งาน เงิน ความหวัง อนาคต

เริ่มโพสต์โดย นายโอ้เอ้, 02 เม.ย. 2008, 02:32 น.

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังเปิดอ่านโพสต์นี้

ออยอิชี่

อ้างคำพูดจาก: ☼ออยอิชี่☼ เมื่อ 06 พ.ค. 2009, 18:19 น.
ถ้าจะออกจากงานในแต่ละที่
อย่างน้อย
ผมก็พยายามและจะพยายาม
จบกันด้วยดีให้ได้

ขอบคุณพี่ฉึ่งครับ  :46:



อ้างคำพูดจาก: ☼Boomii☼ เมื่อ 06 พ.ค. 2009, 17:27 น.
แหม ก็ล้อเล่น  :30:

ใครจะบอกไปเปิดจริง   :48:

อ้าวรึ  :07: :30:

แก้ไข //: เผลอไปกดเบิ้ลครับ
ขออภัยสามครั้ง  :46:

โบว์

อ้างคำพูดจาก: ส้ น ♥ เมื่อ 06 พ.ค. 2009, 16:29 น.
เรื่องบีพูดยากแฮะ  ..ได้งานที่ไม่ชอบก็ไม่เท่าไหร่

แต่มันผิดสเตปตรงที่ว่า ยังหางานไม่ได้แล้วจะออกนี่แหละ


// สงสัยบีเจออย่างตู ต้องร้องไห้วันละ 3 เวลาหลังอาหาร

และเป็นโรคหลอดเลือดในสมองแตกแน่ๆ  :30:

// สู้กันต่อไป .. ตูยังเอาตัวเองไม่รอดเลย แค่พยายามไม่เครียดก็จะแย่แล้ว  :05:

ตูโชคดีอย่าง ถึงมีปัญหากับงานนี้พอเลิกทำ ก็จะมีงานใหม่ๆ เข้ามาให้เล่นเสมอๆ และแน่นอนคือ จะต้องมีอะไรที่ทำให้ทำไม่ได้นาน

// เดี๋ยวไงเรื่องที่ติดเอาไว้จะ มาเล่าอีกทีเน้อ เพราะมันมีเรื่องฟ้องร้องกันเกิดขึ้น แล้วเหลี่ยมหักเหลี่ยมกันระหว่างไทยกับชาวต่างชาติ



ถ้าจะเล่า เล่าให้หมดนะ ไม่งั้นจะเล่าแทนให้ :30:

icez

อ้างคำพูดจาก: นางโบว์ เมื่อ 06 พ.ค. 2009, 14:02 น.
ไอซ์ไว้ว่างๆมาเล่าให้ฟังบ้างนะ พี่แอนชมไอซ์บ่อยๆ
เจ๋งดี เก่งว่ะ แบบที่ผู้ใหญ่ยังอายเลย :12:
อยากรู้อะไรบ้างหรอครับ :25:
คือเล่าไม่ถูกมากมาย เพราะเริ่มมาด้วยอะไรเลื่อนลอย
จับโน่นผสมนี่ อยู่ดีๆ เข้ามาได้ไงยังงงๆ ตัวเองอยู่เลยอ่า

iannnnn

นั่นแหละ จิ้มโดนตรงไหนก็เล่าเลย
พี่สนใจไอซ์นะ :27:

ความฝันกลางฤดูร้อน

อ้างคำพูดจาก: ☼ ไอ้แอนนนนน ☼ เมื่อ 07 พ.ค. 2009, 00:43 น.
นั่นแหละ จิ้มโดนตรงไหนก็เล่าเลย
พี่สนใจไอซ์นะ :27:
ต๊อด ต๊อด ขณะนี้ จากระดับ 5 กำลังจะขยายตัวเป็นระดับ 6 แล้ว ต๊อด ต๊อด
ฝันซ่อนสับสนวุ่นวาย หย่อนคล้อย

