรื่องเล่ามันเกิดขึ้นทั้งตอนเปิดร้านทั้งตอนปิดร้าน เยอะแยะไปหมด  
ถามว่าผมกลัวมั้ย ผมก็กลัวนะ เวลาปิดร้านคนเดียวเนี่ยก็หวั่นๆเหมือนกัน
เพราะที่สุดท้ายที่จะไปก่อนกลับบ้านก็คือเครื่องตอกบัตรที่อยุ่ตรงประตูห้องเก็บของ
 แล้วมันเสือกอยุ่ที่เดิมมา 3-4 ร้านแล้วด้วย... :42:
ล้ำลึกคนึงหาในดวงจิต ใจเคยคิดตัดสวาทมิอาจสิ้น
ดั่งก้านบัวหักกลางชลาสินธุ์ ผิว่าสิ้นไร้เยื่อยังเหลือใย

น้องเข่มเข๊ม

แล้วตกลง ไม่มีใครสอบถามเลยเหรอว่า ผู้ชายตัวใหญ่นั้นคือใคร   :42:
เลวยั้นเงา

จักรี

สอบถามก็ไม่มีใครรู้หรอกครับ เพราะ ที่ตรงนั้น มันมีหลายร้านมาเปิด บ้างก็สองปี บ้างก็ปีเดียว คนที่อยุ่นานสุดก็พวกผมไม่กี่คนนี่แหละที่อยุ่ตรงนั้นมาตลอด สามปี 4 ร้าน
ล้ำลึกคนึงหาในดวงจิต ใจเคยคิดตัดสวาทมิอาจสิ้น
ดั่งก้านบัวหักกลางชลาสินธุ์ ผิว่าสิ้นไร้เยื่อยังเหลือใย

XB

 :44: โอ้ว แล้วพี่จักรีเคยโดนอะไรที่ว่ามาในร้านนี้มั้ยครับ

น้องเข่มเข๊ม

ชะรอยว่าจะเป็นเจ้าที่มั้ง    :25:
เลวยั้นเงา

SMF 2.1.7 © 2026, Simple Machines