อารมณ์ไหนไม่รู้แต่อยากฟังเรื่องผี

[Rinly]

โอวววววววววววววววววววว 

[หมีโหด*]

เคยเจอคล้ายๆกัน

เป็นคืนวันที่เผาอาของอรที่เสียไป
ก็กลับมาจากงานศพน่ะแหละ

แล้วจะมีญาติจาก ตจว มาพักที่บ้าน ก็พักห้องของอาที่เสียนั่นเอง
ในจำนวนนั่นก็มีเด็กประมาณ 5-6 ขวบด้วย

น้องคนนี้ไม่รู้จักอาของอรนะ เพิ่งมาเจอหน้าที่งานศพ (เห็นจากรูป)

พอดึกๆ น้องที่นอนห้องนั้น (นอนหลายคน) เล่าว่า น้องตังค์ (ชื่อน้องคนที่ว่า)
อยู่ๆก็ลุกขั้นมาพูดว่า

"อาก้อยๆ (ชื่ออาที่เสีย) ไปนั่งหาอะไรอยู่ตรงนั่น มาๆๆ มานอนกับน้องตังค์น๊า" แล้วก็เรียกอยู่นั่นแหละ
ประมาณว่าอาก้อยหาของอยู่ที่โต๊ะ

คนในห้องนั้นได้ยินหมดเลย แต่ไม่มีใครกล้าลืมตามาดู 

พอไปถามน้องตังค์ เค้าบอกว่าเห็นอาก้อยนั่งทำอะไรไม่รู้ที่โต๊ะ ซึ่งตรงนั้นเป็นรูปแต่งงานของอาก้อย 

[แอ้]

โอ๊ยยยยย.. 



เพิ่มเติมของแอ้นิดนึง ตอนนี้แม่แอ้คิดไปว่า หลานสาวบอกเรื่องในอนาคต มากกว่าอดีตอะ
เพราะว่ามีคนรู้จักห่างๆ มากๆ ไม่ได้สนิทกันเลย ชื่ออุ๋ม และได้ยินมาว่ากำลังต่อเติมบ้านด้วย..



ปล. สองสามอาทิตย์ก่อนไปนอนเต็นท์ที่ภูเรือมา ก็คิดว่าเหมือนจะโดนนะ แต่ไม่ยอมรับว่าโดน ฮ่าๆๆ
ไม่เล่าดีกว่า ถ้าเล่าจะเหมือนยอมรับ.. 

[Aleczan]

หลอนเยือกมาก ๆ ค่ะทั้งเรื่องของแอ้กับเรื่องของหมีอรเลย  
แต่ดีนะ ฟังดูท่าทางเขาไม่ได้มาร้ายอ่ะ

ถ้ามาร้ายนี่คงมีการวิ่งกันบ้านแตก  

ส่วนตัวแล้วเป็นคนเซนส์ด้านมาก ๆ ค่ะ ไม่เคยรู้สึกขนลุกหรืออะไรกับที่ ๆ คนอื่นเขาว่า"มี"เลย
เวลาไปไหนคนอื่นเจอหรือได้ยินอะไรแปลก ๆ เราจะไม่เคยสะกิดใจเลย
เวลาอยู่บ้านบางทีพี่สาวเจอบ้าง แม่บ้านฝันบ้าง แต่เราไม่เคยแม้แต่จะฝัน
แอบรู้สึกว่าโชคดีเหมือนกันนะ ไม่ต้องรับรู้อะไรพวกนี้ ฮ่า ๆ  

[iannnnn]

เด็กนี่น่ากลัวจริงๆ

[อู๋]

 

[Dayight]

ของพี่แอ้ ถ้าเป็นพลอตหนังผีไทย จะสืบ ไปเรื่อยๆ  (อาจเริ่มจากไปหาบริษัทผู้รับเหมา)

เรื่องราวก็จะยิ่งซับซ้อนยิ่งขึ้น

ผีขอให้ช่วยปลดปล่อยดวงวิญญาณ

แล้วก็จะหักมุมตอนจบ

[IM]

