มาโพสต์เพลงตามโจทย์กันเถอะ

[Sing]

หนาว
ศิรศักดิ์  อิทธิพลพาณิชย์


หนาวใจจัง ลมพัดมาฉันสั่น อยู่คนเดียวก็หวั่นๆ ลมหนาวคอยแกล้งกัน
อยู่ไหนเธออยู่ไหน คิดถึงเธอทั้งวัน เธออยู่ไหน...หา...
มองทางขวาก็เซ็ง มองซ้ายมือก็เศร้า เจอะคนเขากุมมือกัน มือของฉันว่างเปล่า
ไม่ไหวทนไม่ไหว รอไม่ไหวแล้ว เรา เธออยู่ไหน

ก็มันหนาวๆ ใจ ใยเธอยังไม่มา จะทิ้งให้อ่อนล้า ให้ขาดใจเลยหรือ
ลมหนาวพัดมา ใจมันก็ขมขื่น อยากจับมือเธอ(อยากมองตาเธอ)
อยากเดินเคียงเธอ แล้วใจคงไม่หนาว

ก็มันเหงาซะจนซม วอนให้ลมช่วยส่งข่าว หากเธอรู้เรื่องราว
ก็ควรรีบย้อนมา หน้าหนาว มันน่าเหงา ใจคงเซาตาย(ถ้าขาดเธอ)(ได้ยินไหม...)

(บูม...บูม บูม...บูม บูม...บูม บูม...)
(ปับ...ปาดาดับ ปาดาดับ ปาดาดับ )
(ปาดาดับ ปาดาดับ ปับปับ ปาดาดับ )

ก็มันหนาวๆ ใจ ใยเธอยังไม่มา จะทิ้งให้อ่อนล้า ให้ขาดใจเลยหรือ
ลมหนาวพัดมา ใจมันก็ขมขื่น อยากจับมือเธอ(อยากมองตาเธอ)
อยากเดินเคียงเธอ แล้วใจคงไม่หนาว

ก็มันเหงาซะจนซม วอนให้ลมช่วยส่งข่าว หากเธอรู้เรื่องราว
ก็ควรรีบย้อนมา หน้าหนาว มันน่าเหงา ใจคงเซาตาย(ถ้าขาดเธอ)(ได้ยินไหม...)

หน้าหนาว มันน่าเหงา ใจคงเซาตาย ถ้าขาดเธอ เธออยู่ไหน...นะ...

กลับมานะ กลับมานะ กลับมานะ... ฮา....
เธออยู่ไหน กลับมานะ เธออยู่ไหน กลับมานะ เธออยู่ไหน....นะ

[ซือเน...]

โพสท์ต่อไปเป็นโจทย์ละนะ

ฮะ ฮะ

[นายโอ้เอ้]

ตั้งโจทย์สิ

[จักรี]

ป่า เขา ลำเนาไพร...........

[ซือเน...]

ยากโคตรเลยครับ 

เอ่อ รู้งี้ตูตั้งโจทย์เองดีกว่า กะจะตั้งโจทย์ เจ็บไม่จำ ยังคิดว่ายากแล้วเลย

อะลองเล่น



แว่วเสียงซึง
อรวี สัจจานนท์
     
        ใครหนอดีดซึง
        ให้ข้าเจ้าซึ้งซ่าน ทรวงเอ๋ย
        ก่อนอ้ายพี่เคย
        ดีดซึงสอนข้า เจ้าฮัก
        ต่างฮู้ ใจกัน
        ทุกวันประจักษ์
        พะเยาป่าสัก
        สลักเสียงซึงยังตรึงอุรา
        แว่วซึงคร่ำครวญ
        ให้ใจฮักป่วน จริงหนอ
        ข้าเจ้าเฝ้ารอเฝ้าคอยฮักอ้าย
        กลับ มา
        บ่ ฮู้ ใจ อ้าย ร้ายดังเขาว่า
        เสียแรงคอยท่า
        ข้าเจ้าฮักจริงยิ่งกว่าสิ่งใด
        อ้าย เอย บ่ห่อนเยือนฮักข้าเจ้า
        อ้าย ลืม พะเยาลำเนาพงไพร
        ลืม ซึง ยังหวานซ่านซึ้งทรวงใน
        เสียงซึงแว่วมาครั้งใด
        ให้ข้าเจ้าหลั่งน้ำตา

