งาน เงิน ความหวัง อนาคต

[โบว์]

ตกลงกับแอนว่าตั้งแต่เดือนนี้เป็นต้นไป
เรามานั่งทำบัญชีรายจ่ายกัน (เพราะรายรับยังไม่มี )
15 วันโบว์ใช้ไปแล้ว 12,000 นี่ของโบว์คนเดียวไม่เกี่ยวกะแอน
มีค่ามอไซต์แม่ 2,000 กับค่าผ่อนบ้านแม่ 5,000
ที่หลือเป็นค่าใช้จ่ายส่วนตัว ยังไม่ได้จ่ายค่ารถโบว์อีก 8,000
ตายๆ ต้องประหยัดแล้วเนี่ย เงินทองร่อยหรอ


เดือนหน้าอนาคตเรากำลังจะเปลี่ยนค่ะ
หวังว่าความเปลี่ยนแปลงในครั้งนี้จะทำให้ชีวิตเรามั่นคงขึ้น
ท่าทางจะเหนื่อย แต่เอาเนอะ สู้ๆ

[Ou!]

[:†:Ϊη ģŎđ шε Ţѓűśţ :†:]

มีงาน ไม่มีเงิน มีความหวัง ไร้ซึ่งอนาคต

ชีวิตตรู  T_T

[ความฝันกลางฤดูร้อน]

โบว์แอนกำลังจะมีลูก 

[คิ้วหนาจ้ะ]

ตูจะได้อุ้มหลานแล้ว 

[นักศิลปะ]

ขยันในทุกเรื่องนะแอน
นอนดึก หรือนอนเช้า
ต้องปรึกษาหมอแมว
เพื่อจะได้ฟิต 

ตรวจเลือดกันก่อนด้วยนะ (สำคัญ)

[ครูย้งงง]

เห็นเขาตอบกันจนเลิกตอบแล้ว เอาซะหน่อย

คำถาม---เลยอยากรู้ว่า สำหรับคนที่ทำงานอยู่ไม่ว่าจะเป็นลูกจ้าง นายจ้าง พอในกับงานที่ตัวเองทำอยู่ในปัจจุบันมั้ยครับ

ตอบ   ไม่พอใจ ครับ   แต่คงอย่าเรียกว่าไม่พอใจจนทรมาน  แต่เรียกว่า พอใจในบางอย่างและไม่พอใจในบางอย่าง
แม้จะว่ากันไปแล้ว งานนี้ ถ้ามองในเรื่องคุณค่า มันมีมากเลยนะครับ
เป็นครู แต่ว่าสถานะไม่ค่อยมั่นคง ( อัตราจ้าง) และไม่ได้รับการยอมรับเท่าไรจากเพื่อนร่วมงาน

สถานะไม่มั่นคง ทำงานสัญญาปีต่อปี 

ผลงานไม่มีเพราะ
1. หัวหน้าถอยเกียร์ว่างไปแล้ว เพราะเคยมีปี นึง ชีจะฟิตเอาสองขั้น แล้วไมใด้อกหัก หลังจากนั้น ชีเกียร์ว่างตลอด  ตารางสอนมีเดินสอนก้สลับกับพวกน้องให้หมด ให้ตัวเองอยู่ห้องตลอดไม่ไปไหน
2. ที่นี่ concept คือ"ค่าของคน อยุ่ที่คนของใคร" ใครสนิทกับผู้บริหา รก็ได้งานเยอะ ผลงานเยอะว่ากันไป   เอาง่ายๆ ปีที่แล้ว  ทุกหมวดโดนตัดงบ เพราะเขาบอกว่างบไม่มี แต่หมวดคณิต ได้คอมยกห้อง ไปทำห้องการเรียนรู้ แต่ พออกมาจริงๆ ห้าม นร.ใช้ กลัวคอมพัง ( ซื้อมาเพื่ออะไรคะ)
มีอำนาจเยอะ จัดงานของาน เอาชื่อลงงานตรงนั้นตรงนี้ จัดงานได้บ่อยเบิกง่าย ผู้ใหญ่รัก   

