งาน เงิน ความหวัง อนาคต

[จักรี]

อยากไปเป็นนักมวยในกรงเหล็กอะ

[Ah!]

ยินดีกะโบว์-แอนด้วย

[ณต]

ถ้าคิดจะมาล้างจานเพื่อเก็บเงินสองสามปี
ผมว่าอย่างศักดิ์ไม่น่าจะคุ้มนะครับ
เชื่อผมเถอะ มันเป็นการเผาชีวิตทิ้งดีๆ นี่เอง
แต่ถ้ามีจุดมุ่งหมายอย่างอื่นด้วย
ผมสนับสนุนเต็มที่

อย่างผมเอง ตอนนั้นที่ตัดสินใจมาอังกฤษ
เพราะเบื่องาน งานหนักเครียดมาก(แต่ก็เงินดี)
และคิดถึงแฟน

ด้วยอารมณ์ศิลปิน กะว่าเอาวะ
มาลองเผชิญโชคดู ได้อะไรก็ลองทำ
เลยขอวีซ่านักเรียน มาเรียนภาษา
กะว่ามีลู่ทาง ก็ค่อยเก็บเงินเรียนต่อ

งานตอนแรกที่ได้ก็ทำงานในครัว
แล้วก็งานเสิร์ฟ ปรากฎว่ารายได้
ตอนอยู่เมืองไทย ได้เงินเยอะกว่าอีก
แถมค่าใช้จ่ายที่นี่ก็สูงมากด้วย
ยังดีที่ความเครียดในการทำงาน
น้อยกว่าหลายเท่าตัว เพราะงานจบไปเป็นวันๆ
เหนื่อย อาบน้ำเสร็จก็หายแล้ว

อารมณ์ตอนมาหกเดือนแรกนั่น
ก็ประมาณนี้ -->คลิกสิจ๊ะห์

ที่จะบอกคือ ช่วงทำงานเก็บเงินนั่น
มันคือการเผาชีวิตทิ้งไปวันๆ จริงๆ
ถ้าไม่มีจุดมุ่งหมายหรือเป้าหมายที่แน่ชัดแล้ว
เราก็จะหลงทางได้ง่ายๆ
เหมือนกับที่หลายๆ คนแถวนี้เขาเป็นกัน
นั่นคือสิบปีผ่านไป มีแค่ตัวเลขของอายุที่เพิ่มขึ้น

.................................................

ย้อนกลับมาที่ จะไปอเมริกา
น้องคนนึงที่เคยทำงานด้วยกัน
เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านคอมพิวเตอร์
มี Certified หลายใบ
เผอิญมันได้ ล็อตโต้กรีนการ์ด
ก็กำลังจะไปปลายปีนี้ พร้อมกับพาแฟนไปด้วย

มันถามว่า ต้องเตรียมอะไรบ้าง
มันเล่าให้ฟังว่า
ไปเรียนภาษาเพิ่มก็แล้ว
ไปเรียนทำเครื่องดื่มก็แล้ว
ยังไปเรียนนวดแผนโบราณ
ไปเรียนทำอาหาร ไปเรียนซ่อมอุปกรณ์อิเล็คโทรนิค
แต่มันก็รู้สึกว่ามันยังไม่พร้อม

ก็บอกมันไปว่ามันเตรียมตัวพร้อมแล้ว
ในการสร้างมูลค่าเพิ่มให้ตัวเอง
เพื่อสร้างโอกาสในการทำงานที่นั่น
แต่สิ่งที่ทำให้มันยังลังเล ขาดความมั่นใจอยู่นั้น
เพราะมันไม่ได้เตรียมใจนั่นแหละ

บอกมันไปว่า ก็ถ้าตัดสินใจแล้ว
ก็เตรียมใจให้เปิดกว้างๆ พร้อมที่จะรับสิ่งใหม่ๆ
ประสบการณ์ใหม่ๆ เข้ามา บวกกับโชคอีกนิดหน่อย
ก็น่าเชื่อได้ว่า มันน่าจะไปรอด

[โต]

+ ทุกๆคนเลยครับ




ไปล้างจานอยู่เมืองนอกนี่เหมือนเป็นงานสบาย
แต่ก็มีข้อแลกเปลี่ยนที่หนักเอาการเหมือนกัน

[O.D.M.]

