งาน เงิน ความหวัง อนาคต

[Piix]

หลายบาทอยู่นะนั่น

[YDA]

ประสบการณ์งานราชการ

เริ่มต้นการทำงานด้วยการไปสอบ กพ. โดยใช้วุฒิ ปวช. ไปสมัคร
ตอนนั้นกำลังเรียน ปวส. เทอมสุดท้าย ผลออกมาสอบติดแต่ก็ลืม ๆ ไป
เพราะไม่ศรัทธาในงานราชการ ที่ไปสอบเพราะตามเพื่อน
แต่พอเรียนจบปุ๊บ กพ. ก็เรียกบรรจุเลย ตอนนั้นก็ลังเลอยากเรียนต่อ
แต่แม่กับพ่อ อยากให้ลูกรับราชการมาก ท่านดีใจจนเราไม่กล้าบอกว่าไม่อยากทำงานนี้
สุดท้ายก็เลยไปรายงานตัวและรับราชการ ตอนไปรายงานตัวที่ให้เลือกก็เยอะแยะมากมาย
แต่ส่วนใหญ่อยู่ใน กทม. เงินเดือนตอนบรรจุ 4,750 บาท ถ้าอยู่ กทม. แกลบก็ไม่มีปัญญาซื้อ
เลยตัดสินใจเลือกที่อยู่ใกล้บ้าน เลยมาลงตัวที่สรรพากร จังหวัดพิจิตร

ตั้งแต่ทำงานมายอมรับว่าอยากลาออกหลายครั้งหลายหน ใหม่ ๆ ไฟแรงอยากทำนู่นนี่
อยู่ ๆ ไปก็ทำให้รู้ว่าทำไมบางคนถึงเลือกอยู่แบบเช้าชามเย็นชามอย่างเค้าว่า
งานในแวดวงราชการมีทั้งระบบเจ้านาย ลูกน้อง ระบบพวกพ้อง อุปถัมภ์
แต่ที่อยู่มาได้ทุกวันนี้คือ อดทน  ท้อมาก ๆ ก็คิดถึงพ่อแม่ไว้ ไม่อยากให้เค้าเสียใจ
อีกอย่างงานในหน้าที่ที่หลากหลาย ทำให้รู้สึกอยากเรียนรู้ ยังทนไหว
3 ปีแรกบางครั้งตอนกลางวันต้องเดินกลับแฟลตมานั่งร้องไห้ โดนกดดันมากมาย
แต่ก็พยายามสู้ คิดแต่ว่าถ้าเรื่องแค่นี้ท้อจะไปทำอะไรได้
จนปีที่ 4 ได้เปลี่ยนหัวหน้าใหม่หมดเหมือนยกทุกอย่างทิ้ง โล่งมาก ที่สำคัญได้รับมอบหมายงานใหม่
ได้ออกไปทำงานกับหน่วยงานอื่นมีโอกาสไปทำงาน กลุ่มยุทธศาสตร์ จังหวัด
โอ้โห เหมือนกบออกจากกะลา ไอ้ที่เจอว่าแย่ ๆ หนัก ๆ น่ะเรื่องเล็กไปเลย งานหลากหลาย
คนหลากหลาย คิด วางแผน จากวัฒนธรรมเดิม ๆ เด็กไม่มีสิทธิเสนอความคิด
พอมาทำงานตรงนี้ต้องคิด วางแผน และต้องกล้าที่จะนำเสนอ  ไปวันแรก ๆ
รู้สึกว่าตัวเองโคตรโง่เลย ไม่รู้อะไรสักอย่าง นั่งเงียบ ทำอะไรไม่ถูก
นั่งฟังเค้าเสนอ เค้าเถียงกันวุ่นวาย คิดแต่ไม่กล้าพูด จนกระทั่งพี่หัวหน้าทีม
เค้าคงเห็นว่ามันมานั่งเงียบ ๆ ทำไมตั้งหลายวันแล้วเลยยิงคำถามมาเลยว่า
คุณอยู่พิจิตรมากี่ปี แล้วคิดว่าพิจิตรมีอะไรห่วยมั่ง ก็ได้แต่นั่งเอ๋อไม่รู้จะตอบอย่างไง
เค้าก็ยิงคำถามอีกว่าไอ้ที่คิดว่าห่วยน่ะ คุณจะแก้ยังไงให้มันไม่ห่วย
โดยไม่รู้เลยว่านั่นคือเค้าต้องการให้หัดวิเคราะห์ หัดคิด
บางครั้งก็ให้ทุกคนคิดเขียนใส่กระดาษ แล้วเอาไปแปะไว้ที่บอร์ด แล้วมานั่งสรุปกัน
ปีหน้าจะทำอะไร จะใช้งบอะไร เท่าไร มีโครงการอะไรบ้าง สนุกก็สนุก เหนื่อยก็เหนื่อย
แต่ได้รู้อะไรมากมาย มีท้อบ้างเหนื่อยบ้าง มีผู้ใหญ่ท่านหนึ่งสอนไว้ว่า
"งานหนักไม่ทำให้ใครตายหรอก ส่วนใหญ่ที่ตายเพราะไม่สู้งาน
อยู่ตรงนี้เหนื่อยแต่ได้ความรู้นะ คิดสิว่าโชคดีที่มีโอกาสได้มาอยู่ตรงนี้
อย่างน้อยคุณก็ได้เพื่อนเพิ่มขึ้นตั้งหลายหน่วยงาน"  เราก็คิดเออจริงถ้ายังอยู่ในโลกเดิม ๆ
อยู่ในโลกของสรรพากรอย่างเดียวคงไม่รู้อะไรเท่าไร ไม่มีเพื่อน ทุกวันนี้ทำงาน
ในสำนักงานง่ายขึ้นขอข้อมูลจากหน่วยงานอื่นก็ง่ายขึ้น

