อารมณ์ไหนไม่รู้แต่อยากฟังเรื่องผี

[iannnnn]

Shock FM Pisawong 02

[Rinly]

อาาาาาาาห์  มาเก็บดาวตอนนี้

พรุ่งนี้ค่อยมาดูน้าาาาาว์ ตอนนี้มันดึกแล้ว ดูตอนนี้ไม่ค่อยดี 

[BLACK DRAGON]

@mor_maew เล่าเรื่อง .... ผี? ในtwitter

ช่วงที่เรียนอยู่ที่ศาลายา ตอนนั้นมีรูมเมทคนนึงที่ผมจะจำไปตราบนานเท่านานรูมเมทคนนี้ถ้าเทียบกับคนอื่นแล้ว นับว่าไม่สนิทกับใครในห้องเลยทีเดียว
ผมเองจะกลับบ้านวันเสาร์อาทิตย์เสมอ ขณะที่อีกสามคนจะอยู่เฝ้าห้องเพราะบ้านอยู่ต่างจังหวัด เลยไม่มีโอกาสได้รู้เรื่องที่เกิดขึ้น
วันนึงกลับมาจากบ้าน พอมาถึงหอก็เจอรูมเมทคนนึงนั่งหน้าบูดอยู่ "ทำไมวะ" ผมถาม ... มันลุกไปดูหน้าห้องแล้วกลับมาเล่า
"เมื่อวานกูกลับมาจากห้องเพื่อน ... มาถึงห้องคนที่สอง" มันบอก "กูเลยปิดไฟเข้านอน ... ประตูก็ล๊อกแล้ว"
"ระหว่างนอนอยู่ กูได้ยินเสียงแกร็กที่ประตู กูก็คิดว่าไม่มีอะไร ... ได้ยินเสียงคนปีนขึ้นเตียงชั้นสอง กูก็ไม่คิดว่ามีอะไร"
"แต่สักพักมันมีอะไร" มันบอกด้วยหน้าตาที่สยดสยอง ... ผมตั้งใจฟังเพราะคิดไม่ออกว่าอะไรทำให้คนอย่างมันสยองได้
"กูเชื่อว่าหูไม่ฝาด ... กูได้ยินเสียงคนคุยกัน" มันเล่าด้วยใบหน้าที่เคร่งเครียดซึ่งผมเดาได้ เพราะว่ามันเข้ามาในห้องเป็ฯคนที่สอง และผมไม่อยู่ห้อง...
แล้วทำไมมีเสียงคนคุยกัน!!!
"ตอนนั้นกูกลัวมาก" รูมเมทวิศวะผมบอก "นายก็จำได้ว่าเดือนที่แล้วเพิ่งมีเรื่องแปลกๆ" ... (เรื่องแปลกนี้ไว้เล่าวันหลัง เรื่องลึกลับเต็มๆ)
"ตอนนั้นกูเลยคลุมโปง ... ก็ยังได้ยินเสียงเหมือนคนคุยกันมาจากเตียงของนาย ... มันเป็นเสียงเหมือนคนหัวเราะ " ... ผมขนลุก
"สักพักก็มีเสียงแกรกๆ เสียงอุกอักๆ " รูมเมทผมทำเสียงให้ฟัง ... ซึ่งผมฟังแล้วนึกไปถึงคนที่กำลังถูกบีบคอหรืออุดปากอยู่!
"แล้วเสียงแ งก็เงียบไป" มันหยุดเล่าซะเฉยๆ ................
" แล้วจู่ๆมันก็ดังขึ้นอีก!" (เชี่ยม ตรูตกใจนะเฟ้ย ดันโพล่งออกมา)
"เสียงอะไรวะ" ผมถาม .... "เสียงมันเป็นจังหวะว่ะ เอี๊ยดอ้าด เอี๊ยดอ้าด" มันตอบ
"เสียงเหมือนพวกโซ่อะไรพวกนั้นหรือเปล่า " ผมถามอีก รูมเมทผมส่ายหน้า "ไม่ใช่หรอก" มันตอบ
"กูค่อยๆเปิดผ้าห่มออกมาดู ... แม่งเอ้ย"  รูมเมทผมตบเข่าฉาดใหญ่ "กูไม่น่าเปิดผ้าห่มเลยให้ตายสิ"
"ทำไมวะ" ผมถาม จินตนาการไปต่างๆนานา
"ก็ไอ้ yyy กับ zzz มันกอดจูบอยู่บนเตียงฝั่งตรงข้ามกูนี่เอง "
.... ชิท .... ตกลงเมื่อคืนก่อนมีผู้ชายกับผู้ชายมากอดจูบบนเตียงชั้นบนของผมเหรอเนี่ย T_T
เรื่องราวนี้ก็ผ่านไป พร้อมกับความระแวงระวังของผมต่อรูมเมทคนนี้ ... แต่ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นจนกระทั่งวันที่พวกเราจบปีหนึ่ง