เพื่อนผมตอนไปเรียนต่ออังกฤษ ก็ไปเรียนนวดแผนโบราณเหมือนกัน
เค้าบอกยิ่งได้ใบการันตีจากวัดโพธิ์ ยิ่งได้เงินต่อ ชม.เยอะมาก เวลารับจ๊อบพิเศษ

[อู๋]

พี่ศักไม่ไปออสเตเรียล่ะครับ ที่นู่นเขาต้องการงานด้าน graphics เยอะนะครับ

[eThics]

เพื่อนๆ ญาติๆ ที่อยู่เมกา
มันจะถีบตัวเองจากการล้างจาน
มาเสิร์ฟเพื่อทิปกันทุกคน ล้างจานอย่างมาก 3 เดือน
แล้วหาช่องทางรับจ๊อบเขียนโปรแกรม ทำเว็บ ออกแบบสิ่งพิมพ์
โอกาสมีไว้สำหรับคนที่แสวงหามัน โชคช่วยก็มี แต่ไม่ใช่ทุกคน 

[คิ้วหนาจ้ะ]

พี่ศักไม่ไปออสเตเรียล่ะครับ ที่นู่นเขาต้องการงานด้าน graphics เยอะนะครับ

อืมน่าสนสน ปรึกษาปาล์มดีกว่า  

คือ ตอนนี้ผมก็อารมณ์เดียวกันกับป๋าณตเลยครับ
ทำงานประจำมา 5-6 ปีได้แล้วมัง รู้สึกมันช่างน่าเบื่อเหลือเกิน
เลยคิดว่าจะไปหาอะไรทำ หาลู่ทางอย่างอื่นมั่งดีกว่า
อยากได้ประสบการณ์ใหม่ๆ อยากได้ภาษาด้วยเหมือนกัน

แล้วก็คิดว่าถ้าไปจริงๆ ไงคงไม่ล้างจานอย่างเดียวแน่ๆ อะครับ
คงต้องมองหาอย่างอื่นทำด้วย เป็น graphic ไงผมว่าก็น่าจะมีงานทำแหละ
Leaflet Poster อะไรก็แล้วแต่ ค่อยๆ ขยับขยายกันไป
เมื่อวานคุยกัยเพื่อนที่อยู่ซานฟราน ไปเรียนภาษา เรียนไปเรียนมา
โรงเรียนที่เรียนให้ดูแลเว็บให้ ทำ PR ให้ ได้งานทำไปแล้ว เลยคิดว่าถ้าไปไงก็คงไม่อดตายน่า

แต่ที่กลัวอีกอัน คือ คาดว่าคงไม่ได้ไปคนเดียวนี่แหละ
ถ้าผมไปไงบีไปด้วยแน่ๆ กลัวพาเค้าไปลำบาก ลำพังผมคนเดียวสบายอยู่แล้ว

ตอนนี้เลยต้องคิดหนักๆ ปรึกษาคนนู้นคนนี้ ทั้งเพื่อน ทั้งน้องที่อยู่ที่นู่นก็ชวนไปยิกๆๆ
เลยแบบเฮ้ยมันง่าย มันโอเค ขนาดนั้นเลยรึ

[Buob Marley]

เพื่อนผมทำงานสถาปนิกที่เมืองไทยสองปี แล้วไปเมกา
ตอนนี้ทำได้ปีนึงแล้ว.. เงินเดือนราวๆ สองแสนเอง.. ใช้ประมาณเดือนละหกหมื่น

[eThics]

คิดว่าไปคู่น่าจะลำบากอยู่นะศักดิ์ 
ถ้าไม่ใช่คุณชายงุงิ ไปคนเดียว(ก่อน)น่าจะเอาตัวรอดได้ดีกว่า
อยู่ปีนึงถ้าดูแล้วไม่เวิร์คก็เผ่นกลับบ้านก็ไม่สาย





//ของเพื่อนบวบก็ยังเหลืออีกตั้งเยอะนะนั่น 

[คิ้วหนาจ้ะ]