        อ้ายเอยบ่มีใจฮัก
        ข้าเจ้า แล้วหนอ
        ลืมเหย้าลืมหอ
        เรือนฮักของอ้าย ห่อน มา
        สิ้น ฮัก ข้า เจ้า
        บ่เยือนเห็นหน้า
        บ่ได้เห็นว่า
        อ้ายพี่นี้มาฮักร่วมดีดซึง

        อ้าย เอย บ่ห่อนเยือนฮักข้าเจ้า
        อ้าย ลืม พะเยาลำเนาพงไพร
        ลืม ซึง ยังหวานซ่านซึ้งทรวงใน
        เสียงซึงแว่วมาครั้งใด
        ให้ข้าเจ้าหลั่งน้ำตา
        อ้ายเอยบ่มีใจฮัก
        ข้าเจ้า แล้วหนอ
        ลืมเหย้าลืมหอ
        เรือนฮักของอ้าย ห่อน มา
        สิ้น ฮัก ข้าเจ้า
        บ่เยือนเห็นหน้า
        บ่ได้เห็นว่า
        อ้ายพี่นี้มาฮักร่วมดีดซึง..

http://ohaeey.f0nt.com/kara/play.swf?mp=3c536ac624cc0ef76d0bf80520c20f6a

[蓝月 (lán yuè)]

 

[iannnnn]

อ๊ะ โจทย์เข้าทาง 



ชีวิตห้าโอ - คาราบาว
ฟัง


เจ้านกเอย เจ้าเคย อยู่บนกอไผ่
กู่ขัน บทเพลงจากใจ ชมไพร ชมพฤกษ์พนา
ส่งสำเนียง เสียงธรรมชาติ สร้างมา
ผสมเสียงเพลง พฤกษา ที่มา ของเสียงดนตรี

กู่เรื่องราว บอกกล่าว ถึงความรู้สึก
เป็นเพียง สามัญสำนึก และการ ห่วงหาอาทร
ตอนนี้เรา สิ้นเงาไม้ ไม่เหมือนก่อน
ชุ่มชื่น กลับกลายเป็นร้อน
เป็นแล้ง ระแหงระเหิด

ความแห้งแล้ง ความชุ่มชื้น อย่างไหน ที่เราชอบใจ
ความร่ำรวย ความยากจน อย่างไหน ที่คนชอบกัน
มันอยู่ที่ความ สมบูรณ์ ของหมู่ แมกไม้
ต้นสาย ต้นน้ำลำธาร นะ
มาจากป่า สู่เมือง จากเขา ทะมึน
หล่อเลี้ยง ผู้คน ในแท่น คอนกรีต

(ยามนี้เรา จึงมาร้องเพลง  เพื่อบอก บรรเลง เสียงเพลง จากใจ
เมืองนั้นมี ความศิวิไลซ์ เมื่อมี ป่าไม้ ต้นน้ำลำธาร
มีนกกา หากิน บินว่อน เหลือแม่ ลูกอ่อน มีนม ให้ลูกกิน)

คนหากิน สัตว์หากิน
(เราไม่เบียด เบียนกัน และกัน)
ต้นไม้งาม คนงดงาม
(งามน้ำใจ ไหลเป็นสายธาร ชุบชีวิต ทุกฝ่ายเบิกบาน มีคน มีต้นไม้)
มีสัตว์ป่า


...ความสมดุล คือคุณ ตามธรรมชาติ
ดินน้ำ ลมฟ้า อากาศ เติมวาด ชุบชีวิตชน
หมู่ไม้พรรณ อยู่กัน มาหลายชั่วคน
ให้ใบ ให้ดอก ให้ผล ให้คน ได้ผลประโยชน์

กู่เรื่องราว บอกกล่าว ถึงความ รู้สึก
เป็นเพียง สามัญสำนึก และการ ห่วงหาอาทร
ตอนนี้เรา สิ้นเงาไม้ ไม่เหมือนก่อน
ชุ่มชื่น กลับกลายเป็นร้อน เป็นแรง ระแหงระเหิด

ความแห้งแล้ง ความชุ่มชื้น อย่างไหน ที่เราชอบใจ
ความร่ำรวย ความยากจน อย่างไหน ที่คนชอบกัน
มันอยู่ที่ความ สมบูรณ์ ของหมู่ แมกไม้
ต้นสาย ต้นน้ำลำธาร นะ
มาจากป่า สู่เมือง จากเขา ทะมึน
หล่อเลี้ยง ผู้คน ในแท่น คอนกรีต