จักรี

ผม เจริญแต่หน้าที่การงาน แต่เงินไม่กระเตื้องเลยครับ  :05:
ล้ำลึกคนึงหาในดวงจิต ใจเคยคิดตัดสวาทมิอาจสิ้น
ดั่งก้านบัวหักกลางชลาสินธุ์ ผิว่าสิ้นไร้เยื่อยังเหลือใย

นายโอ้เอ้

อ้างคำพูดจาก: จักรี เมื่อ 07 พ.ค. 2009, 00:45 น.
ผม เจริญแต่หน้าที่การงาน แต่เงินไม่กระเตื้องเลยครับ  :05:
ทำงานไม่สนใจเรื่องเงินไง พรุ่งนี้ก็ตายแล้ว ท่องไว้  :49:
Today you , Tomorrow me.

ออยอิชี่

อ้างคำพูดจาก: ☼ หมอแมว ☼ เมื่อ 07 พ.ค. 2009, 00:45 น.
ต๊อด ต๊อด ขณะนี้ จากระดับ 5 กำลังจะขยายตัวเป็นระดับ 6 แล้ว ต๊อด ต๊อด

:30:

ผมรักคุณ

เรื่องงานเรื่องตำแหน่งผมไม่สนใจครับ :04:
สนใจเรื่องเดียวคือเรื่อง "เงิน" :49:

ผมว่าตำแหน่งมันไม่ได้สำคัญน่ะครับ แต่ถ้าริจะเป็นมนุษย์เงินเดือน Creativity คุณต้องสูงอ่ะ :44:
ต้องมีอะไรที่คนอื่นไม่มีเอามาเป็นจุดขาย แล้วเก็บประสบการณ์ไ้ว้เผื่อวันหนึ่งต้องการเกษียณตนเอง
ก็เปิดบริษัท ห..เหว อะไรซักอย่างขึ้นมาแค่นั้นก็พอ

แต่ตอนนี้ ที่ทำงานผม สาวสวยเยอะครับ มีความสุข Happy ยิ่งเพื่อนร่วมงานผม เป็นคนที่สวยที่สุดในบริษัทแล้วด้วย หึหึ :43:
Motivation พุ่งปรี๊ดดดดด~ดด ครับพี่น้อง
I may not always be by you,
but I'll always be with you.

O.D.M.

ช่วงนี้ที่เชียงใหม่ บรรยากาศซบเซาเริ่มมีให้เห็นมากขึ้นครับ
ร้านรวงทั้งหลาย เริ่มปิดไม่ก็เปลี่ยนหน้าตากันค่อนข้างเยอะ
แต่ก็อย่างว่า เมืองท่องเที่ยวอย่างเชียงใหม่
พื้นที่ว่างได้ไม่นาน ก็คงมีคนต่างถิ่นมาเช่าเปิดร้านอีกเหมือนเคย

อยู่ในสายงานที่ยังไม่ได้รับแรงกระทบจากพิษเศรษฐกิจตอนนี้
แน่นอนมีการลดขนาดงานลงบ้าง แต่กลุ่มลูกค้ายังมีอยู่ตลอด
อย่างว่า บ้านและการอยู่อาศัย มันส่วนสำคัญในชีวิตของทุกคน ยังไงก็ขาดไม่ได้
ปัจจุบันยังทำงานเกิน 16 ชม ต่อวันทุกวันครับ  :37:

เรื่องนั้นไว้ก่อน เดี๋ยวมาวกเรื่องนี้แปบ
เอาเรื่องสมัครงานก่อน ตั้งแต่จบมาผมไม่เคยสมัครงานเลย เพราะแรกๆผมเกลียดระบบบริษัท
เคยไปฝึกงานที่บริษัทแห่งหนึ่ง บรรยากาศมันโคตรออฟฟิศเลย นั่งรอเวลากลับบ้านอย่างเดียว
ทนไม่ได้ครับ เหมือนโดนจับไปขัง อึดอัดมากมาย เลยฝังใจ ไม่ทำงานออฟฟิศเลยนับจากนั้น

