ระยะนี้อ่านหนังสืออะไรกันบ้างครับ

[โบว์]

เก่าแล้วแหละ
แต่เป็นนิยายเมพมาก สนุกม้ากกกกกกกก (ยืนยันโดยอาเจ๊โบว์ )


ใครยังไม่เคยอ่าน ลองหาอ่านดูนะคะ
เมื่อวานซืนอ่านรอบที่สาม ยังสนุกอยู่เลย กี๊ดดดดดดดดด

สนุกมาก ชอบมาก และซื้อเก็บด้วย

[eThics]

สนุกจริงเหรอ 

[蓝月 (lán yuè)]

สนุกค่า
อ่านแล้วจั๊กจี้หัวใจ บวกปวดใจเป็นระยะๆ

[eThics]

ถ้าไม่ลืมจะลองไปแง้มๆ ของโบว์ 

[indyzbinary]

ตอนนี้ผมอ่านเล่มนี้ครับ

คนรวยใช้เวลาอย่างไร ใช้ความคิดสร้างเงินอย่างไรในแต่ละวัน


ผมว่าใช้ได้ดีกำคนยังไม่เจอจุดหมายของตัวเองนะ อิอิ โดยเฉพาะผม
เอามาใช้กับการเรียน การทำงานได้ดีมากเลย 

[ออยอิชี่]

ขุดครับ
เพิ่งอ่านจบเมื่อกี้เลย 

ลางลับ...สัมผัสรัก
"โชคชะตาช่างเล่นตลก
ให้หล่อนเข้ามาอยู่ตรงกลางระหว่างคนทั้งคู่
ด้วยสถานการณ์คล้ายๆ กันเพียงแต่กลับข้างกัน
ราวกับจะถามผู้ชายทั้งคู่ว่า
ถ้าเปลี่ยนเป็นอีกฝ่าย
เขาจะจัดการกับปัญหาที่เกิดขึ้นอย่างไร"

อ่านแล้วชวนติดตามดี ลุ้นว่าความรักของเข็มหอมจะจบลงอย่างไร
สนุกดีใช้ได้เลย ชอบเรื่องนี้อีกอย่างตรง ทัศนคติในการทำงานหรือใช้ชีวิตของนางเอกดีมาก 

[ส้ ม ♥]

แม่โขง // ของท่านปองพล อดิเรกสาร   

[Ah!]

ช่วงนี้อ่านสองเล่ม
เรื่องสั้นของ กีย์ เดอ โมปัสซัง แปลโดยมนันยา
เจ๋งมากกกกกก

กะอีกเล่ม เก่าแล้วแต่เพิ่งหยิบมาอ่าน
a beautiful mind สารคดีชีวิตของ จอห์น แนช
เจ๋งมากกกกกกเช่นกัน

[ส้ ม ♥]

อะไรเนี่ย หนังสือที่พี่อ๋าอ่าน .. ต้องไปหาซื้อมาอ่านมั่ง   

[IM]

ไม่ได้ซื้อหนังสือมาอ่านนานมากแล้วเพราะขาดแรงจูงใจในการอ่าน
วันก่อนเลยหยิบเอา โตเกียวไม่มีขา มาอ่านสักหน่อย

ยังสนุกเหมือนเดิม 

[Katezila]

แม่โขง // ของท่านปองพล อดิเรกสาร   

สนุกมาก คอนเฟิร์ม 
อ่านตั้งแต่สมัยอยู่มัธยม เข้าห้องสมุดอ่านเรียงตู้ .. วู้ย พูดแล้วคิดถึงอะดูดอันดีดดื่ม

[蓝月 (lán yuè)]

"สุดปลายขุนเขา"


http://www.jamsai.com/store/product.aspx?productID=1172&submit=Detail&pg=&select1=


อย่าอ่านเลย

ความเห็น (สปอยล์ขั้นรุนแรง ถ้าไม่คิดจะอ่านก็อ่านได้เลย)