  แต่ผมก้ไม่ได้อิจฉานะ เราก็อยุ่ของเราทำงานของเรา แต่เขาก้ชอบบอกว่าเราไม่มีผลงาน

อีกอย่างความสามารถที่เรามีเขามองไม่เห้น และไม่จำเป้นกับตำแหน่งที่เราทำ ที่ทำงานไม่ผิดหรอก เราอ่ะออกเถอะ
เพื่อนนะ จะเรียกว่ามีก้มีนะ แต่ไม่สนิท
ไม่มีเพื่อนสนิทในที่ทำงานเพราะ 
เป็นพูดตรงมาก   รุ้ตัวด้วยว่าถ้าพูดจะก้าวร้าวมาก เพราะว่าหน้าตาเยี่ยงเด็กช่างกล เสียงดัง  แต่ความจริงใจดี
แต่เป็นคนไม่พูดอ้อม   แล้วรู้กันอยู่ ครูเขาชอบจับกลุ่มเมาท์ จับกลุ่มกิน  นินทากันไปมา  ไอ้เรามันก้ไม่ชอบ  เลยไปสนิทกะเด็กแทน  ม.5-6 เนี่ย เพื่อนเลยแหละ   
คนที่ทำงานรุ่นเดียวกันเป็นญซะเยอะ  ไม่สนิท ผู้ชายก็ไม่สนิท
เกย์ มี ก็ออกสาวซะเหลือเกิน เราก็ ปกติของเรา  ก้เลยไม่สนิทกะใคร อยุ่ในห้องวแนะแนว กันสามคน  และลูกศิษย์มากมาย



แต่ก่อนไม่ชอบ อยากออกแต่ไม่มีเป้าหมาย  มันแค่อยากออก อยากออก อยากออก อยากออก  ทรมานจิตใจตัวเองไม่ยอมรับความเป้นจริง ร้องไห้บ่อย   โดน พวกราชการที่นี่โขกสับไป  แคร์ความรุ้สึกคนอื่นมากเกิน

จนมีอยู่วันนึง เพือ่นพูดว่ เราเกิดมาเพื่อมีความสุขนะ ไม่ใช่มีความทุกข์

หลังจากนั้น งานไหนเราทำได้ งานไหนหน้าที่เรา เราทำ งานไหนไม่ใช่  แต่เราสบายใจจะทำ ทำ งานไหนไม่สบาย ปฎิเสธ   ( จ้าง 8600  ชั้นจะ ทำ สองหมื่นทำไมยะ)


และ ที่ทำงานที่นี่ก็สอนให้รุ้โลกการทำงานที่แท้จริงด้วย ว่าเราจะแก้ไขยังไง




คำถาม หากจะต้องจะเปลี่ยนงาน จะมีเงื่อนไขให้กับตัวเองยังไงในการที่จะตัดสินใจลาออกจากที่เก่าเพื่อเข้าหางานใหม่


ตอบ  เรียนต่อ เทคคอรส์  ครับ เพราะอยากไปสายอนิเมชั่น (ถ้าใครเคยเห้นงานแล้วคงคิดว่าเหมาะ   )

ที่ตอนแรกไม่เรียนเพระไปเรียนให้พ่อแม่ครับ (ปัจจัยตรงนี้ มันแตกต่างที่ครอบยครัว ผมเองก็ไม่ชัดเจนพอด้วย)
ตอนนี้ก็ค่อยๆเรียน ผลงานก้จะค่อยพัฒนาตามที่เห้น จะเรียนปริญญาโท การจัดการสารสนเทศ ด้วย เรพาะคิดว่า เอาความต้องการส่วนตัว กับประสบการณ์และวุฒิ +ความสามารถทีมี ออกมาแล้วไปทำงาน ได้จริงที่สุด( กราฟฟิค +อนิเม+สารสนเทศ)

ก็ทำที่นี่ได้ครับ สุขไปวันๆ  สอบติดเมือ่ไรก้ลาออก แค่นั้นเอง

(แต่ตอนนี้เริ่มไม่สุข หัวหน้า เอาการเมืองมาเอี่ยว กรี๊ด)

[Piix]

การเป็นครูไม่ใช่เรื่องง่ายๆ ทำงานตรงนั้นถือว่าไม่ธรรมดาหรอก
(ไม่เชื่อไปถามพี่โอ๋ดู ว่าอธิบายอะไรๆให้เด็กอนุบาล 3 เหนื่อยแค่ไหน)

อาชีพนี้เราเองก็ยังไม่ได้เข้าไปสัมผัสสักที ทั้งที่น่าจะเข้าไปทำนานแล้ว


การอดทนทำมาได้นาน ในความไม่มั่นคงถือว่าโอเคนะ กล้าหาญมาก (เราไม่กล้า)


เป็นกำลังใจให้คนจะเปลี่ยนงานเหมือนกัน

[อู๋]

