สนทนาธรรม ตามวัย ^^

[Romzaikyu]

ยิ่งเป็นเด็ก เป็นวัยรุ่นเนี่ยตัวดีเลย ต้องอาศัยธรรมเยอะ ลูกเอ้ย

[iannnnn]

คนที่สามารถเรียกใคร(โดยเฉพาะวัยอย่างอีเต่า)ว่า ลูกเอ๊ย ได้เนี่ย
ต้องเริ่มเข้าวัดเข้าวานุ่งขาวห่มขาวได้แล้วนะครับ

[เต่านะ]

สมกับเป็นลุงเป็ดครับ 

[นักศิลปะ]

สนทนาตามวัย ด้วยแฮะ
ฉะนั้น ก็ขอรับฟังอย่างเดียว

[โก้]

ตอนเด็กๆ แม่ชอบพาไปวัด นั่งฟังธรรมะที่ศาลาวัด
พอโตระดับมัธยม ก็ตามแม่ไปวัด นั่งฟังธรรมะที่ศาลาวัด
แก่มาจนระดับอุมศึกษา ก็พาแฟนไปวัด ไปนั่งกินก๋วยเตี๋ยวและฟังธรรมะข้างศาลา
ทุกวันนี้ตามไปวัดหลังจากแม่ไปล่วงหน้า เพื่อไปพบญาติพี่น้อง ข้างศาลาวัด

ตั้งแต่เด็ก ผมไปพร้อมยายกับแม่ เพื่อไปไหวทวดที่เจดีย์
โตขึ้นมา ผมไปพร้อมยายกับแม่ เพื่อไปไหว้ทวดเหมือนปีที่แล้ว
เรียนสูงขึ้นระดับปริญญา ผมไปกับแม่ ไปไหว้ยายที่เจดีย์
ตอนนี้ ผมก็ไปกับแม่ เพื่อไปไหว้ยาย ที่เจดีย์เหมือนปีที่แล้ว

ยายผมสอนว่า อุตส่าห์เรียนเข้าลูก ทำบุญเข้า จะได้สบาย
แม่ผมก็สอนแบบเดียวกับยาย อุตส่าห์เรียน ทำบุญเข้า จะได้สบาย

เมื่อก่อนไม่รู้ ว่าสบายอะไร
ตอนนี้รู้ ว่าสบายใจ
เท่าไหร่ก็เท่านั้น

อนาคต ผมคงไปวัดกับแฟน เพื่อไปฟังธรรมะ ฟังพระสวด ไปไหว้ทวด ไหว้ก๋ง ยาย และแม่
อนาคตเป็นแบบนั้น ตามลำดับ เท่าไหร่ก็เท่านั้น

[eThics]

ถ้าไม่เปิดพระไตรปิฎกมาถกกัน
ก็รู้สึกว่ามันง่ายอย่างที่แอนว่านั่นแหละ


บุญ ทำได้ตลอดเวลา ไม่มีทรัพย์ก็ทำได้
บริจาคทรัพย์ สิ่งของ เป็นการทำทาน
มุ่งขจัดความตระหนี่ ฝึกให้มีจิตใจเอื้อเฟื้อ....

[อู๋]

  เข้ามาอ่านครับ

[eThics]

นึกเรื่องของตัวเองขึ้นมาได้เรื่องนึง
การยึดติดกับ "ตัวกู ของกู"


ช่วงปลายปี 50
จินตนาการถึงการสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รัก
จนเกิดความกลัว กลัวจนถึงขั้นกินไม่อร่อย หลับไม่สนิท
เกิดเป็นทุกข์ขึ้นมาจริงๆ ตั้งแต่เรื่องยังไม่เกิด
เป็นหนักจนเริ่มรู้สึกว่าใกล้จะบ้าเข้าไปทุกทีๆ

บอกตัวเองว่าจะปล่อยให้เป็นอย่างนี้ต่อไปไม่ได้
ต้องทำอะไรซักอย่าง หาหนังสือธรรมะอ่านดีกว่า
เผื่อจะช่วยเขี่ยเส้นผมที่บังภูเขาออกไปได้

ก็เลยถามเพื่อนสนิทว่า
"ถ้าอยากอ่านหนังสือเกี่ยวกับคำสอน ภาษาชาวบ้านๆ
อ่านแล้วเข้าใจง่าย ไม่ต้องแปลซ้ำอีกรอบ
ควรจะอ่านเล่มไหนดี? นิทานธรรมก็ชอบนะ
โดยเฉพาะที่เป็นพุทธประวัติ อ่านเพลินดี
มีเล่มไหนแนะนำบ้าง นอกจาก ทศชาติชาดก"