"เฮ้ย ... นาย เดี๋ยวเราไปก่อนแล้วกัน" รูมเมท(เกย์?)มาบอกผม .... "ยังไงเราฝากของกับนายไว้หน่อยนะ เดี๋ยววันหลังจะแวะมาเอา"
ที่ว่าวันหลังเพราะว่าถึงจบปีหนึ่งก็ใช่ว่าจะย้ายของออกทันที บางคนอาจจะอยู่ต่ออีกสัปดาห์สองสัปดาห์ หรือบางคณะก็อยู่ต่อไปอีก
จากนั้นมันก็เอากระเป๋าเป้มาฝากไว้ที่ผม เป็นเป้ที่หนักเอาเรื่องอยู่ทีเดียว "ข้างในมีอะไรวะ" ผมถาม
"อ๋อ หนังสือสำหรับให้น้องรหัสน่ะ" มันตอบ "เดี๋ยวเราจะเอาไปให้ที่ห้องกระจกให้สายรหัสอีกที ฝากนายไว้ก่อนแล้วกัน"
... ครั้งนั้นคือครั้งสุดท้ายที่ผมได้เห็นรูมเมทคนนี้ ... ผมยังจำได้ตอนที่เขาโบกมือลาผมก่อนจะปิดประตูห้องจากไป
เวลาผ่านไป ผมเริ่มเก็บของเตรียมย้ายบ้าง แต่มันก็ไม่มาเอากระเป๋าเสียที ... จนผมชักสงสัยแต่ติดต่อมันไม่ได้ ... (มันไม่มีมือถือ)
เย็นนั้นผมเก็บของเรียบร้อยแล้ว เตรียมย้ายกลับบ้าน ... มันเป็นบรรยากาศยามเย็น แสงรอบๆเป็นสีส้ม รูมเมทอีกสองคนไม่อยู่
ผมดึงเป้ที่ได้รับฝากไว้ออกจากใต้เตียงมาดู ... กำลังคิดว่าจะเอาไปไว้ที่ห้องกระจกฝากของดีไหม ... ตอนนั้นเองที่ผมรู้สึกแปลกๆ
ที่ว่าแปลกๆคือ ในบรรยากาศเย็นๆโพล้เพล้นั้น ผมได้กลิ่นแปลกๆ เป็นกลิ่นสาปๆบางอย่าง
เมื่อชั่งใจสักพักก็รู้สึกว่ากลิ่นนั้นมาจากกระเป๋าใบนี้แน่ๆ  ... จะเอาไงดี เปิดกระเป๋าดูดีไหม ...
ผมชั่งใจสักพัก แล้วคิดเข้าข้างตัวเองว่า "แล้วถ้าในนั้นเป็นของผิดกฎหมายล่ะ ผมมิซวยเหรอ" .... คิดได้ดังนั้นผมก็จับซิป
ซิปรูดออกมาช้าๆ .... เผยให้เห็นของภายในมันคือ
.... มันคืออะไรฟะ ... ผมสงสัยหนักไปอีก เพราะมีกระดาษหนังสือพิมพ์"ห่อ"ปิด เหมือนเกรงว่าใครจะเปิดกระเป๋าแง้มดู
ผมค่อยๆดึงกระดาษหนังสือพิมพ์ออกช้าๆ ... สังเกตเห็ฯว่าที่กระเป๋ามีคราบเก่าๆบางอย่างแห้งกรังอยู่ พร้อมกลิ่นสาปที่แรงขึ้น
หลังจากดึงหนังสือพิมพ์ออก เผยให้เห็นสิ่งที่อยู่ข้างใน
มันคือหนังสือ ....
ผมทั้งผิดหวังและโล่งอกในคราวเดียวกัน คิดในใจว่างั้นเอาหนังสือมาดูเลขรหัสมัน จะได้เขียนเลขให้สายรหัสมันให้จบๆไป
ผมจึงล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าเป้ ล้วงหนังสือออกมา ..... อุแม่เจ้ามหาว่านน้ำเทวีศรีสาคร!!!!!!!!!!!!!!!!!!
หนังสือโป๊! ผมตกใจ แต่ไม่ใช่ทั้งหมดเพราะ.....
ให้สวรรค์ถล่มแผ่นดินทลายเถิด มันคือหนังสือโป๊"ผู้ชาย" ... กล้ามเป็นมัด ดุ้นเป็นดุ้น โอ้วววววววววว
แล้วไอ้คราบที่กระเป๋าที่คุ้นตา .... โอ้วววว นั่นมันคือคราบ .....(เอาเถอะครับ ผู้ชายทั้งหลายรู้จักมันดี)
คราบนี้มันติดที่หนังสือจนบางหน้าติดกันเป็นแผงอีกด้วย .... โอ้ว ไอ้คนไม่รู้จักรักษาหนังสือ!!!

