งาน เงิน ความหวัง อนาคต

[Vikz]

ส่งผิด ส่งแผ่นเอวีไป

ก็จะได้งานทำอย่างทันทีทันใด



ป่ะ เราไปเล่นตลกกัน

[papos]

ตอบในฝั่ง HR

เรื่องเกรดกับมหาลัย เป็นการคัดกรองในเบื้องต้นน่ะครับ คนมาสมัคร100คน เรียกมาหมดไม่ไหวหรอก
ให้เรียกมาสัมภาษณ์วันละ 2คน เดือนนึงยังไม่หมดเลย ตำแหน่งงานบางอันมันรอไม่ได้

อย่างของบ.ผม ดูใบสมัคร เรซูเม่ ถ้าไม่ได้จบจาก ม.รัฐดังๆ +กลางๆ หรือ เอกชนดังๆ คัดทิ้งเลย
ถ้ายังเยอะก็ตัดเกรดกันอีกที

ต่อไปนี้จะทำ Resume แบบที่เป็น VDO Presentation แล้ว

กูอัดวิดีโอให้พวกมึงเลย เอาคำถามที่พวกมึงอยากรู้อ่ะ

เช่น ชื่อ นามสกุล เรียนจบอะไร ทำงานอะไรมามั่ง

ง่ายดี ดูหน้าตาท่าทาง บุคลิกภาพกูไปในตัวทีเดียว จบ

ส่งมาแบบนี้ คำตอบคือ ไม่ดูครับ 

เว้นแต่มีเวลาว่างพอ แต่เอาจริงๆ งานส่วนรีครูทไม่ว่างขนาดนั้นหรอก แค่หาคนก็แทบจะไม่ว่างแล้ว

[Vikz]

ถามในส่วนของคนมีความคิดน้อย

มันช่วยได้จริงหรือครับ เด็กจบมหาลัยดี ๆ เกรดดี ๆ กับเด็กจบมหาลัยธรรมดา เกรดธรรมดา วัดกันได้จริง ๆ หรือครับ ว่าพอเอามาทำงานแล้วไม่ปวดกระโหลก

VDO File ที่คิดจะทำนั่น เป็นเพียงความคิดครับ คิดไว้ว่าคงไม่มีบริษัทไหนว่างพอจะดูหรอก

การหาคนนี่ใช้เวลาทั้งวันเลยเหรอครับ อันนี้ไม่เคยทราบมาก่อน รบกวนแนะนำหน่อยได้ไหมครับ ว่าเขาต้องทำอย่างไร

เห็นที่บริษัท (ทั้งเก่าและใหม่) โยนตูมไปที่เว็บสมัครงาน จบ

[แอ้]

ไม่เชิงว่าวัดได้หรือไม่นะ อะ จะเล่าให้ฟังถึงบรรยากาศเวลาคัดคนเข้าแผนก
อยู่ที่นี่มานาน มีคนเข้าคนออก เห็นเจ้านายคัดคนเข้าแผนก พอจะเห็นบรรยากาศเลยว่าไม่ใช่เรื่องง่ายๆ
ประเด็นคือคนที่ต้องไปนั่งสัมภาษณ์เนี่ย ก็คือคนที่มีงานรุมหัวกบาลอยู่เช่นกัน
ยิ่งขาดคน ยิ่งต้องรีครูทคน ก็ยิ่งทั้งเสียเวลาสัมภาษณ์ทั้งงานก็ค้าง
ลูกน้องที่งานโหลดอยู่ก็หาที่พึ่งไม่เจอ เพราะเจ้านายมีนัดสัมภาษณ์ต่อเนื่อง ตามด้วยประชุมร้อยแปด
พี่ว่าเขาก็คงอยากสัมภาษณ์ให้น้อยๆ คัดคนด้วยเอกสารให้ได้มากที่สุดแหละจ้ะ
ซึ่งเอกสารจะมีอะไรบอกได้บ้างล่ะ มันก็มหาลัย เกรด ผลงานที่ผ่านมา กิจกรรมที่ทำ และที่มาที่ไปที่เป็นตัวเรานั่นแหละ
ส่วนการสัมภาษณ์ก็คือมาดูไหวพริบ ดูบุคลิกภาพ กับเงื่อนไขอื่นๆ ที่เหมาะกับงานอีก ที่กระดาษมันบอกไม่ได้
เพราะงั้น เรซูเมที่น่าสนใจถึงได้สำคัญมากไง ก็เหมือนป้ายโฆษณาหาเสียงแหละมั้ง
ถ้าคิดว่ามหาลัยกับเกรดยังไม่น่าสนใจ ก็ต้องหมั่นหาประสบการณ์ ผลงานที่ดีๆ ก็ทำให้เรามีคุณค่ามากขึ้นเช่นกัน
คนเรามีทางเลือกเสมอแหละ