เพื่อนบอกว่า
"งั้นแกเริ่มของท่าน ว. ก่อนเลย เรื่อง ธรรมะดับร้อน"
เดชะบุญ เดินไปอีกไม่กี่ก้าว เจอซุ้มหนังสือนายอินทร์
ลดราคาหนังสือธรรมะ 20% - 40% สอยมา 2 เล่ม
"ธรรมะดับร้อน" และ "สบตากับความตาย"
รักษาอาการเกือบประสาทอยู่หมัด
ถามสามีดูได้ ถึงความเปลี่ยนแปลง


เมื่อก่อนเป็นคนรักข้าวของมากจนล้น
หนังสือยับ กรรไกรตัดเล็บหาย ไม่บรรทัดลอก
ใครยืมของแล้วไม่เอากลับมาคืนสภาพเดิม
ประสาทกินกันเลยทีเดียว ไม่ว่ากล่าว แต่ก็ไม่พอใจอย่างแรง
เดี๋ยวนี้เปลี่ยนเป็นดูแลรักษาให้ดีที่สุด แล้วถ้ามันจะบุบสลาย
ไม่ว่าด้วยน้ำมือใครก็ตาม ก็ไม่เจ็บ ไม่โกรธ ไม่เสียใจ
วันหนึ่งมันก็ต้องเสื่อมสลาย เราไม่มีทางอยู่กับสิ่งนั้นๆ ไปชั่วนิรันดร์
พยายามระลึกอยู่เสมอว่า "เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป"


ถ้าแม้กับสิ่งของเล็กๆ ที่ไม่มีชีวิตเรายังปล่อยวาง ยังหยุดที่จะยึดติดไม่ได้
จะทุกข์ทรมานแค่ไหน ถ้าเราสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รักไป
เมื่อไม่อยากทุกข์ ก็พาตัวเองออกจากทุกข์
แล้วก็เรียนรู้ที่จะอยู่กับทุกข์อย่างมีความสุข
พยายามระลึกอยู่เสมอว่า "ทุกข์มีไว้เพื่อพิจารณา"

[iannnnn]

ตอนน้องชายตูป่วยหนักใกล้จะตาย
สิ่งหนึ่งที่ขอมาหลังจากตูบอกว่าจะกลับบ้าน จะเอาอะไรไหม
ก็คือหนังสือธรรมะเดลิเวอรี่ของพระมหาสมปอง

เออ เข้าท่าดีแฮะ
ให้นึกคาแรกเตอร์น้องตูเป็นหนึ่งในเด็กแว้นวัยรุ่นต่างจังหวัดไทยทั่วไป
แต่พอใกล้ตายก็อ่านหนังสือธรรมะได้เหมือนกัน แต่เป็นธรรมะเดลิเวอรี่นะ

[JΛNΣ]

Confirm !!  

หลายๆอย่างเปลี่ยนไปแบบไม่น่าเชื่อ

แต่ก่อนติ๊กจะยึดติดและกังวลมากกับทุกๆเรื่องรอบตัว (ย้ำว่าทุกๆเรื่อง)
เฝ้าแต่ถามว่า ถ้าพี่ตายไป ติ๊กจะทำยังไง จะอยู่ยังไง ไอ้โน่นไอ้นี่จะยังไง ฯลฯ
วนๆ อยู่อย่างนี้จนแทบไม่มีเวลาคิดถึงความสุขรอบตัวขณะนั้น

เจอหนังสือธรรมะเข้าไปไม่กี่เล่ม เหมือนได้เมียใหม่เลยวุ้ย  


// แอนตัดหน้า ว่าจะให้โพสต่อกันซะหน่อย 

[กวางจ้ะ]

เราไม่อยากให้เขาทำอะไรกับเรา
ก็อย่าเอาไปทำกับเขา

ใช้อยู่เหมือนกันค่ะ 

[eThics]

เจอหนังสือธรรมะเข้าไปไม่กี่เล่ม เหมือนได้เมียใหม่เลยวุ้ย 

จะเอาใหม่กว่านี้อีกมั้ยล่ะคะคุณ 

จะได้ลองอ่านพระไตรปิฎก

[กวางจ้ะ]

 

[JΛNΣ]

เอาๆ (หมายถึงคนเดิมแต่มีจิตใจใหม่ ที่ดีขึ้นเรื่อยๆนะจ๊ะ)

[iannnnn]

หั่นก่อนปาด!หมายถึงปาดดูตัวสีขาวน่ะจ้ะ