ระหว่างที่ผมกำลังเก็บของเข้ากระเป๋า รูมเมทอีก2คนก็เปิดประตูเข้ามา .... มันอึ้งเล็กน้อยกับภาพตรงหน้าก่อนทำสีหน้าเข้าใจ
ไม่ต้องคิดว่ามันเข้าใจว่าผมเป็นเกย์ ... เพราะผมชิงเล่าจนพวกมันเข้าใจถูกต้อง และเป้ใบนั้นก็ยืนยันได้อยู่
พวกเรานั่งคิดกันว่าเอาไงดี ... ผมเลยถามรูมเมทว่าพอจะรู้ไหมว่ามันสายรหัสอะไร
จากนั้นผมหยิบกระดาษขึ้นมาใบนึง เขียนเลขรหัสของมันลงไปพร้อมชื่อ ... ผูกเชือกให้เรียบร้อยกับเป้
บรรจงมัดไว้กับซิบกันไม่ให้ใครเปิดง่ายๆ จากนั้นก็ยกเป้ใบนั้นเดินตรงไปห้องกระจก
วางกองรวมกับกระเป๋าและกล่องใส่หนังสือที่พี่รหัสมอบให้สายรหัส
มาจนบัดนี้ ผมยังนึกไม่ออกเลยครับ ว่าน้องรหัสมันจะทำหน้ายังไงตอนที่เปิดกระเป๋าสายรหัสแล้วได้เจอหนังสือเหล่านั้น

[Bellbells]

  มีคราบด้วย

[Ah!]

ไอ้คนไม่รู้จักรักษาหนังสือ!!!

