เค้าห้ามเรียกว่า "พ่อ"

[น้องเข่มเข๊ม]

เฟิร์น ใจเย็น ๆ เนาะ   



เลือดย่อมข้นกว่าน้ำ   


  เชื่อว่า เค้าไม่ทำอย่างที่ปากเค้าพูดหรอก






  ใจร่ม ๆ  ขอให้ผ่านไปได้ด้วยดีเน้อน้องรัก 

[จั๊วจ่ะ :)]

  อย่าเครียดเน่อ

เชื่อว่าคนเราในอารมณ์โกรธ พูดอะไรก็คงพูดได้ค่ะ
หลังจากนี้ ก็คงดีขึ้นมั้งคะ 

[Soris0ri]

แล้วโกรธ ท่านมั้ยละครับ ?
ผมจะเล่านิทานให้ฟังเรื่องหนึ่ง
ในสมัยหนึ่ง  มีครอบครัวอยุ่ครอบครัวหนึ่ง มี ลูก 2 คน พ่อ และแม่ ชอบทะเลาะกันอยุ่เป็นประจำ
เมื่อหลังจากเกิดเรื่องตบตีกันทุกครั้งแม่ จะ หาโอกาส เข้ามาถามลุกทั้งสองคน ว่า รักใครมากกว่ากัน  ลูกคนที่ 1 ตอบว่า  รักแม่มากกว่า เพราะว่า พ่อ ชอบทานเหล้า เป็นต้นเหตุของปัญหาหลายเรื่อง
ลูกคนที่ 2ซึ่งเป็นลูกคนโต  บอกกับแม่ พร้อมหันไปสอนน้อง ว่า รักพ่อกับแม่เท่ากัน เพราะถึงแม้ พ่อจะเป็นคนไม่ดี อย่างน้อยพ่อก็คือพ่อเรา หนูมีหน้าที่ของหนู พ่อกับแม่ก็มีหน้าที่ของตน ถ้า พ่อกับแม่อยากให้หนูเป็นคนดี รักษาหน้าที่ของหนู พ่อกับแม่น่าจะรักษาหน้าที่ของตนพร้อมกับเป็นคนดีให้หนูเห็น.....

.........................
บอกพ่อ สิครับ ว่า หนูทำในสิ่งที่ควรทำเพื่อแม่.....................หากวันไหนที่พ่อมีปัญหา หนูก็พร้อมที่จะทำเพื่อพ่อ......

สรุป คือ   โทรไปบอกรักท่าน สิครับ......

พ่อบอกว่า

ไม่รู้จัก ไม่ใช่ลูก ไม่คุย ไม่ต้องโทรมา

[จักรี]

ถ้า อย่างงั้น ต้อง ขออ้างอิง

แนนคิดว่า
พ่อเฟิร์นอาจจะกำลังเครียดค่ะ
บางทีท่านอาจจะต้ิองคิดต้องจัดการหลายเรื่องและกำลังเครียดอยู่ หรืออยู่ในอารมณ์ไม่ค่อยอยากคุยกับใคร

พอดีจังหวะนั้นเฟิร์นไปถามสิ่งที่เป็นประเด็นสะกิดใจ
ก็เลยโมโห

เหมือนมีไฟกองนึงถูกจุดทิ้งไว้ในใจ ตัวคนจุดเองคงกำลังอยากจะดับมัน หรือปล่อยให้มันค่อยๆมอดลง
แต่มีอีกคนเข้ามา บังเิอิญว่าได้ิทิ้งกิ่งไม้แห้งๆจำนวนหนึ่งซึ่งเป็นเชื้อไฟอย่างดีลงไป.. โดยหวังว่าผลจะเป็นอย่างหนึ่ง..
และแล้วไฟกองนั้นปะทุขึ้นมาอีกครั้ง
แน่นอนว่าคนจุดไฟคนแรกย่อมต้องไม่พอใจนะคะ

นั่นอาจเป็นสาเหตุหนึ่งที่ท่านโมโหและใช้คำพูดที่ไม่เคยใช้ค่ะ
อีกสักพักหากท่่านกลับไปทบทวนและรู้สึกว่าได้ทำให้ลูกสาวของท่านเสียใจมาก
ท่านอาจจะติดต่อกลับมา

หรือไม่เช่นนั้น
ดัวเราเองสามารถทิ้งระยะห่างของช่วงเวลาไว้ซักระยะหนึ่ง (สักประมาณ 3-4 วัน)
แล้วค่อยติดต่อกลับไปพูดคุยถามความเป็นไป แสดงความห่วงใยให้ท่านทราบ แล้วค่อยๆ เข้าประเด็นที่เป็นปัญหาค้างคาใจอยู่... อาจจะทำให้คุยกันได้อย่างสบายใจขึ้นนะ

อย่าพึ่งถอดใจไปเลยค่ะ

เวลา เท่านั้นที่จะช่วยรักษาแผลใจ ไม่ว่าจะเป็นความรักแบบไหน คำตอบอยู่ที่เวลา...