ถ้าเรื่องที่น้องป่านว่าเป็นเรื่องจริงนี่เอาไป 10กะโหลกเลย  



อยากฟังเรื่องภูเรือด้วย  

[ณต]

เรื่องป้าอุ๋มนี่มันหลอนตรงเด็กดันเรียกเข้าบ้านนี่แหละ  

ภูเรือนี่ตูฟันธง ผีแน่นอน  
สมัยตูไปเที่ยว เพื่อนก็เจอกันเืกือบถ้วนหน้า
(เว้นตู เพราะเมาหลับ  )

[หนุ่ม]

 

[แอ้]

ยังไม่ทันเล่าเลย.. ตกลงของจริงเหรอคะ..


ที่เจอก็ไม่มีอะไรมากค่ะ คือเที่ยวกันแบบค่ำไหนนอนนั่น ๓ คน กะหมาอีกตัว
คืนแรกขึ้นภูเรือทันพายุหมอกมากลบพอดี ดันเป็นวันทำงาน (ลางานไปเที่ยว)
ก็เลยไม่มีคนบนนั้นเลยซักคนเดียว.. ราวห้าโมงหมอกมา ขาวโพลนไปหมด
เราก็ตั้งเต็นท์เสร็จละ กลางลานเลย ใต้ต้นสนสองต้น หมอกมา ฝนก็มา..
แอ้มองไปเห็นศาลาเหมือนจุดชมวิวอยู่สุดบริเวณของลานกางเต็นท์
เลยชวนเพื่อนย้ายเต็นท์ไปนอนใต้ศาลากัน..

แล้วพายุหมอกก็ทำให้ทุกอย่างขาวโพลนไปหมด..
แอ้เกรียนมาก เดินไปอาบน้ำคนเดียวด้วย แถมยังอาบผิดห้องอีก ไปอาบห้องน้ำที่เขาไม่ใช้กัน.. (มิน่า ทำไมดูร้างๆ) 
ตอนเช้าไปเปิดน่ะน้ำไม่ไหลนะ แต่ตอนค่ำที่ไปอาบคนเดียวนั่น น้ำไหลวุ้ย อะไรของมัน 

พอยามค่ำคืนมาถึง ก็หลอนกันได้ที่ แอ้ก็สวดมนต์บริกรรมคาถาพอให้อุ่นใจ..
ราวสี่ทุ่มเข้านอน .. โอ้โห.. ลมพัดแรงเหมือนเต็นท์จะปลิว ไม่เป็นอันหลับอันนอน
แอ้ตื่นทุกสองชั่วโมง ครั้งหนึ่งตื่นมาได้ยินเสียง "เฮ่ย.. เฮ่ย.. เฮ่ย"
เป็นเสียงไล่แบบไม่ดังมาก ทิศทางคือหมุนรอบเต็นท์เล้ย.. ฮือๆ
ไอ้แอ้นอนลืมตามองไปก็ไม่เห็นอะไร อยากปลุกเพื่อนแต่กลัวสองอย่างคือ
๑ กลัวไม่แมน ๒ กลัวเจ้าของเสียงข้างนอกจะรู้ตัวว่าเราตื่นมาได้ยิน
เล่าให้เพื่อนฟัง เพื่อนไม่พูดอะไร แต่พอลงเขามา เพื่อนก็บอกว่า ได้ยินเหมือนกัน..
อีกคนบอกเสียงลม.. ไอ้เราก็ว่า ลมอะไรวะ พัดดังเฮ่ย แถมเสียงดังไปรอบๆ เต็นท์ด้วย.. ฮือๆ
เพื่อนไม่ยอมให้พูดเรื่องนี้อีก ปิดประเด็นว่าเราไม่โดนก็แล้วกันนะ..

แอ้ก็เลยร้องเป็นเพลงแทน "คิดเอาไว้ว่าใช่ ต้องใช่แน่ๆ มันเป็นอะไรที่พูดยาก ต้องให้เธอแก้.."