พลอตห่วยมาก ตัวละครแทบทุกตัวงี่เง่ามากถึงมากที่สุด งี่เง่าขั้นรุนแรง
- พระเอกเป็นหมอ เรียนเก่ง หล่อ มีปมคือกำพร้า
- นางเอกเรียนอักษร น่ารัก รวย มีลูกพี่ลูกน้องรูปหล่อแสนดีที่แอบหลงรัก
- นางเอกชอบพระเอกและตามตื๊อ พระเอกก็ชอบนางเอกเหมือนกันแต่ทำฟอร์ม ไม่ยอมบอกว่าชอบ ท
ทำตัวร้ายๆ ใส่ แต่ในความแข็ง ความร้าย ก็มีความอ่อนโยนแอบแฝง (ตุ๊ย...)
- ตัวอุปสรรคคือ ลพลน นางเอก มาบอกพระเอกว่าให้ไปจากนางเอกซะ แกไม่ดีพอที่จะชอบเค้าหรอก
มีแต่เค้าที่ทำเพื่อแก บลาๆๆ
- และมีแม่นางเอกที่แอนตี้ รวมไปถึงหมออีกคนที่อิจฉาพระเอกที่เก่งกว่า เลยซ้ำเติมปมกำพร้าอยู่เรื่อยไป
- เมื่อพระเอกโดนสะกิดปม โกรธ ฮึด ไปจากนางเอก บอกนางเอกว่า "ผมไม่รักคุณ ไม่เคยรัก และไม่คิดที่จะรัก" อย่ามายุ่งกับผมอีก
- นางเอกใจสลาย ห่างกะพระเอกสี่ปี (มี ลพลน พะเน้าพะนอตลอดเวลา)
- พระเอกหนีไปเป็นหมอที่ชนบท
- นางเอกบังเอิญไปทำค่ายอาสาที่นั่น และได้เจอพระเอกอีกครั้ง
- และแน่นอน พระเอกใจแข็งไม่ไหวหรอก ช่วงเวลาที่อยู่ที่นั่นก็เลยสหวีวี่วีกันอีกครั้ง
- แต่มีระยะเวลาสั้นๆ เพราะพระเอกบอกว่าถึงรักยังไง แต่ก็ไม่ได้มีแค่เราสองคน.... (ข้างหลังภาพที่สุดล่ะ)
- นางเอกกลับบ้าน และเป็นมะเร็ง เลยตัดสินใจว่าจะแต่งงานกะ ลพลนเพื่อเป็นการตอบแทนความดี
- แต่พอครอบครัวนางเอกรู้ว่านางเอกป่วย ก็ตัดสินใจที่จะล้มเลิกงานแต่ง เพราะสงสารนางเอก
- นางเอกกลับไปที่ชนบทอีกครั้ง แต่อีตาหมอดันไปประจำืที่อื่นแล้ว ไอ้บ้าเอ๊ย
- ลพลน ไปตามหาพระเอก และวิงวอนให้พระเอกกลับมา
- พระเอกมาหานางเอก ปรับความเข้าใจ แต่งงาน และรู้ว่านางเอกกำลังจะตาย
- พระเอกก็ยังไปๆ มาๆ ระหว่าง รพ ที่ห่างไกลและมีผู้ก่อการร้ายเป็นระยะๆ
- พระเอกโดนจับไปรักษาผู้ร้าย และโดนยิงตาย บอกนางเอกว่าพี่จะไปรอที่สุดปลายขุนเขา (วิญญาณฉันรอที่ทางช้างเผือกกกกก)
- นางเอกอาการทรุด ตายตามหลังจากนั้นอีกไม่นาน
- ตามไปเจอกันในสุดปลายขุนเขา

พลอตเหี้ยมาก แถมดันร้องไห้ตามอีกตะหาก แม่ง

[Ou!]

สปอยล์สนุกออก

[ออยอิชี่]

เห็นเล่มนี้ แว่บๆ เหมือนกัน
แต่ยังไม่ถึงคิว
ลังเลว่า จะปาดนวลอ่านดีไหม 

[เก้อ]

อ่าน ลับแล/แก่งคอย ซีไรต์ปีนี้เกือบจบแล้ว
มีถึง 5 ภาคด้วยกัน ความหนาของแต่ละภาคแยกพิมพ์เป็นเล่มได้เลย
เป็นการอ่านที่ใช้พลังงานเยอะพอดูเลยครับ

ผมรู้สึกตะขิดตะขวงใจในการอ่านช่วงแรกๆ มันมักมีคำบางคำ
วิธีการอธิบายหลายๆส่วน ที่ผมมองว่ามันยังขาดๆเกินๆ
อ่านแล้วสะดุดในใจอยู่บ้าง จนกระทั่งภาค 3 เป็นต้นไป
ที่ทุกอย่างก็ไหลลื่น คำทุกคำผ่านไปอย่างเป็นธรรมชาติ
เนื้อหาซึมซับเข้าตัวเราอย่างมีจังหวะจะโคน และเริ่มรู้สึกว่า เอ้อ นี่แหละซีไรต์

อีกหนึ่งเล่ม ขอยกให้เป็นหนังสือที่ผมอ่านสนุกที่สุดในปีนี้(จริงๆมันออกมานานแล้วล่ะ)
อ่านแล้ววางไม่ลง อ่านด้วยความกระหายอยากรู้ไปจนจบ
พอจบแล้วก็รู้สึกว่าอิ่มอีกต่างหาก



หนังสือประวัติบัลซัค ที่ผมว่าเป็นอัตชีวประวัติที่เป็นวรรณกรรมในตัวของตัวเอง
บทที่บรรยายถึงการทำงานเขียนของบัลซัค ซึ่งจริงๆแล้วเขาก็แค่เอาปาากาจุ่มหมึกมาเขียนลงบนกระดาษ
แอคทิวิตี้ของการเขียน(สมัยนั้น)มันมีแค่นั้น แต่บัลซัคคือจักรพรรดินักเขียน
คนเขียนเลยบรรยายซะจนผมรู้สึกว่า นั่นคือจักพรรดิ์นโปเลียนกำลังคุมแถวจัดทัพ
กองทัพนับแสนเพื่อจะครองโลกยังไงยังงั้น อ่านแล้วอึ้งไปเลยจริงๆนะ
ผู้เขียนชื่อ วัลยา วิวัฒน์ศร เรียบเรียงจากการหาข้อมูลสืบค้นเองด้วย ไม่ได้แปล
และสืบค้นจากต้นภาษาฝรั่งเศสเลย และถ่ายทอดมันเป็นภาษาไทยได้งดงามอีกต่างหาก
เป็นการทำงานที่น่ากราบมาก

จริงๆผมเคยอ่านหนังสือของบัลซัคแค่เล่มเดียว คือ พ่อกอริโยต์


แต่ก็เคยอ่านประวัติชีวิตของแกมาบ้าง(ตอนเด็กๆอ่านในลลนา มันลงเป็นตอนๆ)
พอรู้ว่าชีวิตแกสนุกมาก แต่ไม่คิดว่าจะสนุกจนวางไม่ลงขนาดนี้

ปล.ที่สำคัญมันเป็นหนังสือของสำนักพิมพ์ผีเสื้อ และผมมองไม่เห็นว่า
จะมีสำนักพิมพ์ไหนทำหนังสือได้ดีเท่าอีกแล้ว