ปล. พี่จบวิศวะมหาลัยรัฐด้วยเกรดต่ำเตี้ยมาก ดูแป๊บเดียวก็รู้ว่าไอ้นี่ทำงานได้ หัวดีแต่ขาดวินัยไร้กรอบ
ใครรับมาทำงาน ก็ถือว่าคุณรู้อยู่แล้วนะ อย่าคาดหวังกับฉันมากไปกว่าที่ฉันเป็น แล้วคุณจะได้มากกว่าที่คุณเห็น ขอบคุณ.

[Vikz]

เพราะงั้น เรซูเมที่น่าสนใจถึงได้สำคัญมากไง ก็เหมือนป้ายโฆษณาหาเสียงแหละมั้ง
ถ้าคิดว่ามหาลัยกับเกรดยังไม่น่าสนใจ ก็ต้องหมั่นหาประสบการณ์ ผลงานที่ดีๆ ก็ทำให้เรามีคุณค่ามากขึ้นเช่นกัน
คนเรามีทางเลือกเสมอแหละ

อย่าคาดหวังกับฉันมากไปกว่าที่ฉันเป็น แล้วคุณจะได้มากกว่าที่คุณเห็น ขอบคุณ.

ตอนนี้มีประสบการณ์แล้วครับ ก็เลยไม่เดือดร้อนอะไร แต่คิด ๆ ไว้ ว่าอนาคตอาจจะเปลี่ยนสายงานที่ทำอยู่

แต่ถ้ายังทำสายเดิม สถานีต่อไป คือ "โรงงานผลิต" 

[icez]

มีแต่บริษัทเชิญไปทำงาน ไม่เคยต้องไปสมัครงานที่ไหนเลยอะ

[MintJi]

น่าอิจฉา

[Vikz]

อิจฉีริษยี

[papos]

ตามที่พี่แอ้บอกเลยครับ 

เห็นพูดถึงงานสายโรงงาน ที่ทำงานเก่าเป็นโรงงานมีคนมาสมัครเยอะมาก แต่เกณฑ์คัดคนก็ยังเหมือนกัน คือ ม.รัฐอันดับต้นๆ + เอกชนดังๆ

ไม่ใช่ว่าวัดความเก่งไม่เก่งนะครับ สมัยนี้ความรู้มันเรียนทันกันได้ แต่ที่ต้องการคือการที่เพื่อนร่วมงานสามารถพูดจากันด้วยภาษาเดียวกันได้ สื่อสารกันได้

และประสบการณ์ระหว่างเรียน ที่จะแตกต่างกันระหว่างม.ใหญ่ๆ กับ ม.เล็กๆ  ที่วัดกันได้ชัดคือทักษะการใช้เครื่องไม้เครื่องมือในห้องแล็ป การรู้จักสารเคมี

ตอนแรกผมก็อยากรู้ว่ามันจะต่างกันยังไง เลยลองเรียกผู้สมัครมาสัมภาษณ์เปรียบเทียบกันจาก ม.รัฐกลางๆ กับ ม.ราชภัฎ

จบ วทบ.เคมีเหมือนกัน ม.รัฐเกรดกลางๆ ไม่ถึง 3 กับราชภัฎ 3กว่าๆ ให้ทดลองใช้เครื่องมือเลยครับ บอกสเตปคร่าวๆ ว่าต้องการผลออกมาเป็นอะไร มีอะไรให้ใช้ได้บ้าง ตอนสัมภาษณ์ดูตอบได้คล่องดี

