งาน เงิน ความหวัง อนาคต

[อู๋]

อ้าว อู๋มีพอร์ทเป็นเว็บอะไรน๊า ประ... อะไรน๊า

ประชาไทยครับ  โหพี่ พอร์ทอื่นๆดีๆก็มีนะพี่ เว็บ ททท lumpini park ธ.ไทยพาณิชย์

[ณต]

คนทำเว็บประชาไทย คืออู๋เองเรอะนี่ 

[อู๋]

ตอนนั้นผมยังไม่รู้วววว เจ้านายจ่ายงานมาก็ทำๆไป

มีระบบเซนเซอร์คำพูดด้วยนะ

[Buob Marley]

ตอนนี้ได้รับมอบหมายงานแบบเต็มตัวเพิ่มหลายงาน ก็ดีนะรู้สึกว่าได้รับความไว้วางใจเพิ่มขึ้นมาก
แต่ยังมีอีกหลายเรื่องที่ยังไม่รู้เลย แถมต้องมาจับโปรเจ็กแทนคนอื่น ที่ลูกค้าไม่ชอบขี้หน้าไปแล้วด้วย
สองรายพร้อมกัน โดยที่เพิ่งได้ยินชื่องานนี้เมื่อวานนี้เอง

เรื่องคุยขายงาน สรุปแบบนู่นนี่นี่นั่นนี่ไม่กลัวเลยนะ กลัวอย่างเดียวถ้าฟันธงราคาผิด จะทำไง

หนึ่งในเจ้าของเสป็กมาเลย ว่าต่อไปนี้บวบทำนะ.. พี่เชื่อว่าบวบทำได้ แต่เวลาไปเจอลูกค้า เสื้อผ้าหน้าผมขอเนี้ยบกว่านี้นะ
งานเข้าของจริง.. ถ้าเวิร์กขอเงินเดือนเพิ่ม กะโบนัสเยอะๆ นะพี่นะ ถ้าพลาด ก็คิดซะว่าน้องมันไม่มีประสบการณ์

[JΛNΣ]

หนึ่งในเจ้าของเสป็กมาเลย ว่าต่อไปนี้บวบทำนะ.. พี่เชื่อว่าบวบทำได้

โอ้ว... หล่อมาแต่ไกลเลย   

[O.D.M.]

ไม่ต้องกลัวหรอกบวบ นี่คือก้าวสำคัญของการเป็นสถาปนิกเลยนะ
จริงๆคนมักเข้าใจผิด สถาปนิกไม่ใช่คนทำงานเก็บตัว แต่นี่ล่ะ อาชีพเซลล์ตัวแม่เลย

ขายทั้งความฝัน ขายทั้งความจริง ขายทั้งเครดิต ขายผ้าเอาหน้ารอดก็ต้องทำ  

ช่วงเข้าทำงานใหม่ๆ ได้ลองงานเยอะๆนี่แหละดี
อะไรยังผิดพลาด เค้าจะได้สอนให้ ไม่มีความผิดเพราะเราไม่รู้
ดีกว่างุบงิบๆ ไม่ยอมทำ แล้วไปพลาดทีหลังตอนเราอายุเยอะๆแล้ว อันนั้นอะ จะโดนด่าเอา

ถ้าเราไม่มั่นใจตัวเองแต่แรกแล้ว ก็ยากที่จะให้ลูกค้าเค้ามามั่นใจในตัวเรานะ
แต่งตัวก็ไม่ต้องเรียบร้อยมากเหมือนพนักงานแบงค์แบบนั้นหรอก ถ้าจะเซอร์ก็เซอร์สะอาดแบบมั่นใจน่ะ
ไม่ใช่ เซอะเซิง รุงรัง

พี่รู้ ว่าบวบแต่งตัวเป็น  

[Buob Marley]

