สนทนาธรรม ตามวัย ^^

[eThics]

แนวเดียวกับแอ้
อาจเป็นไปตามวัยด้วยส่วนหนึ่ง

"เปลี่ยนคนอื่นน่ะเปลี่ยนยาก เปลี่ยนตัวเราเองง่ายกว่า"
เปลี่ยนความคิดตัวเองให้ยอมรับในความแตกต่างของคน
พยายามไม่ตัดสินใครโดยเอาตัวเองเป็นบรรทัดฐาน
เบาใจกว่าหมกมุ่นคิดว่าทำไมคนอื่นๆ ไม่เป็นอย่างนั้น อย่างนี้

[แอ้]

เอ๊อ.. คิดตั้งนาน ไม่ออกมาเป็นอย่างติ๊กบ้างหว่า..
อย่างนี้เลยจ้ะ เคล็ดลับความสุขของแอ้ 

[iannnnn]

จะมีอะไรสุขไปกว่าการตื่นมาอยากขี้ก็ไำด้งี้
พอง่วงก็ได้นอน โอ้ว ขี้เกียจจริงๆ เลยตู

[JΛNΣ]

จะมีอะไรสุขไปกว่าการตื่นมาอยากขี้ก็ไำด้งี้
พอง่วงก็ได้นอน

ถ้าทำได้ทุกครั้งตามที่ต้องการ มันก็จะเปลี่ยนจากความสุขเป็นเรื่องปกติในชีวิต 

[น้องเข่มเข๊ม]

เนอะแอนเนอะ   

[Romzaikyu]

จะมีอะไรสุขไปกว่าการตื่นมาอยากขี้ก็ไำด้งี้
พอง่วงก็ได้นอน โอ้ว ขี้เกียจจริงๆ เลยตู

นั่นสิ เหลือหิวก็ได้กิน กับ...เอิ่ม....เราอยู่กันในกระจู๋ธรรมะนี่นา

[คุณหนูฟ้า]

พูดไปพูดมาแบบนี้ก็เข้าแก๊บ (เข้าทาง)
ความสุขง่ายๆ มาจากการรู้จักทำให้ใจพึงใจ
1. เลิกใจร้อน
2. เอาใจเขามาใส่ใจเรา
3. หัดขอโทษ
4. หัดยกโทษ
5. มีความสุขกับสิ่งที่เราเป็น


หลักใจพึงใจของฟ้าค่ะ 

มาจู๋นี้แวะบวกไปหลายคน 

[Ou!]

"ละชั่ว ทำดี ทำจิตใจให้สงบ"


ตอนนี้อยู่ขั้นที่ 1 อะไรที่เขาว่าไม่ดีก็อย่าไปทำ

[mons]

ผมชอบที่จะคิดให้มันเป็นเรื่องธรรมดาน่ะครับ
จริงๆแล้ว สมมติว่าใครทำอะไรไม่ถูกใจ บางทีก็คิดว่าเออ มันเป็นมาตรฐานการประพฤติตนของเค้าแหละ อย่าไปอะไรมาก

แต่


บางทีก็รู้สึกตึงๆเหมือนกันว่าถ้ามันมากเกินไป
แสดงว่าเค้าไม่อยากปฏิสัมพันธ์กับเราเหรอ ถึงได้ไม่เอาใจเราไปพิจารณาเลยว่าเราจะชอบมั้ย

จริงๆคนเรามันก็แค่นี้นะ  พานพบ ผูกพัน จากไป
แต่ผมไม่ชอบเรื่องไม่ยึดติดอยู่อย่าง ว่าถ้าไม่ร้องไห้ให้กับคนที่เรารักที่จากไป
แล้วชีวิตนี้จะไม่เศร้าเลยใช่มั้ย แล้วถ้าทำได้ทุกคนตามนั้น
ทุกคนก็เหมือนกันหมด บางทีความเหมือนมันไม่ได้ดีมั้งครับ...ไม่รู้สิ สำหรับผมนะ
(แต่เรื่องไม่ยึดติด อย่างน้อยเข้าใจว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่โดยมองให้กว้างๆไว้ได้ มันก็โอเคครับ
อย่าถึงขั้นไม่ร้องไห้ให้กับคนที่คุณรักเลย ร้องๆไปเห๊อะ บางทีชีวิตอาจมีแค่ครั้งเดียว
แล้วเป็นแค่ครั้งนั้นที่เรารู้สึกได้ถึงการสูญเสียตัวตนส่วนหนึ่งของตัวเองไป ที่ร่วมกันสร้างมาตั้งหลายปี)

หลังๆเลยมาคิดว่าเอ๊ย ไอ้ความแตกต่างที่มันดีเนี่ย
แสดงว่าคนทุกคนยอมรับคนทุกคน และมอบความรักให้แก่กัน ร่วมแบ่งปันความรู้สึกดีๆ
(แต่ผมก็ทำไม่ค่อยได้แฮะ)



วันนี้คุณส่งความปรารถนาดีจากใจจริงให้กับคนรอบข้างรึยัง

[คุณหนูฟ้า]

ธรรมดานะ ที่คนเรามีความแตกต่าง
"อย่าไปคาดหวังให้คนทุกคนคิดแบบเรา" นี่ก็เป็นสัจธรรมอีกข้อ


เอ๊ะ!! นี่เละเทะออกจากธรรมะ หรือเปล่า? 