(ยามนี้เรา จึงมาร้องเพลง  เพื่อบอก บรรเลง เสียงเพลง จากใจ
เมืองนั้นมี ความศิวิไลซ์ เมื่อมี ป่าไม้ ต้นน้ำลำธาร
มีนกกา หากิน บินว่อน เหลือแม่ ลูกอ่อน มีนม ให้ลูกกิน)


คนหากิน สัตว์หากิน
(เราไม่เบียด เบียนกัน และกัน)
ต้นไม้งาม คนงดงาม
(งามน้ำใจ ไหลเป็นสายธาร ชุบชีวิต ทุกฝ่ายเบิกบาน มีคน มีต้นไม้)
มีสัตว์ป่าาาาาาาาา

[蓝月 (lán yuè)]

  ตายสนิท นึกเพลงไม่ออกเล้ย

[iannnnn]

เด็กดอยใจดี - น้องมายด์

เพื่อนฉันเป็นชาวเขาชาวดอย
ตัวน้อยๆหน้าตาขาวๆ
มาโรงเรียนก็มากันแต่เช้า
ทั้งม้ง เย้า กะเหรี่ยง มูเซอ

เพื่อนชาวม้งเขามีน้ำใจ
เอาแครอทมาให้เสมอ
พูดจริงจังทุกครั้งที่เจอ
ฟังเสียงเธอนารักจริงๆ

* โพะ ออ แค เหราะ มา ฝะ(ผมเอาแครอทมาฝาก)
หยะ ฮะ เธอ ด๊ะ กิ (อยากให้เธอได้กิน)
ผะ มี วิ ตะ มี (ผักมีวิตามิน)
ม่าย ต้อ กิ เคาะ แพ (ไม่ต้องกินของแพง)
โพะ ออ แค เหราะ มา ฝะ (ผมเอาแครอทมาฝาก)
หยะ ฮะ เธอ แคะ แร (อยากให้เธอแข็งแรง)
แกะ ค้อ เธอ จะ แด(แก้มของเธอจะแดง)
แด เหมอ สี แค เหราะ(แดงเหมือนสีแครอท)

ลา ลัล ลัล ลัล ลา... 


นอนแล้วยะครับ ใครคิดเพลงไม่ออกก็ช่วยกันปั่น 

[蓝月 (lán yuè)]

เนื้อเพลง: ภูเขาน้ำแข็ง
อัลบั้ม: ดอกไม้กับเปลวไฟ

ไม่ใช่ฉันไม่เคยรักเธอ
หรือฉันเป็นคนที่เฉยชา
ไม่ใช่ฉันดีใจที่บอกลา
แค่คิดว่าอยากจริงใจ

เพราะว่าฉันรู้ ที่เธอเป็นอื่น
เพราะว่าฉันเห็นที่เธอคอยปิด
เพราะว่าฉันคิดและก็ทนเก็บไว้

แต่ต่อให้ภูเขาน้ำแข็งที่เย็นจนจับใจ
ถึงจะดูมั่นคงสักแค่ไหน
เผาโดนไฟทุกวันก็ยังละลาย
แหละต่อให้ความรักที่ฉันให้เธอ
คือด้วยชีวิตและทั้งหัวใจ
ฉันให้ไปเท่าไรก็ถูกทำลาย ไม่เหลือเลย..

ไม่ใช่ฉันจะเคืองแค้นเธอ
หรือเห็นว่าเธอไม่สำคัญ
ถ้าไม่เหลืออะไรให้ผูกพัน
แล้วฉันจะอยู่ทำไม...

เพราะว่าฉันรู้ ที่เธอเป็นอื่น
เพราะว่าฉันเห็นที่เธอคอยปิด
เพราะว่าฉันคิดและก็ทนเก็บไว้

แต่ต่อให้ภูเขาน้ำแข็งที่เย็นจนจับใจ
ถึงจะดูมั่นคงสักแค่ไหน
เผาโดนไฟทุกวันก็ยังละลาย
แหละต่อให้ความรักที่ฉันให้เธอ
คือด้วยชีวิตและทั้งหัวใจ
ฉันให้ไปเท่าไรก็ถูกทำลาย ไม่เหลือเลย..