ถึงวันนี้ 12 ปีในชีวิตของการทำงาน ทำให้รู้ว่างานทุกงานยากทั้งนั้นหากไม่มีใจที่จะทำ
เส้นทางเดินของแต่ละคนไม่เหมือนกัน ทางเลือกของแต่ละคนไม่เท่ากัน
โอกาส และจังหวะก็ต่างกัน แต่อย่างหนึ่งที่เป็นได้คือ เดินไปบนเส้นทางที่เลือกให้ดีที่สุด
มองหาข้อดีในงานที่ทำ หากเจองานยากก็คิดว่าได้พัฒนาตัวเอง หากผ่านตรงนี้ไปได้
อยู่ที่ไหนก็สบาย  ถ้าเจอคนที่แย่ก็มองว่าเค้าก็อาจคิดว่าเราแย่เหมือนกัน
เค้าเลยทำอะไรแย่ ๆ กับเรา คิดบวกเข้าไว้ ท้อได้ ล้มได้ แต่ล้มแล้วต้องลุกให้เร็ว
อย่านอนรอให้ใครมาเหยียบ

อย่างตัวเองตอนนี้ก็มองว่าทำงานราชการก็ดี เสาร์อาทิตย์ก็หยุด
แล้ววันหยุดที่แหละก็ไปทำงานที่รัก ที่อยากทำ ทุกวันนี้ก็ยังมีแว้บ ๆ อยากลาออก
แต่ก็นั่นแหละความจริงกับสิ่งที่คิดมันมักสวนทางกัน ออกไปตอนนี้ดูท่าจะอดตาย
แต่สักวันหนึ่งเมื่อพร้อมจริง ๆ ก็คงไปหาทางสายใหม่เดินเหมือนกัน 


ขอให้คนที่กำลังท้อสู้ ๆ นะคะ 

[นายโอ้เอ้]

สรรพากร ว่าแล้วเชียว 

[Ou!]