เอาเรื่องพี่ชายมาเล่าดีกว่า

พี่จบโทออสเตเรียมา ตอนนี้มาเป็นอาจารย์ชั่วคราวที่ ม.หอการค้า ดูแรกๆก็จะอี้ อาจารย์จะได้เงินเดือนเท่าไหร่กัน
แต่ตอนกลับบ้านเห็นพี่คุยกับลูกพี่ลูกน้องแล้วก็ต้องงง คือพี่ได้ค่าสอนคิดเป็นชั่วโมง ยิ่งเวลาเยอะ คลาสเรียนเยอะยิ่งได้เงินดี (ถ้าจบเอกแล้วสอน ป.โท นี้โคตรรวย)
ตกขั้นต่ำตอนนี้พี่ได้เดือนละ 4 หมื่นนิดๆ แล้วช่วงนี้มีคนมาติดต่อให้ไปเป็นวิทยากร ได้วันละหมื่นสองหมื่น ตอนนี้พี่กำลังชั่งใจว่าจะสอนต่อหรือจะไปเป็นวิทยากรเลย เพราะมีพี่อีกคนลาออกไปเป็นวิทยากรเดือนนึงได้ 1 - 2 แสน
ถึงตอนนี้เศรษฐกิจไม่ดีแต่อาชีพด้านการศึกษาก็ยังคงเป็นอะไรที่ขาดไม่ได้ และ ต่อราคาไม่ได้

เืท่าที่ฟังมานะครับ

[Piix]

มันต่างกันตรง "ต้นสังกัด" ใช่ไหม

[หมีโหด*]

ต่อเอกดีกว่า 

[อู๋]

มันต่างกันตรง "ต้นสังกัด" ใช่ไหม

น่าจะใช่ครับ

แต่เดี๋ยวนี้มหาลัยก็ออกนอกระบบกันเยอะอยู่แล้ว ถ้ามีชื่อซักหน่อยก็น่าจะได้เงินดีนะครับ

เป็นครูนี้ไม่ต้องเสียภาษีรึเปล่าครับ

[ครูย้งงง]

น่าจะใช่ครับ

แต่เดี๋ยวนี้มหาลัยก็ออกนอกระบบกันเยอะอยู่แล้ว ถ้ามีชื่อซักหน่อยก็น่าจะได้เงินดีนะครับ

เป็นครูนี้ไม่ต้องเสียภาษีรึเปล่าครับ

เอ นั่นมัน  อาจารย์มหาลัย



ผมเป้นครูมัธยม อัตราจ้างครับ แนะแนว ด้วย
ตามนโยบาย ต่อไปครูแนะแนวจะบรรจุน้อยแล้วด้วย       เขาบอกว่าครูทุกคนต้องแนะแนวได้ 

ไม่เป้นไรหรอกครับ   

ที่นี่ไม่ผิดหรอก เราเอง ที่มาอยู่ผิดที่ผิดทาง

[ครูย้งงง]

การเป็นครูไม่ใช่เรื่องง่ายๆ ทำงานตรงนั้นถือว่าไม่ธรรมดาหรอก
(ไม่เชื่อไปถามพี่โอ๋ดู ว่าอธิบายอะไรๆให้เด็กอนุบาล 3 เหนื่อยแค่ไหน)

อาชีพนี้เราเองก็ยังไม่ได้เข้าไปสัมผัสสักที ทั้งที่น่าจะเข้าไปทำนานแล้ว


การอดทนทำมาได้นาน ในความไม่มั่นคงถือว่าโอเคนะ กล้าหาญมาก (เราไม่กล้า)


เป็นกำลังใจให้คนจะเปลี่ยนงานเหมือนกัน

ครูอนุบลานี่ ต้เองเข้าขั้นเทพครับ ต้องอดทนมากๆ


แต่ครูที่เข้าขั้นเทพสุดๆ คือครูเด็กพิเศษ



แต่ ขอบคุณครับ เอาแง่ดีมากบอก

เด็กที่ผมเคยหางานพิเศษให้ทำ ส่ง สคส.มาบอกด้วย ว่าตัวเองติดทีไหน

จะร้องไห้ ( แต่ก็จะลาออกเหมือนเดิมนะ อีกสักปี)

[iannnnn]

ระยะนี้ไปรับจ็อบเล็กๆ ที่บางมดมา
สอนเด็กปีสามถาปัดภาคไอดี
เลยได้รื้อฟื้นกลิ่นมหาลัยให้ติดตัวอีกหน่อย
ก่อนจะลืม แล้วกลายเป็นเด็กมัธยมเต็มตัวไปซะฉิบ