พอให้ทดลองจริงๆ เด็กจากม.รัฐ ก็ทำๆ ไปเสร็จได้ผลมา ดูการหยิบจับเครื่องมือคล่องแคล่ว แต่เด็กจาก ม.ราชภัฎเก้ๆ กังๆ แค่การใช้ปิเปตต์เพื่อวัดสารยังทำไม่ถูก เรียกชื่อสารก็ไม่ได้ ไม่รู้ว่าสารตัวไหนคืออะไร

เด็กราชภัฎก่งๆ นั้นมีแน่ครับ แต่เราจะเสียเวลามาสุ่มหามันไม่ใช่อะ

[เทอร์โบบูสเตอร์]

อ่านข้ามๆเม้นไอซ์ไปนะ

[papos]

 

[icez]

อยากลองมีประสบการณ์สมัครงานกับเค้าบ้างง่า

[หมีเล็ก]

ขอบคุณทุกคนค่า  

ดีที่โปรไฟล์หรูหรา ไฮโซ  
ขนาดติ่งมาค้นประวัติยังหาเรื่ิองกัดไม่ถูกเลย

อ้าว งานจารย์เกศหมอแมวไม่ได้เจอ 2 หมีเหรอ  

อิ่มเข้าไปหวัดดีด้วยนะ  

อ่ะๆ มาต่อเรื่องงาน

หมีเอาเรซูเม่มาให้ดูตอนนางสมัครโซนี่ มีทั้งหมด4แผ่น
แต่เน้นรูป ตกแต่งซะฮา เนื้อหาแผ่นละนิด ตอนปริ้นก็อัดมาเป็นรูปอย่างดีส่งไป
ด้วยเหตุผลที่ว่า ถ้าเด่น จะได้โดนเลือก (แล้วก็โดนจริงๆ)
มันทีทฤษฎีนี้ด้วยหรอคะ?
กระดาษขาวๆนี่ hr อ่านจะเบื่อไหมอ่ะ? หรือต้องสีสันแบบหมีๆ
ตอนนี่เรซูเม่เสร็จแล้ว เหลือแต่ตกแต่งให้มันสวยๆเอง

อ่อส่วนประสบการณ์อิ่มเคยเป็นเด็กเสริฟนี่เขียรลงไปได้รึเปล่าคะ?
แลดูำม่ค่อยเกี่ยวอ่ะ แต่แค่อยากจะบอกเฉยๆว่าฉันไม่ได้งอมือฃอเท้าไปวันๆนะจ๊ะไรงี้

[เทอร์โบบูสเตอร์]

ขึ้นอยุ่กับสถานที่และก็ตำแหน่งที่สมัครอะ

[Layiji]

ถ้าผมจะรับคนเข้าทำงานในตำแหน่งประเภท คนทำงานด้านเอกสาร HR marketting ผมจะดูเกรดและมหาลัยแหละ

เพราะเกรดมันวัดความเสมอต้นเสมอปลายได้หน่อยนึง
และสำหรับมหาลัยผมจะรับพวกที่ผ่านการแข่งขันมาแล้ว
มันคือการวัดความตั้งใจของคนล่ะนะ

แต่สุดท้ายผมก็จะคัดอีกทีด้วยการทำงานช่วงโปร ให้ติดโปรสัก 4-5 เดือน
ความเป็นตัวตนมันจะโผล่ออกมาว่าทำงานเข้ากับบริษัทได้ไหม

แต่ถ้าเป็นตำแหน่งที่ใช้เครื่องวัดด้วยเกรดไม่ได้ เช่น ครีเอทีฟ คนทำCG  คนทำโปรแกรม ผมดูที่งานอย่างเดียว
เกรดหรือมหาลัยไม่สนเลย ไม่จบอะไรมายังได้ ขอให้ทำงานให้มันถึงแล้วกัน

แต่สุดท้ายก็ดูที่ความเป็นคนแหละ สมมุติว่าเก่ง แต่เอาของออฟฟิตไปใช้แบบมั่วๆ ไม่มีจิตสำนึกของความเป็นคน
เก่งยังไงก็ไปเถอะ