งาน เงิน ความหวัง อนาคต

เริ่มโพสต์โดย นายโอ้เอ้, 02 เม.ย. 2008, 02:32 น.

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังเปิดอ่านโพสต์นี้

นักศิลปะ

จริงๆอยากเล่า
เมื่อครั้งพยายามอยากเป็นนักเขียน
ว่าเคยส่งไปตาม สนพ ทั้งหมดในประเทศไทย
แล้วผิดหวังตลอดเวลา มีชีวิตท้อถอยและ
เศร้าสร้อยระคนผิดหวัง

แต่ไว้ก่อน

:22:
โรงเรียนสอนศิลปะทอศิลป์

ตอ

 :46: ขอบคุณครับพี่โบว์

ถ้าสัมภาษณ์งานผ่าน
จะปิดรับงานทันที :11:

ได้แต่ไขว้นิ้วรอ

ส่วนเรื่องพาร์ทเนอร์นั้นยังคิดไม่ถึงเลย ขอบคุณมากครับ
คือว่า พี่เค้าก็รู้ๆกันอ่ะครับว่าผมทำงานคนเดียว
แล้วอีกอย่าง ผมบลัฟไม่เก่งด้วยอ่ะ :56: มันต้องปริแน่ๆเลย
แต่จะลองครับ

ผมเคยคิดครั้งนึงว่าถ้าเราจับแม่งเซนต์สัญญาเลย
มันก็ดีอย่าง คือเราได้อะไรที่มั่นคง เค้าเบี้ยวเรายาก
แต่มันจะดูมากเรื่องไปมั๊ย ไหนจะเรื่องกฎหมายนั่นนี่อีกบลาๆๆ
คิดแล้วก็อ่อนอก เลยไม่ได้ปรึกษาใครเรื่องนี้


DiggityDaw aka วัวโหดด

ณต

เซ็นสัญญาบางทีก็ไม่มีความหมายอะไรครับ
เก็บเงินมาก่อนนั่นแหละดีที่สุด


โบว์

เห็นวันนี้ เอ อุ้ย แตน ไปงานมันนี่เอ็กซ์โปรมาแหละ
ไม่รู้มีอะไรบ้าง เห็นว่าพูดเรื่องการลงทุนเพื่ออนาคต
น่าสนๆ ไว้ไปบ้าง :33:

คิ้วหนาจ้ะ

ของตอพี่โคตรเข้าใจเลย
โดนมาแล้ว 4-5 งานเลยแบบนี้

คือ เอาเข้าจริงมันเก็บก่อนไม่ได้อะ
จู้จี้มากลูกค้าก็ไม่ให้งานเรา สุดท้ายเลยเก็บก่อนไม่ได้
ลูกค้าเจ้าใหญ่ ไม่ง้อซับ รายเล็กๆ อย่างเรา
ทำได้อย่างเดียวทนทำไป ให้ลูกค้าติด ทีนี้งานก็ยาว
บางเจ้าดีหน่อย บิดราคาได้ ก็ได้เซ็นสัญญากันไป

เคยมีอยู่เจ้านึงแก้แบบพร่ำเพรื่อมาก นู่นนิดนี่หน่อย บางทีโละเลยก็มี
หลังๆ ก็เลยมีโวยผ่านคนรับงานไปมั่ง ช่วยทำให้ก็ราคาถูกแสนถูก ก็ช่วยๆกันมั่งซิ จะแก้อะไรช่วยคิดรวบรวมมาก่อนได้มั้ย
นู่นนิด นี่หน่อย ตกลงกันมาก่อนค่อยแจ้งให้แก้ซิ ก็ดีขึ้นนะ พูดแล้วก็เหนื่อย

เคยคิดจะกำหนดข้อตกลงเลยนะ ว่างานนึงแก้ได้กี่ที แต่ก็ได้แค่คิด เชิงปฏิบัติทำไม่ได้  :16:

iannnnn


ตอ

จริงครับพี่

มีเหมือนกันลูกค้าที่จู้จี้ แก้เรื้ออออนนนนนน ไม่หายซักที กะปริบกะปรอย
จนเลยเวลาดีลงาน และเลยขอบเขตงาน

ก็ดีครับที่เค้าเข้าใจผม
ซึ่งผมก็ชาร์จเพิ่มเข้าไปซะ
และรู้อยู่แก่ใจว่างานมันไม่คุ้มเหนื่อยเลย
แต่ที่สุดก็ปิดได้ เหมือนยกเอเวอเรสต์ออกจากหน้าผากเลยเอ๊าา

เรื่องซับใหญ่ๆก็เคยมีครับ
พยายามจะประณีประนอมให้งานมันจบเหมือนกัน แต่ก็นั่นแหละ โดนกดราคา

//ที่พัทยาก็เคยมีอะพี่โบว์ แต่นึกภาพไม่ออกว่าผมจะได้ประโยชน์อะไรจากงาน เลยไม่ไปซะงั้น :47: :56:
DiggityDaw aka วัวโหดด

โบว์

สู้ต่อไปนะจ๊ะ ถือว่าฝึกประสบการณ์
แต่ขอเตือนว่าอย่าไปยอมมันทั้งหมดค่ะ ลูกค้าน่ะ
ไม่งั้นหายนะจะมาเยือน :31:

Ou!