ไฮโซ มีภาพประกอบด้วย..


ลานกางเต็นท์ดีๆ มี ไม่นอน พาเพื่อนไปนอนซะไกลผู้คนเล้ย..

[Ou!]

 

[แอ้]

บทสนทนายามค่ำ

แอ้ : หลอนเนอะ
กอล์ฟ : ไรของเมิง
แอ้ : บรรยากาศไรเงี้ย.. ขาวโพลนเชียะ
กอล์ฟ : ไม่ต้องกลัวหรอก เราอยู่ซะสูงขนาดนี้ ไม่มีสิ่งมีชีวิตที่ไหนเข้ามาทำไรได้หรอก
แอ้ : กูไม่ได้กลัวสิ่งมีชีวิตนะเว่ย.. กูกลัวสิ่งไม่มีชีวี้ดดดด..



ขำเพื่อนแอ้อะ
คือคุยกันว่า เวลาเอาเรื่องเที่ยวไปเล่าไปเขียนบล็อกอะไรอย่างนี้
จะมีคนบอกว่าอิจฉาเพื่อนแอ้จังที่ได้ไปเที่ยวด้วยกันบ่อยๆ
เพื่อนแอ้บอกว่า "มึงไม่ลองมาเป็นเพื่อนไอ้แอ้ มึงไม่รู้ร้อกกกก" 

[iannnnn]

โอว ศาลาแบบนั้นแหละ



ตอนเรียน ตูไปเยี่ยมโบว์ที่นครปฐม (ศิลปากรทับแก้ว)
ก็ไปนอนในศาลาริมน้ำ ริมสระแก้วแบบนี้เหมือนกันครับ
เพราะโบว์อยู่หอหญิง ดังนั้นพอหอปิดปั๊บตูก็ดันไม่มีที่ไป
เลยเช่าบากิมาอ่านปึกนึง นอนอ่านในศาลาริมน้ำนั่นแหละ
(มีไฟหลอดแก้วสลัวๆ พออ่านหนังสือได้)

คือไม่ได้กลัวผีเลย กลัวแต่ยุง
แถมช่วงนั้นเป็นวันหยุดยาวด้วย (ไม่รู้วันอะไร ลืม)
คนเลยไม่ค่อยมี (คือไม่มีเลยนั่นแหละ)
แถมพี่ยามก็เลยไม่ค่อยได้มา มีหมาตัวเดียวนั่งคุยเป็นเพื่อน
แต่พอดึกๆ ง่วงแล้ว หมาก็ไปแล้ว เลยหลับตาลง..

แล้วก็ตื่นมากลางดึก ไฟมืด ลุกขึ้นมาชมบรรยากาศสักพัก
สวยมาก (ตอนนั้นไม่เชื่อเรื่องผีเลยนะ)
ก็สงสัยอยู่ว่าเออ.. ปกติเขาไม่ปิดกันนะไฟศาลาเนี่ย ทำไมวันนี้ปิด
แล้วสวิตช์อยู่ในศาลานี่ไม่ใช่เหรอ พี่ยามใจดีปิดให้เหรอ

ก็ไม่ได้คิดอะไร ทำท่าจะนอนต่อ
นอนมองเพดานไปเรื่อยๆ ก็ได้ยินเสียง กรอบ แกรบ กรอบ แกรบ

น้ำหนักการเหยียบเหมือนหมา หรือหนักกว่านั้น
เดินเหยียบใบไม้แห้ง วนๆ บนหลังคา
สนอยู่แบบนั้นแหละ เรื่อยๆ จนตูหลับไป
(ตอนนั้นมีเหตุผลมากมายที่โต้แย้งทฤษฎีผีได้นะ แต่ตอนนี้ถ้าถาม มันคือผีนี่เอง )

[แอ้]

หรือว่าหมาตัวนั้นกังวลเรื่องโลกร้อนเลยดับไฟแล้วขึ้นไปย่ำหลังคาเล่น..




เฮ้อ.. ทีหลังนอนกลางแจ้งดีกว่าเนอะ..