งาน เงิน ความหวัง อนาคต

[สมเจี้ยม]

อยากตอบ
แต่แก้แบบก่อน

//
ผมรู้จักลูกพี่มาก็นาน
รู้จักแบบว่านี่คือรุ่นพี่
ช่วยเหลือกันกระปริดกระปรอยตามโอกาส
จนได้มาทำงานเป็นลูกน้องแก


ถ้าถามคำพูดพี่แกแรงมั้ย
สำหรับผม
ไม่แรงเลย
พี่แกพูดไงก็หมายความตามนั้น
ผมก็เข้าใจตามนั้น

แต่ผมกลับไม่ได้หรอกครับ
ห่อเหี่ยวใจบ้างก็ระบาย
ไฟหดก็ให้หดไปเดี๊ยวก็ลุกใหม่
คงเป็นจังหวะของชีวิตก็เท่านั้น
แต่มันทำให้งานหย่อนลง
หัวสมองมัวแต่คิดท้อจนใจเหี่ยว

งานผมไปไหนไม่ค่อยได้ด้วย
รึไปได้ก็ไม่รู้
ผมก็ไม่กล้าไปไหนนานถ้าลูกพี่ไม่อยู่
ถ้าไม่อยู่กันทั้งสองคนงานในภาพรวมจะเป็นไงไม่รู้

งานมันเป็นงานคุมคนครับ
ผมเองก้าวกระโดดมาแบบไม่มีประสบการณ์
ผมยอมรับว่าตัวเองทำได้ไม่ดีเลย
จนคิดว่าน่าจะมีคนอื่นที่ทำได้ดีกว่า
ตอนนี้ผมก็พยายามทำให้ดีที่สุดเท่าที่คนที่ละอ่อนที่สุดในที่ทำงานจะทำได้

ขอบคุณพี่แอ้นะครับ กำลังใจและชวนไปเที่ยว
ขอบคุณทุกคนก่อนๆ ไปหลายๆ หน้า 
ทำให้ผมจุดไฟในตัวแชะๆ แต่ไม่ติดแบบไฟแชคหมดแก๊ส 
แต่มันก็ยังได้รู้่ว่ามีเชื้ออยู่

[แอ้]

เจี้ยมสู้ๆ 



มาบ่นแกมเหล้าเล่า


ตอนนี้ที่ทำงานกำลังมีการเปลี่ยนแปลง ที่แผนกมีการเปลี่ยนทั้ง Very big Manager และ Big Manager
(ตอนแรกเขียนชื่อตำแหน่งเต็มๆ ไม่เอาดีกว่า เดี๋ยววันดีคืนดีใครในบริษัทมาเจอ)
คนที่ขึ้นมาแทนเดิมก็สนิทชิดเชื้อกันดี (ในฐานะลูกน้องกับเจ้านาย) แต่ทแว่.. เอ๊ย ทว่า..
อำนาจคือภาระ นั่นมันมีแต่ในสไปเดอร์แมน ในชีวิตจริง อำนาจนั้นทำให้คนพองโต
อาจลืมได้แม้กระทั่งเพื่อนฝูงพี่น้อง

ตอนนี้เหล่าพนักงานตัวเล็กๆ (อย่างเค้าเนี่ยไง.. )
ก็ได้แต่รอดูว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป คือเรามีงานทำแน่ ยังไงเขาก็ต้องใช้เรา
แต่วิถีชีวิตจะเปลี่ยนแปลงไปยังไงกันนะ เมื่อ Big Manager คนใหม่ เริ่มต้น Kick off meeting ครั้งแรกในแผนก
ด้วยการให้ร้าย Big Manager คนเดิมลับหลัง และจะเปลี่ยนแปลงการทำงานในระดับนโยบาย
แบบที่ว่าจะพลิกอาชีพของพวกแอ้กันไปคนละสไตล์เลย โดยไม่ฟังเสียงของคนทำงานเลย
ในมุมมองของแอ้ แอ้ว่าเขากำลังวัดพลังใหม่ที่เพิ่งได้มั้ง..



ขออนุญาตเล่านิทานประกอบ..
เจ้านายเก่าครั้งกระนู้น..นามแฝง ช่างเอก เคยสอนสั่งเอาไว้ว่า.. 
[18+]

"มึงรู้ไหม ทำไมคนบางคนถึงถูกด่าว่าคนหัวกล้วย" <-- เวลาแกเล่าแกไม่ได้เซ็นเซอร์

เพราะกล้วยนั้น มึงสังเกตไหม (เราพยายามจินตนาการตามแกบอก)
เวลามัน "ขึ้น" มันจะใหญ่โตมากๆ ยิ่งใหญ่เหลือเกิน
แต่เวลามัน "ลง" มันจะเป็นไง.. เหลือเล็กๆ เหี่ยวๆ เท่านั้นเอง
จงอย่าเป็นคนหัวกล้วย มึงจงเป็นเครื่องบิน
ที่ยิ่งสูง ยิ่งเล็ก แต่ลงมาถึงพื้นดินเมื่อไหร่.. จะใหญ่เบ้อเริ่ม..
จำเอาไว้ อำนาจ คือ ภาระ



บอกตัวเองและเพื่อนๆ : โปรดติดตามตอนต่อไป.. 

[Romzaikyu]

ชอบคำเปรียบเทียบ 

[Buob Marley]

เปรียบเทียบได้เท่มาก

[หนุ่ม]

เห็นภาพเลย

[eThics]

ช่างเปรียบเปรย 

[JΛNΣ]

เปรียบเทียบได้เท่มาก

[iannnnn]

จำไว้พูดแบบไม่เซ็นเซอร์

[ออยอิชี่]

จงเป็นดั่งเครื่องบิน 

[Rabbitinblack]

เจี้ยมกลับมากทม. มาหากูมา 

[สมเจี้ยม]

ไม่ไปอะ
ชอบโทรมาตอนเมาละ

[Rabbitinblack]

  ก็เคยคิดจะชวนตูก่อนมั้ย

[อู๋]

ถามในนี้ละกันครับ

พวกเรทราคา รูปเอาไปทำปฏิทินตั้งโต๊ะ มันคิดยังไงครับ (บอกไปแล้วแหละ รูปละ 3000 )
http://www.creatimage.com/ << บริษัทเนี่ย
แล้วพวกถ่ายรูปในสตูเรทมันสูงมั้ยครับ (อันนี้โดนหักคอมา    3500 )

[อนล]

ติดตามมาอย่างยาวนาน กระจู๋นี้เข้มข้นจริงๆ 
ขอบพระคุณทุกท่านที่เป็นแรงบันดาลใจ (แม้จะเป็นทางอ้อมก็ตาม) 
(ทำงานประจำเมื่อวานวันสุดท้าย) คราวนี้หล่ะ ฮึ่ม.......


ตอนที่แรงบันดาลใจเรายังเต็มเปี่ยม ยังหนุ่ม เราต้องลุกขึ้นมาทำ ต้องลุกขึ้นมาใช้มันให้เต็มที่ก็เท่านั้นเอง
ู
สู้เว้ย

[iannnnn]

ถามในนี้ละกันครับ

พวกเรทราคา รูปเอาไปทำปฏิทินตั้งโต๊ะ มันคิดยังไงครับ (บอกไปแล้วแหละ รูปละ 3000 )
http://www.creatimage.com/ << บริษัทเนี่ย
แล้วพวกถ่ายรูปในสตูเรทมันสูงมั้ยครับ (อันนี้โดนหักคอมา    3500 )

แหม น่าเอาไปถามในจู๋ห้องกล้องนะ