โอ้ว... หล่อมาแต่ไกลเลย   

ตอนแรกก็ตะหงิดๆ แล้วครับ อยู่ดีๆ ก็เรียกประชุมโดยที่บอกว่า บวบมาด้วย เรื่องนี้เกี่ยวกะบวบ
แล้วแกก็พูดปัญหานุ่นนี่นี่นั่นเยอะแยะ โดยที่ผมไม่รู้เรื่องเลย ก็เลยหันไปถามพี่ซีเนียร์ข้้างๆ ว่างานำรอะพี่?
ก็นึกว่าคงหลายเรื่องมั้ง เดี๋ยวคงถึงเรื่องที่เกี่ยวกะเรา.. พอจบด้วยประโยคแบบนั้นซวยเลย ไม่ได้ตั้งใจฟัง

ไม่ต้องกลัวหรอกบวบ นี่คือก้าวสำคัญของการเป็นสถาปนิกเลยนะ
จริงๆคนมักเข้าใจผิด สถาปนิกไม่ใช่คนทำงานเก็บตัว แต่นี่ล่ะ อาชีพเซลล์ตัวแม่เลย

ขายทั้งความฝัน ขายทั้งความจริง ขายทั้งเครดิต ขายผ้าเอาหน้ารอดก็ต้องทำ 

ช่วงเข้าทำงานใหม่ๆ ได้ลองงานเยอะๆนี่แหละดี
อะไรยังผิดพลาด เค้าจะได้สอนให้ ไม่มีความผิดเพราะเราไม่รู้
ดีกว่างุบงิบๆ ไม่ยอมทำ แล้วไปพลาดทีหลังตอนเราอายุเยอะๆแล้ว อันนั้นอะ จะโดนด่าเอา

ถ้าเราไม่มั่นใจตัวเองแต่แรกแล้ว ก็ยากที่จะให้ลูกค้าเค้ามามั่นใจในตัวเรานะ
แต่งตัวก็ไม่ต้องเรียบร้อยมากเหมือนพนักงานแบงค์แบบนั้นหรอก ถ้าจะเซอร์ก็เซอร์สะอาดแบบมั่นใจน่ะ
ไม่ใช่ เซอะเซิง รุงรัง

พี่รู้ ว่าบวบแต่งตัวเป็น 

โดนพี่ซีเนียร์อินฯ แกล้งด้วย ว่าที่ต้องรู้เพิ่มน่ะไม่เยอะหรอก
ก็แค่ว่า ถ้าตู้แบบนี้ราคาเท่าไหร่ มีหน้าบานมั้ย หน้าบานเป็นแบบไหน ใช้สีอะไร บลาบลาบลา อีกล้านแปด
แล้วก็จบว่า แค่นี้ก็ประมาณราคาคร่าวๆ ได้แล้ว

เรื่องเจอลูกค้านี่ไม่กลัวเลยนะครับ กลัวคิดตังผิด แล้วพี่เค้าบอกว่าถ้าลูกค้าถามต้องตอบได้เลย ต้องมั่นใจ (เอาอะไรไปมั่นใจวะ )

แต่พี่เขาบอกว่าถ้าเราตีถูกไปก็ไม่เป็นไร ถ้ารู้ว่าราคาเกินเมื่อไหร่ก็แค่รีบติดต่อลูกค้า เล่ารายละเอียด และต่อรองคร่าวๆ ก่อนเลย
ก่อนที่จะไปเจอลูกค้าอีกที.. ฟังดูง่ายขึ้นเยอะเลย

[Romzaikyu]

แหม่ พี่เป่งนี่ก็พูดเหมือนตัวเองแต่งตัวน่าเชื่อถือ 

แต่ตอนไปเจอลูกค้าก็คงจะอีกอย่างละนะ 

[Buob Marley]

แหม่ พี่เป่งนี่ก็พูดเหมือนตัวเองแต่งตัวน่าเชื่อถือ  

แต่ตอนไปเจอลูกค้าก็คงจะอีกอย่างละนะ  

คนพูดไม่ใช่พี่เป่งครับ

เคยไปคุยกะลูกค้าโดยมีพี่เป่งไปด้วย แม่งโคตรขู่ลูกค้าเลย

[O.D.M.]

