ลาบวช

[ยุนเอ]

นิมนต์ปั่นบอร์ด

[IM]

รู้สึกแปลกๆ ที่กลายเป็นพระอีกรูปที่เล่นบอร์ดนี้

ไม่ค่อยกล้าปั่นอะไรมาก มือถือไม่ถนัดรอโน๊ตบุ๊คก่อน
ส่วนใหญ่จะเข้ามาอ่านมากกว่า รักษาภาพพจน์ความเป็นพระไว้หน่อย

[ฟิ้งซ์]

นมัสการครูบา

[ฟรีขับ]

ฉายาหลวงพี่แปลว่าอะไรครับ  ผู้มีความรู้ในแผ่นดินหรอครับ

[IM]

จะแปลเช่นนั้น หรือจะแปลเป็นอื่นที่ใกล้เคียงกันก็ไม่ผิด

[ไอ้เบิร์ด]

ตอนผมบวช พระเถระ(พระบวชก่อน) ก็เรียกแล้วแต่สะดวก เช่น พระเบิร์ด หลวงพี่ พระ

แต่ตอนบวชยอมรับเลยว่า รู้สึกดีมากๆ บวชตามโครงการสิบกว่านวัน เรียนทั้งวัน
เช้าฉันเช้าเสร็จเรียนพระวินัย
หลังเพลเรียน พระอภิธรรม(อันนี้ยากมาก+อิ่มไม่รู้เรื่องมากๆ)
เย็นเรียน พระสูตร


หนักเหมือนกันตอนนั้น แต่รู้สึกว่าได้ความรู้เยอะมาก ที่ชอบคือพระวินัย ได้หนังสือมีเล่มนึงด้วย วินัยพระน่ารู้ คู่มือโยม


แต่ก็อยู่ต่อยังไม่อยากสึก เพราะเหมือนยังไม่รู้สึกว่าเต็ม


ตอนสึกมายังอยู่ที่วัดเป็นอาทิตย์ๆ ออกไปเป็นเด็กวัดช่วยถือของ
เสร็จก็ช่วยที่วัดทำหนังสือสวดมนต์เพราะตั้งใจจะทำตั้งแต่ก่อนสึกแล้ว
ทำเสร็จก็เอาไฟล์ทั้งหมดยกให้ทางวัดเลย  ( ช่วงนั้นรู้สึกชีวิตมีความสุขมากๆ )

จากเป็นคนที่แทบไม่เคยเข้าวัดเลย พอเจอวัดที่เคร่ง(เถรวาท)ก็ยิ่งทำให้เราอยากอยู่ต่อ แต่รู้สึกคิดบวกกับการเข้าวัดมากขึ้น

ถ้าใครมีโอกาสไป ตลาดน้ำบางน้ำผึ้ง อยากทำบุญ หรือแวะสักการะบรมสารีริกธาตุและหลวงพ่อหินที่วัดจากแดง ได้นะครับ

[IM]

พอดีว่าบ้านติดวัด พระบางรูปก็จะรู้จักกันอยู่แล้วก็จะเรียกพระมิ้ม
พระรูปอื่นที่ไม่รู้จักกันก็จะเรียกพระใหม่ (ไม่ได้ชื่อใหม่ แต่หมายถึงพระบวชใหม่)
เรื่องเรียนนี่ไม่ได้บวชในโครงการอะไร เลยไม่มีการเรียนการสอนอะไรมากนัก
อีกทั้งเป็นสายธรรมยุติที่ไม่มีโรงเรียนอยู่ภายในวัดด้วย
ทุกอย่างต้องจัดการตัวเอง อ่านบทสวดมนต์ ทำวัตร บิณฑบาตร อ่านวินัยมุข (ปั่นบอร์ด)

จริงๆ ก็ไม่ได้รู้สึกแปลกใหม่อะไร เพราะเราเองก็คุ้นเคยกับวัดดีอยู่แล้ว
การปรับตัวก็ไม่ได้อะไรมาก ตื่นเช้าขึ้นหน่อย นอนเร็วขึ้นนิด
แต่ก็นะ วัดในเมือง มันก็คือในเมือง หาความสงบอะไรก็ไม่ค่อยได้เท่าไหร่
ตั้งใจจะบวชอยู่วัดป่าเพื่อความสบายใจของตัวเอง กลายเป็นบวชในเมืองเพื่อความสบายใจของบุพการีแทน

[เทอร์โบบูสเตอร์]

เย้ดโด้ เป็นคนตั้งกระทู้ไว้ตั้งแต่ปี 2006

ปีหน้าได้บวชจริงแล้วโว้ยยย  2014

แม่ง แปดปี 


บวชที่แปดริ้วอะ ใกล้ๆ ใครอยากไปก็ไปกันได้นะฮะ

ช่วงกินเลี้ยงปกติ เค้าจะมีดนตรีกัน ผมคุยกับพ่อไปคร่าวๆ ว่าจะฉายหนังเกี่ยวกับพระแทน

มี ศพไม่เงียบ นากปรก เส้าหลิน 2 ใหญ่


ไปดูหนังกลางแปลงกันฮะ


ที่จริง อยากจ้างวงแบบฮาร์ดคอร์ไปเล่นด้วย แบบกล้วยไทย แต่พ่อไม่ให้ บวกกับงบคงไม่พอ


มีใครเสนอหนังเรื่องอื่นใหม่ครับ อยากได้แบบ พระเลวๆอะ 

[Layiji]