คิดว่าไปคู่น่าจะลำบากอยู่นะศักดิ์ 
ถ้าไม่ใช่คุณชายงุงิ ไปคนเดียว(ก่อน)น่าจะเอาตัวรอดได้ดีกว่า
อยู่ปีนึงถ้าดูแล้วไม่เวิร์คก็เผ่นกลับบ้านก็ไม่สาย





//ของเพื่อนบวบก็ยังเหลืออีกตั้งเยอะนะนั่น 

นั่นนะซิครับ 

[โบว์]

ตอนนี้ปิงปองอยู่นิวซีแลด์แหละศัก ไปจะ 2 ปีแล้ว ไปทำงาน
เข้าโครงการ work and travel  ถ้าอยากรู้ลองเมล์ไปหานะ


ส่วนเรื่องที่โบว์แอนจะไปทำงานอาร์เอสเนี่ย จริงๆ ไม่เกี่ยวกับเรื่องความมั่นคงเลยนะ
เพราะโบว์ไม่เคยคิดว่างานที่ทำอยู่ตอนนี้ไม่มั่นคงเลยแฮะ
ทำงานเสื้อมา 3 4 ปี โบว์ได้เงินทุกเดือนนะอย่างน้อยเดือนละ 2 หมื่นเนี่ยต้องได้
แล้วตอนนี้ยิ่งบริหารเวลาให้ทำงานแค่ทางโทรศัพท์กะอีเมล์ยิ่งสบาย โบว์แทบไม่ต้องขยับตัวเลย
จ้างแมสเซนเจอร์วิ่งเอางานจากช่างมาให้ถึงบ้านเลย
ส่วนงานเว็บของแอน มันก็มีงานตลอด ที่ตัดสินใจไปทำงานอาร์เอส เพราะโบว์คิดว่าโอกาสมันมา
1 เลยเรื่องเงินเพราะว่าจะได้เงินส่วนนี้เพิ่มขึ้น ถ้าบริหารงานดีๆ เงินเดิมที่ได้ก็ยังได้ด้วย
2 เรื่องโอกาส อย่่างที่บอก เค้าให้แอนเป็นระดับผู้บริการ เป็น project manager
ต้องประชุมและต้องพรีเซนต์งานกะเฮียฮ้อ โบว์ว่าไม่ใช่เรื่องง่ายที่คนระดับเราจะก้าวไปถึง
โบว์เลยยุยงส่งเสริมให้แอนไป แล้วก็ไหนๆ แอนไปทำ โบว์ก็เลยไปทำด้วยเลย เป็นแพ็คเกจคู่
โบว์ไปดูเรื่องเงินๆทองๆ และเรื่องการประสานงานกับฝ่ายต่างๆ ไม่รู้จะเป็นยังไงเหมือนกัน
แอบหนักใจเหมือนกันแหละ แต่ลองดูสักตั้ง

[คิ้วหนาจ้ะ]

รับเงินกันคนละ 2 ทาง รวยเละ 

[Buob Marley]

คิดว่าไปคู่น่าจะลำบากอยู่นะศักดิ์  
ถ้าไม่ใช่คุณชายงุงิ ไปคนเดียว(ก่อน)น่าจะเอาตัวรอดได้ดีกว่า
อยู่ปีนึงถ้าดูแล้วไม่เวิร์คก็เผ่นกลับบ้านก็ไม่สาย





//ของเพื่อนบวบก็ยังเหลืออีกตั้งเยอะนะนั่น  

นั่นดิครับ

เป็นสถาปนิกเมืองนอกเงินดีกว่าบ้านเราเยอะเลย

อยากไปมั่งนะแต่..
- ไม่มั่นใจความสามารถ (ไม่แน่ ผ่านไปสองปีแบบมันอาจจะรู้สึกดีตัวเองมากขึ้น แต่ตอนนั้นภาษาอังกฤษไม่รู้จะเหลือแค่ไหน)
- กลัวเหงา ติดเพื่อน ติดแฟน นู่นนี่นี่นั่น
- ยังนึกไม่ออก แต่คิดว่ามีมากกว่านี้

[JΛNΣ]

ไอ้เพื่อนคนที่ติ๊กเล่าให้ฟัง พอมันทำโปรแกรมขายได้ไม่นาน

มันก็ซื้อมาสด้า 3 รุ่น 2300cc     อยากด้ายยยยยบ้าง