[eThics]

ไม่เละเทะจ๊ะฟ้า ยังอยู่ในประเด็น


โดยส่วนตัวมองว่า....
ธรรมดาของโลก น่าจะเป็นสากล ไม่แตกต่างกัน
แต่การรับรู้ มุมมอง การตีความ ประสบการณ์ ฯลฯ ของแต่ละคนที่มีไม่เท่ากัน
ความแตกต่างทางความคิด ความเข้าใจ ในการมองและพิจารณาสิ่งเดียวกันก็เลยเกิดขึ้น

การยืนมองวัตถุชิ้นเดียวกันจากคนละมุม ก็เห็นไปคนละอย่าง
คนที่ยืนมั่นอยู่ที่เดิม อาจจะเห็นอย่างเดียวอย่างเดิม และตีความไปตามนั้น
ถ้าลองก้าวเท้าออกจากที่มั่น แล้วเดินชมให้รอบ ทั่วทุกมุมอย่างเปิดใจ
หรือเพิ่มการมองจากมุมสูงโดยรอบเข้าไปอีก
สิ่งที่ได้เห็นก็อาจจะไม่ใช่อย่างที่คิดในตอนแรก


ความแตกต่าง
ก็น่าจะเป็นหนึ่งในธรรมดาของโลก








ในเชิงลึกคงต้องรบกวนให้มหาจักรี คุณพี่กำนม
และท่านอื่นมาแจกแจงค่ะ....ข้าพเจ้ายังรู้ไม่ลึก
โยนงานกันเห็นๆ แฮ่



*จัดวรรคใหม่ ของเดิมอาจทำให้งวยงง

[O.D.M.]

ความแตกต่าง
ก็น่าจะเป็นหนึ่งในธรรมดาของโลก

เห็นด้วยกับพี่ติ๊กครับ เพราะคนเราต่าง โลกเราถึงเกิดและเติบโตมาจนถึงแบบนี้แหละครับ

เรายอมรับในตัวเอง ยอมรับในคนอื่น ยอมรับว่าในโลกนี้มันมีความต่าง
แล้วก็ปรับชีวิตให้เข้ากับความต่างตรงนั้น เพื่อให้เราเดินอยู่เส้นทางที่เราเดินได้อย่างไม่วอกแว่ก
มันก็โอเคแล้วนะ

อย่างที่คุณ mons ว่า คนเรามีอารมณ์มีความรู้สึก แต่ละคนก็แสดงออกมาแตกต่างกัน
เพียงแต่ว่า ใครจะจัดการอารมณ์ตรงนั้นได้ดีกว่ากัน แน่นอนการไม่แสดงออกเลย ปลงได้ขนาดนั้น
ระดับของเราเองคงยากไป แต่เอาแค่ว่า ไม่ไปหลงอยู๋ในอารมณ์จนเกินเหตุ

ร้องไห้เพื่อคนที่รักจนตัวเองจะตายตาม // โกรธที่เค้าไม่รักจนไปยิงหัวเค้าหรือหัวคนอื่นๆ,
หรือขนาดไม่ยินดียินร้าย เอาเปรียบผู้อื่นได้หน้าตาเฉย // ทำร้ายคนอื่นด้วยอารมณ์โกรธชั่วแล่น

อันนี้ผมว่า คนเราพอทำได้ในชีวิตประจำวัน และควรทำอย่างยิ่งด้วยนะครับ

[เดอะบุ๋ม]

"ละชั่ว ทำดี ทำจิตใจให้สงบ"


ตอนนี้อยู่ขั้นที่ 1 อะไรที่เขาว่าไม่ดีก็อย่าไปทำ

ของพี่อุ้ย อยู่ขั้นที่ 1 ส่งผลไปได้ 2 ข้อเลยนะนั่น


//


วันก่อนดูตีสิบช่วงสนธนา มีแขกรับเชิญคือพันเอกนายแพทย์พงษ์ศักดิ์ ตั้งคณา

ชอบใจหลายคำเลย ที่แกยกมาพูด

จำได้ก็ประมาณว่า

แนวทางแห่งความสุข  ถ้าทำได้ก็จะมีใจที่เป็นสุข 

เสียอะไร  เ สียไ ด้   อย่าเสียใจก้แล้วกัน
น้อยอะไร น้อยได้   อย่าน้อยใจก็แล้วกัน
เจ็บอะไร  เจ็บได้  อย่าเจ็บใจก้แล้วกัน


หายอะไร  หายได้  อะ ไม่ใช่แ ละ

ถ้าทำได้ ใจก็จะไม่เป็นทุกข์ 

อ่อ อีกข้อ  "เกิดมาเป็นคนทั้งที ต้องเอาดีให้ได้"

ฟังแล้วฮึกเหิ๊ม ฮึกเหิม

[Romzaikyu]

ปล่อยวาง

ไม่ว่าอะไรทั้งหลายทั้งปวง
รัก เกลียด สุข ทุกข์
สุดท้ายเราก็ต้องปล่อยมันไว้เบื้องหลัง
ทุกอย่างก็ต้องจบไปซักวัน
มีอยู่ ตั้งอยู่ ดับไป

รสความพอใจมี 3 ขั้น
อรรถรส    รสแห่งคำ ด้วยความซาบซึ้ง ความสะเทือนอารมณ์
ธรรมรส    รสแห่งธรรม ด้วยความดีงาม ความจริง ความเข้าใจ
วิมุตติรส   รสแห่งการหลุดพ้นจากสรรพสิ่ง

"ไม่ว่าคนเราจะกินอาหารที่พึงใจมาเท่าไร สุดท้ายก็จะต้องการน้ำเปล่า"
จำไม่ได้ว่าใครว่าไว้ ไม่แน่ใจว่าเป็นพุทธพจน์รึเปล่า

นี่ระดับพระอภิธรรมแล้วนะ



ป.ล. ม่อนเอ้ย ตัดประโยคหน่อยเถอะ จัดหน้านิดนึง อ่านแล้วเหนื่อย เห็นใจคนแก่ด้วย
       

[JΛNΣ]

ขนาดผมคนหนุ่มๆอ่านยังเหนื่อยเลย