[HyoPlum]

ผีเห็นผี 

[Rinly]

สยองแท้ 

[❤ ตูน ❤]

 

[IM]

 

[ณัฏฐ์]

[แอ้]

สุดสัปดาห์ที่ผ่านมา กลับบ้านโคราชตามปกติ (กลับเดือนละครั้ง)
น้องชายเล่าให้ฟังว่าเจออะไรแปลกๆ น้องชายแอ้มันเจอบ่อย ลำพังตัวมันก็แปลกมากแล้ว 
คือแถวบ้านนี่ อ.สีคิ้ว กลางวันก็ดูเจริญดีนะคะ ไม่เท่าปากช่องแต่ก็ไม่เงียบเหงาอะ
แต่พอพระอาทิตย์ตก กลับกลายเป็นเมืองเงียบๆ มืดๆ กลับบ้านคราวนี้ออกมาซื้อขนมตอนค่ำๆ
รู้สึกเงียบและมืดกว่าเคยอีก งงกับเมืองนี้จริงๆ (อันนี้อารมณ์ส่วนตัว อยากให้แถวบ้านเจริญกับเขาบ้าง)

น้องชายเล่าว่า ไม่นานมานี้เอง มันขี่อมเตอร์ไซค์ออกไปซื้อขนมกินตอนค่ำนี่แหละ
ผ่านตรงต้นไม้ใหญ่มีแม่ลูกคู่หนึ่งนั่งอยู่ ซึ่งผิดปกติมากๆ พอถามมันชัดเจนแล้วว่าเจอตรงไหน
ก็รู้สึกว่าผิดปกติจริงๆ คือตรงนั้นตอนกลางวันยังไม่มีใครไปนั่งเลยค่ะ
เป็นบริเวณใต้ต้นไม้ใหญ่ริมทางรถไฟ ซึ่งเขาเอาวัสดุเหลือใช้ของการรถไฟไปกองไว้ เป็นพวกเหล็กๆ อิฐๆ เนี่ยแหละ
แล้วก็ทิ้งไว้จนหญ้าขึ้นคลุม รกๆ น่าจะมีพวกงูเงี้ยวเขี้ยวขอ ประกอบกับต้นไม้ตรงนั้นสูงใหญ่มากๆ เลยยิ่งครึ้มค่ะ
ไอ้เจ้าน้องชายหันไปมองแว่บหนึ่งแล้วสบตากับแม่ลูก มันบอกกับตัวเองว่า ไม่น่าไปสบตาเลยกู

ซักพักมันก็รู้สึกว่ารถอืดๆ ขี่ไม่ไปเลย มันก็เลยบอกว่า กูไม่ให้ไปด้วยนะมึง
มันบอกรถเบาเลย ขี่ปรู๊ดตามปกติ (รถคันนั้นใหม่ด้วย ปกติเครื่องแรงมากค่ะ)
แล้วก็บอกซ้ำอีกทีที่หน้าบ้าน ก่อนจะเข้าบ้าน ว่าไม่ต้องตามเข้ามาเลยนะมึง

แอ้ถามมันว่า เจอเขาทำอะไรอยู่ นั่งอยู่แบบไหน ตรงนั้นมันรกจะตาย
มันบอกว่า มันเห็นเขานั่งเก้าอี้อยู่.. แอ้เลยว่า..
เอ้อ.. สมัยนี้ผีเขาพกเก้าอี้กันมาเองด้วย มิน่ารถมึงถึงหนักเป็นพิเศษเนาะ

ปล. น้องชายแอ้เจอบ่อยค่ะ ไว้ค่อยมาเล่าอีก

[สมเจี้ยม]

ขอเด็ดๆ ครับขอเด็ดๆ
ตั้งแต่มาอยู่แม่สายไม่กล้าฟังเดอะชอคเล้ยยยย
แต่ก่อนอยู่หอคนเดียวยังไงตลอด

[iannnnn]

ที่ขอเด็ดๆ นี่ ผีรึเลข

[สมเจี้ยม]

รู้ได้ๆง  งวดที่แล้วหวิดไปตัวเดียว

[จักรี]

ที่ว่าหวิดไปตัวเดียวนี่ ผี หรือเลข