"งานหนักไม่ทำให้ใครตายหรอก ส่วนใหญ่ที่ตายเพราะไม่สู้งาน
อยู่ตรงนี้เหนื่อยแต่ได้ความรู้นะ คิดสิว่าโชคดีที่มีโอกาสได้มาอยู่ตรงนี้
อย่างน้อยคุณก็ได้เพื่อนเพิ่มขึ้นตั้งหลายหน่วยงาน" 

+

[โบว์]

บวกๆๆ พี่ญดาสุดยอดเลยค่ะ นับถือมากๆ เลยค่ะ
แต่ว่าตอนนี้ก็ผ่านมันมาได้แล้วใช่ไหมคะ 

[YDA]

ทุกวันนี้เหรอ ถ้าไม่หัดคิดบวกบ้าไปแล้ว 

รู้มาก เห็นมาก ก็เซ็ง ทั้งคน ทั้งระบบ
แต่อย่างว่าคิดในแง่บวกก็มันดี มีอะไรตื่นเต้นเร้าใจตลอดเวลา ต้องขวนขวายตลอด
 
เซ็งหนัก ๆ เข้าก็ทำตัวงี่เง่าบ้าง นาน ๆ ก็เม้งแตกซักที ได้โวยวายบ้างก็โล่ง

[คุณชาย ( 737 )]

  ไม่ธรรมดาเลยครับ

[ส้ ม ♥]

งานหนักไม่ทำให้ใครตายหรอก ส่วนใหญ่ที่ตายเพราะไม่สู้งาน

ทำให้รู้ว่างานทุกงานยากทั้งนั้นหากไม่มีใจที่จะทำ

แอร๊ยยยย !!!  บวกแรงๆเลยค่ะ 

[ตอ]

ใช่ครับพี่ YDA + อ่านแล้วก็มีกำลังใจจะสู้ต่อครับ
ไฟท์งานมา 12 ปีนี่ ไม่ธรรมดาเลยนะพี่ ยอดเยี่ยม

ความจริงกับความคิดมันสวนทางกัน 

มันเป็นอะไรที่ยากนะ ที่คิดไว้และทำตามนั้นไม่ได้
ทำได้แค่ที่ทำได้ดีที่สุด

[โบว์]

งานราชการนี่ต้องหาแรงใจสดๆ อดทนสุดๆ เลยนะโบว์ว่า
ไม่งั้นเสี่ยงกับการสุขภาพจิตเสียได้ง่ายๆ เลย

[O.D.M.]

แต่พี่ว่า แล้วแต่คนจริงๆนะ โบว์ บางคนเค้าชอบทำงานราชการสุดๆ
เพราะมันสบาย ตอกบัตรตามเวลา นั่งรอให้เลิกงาน สามโมงก็กลับบ้านแล้ว
น้องๆ ที่ทำงานรอบๆตัวผม ลาออกไปอยู่งานราชการกันเยอะเลยหล่ะ

แต่ก็นั่นแหละครับ การทำงานราชการ หากไม่ได้คิดจะทำด้วยใจจริงๆ
ความลำบากมันก็ตกอยู่ที่ คนอย่างเราๆนี่แหละครับ 

งานผมต้องเกี่ยวเืนื่องกับหน่วยงานของรัฐอยู่เนืองๆ เพราะต้องมีการยืนเรื่องขออนุญาต
การทำงานเรื่องเขตและโฉนด การติดต่อเรื่องกฏหมายในการก่อสร้างต่างๆนาๆ
ทำให้ได้เจอพนักงานของรัฐในหลายๆรูปแบบ...

ไปติดต่อเรื่องยื่นแบบตอน 11 โมง พนักงานไม่อยู่ ออกไปกินข้าวแล้ว...
ไปใหม่ บ่ายโมง ยังไม่เข้า .... ไปอีกที สามโมงกว่า อ๋อ กลับบ้านไปแล้วค่ะ .....

