ก็คิดเอาไว้ว่าใช่ ต้องใช่แน่ๆ

[มัม]

ตบกลับ
มีใครคิดว่าเจอคนที่ใช่อีกมั้ย

[Sing]

อย่าว่าแต่คนที่ใช่

คนที่เฉี่ยวๆมายังไม่มีเลยค่ะ   

[Ou!]

สงสัยคนที่ใช่ของผมจะยังไม่เกิด


ไม่ก็ตายไปแล้ว

[มัม]

ใช้หน้าตาให้เป็นประโยชน์ดิอุ้ย

[Ou!]

ใช้ไม่เป็นครับ

[น้องเข่มเข๊ม]

คือ  เค้าอาจจะเค้าหาอุ้ยแล้วก็ได้


แต่อุ้ยก็วางเค้าไว้ที่อื่นที่ไกลสายตา   

[มัม]

จะบอกว่านัทใช่มั้ย

[น้องเข่มเข๊ม]

   อุ้ย ไม่ใช่สเป็ก 

[มัม]

แล้วเค้าล่ะตัว

[dArKzLigHt~*]

แล้วคนที่ใช่นี่ อาการที่เราเจอตอนแรกเป็นยังไงหรอครับ

เท่าที่ผมจำได้ เหมือนผมเคยเจอคนที่ใช่นะ  ตอนเข้า ม.ต้น ใหม่ๆ เห็นแล้วแบบว่า คนนี่ถูกใจมาก
อยากนั่งมองไปเรื่อยๆ  ชอบจนถึง ม.ปลาย   
ม.ปลายยิ่งชอบมากเพราะดันมาอยู่ห้องเดียวกันด้วย  เลยมองตลอดไม่เป้นอันเรียนเลย
แต่ไม่เคยคุยกันเลยนะ ผมกลัว  ไม่รู้จะกลัวอะไร สมองมันคิดไปหมด คุยแล้วแบบนี่ ถ้าจีบคงแบบนี้ 

[Ou!]

จริงเหรอ โล่งอก!

คือ  เค้าอาจจะเค้าหาอุ้ยแล้วก็ได้

แปลหน่อยครับ

[น้องเข่มเข๊ม]

   ยิ่งกว่าไม่ใช่

















(ตูชอบผู้ชายหน้าโหด ๆ อ่ะ   )



ตอบของ Raed นะ

ของเจ๊มันประเภทรักซึมลึก...ต้องรู้จักกันก่อน...แล้วความสัมพันธ์มันจะตามมา
เพราะยังบอกไม่ได้น่ะ..ว่ามันใช่หรือไม่ใช่  

จริงเหรอ โล่งอก!



แปลหน่อยครับ

ตูพิมพ์ผิด 





(ไอ้ที่ทำลาง ๆ คิดว่าไม่เห็นหรือไง   )


จะพิมพ์คำว่า เข้าหา น่ะ   

[dArKzLigHt~*]

ไม่มีใครรักผมมั้งหรอ 

[น้องเข่มเข๊ม]

   มีแฟนแล้วไม่ใช่รึ   

[มัม]

มันคงบอกไม้ได้หรอกว่าคนที่ใช่เจอครั้งแรกมันเป็นยังไง เพราะว่าคนเรามันจะใช่หรือไม่ใช่
มันต้องอาศัยเวลาเรียนรู้กัน ปรับตัวเข้าหากัน ต่อให้เป็นรักแรกพบ ถ้าอยู่ด้วยกันแล้วปัญหามัน 108
ปรับตัวเข้าหากันไม่ได้ไม่มีความสุข มันก็ต้องแยกกันอยู่ดี

แต่ตูกับแฟนเป็นรักแรกพบนะ(ของตูคนเดียว เพราะแฟนบอกเจอหน้าครั้งแรกแล้วกลัว ท่าทางโรคจิต)