ก็คิดเอาไว้ว่าใช่ ต้องใช่แน่ๆ

[น้องเข่มเข๊ม]

 


ขำที่ทำลางๆ 

[dArKzLigHt~*]

ผมว่าถ้าเจอครั้งแรกแล้วใช่  อาจจะเป็นใช่ที่ว่า ต้องจีบคนนี้หรืออยากได้มาเป้นแฟนมากกว่า
คงไม่สามารถเห็นหน้ามันแล้วจะรู้ได้ว่า เนื้อคู่ นี้หว่า 


// ส่วนผมกะแฟน เจอกันครั้งแรกตอน ผมโดนล่ารายชื่อรุ่นพี่ครับ 

// เอ้อ...ลืมไป โสดครับ 

[Ou!]

ลงสีเสร็จแล้วเหรอครับ

[น้องเข่มเข๊ม]

   ตอ...อีกแล้ว  

[dArKzLigHt~*]

ลงเสร็จแล้วครับ แต่ว่ามัน.....


ตอ เต่า 

[ยุนเอ]

มาเองครับ อยู่นิ่งๆ ล่อให้มาติดกับ

แล้วตะปบให้มั่น

กัดเส้นเลือดใหญ่ก่อน

แล้วลากกลับมาที่ถ้ำครับ




















{หมีโหด}  โฮกกกกก

[น้องเข่มเข๊ม]

อ๋อ.....ที่ไอ้หมีลากแกไปวันนั้นอ่ะนะ   

[ยุนเอ]

ฆ่าหมีด้วยมือเปล่ามาแล้ว 

[Soris0ri]

ก้างๆ อย่างงั้นหน่ะนะ  {หมีโหด}

[ยุนเอ]

ก็อีกข้างถือปืน 

[Soris0ri]

ยิงเป็นเร้อ

[ป้าแป้งกึ่งสำเร็จรูป]

ตบกลับ
มีใครคิดว่าเจอคนที่ใช่อีกมั้ย

ไม่รู้ว่าจะเจอรึเปล่า แต่รู้สึกเหมือนว่า เจอคนที่เชี่ยๆเนี่ย ง่ายกว่าเยอะ 
เมื่อหร่ายจามีคราย ครายสักคนที่มารักเราจริง....

[ยัง มี พุง]

คิดว่าเค้าใช่ จนวันที่เค้าไปมีคนอื่นแล้วก็ยังคิดเหมือนเดิม

แล้วแบ่บนี้มันจะเรียกว่าใช่ได้มั้ยเนี่ย?

ลองไปคบคนอื่นมันก็ไม่ใช่ก็ไม่เอาอีก ย่องออกมาเงียบๆ

ไม่มีที่ไปก็ไม่ไปที่อื่นเหมือนกัน อยู่แม้งคนเดียวแบ่บนี้ละวะ

[คิ้วหนาจ้ะ]

ไม่รู้สิ เพราะคนรักในสมองจั๊วมันมีอยู่สามแบบ

รักเค้ามากกว่า เราก็จะเอาแต่กลัวว่าเค้าจะทิ้งเราเมื่อไหร่
รักเค้าน้อยกว่า เราก็จะคิดว่าจะทิ้งเค้าเมื่อไหร่ดี
กับ รักกัน (ซึ่งยังไม่เคยเจอ  )

คนที่ใช่ สำหรับ เราคิดว่าเราเจอแล้ว
แต่เราไม่ใช่สำหรับเค้าก็ไปกันไม่ได้อยู่ดี  

พึ่งได้อ่านจู๋นี้
ตามบวกกันไม่หวัดไม่ไหว กับความเห็นดีดี
ของมัม เอ ป้าปิ๊ก จั๊ว บวบ ฯลฯ

ส่วนความเห็นส่วนตัวก็ลอกของจั๊วเลยฮะ  อารมณ์นั้นเลย

[แอ๊ะ]

อยากจะตอบกระจู๋นี้ตั้งแต่หน้า 1 ปล่อยไว้หลายวันจนล่วงเลยมาหน้า 10 

ไม่กะจะยกตัวเองมาเป็นตัวอย่าง แต่จะยกตัวอย่างเพื่อนอีกคนก็แล้วกัน จะได้ให้หลายคนที่เริ่มต้นจีบ เริ่มต้นสร้าง หรือกำลังต่อเติมครอบครัวได้เอาไปคิด ซึ่งมันเป็นเรื่องสำคัญมากสำหรับพื้นฐานของสังคมที่ดี

จากคนที่เคยคิดว่าใช้กลับไม่ใช่เมื่อต้องมาอยู่ด้วยกัน จากคนที่เคยโทรหาได้ทุกชั่วโมง ตอนนี้วันหนึ่งแทบไม่ได้โทรมา เมื่อน้ำต้มผักที่ว่าหวาน จริง ๆ แล้วมันขม สิ่งดี ๆ เมื่อวันวานมันหายไปไหน

(ขอย้ำว่าเป็นตัวอย่างของเพื่อน ไม่ไช่ผม เข้าใจตามนี้นะ)

เพื่อนผมคนนี้ถือว่าเป็นเพื่อนสนิทวงใน กิน เรียน เที่ยว  ทำโปรเจคด้วยกัน แฟนมันก็เป็นรุ่นน้องที่รู้จักกันดีคบและอยู่ด้วยกันมาตั้งแต่สมัยเรียน เป็นคู่ที่เพื่อน ๆ อิจฉาเพราะมีความเหมาะสมกันดี จนเมื่อ 3 หรือ 4 ปีก่อนทั้งคู่ได้ตกลงแต่งงานกัน