"น้องครับ การออกใบอนุญาตตรงนี้ มันยากอยู่นะ น้องพอจะช่วยอะไรพี่บ้างได้มั๊ยครับ" พร้อมทั้งทำท่ายื่นมาแบออกมา .....

ผมรู้นะว่าเกินครึ่ง ที่พนักงานเหล่านี้ทำด้วยใจ และผมก็นับถืือเค้าจริงๆ เพราะบางทีงานก็โหลดเกิน
แต่เจอคนที่ทำ เพราะเห็นช่องทางอะไรบางอย่างในความสบายส่วนตัวแล้ว สุดจะทนจริงๆ..

สมัยพ่อผมทำงานรับเหมาให้หน่วยราชการแห่งหนึ่ง
ตอนจะส่งงานเพื่อเบิกเงิน ต้องให้วิศวกรประจำตำบลนั้นๆมาตรวจเพื่อส่งเรื่องให้เบิกจ่าย
มาถึงวิศวะไม่ได้เดินดูตัวถนนที่สร้างเสร็จแล้วเลย แต่เดินไปหาพ่อผมแล้วบอกว่า "วันนี้อยากไปเที่ยวจังเลย"

ผลสุดท้าย งวดที่พ่อผมเบิกได้คือ แสนกว่าบาทไปจ่ายค่าของและค่าแรงลูกน้อง
แต่ค่าเลี้ยงกลุ่มวิศกรวันนั้น หมดไปเกือบ ห้าหมื่นบาท...
งั้นนั้น พ่อบอก ถือว่า เลี้ยงเปรตตกยาก ไปแล้วกัน....
ุ

[อู๋]

+ พี่ญดาเลยครับ ชอบจัง

[ตอ]

งานราชการนี่ต้องหาแรงใจสดๆ อดทนสุดๆ เลยนะโบว์ว่า
ไม่งั้นเสี่ยงกับการสุขภาพจิตเสียได้ง่ายๆ เลย

ผมเคยมีความคิดแว้บนึงอยากไปเป็นครูบ้านนอกที่บ้านอ่ะพี่โบว์

บ้านก็อยู่ฟรี รับเงินเดือนแบบเน้นๆ แถมได้อยู่ใกล้ครอบครัวด้วย

ช่วงแรกๆ ก็คิดว่าคงจะยากเพราะเป็นคนติดชีวิตสบายๆ ไม่กรำแดดกรำฝนเหมือนที่บ้านมานานหลายปีแล้ว

แต่ในเมื่อมันเป็นกำพืดของเรา สักวันก็ต้องปรับได้

เอาจริงๆนะ วันข้างหน้าถ้าผมอิ่มตัวกับงานกราฟิค

ผมกลับไปสอนหนังสือเด็กๆแถวบ้านดีกว่า  

แต่ก็นั่นแหละครับ การทำงานราชการ หากไม่ได้คิดจะทำด้วยใจจริงๆ
ความลำบากมันก็ตกอยู่ที่ คนอย่างเราๆนี่แหละครับ 

ถูกครับ  
เพราะเคยโดนมา

[ส้ ม ♥]

ส้มรบกวนหน่อยค่ะ

ใครพอจะมีตัวอย่างสัญญาการจ้างงานเป็นภาษาอังกฤษมั้ยคะ

อันนี้จ้างเป็นลูกจ้างเงินเดือน ไม่ได้จ้างเป็นจ๊อบๆน่ะค่ะ

พอดีส้มมีปัญหานิดหน่อยตรงที่บริษัทเพิ่งเปิด ไม่มีใครทำสัญญาการจ้างงาน

ส้มต้องทำเอง แล้วให้เค้าเซ็นต์ลงมา ซึ่งเป็นชาวต่างชาติ

ส้มไม่มีความรู้เรื่องกฎหมายน่ะค่ะ เลยจะขอรบกวนเผื่อใครมีตัวอย่างช่วยส่ง จมล. มาให้ก็ได้ค่ะ   

[Buob Marley]

ลองนี่

ไม่ก็นี่

ดูรึยังครับ