พอมาอยู่เชียงใหม่ ยังไงก็เลือกมากเท่ากรุงเทพไม่ได้แล้ว เงินก็ต้องใช้ ชีวิตก็ต้องเดินต่อไป
ผมเลยไปหารายชื่อบริษัทสถาปนิกทั้งหมดในเชียงใหม่ จากสภาสถาปนิกล้านนา แล้วก็ไล่โทรเลยครับ
จำไว้ว่ามีทั้งหมด เ้กือบๆ 5-60 รายชื่อ บ้างก็เลิกไปแล้ว บ้างก็วางหูใส่ บ้างก็บอกไม่ต้องมาไม่รับ
ทั้งเดินสมัครเอง ทั้งโทร เกือบๆอาทิตย์ จนได้ที่ทำงานปัจจุบัน เพราะบังเอิญเจ้าของพี่เค้าจบศิลปากรเหมืนกัน
แต่ก็เดือนกว่าๆนะ กว่าเค้าจะเรียกมาทำงานจริงๆจังๆน่ะ ตอนนั้นทั้งเหนื่อยทั้งท้อ แต่ก็นะ ชีวิตมันก็เท่านี้ล่ะ

ปัญหาเด็กปัจจุบันอย่างที่แตนว่าเลย เรื่องของความอดทนและการทำความเข้าใจ มีน้อยมาก
จุดเดือดต่ำไม่พอ ยังออกแนวไม่พยายามต่อด้วย อันนี้ขอฝากไว้เลยนะครับสำหรับคนทำงานใหม่
ไม่มีอะไรง่ายตั้งแต่ต้นหรอก ที่คิดว่าแน่ตั้งแต่สมัยเรียน แต่มันยังไม่ได้ถึง 10% ของการทำงานจริงเลย
ชีวิตไมไ่ด้มีแค่ ส่งงานได้คะแนนแล้วจบ แต่เราต้องรับผิดชอบการทำงานของเราไปจนจบด้วย
ยิ่งสายงานของผม คนเค้าเก็บเงินทั้งชีวิต แล้วมาฝากเงินก้อนให้เราสร้างบ้านให้เค้า
นั่นคือชีวิตและอนาคตเค้าเลยนะครับ ที่เราถืออยู่ในมือ ...รู้สึกหนักรึยังครับ
ถ้าหนัก ก็รับผิดชอบให้สมกับ ภาระที่เราต้องแบกไปจนกว่าเจ้าของบ้านจะไม่อยู่บ้านหลังนั้น แล้วนะครับ
การดูเกรดตอนสมัครงาน ส่วนใหญ่เค้าจะเอาไว้พิจรณาว่า เราสามารถรับผิดชอบกับสิ่งที่เราต้องทำตรงหน้าได้ดีแค่ไหนน่ะครับ
คนเรียนดีหน่อย ก็อาจพออนุมานได้ว่า คุณขยัน คุณตั้งใจ และคุณรับผิดชอบ เพราะผมไม่รู้จักคุณ ผมเลยอยากรู้
ขยันและอดทนไว้ครับ สำหรับคนที่กำลังจะจบ สิ่งนั้นจะตอบแทนคุณทีหลังเอง

สอง ตอนเรียนสร้างคอนเนคชันไว้เยอะๆครับ รู้จักคนเยอะเป็นสิ่งที่ดีที่จะทำให้เราดีในตอนหลัง
โอกาสในชีวิต มาจากคนใกล้่ชิดอยู่มากนะครับ ถ้าเรามีความสามารถพร้อมรับและโอกาสมาถึง ยังไงก็ฉลุย
เชื่อใจในตัวเองก่อนนะครับ ก่อนจะไปสมัครงานแล้วทำให้คนอื่นเชื่อใจเรา บุคลิกมันดูออกนะครับ ตอนสมัครงานน่ะ

กลับมาเรื่องผลตอบแทนการทำงาน
แล้วแต่คนมองนะครับ บางคนเงินและตำแหน่งก็มาก่อน
บางคน ประสบการณ์มาก่อน เงินมาทีหลัง ยังไงเงินก็สำคัญ ปฏิเสธไม่ได้
แต่ถ้ายึดเงินในการทำงานมากไป มันก็ไม่มีความสุขหรอกครับ