จนมาเมื่อก่อนปีใหม่ผมได้ข่าวว่าเพื่อนผมไปติดนักร้อง ซึ่งก็ไม่ได้แปลกใจอะไร (โปรดอย่าประนามนะ ร้อยละ 90 ของผู้ชาย จากผลสำรวจไม่เป็นทางการของเพื่อนผมอีกคนหนึ่ง) แต่ที่แปลกใจคือพอโทรไปคุยกับเพื่อนอีกคนจึงรู้ข่าวว่าเพื่อนมันแยกทางกับเมียมันแล้ว และตอนนี้ประกาศขายบ้าน

ตอนแรกเพื่อนที่ได้ข่าวลงความเห็นว่าเพราะนักร้องทำให้ครอบครัวเพื่อนต้องแตกแยก (คู่นี้คบมาไม่ต่ำกว่า 15 ปี ถ้ามีลูกก็คงมาปั่นบอร์ดได้แล้ว) จากคนที่ใช่กลายเป็นคนที่ไม่ใช่ อะไรคือสาเหตุ จะใช่นักร้องผู้น่ารักและเซ็กซี่หรือเปล่า

วันนี้ผมนัดเจอกับมันเพื่อที่จะถามให้รู้เรื่องรู้ราว(เสือกเรื่องเพื่อน) เลยถามมันตรง ๆ ว่ามึงเลือกทางนี้จริง ๆ หรือ มึงยอมไปเริ่มเสียเวลาไปนับหนึ่งใหม่กับการสร้างครอบครัวหรือ มันบอกว่ามันไม่ได้เลือก และไม่อยากเลือก แต่เพื่อยุติปัญหาต่าง ๆ ทางนี้คงทำให้ทุกคนสบายใจที่สุด

จากการพูดคุยและประมวลผล เลยทำให้รู้ว่า การไปติดนักร้อง (ซึ่งมันก็ยอมรับว่ามันผิด) เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นหลัง ๆ แต่ปัญหาที่แท้จริงคือ 2 คนไม่ยอมเข้าใจกัน เห็นหลายคนตอบในกระจู๋บอกว่า "เกรงใจแฟน(เมีย)" นับเป็นสิ่งดี น่ายกย่อง (จริง ๆ น่าสมสาร  ) เพราะปัญหาของเพื่อนจริง ๆ เกิดจากผู้หญิงรักผู้ชายมาก ต้องการดูแลและใส่ใจรายละเอียดทุก ๆ สิ่ง ต้องการให้ทุกอย่างเป็นไปอย่างที่ตนอยากให้เป็น แต่ผู้ชายต้องการอิสระ ต้องการความพอดี (คงเป็นที่มาของที่มาของ ผู้หญิงผู้ชายมาจากดาวคนละดวง) เมื่อความคิดเห็นไม่ตรงกันการพนันย่อมเกิดขึ้น คุยกันเข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง นานวันเข้าปัญหาเล็ก ๆ เริ่มก่อตัว จนลุกลามเป็นปัญหาใหญ่

ผมถามอีกว่า แล้วไมก่อนแต่งงานไม่เห็นมีปัญหา มึงหาเรื่องหาเมียใหม่หรือเปล่า(วะ) มันบอกว่า ไม่ใช่แน่นอน มันแค่ระบายความเครียดชั่วครั้งชั่วคราว (โปรดอย่าประนามอีกครั้งหนึ่ง) มันบอกว่าหลังแต่งงาน ย้ายมาอยู่บ้านใหม่ มันไม่เหมือนตอนเรียนหรือตอนจบมาใหม่ ๆ ที่อยู่คอนโด ที่เงือนไขหรืออะไรต่าง ๆ มันไม่มากมาย ผมสรุปเอาเองว่าบางที่อยู่ไกลกันบ้าง ความคิดถึงจะช่วยสร้างความรักให้มากขึ้น (น้ำเน่านิดหน่อย)

จากการสังเกตคู่ของเพื่อน ๆ ที่ไม่มีปัญหา ถ้าผู้หญิงมีลักษณะเป็นผู้นำ ผู้ชายก็จะครับ ๆ แต่ถ้าผู้ชายเป็นผู้นำ ผู้หญิงจะเป็นแม่ศรีเรือน

สรุปแล้ว ชีวิตคู่ทั้งผู้หญิงและผู้ชายต้องเรียนรู้ซึ่งกันและกัน ปรับตัวเข้าหากันอะไรยอมได้ก็ยอมกันบ้าง ผู้ชายชอบมองอะไรกว้าง ๆ ไม่ลงรายละเอียด ผู้หญิงถนัดในเรื่องรายละเอียด แต่ขาดการมองภาพกว้าง ก็ต้องปรับเอาทั้ง 2 สิ่งมาผสมผสาน ถักถอความความใจกัน บางครั้งที่ผู้ชายยอมก็เพราะไม่อยากให้ทะเลาะ แต่ผู้ชายต้องเข้าใจว่าที่ผู้หญิงจู้จี้กับเราก็เพราะเค้ารักเรา 

ok สรุปยาว แต่ไว้เป็นตัวอย่างชีวิตคู่สำหรับสาวกทุกท่าน แต่ไม่รู้ว่าจะเป็นประโยชน์มากน้อยแค่ไหน เพราะพูดแต่คู่ชาย-หญิง ส่วนชาย-ชาย ผมไม่มีประสบการณ์