อารมณ์ไหนไม่รู้แต่อยากฟังเรื่องผี

เริ่มโพสต์โดย K w a n g ! !, 23 มี.ค. 2005, 00:26 น.

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังเปิดอ่านโพสต์นี้

iannnnn


น้องสุกน้องใส

ขอบคุณค่ะพี่ศัก  :25:

วันนี้ตอนเย็นๆห้า-หกโมงเย็นอ่ะค่ะ ไปเยี่ยมคุณตาที่ รพ.จุฬา
ตรงตึกอายุรกรรมค่ะ
แล้วพอเยี่ยมเสร็จ ก็เดินลงมาข้างล่างซึ่งพอเลี้ยวขวาออกจากตึกเนี่ย
มันก็จะเป็นทางเดินติดกะตึกไปเรื่อยๆๆกิ้วก็เดินไปตามทางนั่นแหละ
แต่ระหว่างที่เดินเนี่ย มันจะต้องผ่านตึกอีกตึกนึง
มันก็จะเป็นประตูกระจกแล้วมันก็จะมองสะท้อนได้ใช่มั้ยคะ
กิ้วก็เดินมองเข้าไปในกระจกอยู่
แล้วเห็นผู้ชายคนนึงนั่งอยู่ตรงระเบียงหน้าตึกอยู่
อ้วนๆดำๆ :43:  ใส่ชุดคนไข้สีฟ้าๆนั่งอยู่

แล้วตอนนั้นหน่ะคิดว่า  เฮ๊ย ถ้าตาคนนี้ไม่ใช่คนเนี่ยเราจะรู้ได้ยังไง
ถึงเค้าเป็นผีกิ้วก็คงเดินเลยไปแบบไม่รู้มั้ง
พอคิดแบบนั้นก็เลยหันไปมองผู้ชายคนนั้นที่นอกกระจก
แต่
มันมีผู้ชายอีกคนนั้งอยู่ใกล้ๆคนอ้วนๆนั่นอีกทีนึง :14:
นั่งหันหลังให้กิ้วอยู่
แต่ไม่กล้าพอที่จะอ้อมไปดูว่าเค้าทำอะไรอยู่นะ
เลยหันกลับไปมองในกระจกอีกที   ก็มีแต่คนอ้วนๆคนเดียว  :42:

แล้วกิ้วก็เลยเดินเงียบๆผ่านตรงนั้นไป :42:

ถ้าจะบอกว่ามุมของกระจกทำให้มองไม่เห็นคนนั้นก็เป็นไปไม่ได้ค่ะ
เพราะเค้านั่งใกล้กันมากแล้วมุมมองในกระจกก็กว้างพอดู
พูดง่ายๆคือที่ๆผู้ชายคนนั้นนั่ง ในกระจกเป็นที่ว่างค่ะ

ตกใจเล็กๆ :42:
กิ้วอาจจะเล่าไม่รู้เรื่องนะคะ สงสัยถามได้นะ  :30: :30:
อันโตนิโอกะเมโระ ~~

iannnnn

ไม่รู้เรื่องจริงๆ ด้วยครับ :12:

น้องสุกน้องใส

พี่แอนก็อ่านอีสามรอบซิคะ :11:

พี่เอกมาเล่าดิ๊  :07:


อันโตนิโอกะเมโระ ~~

iannnnn

ไม่อ่านล่ะ อยู่บ้านคนเดียว
อีกาก้าหอนด้วย :41:

คิ้วหนาจ้ะ

หมาหอน เค้าว่ากันว่า มันเห็น   ผี  นะครับ

น้องสุกน้องใส

#1086
มีบริการไปเล่าในเอ็มนะคะพี่แอน  :35:
สนใจมั้ยกิ้วไม่กล้าอาบน้ำคนเดียวได้ไง มาเหม็นเป็นเพื่อนกิ้วดีกว่า :35:
อันโตนิโอกะเมโระ ~~

คิ้วหนาจ้ะ

ยังไม่เคยเจออะไร แบบนี้ แฮะ
นึกไม่ออกเลยว่า ถ้าเจอ ตัวเองจะเป็นไง  :14:

น้องสุกน้องใส

อันโตนิโอกะเมโระ ~~

iannnnn


น้องสุกน้องใส

อันโตนิโอกะเมโระ ~~

Kums


คิ้วหนาจ้ะ


น้องสุกน้องใส

ไม่มีใครสนใจเรื่องผีหนูเลย   :23:
อันโตนิโอกะเมโระ ~~

D869

เล่าแทน

ก็ตอนออกจากตึกอายุรกรรมมา ตอนประมานหกโมงครึ่งได้ ฟ้าโพล้เพล้ ความเงียบเข้ามาครอบคลุมพื้นที่โรงพยาบาล อันเก่าแก่นั้น

ผมและแฟนสาว ก็เดินผ่านออกไปยังประตูใหญ่เพื่อจะได้ไปขึ้นรถไฟฟ้ากัน

ความเงียบสงัดนั้น ก็มีผู้คนที่มาเฝ้าไข้ กับ คนไข้ อยู่ประปราย

ระหว่างที่เดินผ่านหน้าตึกหนึ่งในนั้น
ภาพที่ทอดสายตาไป มีชายผิวคล้ำ รูปร่างท้วมคนหนึ่ง( อ้วนดำ ) อยู่ในชุดคนไข้นั่งอยู่บิเวณด้านหน้าของตึกนั้น ตรงประตูเป็นประตูกระจกสามารถสะท้อนมองเห็นเงาของชายคนดังกล่าวได้อย่างชัดเจน

ผมก็เห็นแฟนสาวได้มองไปที่กระจกบานนั้น จากคำบอกเล่าของเธอ เธอบอกว่าพอมองเข้าไปก็เห็นภาพสะท้อนของชายคนนั้น ก็เห็นเพียงเงาของชายคนนั้นเพียงคนเดียว

แต่พอเธอมองกลับไปที่ชายคนนั้น ก็ไม่ได้เห็นแต่เงาของชายคนนั้นผู้เดียว แต่กลับมีอีกคนน่้งถัดไปจากชายคนนั้น ในสภาพหันหลังอยู่ เธอไม่กล้าจะเดินอ้อมไปดูชายคนนั้น เพียงแต่มองกลับไปที่กระจกอีกครั้งหนึ่ง ก็ได้เพียงภาพสะท้อนที่ยืนยันความชัดเจนว่าไม่มีเงาชายหันหังผู้นั้นอยู่ นี่เป็นเพียงเพราะแฟนสาวผมเห็นเงาสะท้อนที่คลาดเคลื่อนเฉยๆ หรือ มันเป็นสิ่งเหนือธรรมชาติก็ไม่อาจรู้ได้ เพียงแค่ตอนนั้นผมได้เห็นแค่ชายร่างท้วมคนนั้นเพียงคนเดียวเท่านั้น


อุตส่าห์ใช้ภาษาหนังสือผี หวังคงมันกันแหละ :02:
"รักอดทนนาน กระทำคุณให้ รักไม่อิจฉา ไม่อวดตัว ไม่หยิ่งผยอง... "
                                                            - โครินทร์1 13:7

SMF 2.1.7 © 2026, Simple Machines