แนะนำครับ ให้อ่านพระไตรปิฎกครับ
ตูอ่านมาแล้ว คอนเฟิร์ม เหมาะกับถลอกแน่นอน


http://84000.org/tipitaka/read/v.php?B=01&A=5597&Z=6086

ตัวอย่าง

   [๕๘] ก็โดยสมัยนั้นแล ภิกษุรูปหนึ่งมีหลังอ่อน เธอถูกความกระสันบีบคั้นแล้ว ได้
อมองค์กำเนิดของตนด้วยปาก เธอได้มีความรังเกียจว่า พระผู้มีพระภาคทรงบัญญัติสิกขาบท
ไว้แล้ว เราต้องอาบัติปาราชิกแล้วกระมังหนอ จึงกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาค พระผู้มี
พระภาคตรัสว่า ดูกรภิกษุ เธอต้องอาบัติปาราชิกแล้ว.



อยู่ในเล่มหนึ่งเลยครับ
หมายว่าสมัยพุทธกาลนั้น เป็นดินแดนแห่งถลอกอย่างแท้จริง คือมนุษย์เนี่ยเรื่องปี้กันเป็นเรื่องใหญ่ ใหญ่จนพระพุทธเจ้าท่านทรงบัญญัติ
ข้อห้ามเรื่องการปี้กัน เป็นข้อๆเลยก็ว่าได้ ยาวมาก และเกรียนมากด้วยครับ และเป็นเรื่องแรกสุดของเรื่องอาบัติเลยก็ว่าได้

[คิ้วหนาจ้ะ]

 

[เทอร์โบบูสเตอร์]

เช้ด ของจริงเปล่าฮะ เข้าไปดูไม่ได้บริษัทบล็อค 

[Layiji]

เช้ด ของจริงเปล่าฮะ เข้าไปดูไม่ได้บริษัทบล็อค  

จริงครับ นี่ตูยืมมาจากวัดเลยนะ
อ่ะมีตัวอย่างอีกข้อ อันนี้ตูฮาขี้ไหลเลยตอนบวช ไม่รู้บาปหรีอเปล่า




 [๖๒] ๑. ก็โดยสมัยนั้นแล สตรีผู้หนึ่งพบภิกษุแล้วได้กล่าวคำนี้ว่าท่านเจ้าขา นิมนต์
มาเสพเมถุนธรรมเถิด
            ภิกษุนั้นห้ามว่า อย่าเลย น้องหญิง การเรื่องนี้ไม่ควร
            สตรีนั้นแนะนำว่า นิมนต์มาเถิดเจ้าค่ะ ดิฉันจักพยายามเอง ท่านไม่ต้องพยายาม โดย
วิธีนี้อาบัติจักไม่มีแก่ท่าน
            ภิกษุนั้นได้ทำอย่างนั้นแล้ว มีความรังเกียจว่า พระผู้มีพระภาคทรงบัญญัติสิกขาบท
ไว้แล้ว เราต้องอาบัติปาราชิกแล้วกระมังหนอ จึงกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาค พระผู้มี
พระภาคตรัสว่า ดูกรภิกษุ เธอต้องอาบัติปาราชิกแล้ว.



เยดเข้ นิมนต์ท่านมาเสพเมถุนธรรมเถิดเจ้าค่า  


นี่คือตูยืมมาศึกษาหาความรู้ในรสพระธรรมนะ ดันเจอเรื่องนี้เข้านี่ตูอยากสึกออกมาเขียนการ์ตูนเลย

[เทอร์โบบูสเตอร์]

เย่ด มารผจญสมัยก่อนมันแจ่มๆแบบนี้เลยเร้อะ 

[iannnnn]

พี่เลย์เคยเอามาให้อ่านทีนึง โอ๊ย ยังกะหนังสือโป๊

[Layiji]

ตูบวชสิบห้าวัน บันเทิงเริงใจมาก  



แต่เรื่องอื่นๆก็เจ๋งนะ จะแบ่งเป็นตอนๆ เหมือนหนังซีรี่ย์เลย
ประมาณว่าตอนนึงโผล่มาคาแรกเตอร์นึง ทำอะไรซักอย่างแล้วก็จบไป

พอถึงตอนพระเทวทัตนี่ เล่มแรกๆออกมาเหมือนเปิดคาแรกเตอร์ไว้นิดนึงว่าเป็นตัวร้ายนิดหน่อย
แล้วก็จบไป ต้องตามอ่านต่อเล่มถัดๆไปค่อยๆเพิ่มความเข้มข้นขึ้น แต่ภาษานี่ก็ตามที่เป็นพระไตรปิฎกแหละ


ที่อ่านเนี่ยมันเห็นถึงความเกรียนของคนเลย
นอกจากเรื่องปี้ๆกัน มันจะมีเรื่องอื่นด้วย

บางตอนเป็นเรื่องคนพระที่สะสมบาตรเป็นคอเล็กชั่น  
คือนิยมบาตรที่มีลักษณะต่างๆ (ในความคิดตูคือมันคงมีลาย เคลือบทอง ดิ้นมังกร อะไรเทือกเนี้ย)
แล้วเปิดให้ผู้คนเข้ามาชม คนเลยไปฟ้องพระพุทธเจ้า
เลยอาบัติ  

เจ๋งปะล่า อินเดียแม่งโคตรเกรียนไม่แพ้เรา  



เสียดายอ่านจบไปเล่มเดียว มีตั้งสิบกว่าเล่ม แต่คุ้มแล้วเปิดมาเรื่องปี้กันก่อนเลย