ส่วนหนึ่งที่ลูกค้าจุกจิกจู้จี้ แก้งานเป็นว่าเล่น เพราะเขาไม่ทราบหรือไม่ทันนึกหรือเปล่าว่าเราต้องมีกระบวนการมากมายในการแก้งานให้เขา

ลองคุยถึงขอบเขตแต่แรกที่ตกลงกันและทำให้เขารู้ว่า ไอ้การเปลี่ยนใจเนี่ย มันเสียเวลากูนะเว้ย กับลูกค้าก่อนที่จะยอมรับงานมา ก็น่าจะช่วยให้ความลำบากมันลดลงได้ระดัีบหนึ่งนะ


งบน้อย

คิ้วหนาจ้ะ

เคยคุยนะ
บางคนถ้าเค้าเข้าใจในตัวงานก็ไม่มีปัญหา

แต่บางคนถ้าไม่สนใจ ก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา
ประมาณจะแก้อะ อยากได้งานดี ยิ่งแบบพวกผู้บริหารที่เอาแต่ใจนี่ยิ่งแล้วใหญ่

จริงๆแล้วมันก็ขึ้นอยู่กับคนรับงานด้วยแหละ
ว่าจะทำให้เค้าเกรงใจได้มั้ย ถ้าโอเทุกเรื่อง ซัพพอท ทุกเรื่อง เค้าก็ได้ใจ
ทีนี้ใช้ เยี่ยงทาส เลย

ส้ ม ♥

หายนะ  :25:




เพราะเราคือคู่กัน  :52:














:05:
หนังเย็บมือ Homemade www.facebook.com/oxhour

8e88

ช่วงที่เรียนอยู่ อยากจะบอกว่าเคยทำเหมือนโอดำกับพี่โอ๋ด้วยนะ  :56:
วิธีนี้มันได้ผล แต่ต้องขยันและถึกหน่อย เพราะเราดุ่ยๆเอางานเอาพอร์ตเข้าไปให้ดูเอง โดยที่เขาไม่ได้ประกาศรับสมัคร

ครั้งแรกทำตอนเรียนอยู่ปี 1 ตอนนั้นเป็นช่วงปิดเทอม อยากเขียนภาพประกอบหนังสือเป็นรายได้พิเศษ ช่วงที่เรียนภาพประกอบแนวกึ่งๆการ์ตูนกับแนวกึ่งเหมือนจริงกำลังฮิต เลยซุ่มๆวาดรูปลงสีเก็บเอาไว้หลายงานหลายแนว ทำพอร์ตไปเสนอ โดยไปที่ร้านขายหนังสือเปิดดูเล่มไหนที่เขาวาดสวยๆว่ามันของสำนักพิมพ์อะไร จดชื่อมาแต่สำนักพิมพ์ที่งานสวยๆ แล้วมาเปิดสมุดหน้าเหลืองหารายชื่อสำนักพิมพ์ เบอร์โทร สอบถามไปสิบกว่าแห่ง (อาจจะถึง 20 ได้ละมั๊ง แต่โทรเช็คเยอะมาก) ก็โดนปฏิเสธบ้าง แต่ก็มีที่ให้เข้าไปคุยอยู่ประมาณ 5-6 แห่ง แปลกสุดๆก็คือโดยมากจะเป็นสำนักพิมพ์ใหญ่ทั้งนั้นที่เขาให้เข้าไปคุยก่อน ..ช่วงที่เอางานไปให้เขาดู มันก็มีทั้งที่เขาไม่ชอบ ปฏิเสธแบบอ้อมๆมา ก็เสียกำลังใจบางครั้ง แต่ทำใจเอาไว้ก่อนอยู่แล้ว ท้ายสุดก็ได้งานกลับมาทำ แถมดันเป็น 2 สำนักพิมพ์ดังในตอนนั้น คือ ต้นอ้อ กับ ดอกหญ้า และทำมาตลอดอีกประมาณ 2 ปี โดยมากตอนนั้นเป็นภาพขาวดำในเล่มเหมาต่องานได้ 1-2 พันบาท ถ้ามีเขียนปกด้วยก็เพิ่มไปอีก 1 พัน ตังค์มันอาจจะดูไม่เยอะ งานก็มีมาเรื่อยๆอย่างน้อยก็เดือนละงาน แต่ถ้ารวมกับงานอื่นๆที่ทำตอนนั้นก็อยู่ได้สบายๆแบบไม่ต้องแบมือขอตังค์ทางบ้านเลยสักบาท

ครั้งที่สอง ตอนที่หาที่ฝึกงาน อยากฝึกงานในเอเจนซี่ใหญ่ๆ แต่ไม่รู้จักใครเลย ไม่รู้จะทำไงดี ก็ไปที่ร้านหนังสือ ไปเปิดไอ้ Advertising book เล่มโตๆ แล้วไล่จดชื่อ-ที่อยู่ เบอร์โทร มาหลายที่มากๆ แล้วก็ทำแบบวิธีเดิมคือถือพอร์ตและเดินเข้าไปคุยกับพี่เขาอยู่สัก 4-5 ที่ได้ ก็ได้ฝึกงานในแบบที่ตัวเองอยากจะทำสมใจ ไม่ได้ยากเหมือนที่คิดไว้แต่แรก

ตอ

 :46: ขอบคุณทุกคนครับ บวกให้หมดเลย

คราวนี้ต้องงัดไม้แข็งสินะ :41:
DiggityDaw aka วัวโหดด

Buob Marley

http://img3.f0nt.com/flash/66d37d0393ee1ab1e2e55182dfabf34e.swf

A Long Patience: Wish Us Luck (and Happy Anniversary)

โบว์

พี่ฉึ่งคะ พี่เว้นวรรคและจัดบรรทัดนิดนึงจะดีมากเลยพี่ อ่านยากน่ะ :37:

SMF 2.1.7 © 2026, Simple Machines