บริษัทผมทำงาน 8 ชม ต่อวันเหมือนทุกๆที่ แต่ผมมักต้องแบกงานหลักกลับบ้านไปทำต่อด้วย
เพราะงานมันเยอะและต้องมีรายละเอียดมาก การทำลวกๆมักส่งผลในตอนท้ายๆ ซึ่งมันจะเสียเงินมากกว่าเวลาเล็กน้อยที่ต้องเอาใจใส่
ผมยอมเสียเวลาดีกว่าเสียเงินในตอนหลัง บางครั้งมีนมากกว่าเสียเงิน แต่มันเสียเครดิตในชีวิตไปแล้ว
ทุกคนรอบตัวจะมองว่า ผมมันโง่น่ะ ทำงานเกินค่าเงิน เงินเดือนไม่เท่าไหรน่ ทำไปสองเท่า
แต่ผมว่าผมได้ประสบการณ์มากขึ้นเยอะ จากการทำงานเยอะขนาดนี้ ซึ่งผมเคยเสียเวลางี่เง่าไปปีสองปี ผมอยากไล่ตามคนอื่นให้ทัน
ซึ่งผลจากการทำงานหนักๆในตอนนี้ ทำให้ผมสามารถออกมาทำงานเองอย่างมั่นใจได้มากขึ้น ผมว่ามันคุ้มกว่ามานั่งเล็งเงินเล็กๆน้อยๆ
ที่ต้องมาคิดในแง่ทำงานให้สมกับค่าเงินนะ

แต่ก็นะ ที่ไหนใ้ช้งานเกินไป ทำแล้วไม่มีความสุขก็ออกเถอะครับ ผมไม่แนะำนำให้ใช้ชีวิตแบบทนทุกข์
เพราะเราอยู๋ได้นานแค่ไหน ก็ไม่มีใครรุ้ ผมไม่อยากตายไปแบบยังรันทดใจน่ะครับ   :37:
- R u Happy with ur Rock&Roll ? -

คุณชาย ( 737 )

พี่โอ บรรยายซะเห็นภาพเลย ขอบคุณครับ
สู่ความโดดเดี่ยว อันไกลโพ้น


คิ้วหนาจ้ะ

โอ เป็นคนที่เขียนอะไรยาวๆ
แล้วแบบว่าเห็นภาพชัดเจนมากครับ  :12:

ตอนนี้บีมีวี่แวว ว่าจะไม่ออกและ
นายๆ พยายามรั้งไว้ไม่ให้ออก มีโทรมาบอกให้ผมช่วยพูดด้วย
ก็เลยช่วยพูดไปอีกหน่อย เริ่มเปลี่ยนใจและ  :42:

ออยอิชี่

ขอบคุณพี่โอดำครับ  :46:
อ่านแล้วมีกำลังใจขึ้นไงไม่รู้


ฝากพี่ศักดิ์บอกพี่บีว่า สู้ๆ เช่นกันครับ  :40:


คิ้วหนาจ้ะ

เดี๋ยววันนี้ก็เจอกัน

ส่วนของผมเรื่องสมัครงานนี่เหมือนจะไม่เคยเลยนะ ถ้าเคยก็เค้าไม่รับ
ที่แรก หัวหน้าเป็นพี่แฟนเก่า
ที่ที่สอง หัวหน้าเป็นเพื่อน
ที่ปัจจุบัน หัวหน้าเป็นพี่ที่รู้จักจากออฟฟิศแรก

ไ ปๆมาๆ มีแต่คนชวนไปทำทั้งนั้นเลย
เพราะรู้จักคนเยอะมาก ตอนนี้คิดว่าถ้าจะเปลี่ยนอีกที ไม่ลาออกไปทำเอง
ก็ต้องเป็นบริษัทที่ข้อเสนอดีมาก อีกอย่างทุกวันนี้ก็ยังแฮปปี้กับออฟฟิศนี้
เพราะไม่ค่อยมีใครมาจู้จี้ จุกจิก งานหลากหลายดี แถมมีเวลาทำฝิ่นได้อีก  :02:


SMF 2.1.7 © 2026, Simple Machines