แต่ต่อให้ภูเขาน้ำแข็งที่เย็นจนจับใจ
ถึงจะดูมั่นคงสักแค่ไหน
เผาโดนไฟทุกวันก็ยังละลาย
แหละต่อให้ความรักที่ฉันให้เธอ
คือด้วยชีวิตและทั้งหัวใจ
ฉันให้ไปเท่าไรก็ถูกทำลาย ไม่เหลือเลย..

[จักรี]

กลางดง พงษ์ป่า
เขาลำเนาไพร ไกล สังคม
มีแดน รื่นรมณ์
แสน ชื่นชม มี เสรี
ไร้ ทุกข์ สนุกสนาน
สำราญ กันได้ เต็มที่
พวก เรา ชาวถิ่นนี้
ล้วนมี ไมตรี ต่อกัน

..อาชีพ ป่าดง พงษ์ไพร
เลี้ยงโค ทำไร่
ไถ่นา เป็นพราน
หน้าแล้ง เราพา กันเผาถ่าน
หาฟืน กลับบ้าน เป็นทุน
เงิน ทอง หามาได้
เก็บออม เอาไว้ พออุ่น
เจ็บ ไข้ ได้เกื้อหนุน
เจือจุน การุณ ผูกพัน
กลางดง พงษ์ป่า
เขาลำเนาไพร ไกล สังคม
มีแดน รื่นรมณ์
แสน ชื่นชม มี เสรี
ไร้ ทุกข์ สนุกสนาน
สำราญ กันได้ เต็มที่
พวก เรา ชาวถิ่นนี้
ล้วนมี ไมตรี ต่อกัน

..เย็นย่ำ ตะวัน รอนรอน
เราได้ พักผ่อน สำราญ อุรา
ค่ำลง เราพบ กันพร้อมหน้า
แล้วมา สนุก ร่วมกัน
ยาม งาน นั้นเราทำ
ตรากตรำ เพียงไหน ไม่หวั่น
เสร็จ งาน เราสุขสันต์
ร้องบรร เลงเพลง กล่อมไพร
กลางดง พงษ์ป่า
เขาลำเนาไพร ไกล สังคม
มีแดน รื่นรมณ์
แสน ชื่นชม มี เสรี
ไร้ ทุกข์ สนุกสนาน
สำราญ กันได้ เต็มที่
พวก เรา ชาวถิ่นนี้
ล้วนมี ไมตรี ต่อกัน

..จนยาก ก็ยัง ภูมิใจ
หากิน กลางไพร
แม้ไม่ รุ่งเรือง
ไม่คิด จะเฟ้อ จะฟุ้งเฟื่อง
ถึงเมือง แดนศิ วิไลย์
กลาง คืน เราชื่นบาน
เรื่องงาน เอาไว้ วันใหม่
ป่า ดง ดำรงค์ไว้
ทรัพย์ใน ดินไทย มากมี
กลางดง พงษ์ป่า
เขาลำเนาไพร ไกล สังคม
มีแดน รื่นรมณ์
แสน ชื่นชม มี เสรี
ไร้ ทุกข์ สนุกสนาน
สำราญ กันได้ เต็มที่
พวก เรา ชาวถิ่นนี้
ล้วนมี ไมตรี ต่อกัน
กลางดง พงษ์ป่า
เขาลำเนาไพร ไกล สังคม
มีแดน รื่นรมณ์
แสน ชื่นชม มี เสรี
ไร้ ทุกข์ สนุกสนาน
สำราญ กันได้ เต็มที่
พวก เรา ชาวถิ่นนี้
ล้วนมี ไมตรี ต่อกัน

[Ou!]

อย่ากลับไป - ไบรโอนี     
     

ลืมตาขึ้นมาพร้อมหยดน้ำตา ต้องกอดตัวเองร้องไห้
เก็บกดไว้มานานข้างใน พอกันเสียทีสำหรับหัวใจ
ที่เหนื่อยกับการคอยรัก คอยห่วงใย
กับคนไร้หัวใจอย่างเขา

ทุกครั้งที่จ้องมอง ภาพสะท้อนของกระจกเงา
จะไม่เห็นคนเก่า ที่เคยหลงงมงาย
บอกตัวเองให้ลืมเขาไป