แรกๆพี่ก็กังวลนะ ว่าเชี่ยถ้ากุสเปคบอกไรเค้าผิด โดนเก็บตังค์หมดตัวแน่  
แต่หลังๆเริ่มคุ้นแล้วก็โอเคแหละ ทำงานให้รอบคอบ อะไรผิดพลาดก็แก้ไขกันไป ทุกงานต้องมีข้อให้แก้หมดแน่ๆ

ยิ่งต่อไป ต้องดีลทั้งงานเองหมดนี่ตั้งแต่ ก็จะได้ความรู้สึกอีกแบบนึงด้วยนะ
กำตังชาวบ้านเป็นล้านเลย เอามาสร้างเนี่ย จะกดดันไปอีกแบบ
แต่ก็สนุกดีนะ แก้ปัญหาหน้างานทุกวัน นี่แหละ ตัวสร้าง EXP เลย

[Buob Marley]

แล้วเพิ่งคุยกันเรื่องเปลี่ยนนโยบายงานด้วยพี่

คือพี่แกบอกว่าต่อไปนี้เราจะไม่เสียเวลาทำแบบแล้ว (งาน 60% ที่นี่เป็นงานอินทีเรีย)
ครั้งแรก เอาอิมเมจ + มู้ด + เสก็ตช์ ไปคุย
ครั้งที่สองปรับแบบพร้อมเสนอราคากลมๆ เลย
ครั้งที่สามจับเซ็นสัญญาเลย แล้วค่อยเริ่มทำแบบให้ช่าง

เพื่อเป็นการลดการเสียเวลาทำงานแล้วไม่ได้เงิน
เพราะงั้น กลับไปที่เรื่องเดิมคือ ลูกค้าถามแน่ๆ ว่า "มันจะสักเท่าไหร่เหรอ?"
คราวนี้ล่ะมันแน่ๆ

[O.D.M.]

ออฟฟิศพี่ก็แบบเดียวกันนะ ไม่ทำแบบจนกว่าจะสรุปได้ก่อน

ครั้งแรก อิมเมจ มู้ด สเก็ช พร้อมวางผังคร่าวๆไปเลย แต่พี่จะมีราคากลมๆไปด้วย เก็บตังค์ครั้งที่ 1
ครั้งสอง ปรับแบบ และเสนอในแต่ละห้อง ตามที่ตกลง ตารางเวลา เก็บตังค์ครั้งที่ 2
ครั้งสาม สรุปแบบ พรีเซนท์ เก็บตังค์ครั้งที่ 3

ครั้งสี่ ส่งแบบทั้งหมดให้ตรวจ เก็บตังค์ครั้งที่ 4
ครั้งห้า ส่งเป็นเล่ม เก็บตังค์ครั้งที่ 5

คุมงาน ส่งงานแล้วก็ เก็บตังค์ครั้งที่ 6

เก็บตังค์มันทุกรอบเลย กลัวโดนเบี้ยว 

ราคาประเมิน บางทีพี่ก็คิดเป็นชุดของ เฟอร์นิเจอร์ บิลท์อินเลยนะ เช่น ราคาตัวนี้ เมตรวิ่งเท่านี้ มีกี่ตัว
ราคาลอยตัวมีกี่ตัว หรือถ้าหลังไหนต้องปรับพื้นที่มีการกรุเพิ่ม ทำผนังใหม่ ก็คิดราคาต่อตารางเมตรไปเลย
5000 บ้าง 3000 บ้าง แล้วแต่ความยากง่ายและเนื้องานที่ต้องทำ มันก็จะได้ก้อนกลมๆมาแล้วนะ สำหรับราคากลมๆให้ลูกค้า 

[Buob Marley]

โหวว เก็ยได้ขนาดนั้นเลยเหรอครับ

ไอ้ย่อหน้าสุดท้ายนี่แหละพี่ ที่ผมไม่รู้

[O.D.M.]

จ่ายน้อยๆ แต่บ่อยหน่อย ลูกค้าสบายใจ เราก็สบายใจไง
ดีกว่ารอตูมเดียวเป็นโกโก้ครันช์ แบบนั้นมันลุ้นเกินไปน่ะ

ส่วนเรื่องราคา เดี๋ยวเค้าก็สอนให้ ทำสัก 2-3 หลังก็ประเมินเป็นแล้ว 

[Buob Marley]

เจ๊งสักสามสี่หมื่นก็ไม่พลาดแล้ว