มาแก้ไขนิดนึงครับ  คืออยากให้ปรับความเข้าใจกันสะนะครับ  อาจจะต้องใช้เวลาหน่อยแต่ ต้องทำนะครับ  ผมไม่อยากให้คนอื่นเป็นเหมือนผม อะ เมื่อ 5 ปี ที่แล้ว ผมก็ โดนปัญหาแบบนี้เหมือนกัน  ครั้งนั้นผมตัดสินใจผิดพลาด........ร้ายแรง  วิธีโง่ๆที่ผมใช้มั้ย นั่นคือการหนีออกจากบ้าน  สิ่งที่ เหมือนเป็นตราบาปให้กับจิตใจร้ายแรงกว่าการทำบาปทั้งมวล นั่นคือการทำให้ พ่อแม่ต้องเสียใจ.......

[แนนเค้ก ❤]

ขอบคุณสำหรับคำอ้างอิงค่ะ



เฟิร์น
วันนี้พักก่อนดีกว่านะ
เช้าวันใหม่สดใสเสมอ

ขึ้นอยู่กับว่า  เราจะกำหนดให้เวลาของความสดใสอยู่ช่วงไหนของวันเท่านั้นเอง 

[น้องเข่มเข๊ม]

  เฟิร์น ตูพอเข้าใจคร่าว ๆ แล้วเน้อ




ตูช่วยอะไรเอ็งไม่ได้มากนักนะ เพราะเรื่องในครอบครัวเอ็ง

แต่ถ้ามีอะไรโทรหาตูได้เน้อ   


  เป็นห่วงเอ็งนะ 

[มัม]

ไม่ต้องเครียดนะจ๊ะ เวลาจะทำให้คนเราคิดได้เอง ถึงบางครั้งอาจจะนานไปหน่อยก็เถอะ

[แตน]

อยา่โกรธพ่อเลยนะเฟิร์น

แ่ต่ละคนก็มีปัญหาของตัวเองทั้งนั้น

มันคงเป็นเรื่องปัญเอิญที่พ่อเค้าก็คงมีปัญหาด้วยเช่นกัน

เฟิร์น ต้องเ้ข้าใจพ่อด้วยนะ 

มีอะไรก็โทรมา หรือคุยเอ็มเอสเอ็นกันก็ได้

พี่เป็นกำลังใจให้เสมอนะจ๊ะ 

[เต่ามาก]

มาช้าไป... คนอื่นแย่งพูดไปหมดละ... 

ใจเย็นๆ รอให้เย็นลงก่อน
เดี๋ยวทุกอย่างก็จะดีขึ้นเองนะ 

เป็นกำลังใจครับผม

[Jacknakub]

ในตัวเราก็มีเลือดของเค้าครึ่งนึง สายใยระหว่างพ่อและลูกยังไงๆก็ตัดไม่ขาดหรอกครับ ผมแน่ใจว่าเวลาจะทำให้อะไรๆดีขึ้นแน่นอนไม่ต้องฟันธง

[mittlelaymai~*]

เมย์ก็เคยนะคะ   จำไม่ได้ว่าตอนนั้นทำอะไรผิด  แต่พ่อบอกว่า  ไม่น่าให้มันเกิดมาเลย 
อีกครั้งคือไล่ออกจากบ้านค่ะ 

[I’Boss]

อารมณ์คนเราก็มีขึ้นมีลงครับ ที่พ่อพี่เฟิร์นพูดมา อาจเป็นแค่ความคิดชั่ววูบก็ได้นะครับ ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวก็ดีขึ้นเอง

[นักศิลปะ]

ตามอ่านครับ
และเป็นกำลังใจ
ได้อย่างเดียว
คงให้คำปรึกษาอะไรไม่ได้

ในฐานะ คนมีลูก
ในฐานะมีคนเรียกพ่อ
ผมขอจดจำไว้ครับ

// ขอเป็นตัวดำๆ เหมือนพี่แอนว่านะครับ
อ่านง่าย

[iannnnn]

อ่านที่พี่ระจันพูดแล้วนึกถึงเพลง "เข้าใจแล้วครับพ่อ" เลยแฮะ


เดี๋ยวขอเปิดกล่อมหน่อย

[เทอร์โบบูสเตอร์]

บ้านผม ถ้าพ่อพูดกะแม่ไม่มีหางเสียง เจอราวคิกติดกำแพง