อย่ากลับไปหาเขาอีกเลย ถ้าเขาไม่ต้องการ
สิ่งที่เขาได้ทำ มันเกินให้อภัย

อย่ากลับไปรักเขาอีกเลย แม้เพียงสักครึ่งใจ
จดและจำเอาไว้ ขาดเขาไปสักคนไม่ตาย

พอทีสายตาของความหมางเมิน
คำพูดที่คอยทำร้ายให้ได้ยิน
ต่อไปนี้ ให้มันจบไป

คงมีใครสักคน จะมองเห็นค่าของเรา
ที่รักกันจริง ไม่ทิ้งให้เจ็บ และไม่ทำให้มีน้ำตา

จดและจำเอาไว้ ขาดเขาไปสักคน ไม่ตาย

[แอ๊ะ]

ป่า เขา ลำเนา ไพร  

ปักษ์ใต้บ้านเรา - แฮมเมอร์

    *โอ่ โอ ปักษ์ใต้บ้านเรา(โอ่ โอ ปักษ์ใต้บ้านเรา)   แม่น้ำภูเขา
ทะเลกว้างไกล  อย่าไปไหน  กลับใต้บ้านเรา  (อย่าไปไหนกลับใต้บ้าน
เรา)    โอ้ต้นยางยังยืนคงทน  เหมือนดั่งคนปักษ์ใต้ไม่ท้อชีวา   โอ้แม่
น้ำตาปียังไหล หลากมาเหมือนน้ำตา ชาวใต้ที่ไหลร่วงริน (ซ้ำ*)
    ค่ำคืนนี้ ยินเสียงกลองโนราห์  เสียงหนังลุงแว่วมา  ข่าวว่าไม่พอ
จะกิน  กรีดยางปาดตาล ทำงานอยู่เป็นอาจิณ แต่ว่าไม่พอกิน  หนี้สินอีรุง
ตุงนัง (ซ้ำ*)     โอ้หนุ่มสาว  พวกเจ้าไปอยู่ไหน รู้ไหมเมืองใต้ ขาด
คนจะคอยดูแล  เมืองใต้วันนี้ ยังมีแต่พ่อและแม่  กลับไปช่วยดูแล...ปักษ์
ใต้บ้านเรา (ซ้ำ*,*)

เพลงนี้ทำให้นึกถึงตอนออกค่ายทุกที  

ตาอุ้ยตัดหน้า  ดีที่ไม่ซ้ำเหมือนที่จักรีทำ 

[Ou!]

โจทย์ของบักกรียากจริงจัง



ยิ่งสูงยิ่งหนาว - เรวัต พุทธินันทน์


ก่อนตะวัน ลับแนวเหลี่ยมภูผา หมอกจางตา ฟ้าร่วมกันท้าทาย
ขุนเขายิ่งใหญ่ ทางเดินห่างลับไกล บุกเดินไปไม่เคยหวั่น
เขาสูงล้ำค้ำฟ้าตระหง่าน เหล่าภัยพาลคืบคลานเป็นเงา
ยิ่งสูงยิ่งหนาว ยอดเขายังห่าง อยู่บนทาง นึกหวั่น นึกพรั่น ความหนาว


เปรียบคนเรา เหมือนดังขึ้นภูเขา ฝ่าไปเอา หมายตัวเราก้าวไกล
สูงๆ ขึ้นไป ใครจะอยู่ข้างเรา กิเลสยุเย้า ให้ปีนป่าย
ไร้มิตรแท้ถึงแม้ยิ่งใหญ่ ใหญ่เกินไปไม่มีใครเอา
ยิ่งสูงยิ่งหนาว ยิ่งเหงายิ่งห่าง อยู่บนทาง นึกหวั่น นึกพรั่น ความหนาว

[ยุนเอ]

Almost heaven, west virginia   ป่า
Blue ridge mountains             เขา
Shenandoah river -              ลำเนา
Life is old there
Older than the trees                                                   ไพร
Younger than the mountains
Growin like a breeze

Country roads, take me home
To the place I belong
West virginia, mountain momma
Take me home, country roads

All my memories gathered round her
Miners lady, stranger to blue water
Dark and dusty, painted on the sky
Misty taste of moonshine
Teardrops in my eye

Country roads, take me home
To the place I belong
West virginia, mountain momma
Take me home, country roads

I hear her voice
In the mornin hour she calls me
The radio reminds me of my home far away
And drivin down the road I get a feelin
That I should have been home yesterday, yesterday

Country roads, take me home
To the place I belong
West virginia, mountain momma
Take me home, country roads

Country roads, take me home
To the place I belong
West virginia, mountain momma
Take me home, country roads
Take me home, now country roads
Take me home, now country roads