งาน เงิน ความหวัง อนาคต

[นายโอ้เอ้]

ว่าจะเอาเว็บทำเสื้อมาแข่งโมนามาเฟีย 

[Piix]

ช่างกล้า

[Ah!]

ปีก่อนมีงานทำ แต่ไม่ได้ตังค์ ทำให้เกิดหนี้สิน
ปีที่ผ่านมามีงานทำ ทำงานใช้หนี้ปีก่อน (ยังไม่หมดไม่สิ้น)

ปีนี้มีงานมารออยู่บ้างแล้ว ตั้งกะปีที่แล้ว (มีหลายปี เริ่มงงรึยัง 555)
แต่บางงานคาดว่าจะไม่ทำ เพราะน่าจะเกิดปัญหา
ไม่ใช่เรื่องเงิน แต่เป็นปัญหาเรื่องงานที่ทำแล้ว ไม่น่าจะได้งานที่ดี
และมีท่าทีว่าจะทำงานไม่สนุกกันทั้งสองฝ่าย (ผมกับลูกค้า)


แหม หล่อเลือกได้จริงนะเนี่ย



เท่าที่มาอยู่ที่สวน ได้งานออกแบบมาทำบ้างนี่ ก็รู้สึกว่าชีวิตนี้คุ้มแล้วครับ
ปีนี้และต่อไป มีเรื่องให้คิดให้ทำมากมาย

แต่ตั้งใจไว้ว่าจะตั้งใจทำงานมากขึ้น สนุกกับงานมากขึ้น
และน่าจะได้งานที่ดีขึ้น


ครบตามจู๋แล้วมั้ง งาน เงิน หวัง อนาคต

[โบว์]

ว่าจะเอาเว็บทำเสื้อมาแข่งโมนามาเฟีย 

อ๊ากกกกก เจอคู่แข่ง

[HS-JEF]

ปีนี้ย้ายเข้ามาทำที่หัวลำโพงแล้วครับ แต่ก็แว้บไปไหนไม่ค่อยจะได้เหมือนแต่ก่อนแล้วครับ หน้าที่รับผิดชอบมากขึ้น

[ความฝันกลางฤดูร้อน]

เจฟกำลังจะมีลูก 

[เก้อ]

สงสัยมาหลายหนเลยครับ พี่อ๋า
ว่าคนอย่างเราๆ ทำงานออกแบบ
การตัดสินใจกลับไปอยู่สวน ต่างจังหวัด
ที่ไกลจากแหล่งงาน คอนเน็คชั่น แรงบันดาลใจทุกชนิดแบบนั้น
(อนุมานว่า แรงบันดาลใจในการออกแบบอาคาร
ก็ต้องอยู่ในที่ที่มีอาคารมากๆ คือในเมือง)

นึกไม่ออกเลยครับว่า พี่อ๋าตัดสินใจจากความเป็นไปได้อะไร
จากพื้นฐานว่าอะไร ผมเข้าใจแหละว่าการออกแบบ มันรับแรงบันดาลใจ
จากธรรมชาติได้ จากสวนจากนาได้ แต่การติดตามความเคลื่อนไหว
ความเป็นไปของโลกต่างๆ ยังไง๊ ยังไง มันก็ต้องยากกว่ามาก
ผมเดาเอาแหละว่าพี่อ๋าต้องการหาสมดุลย์ระหว่างงาน และชีวิต
และไปเจอที่นั่น แต่แค่นึกไม่ออกว่าทำยังไงถึงเจอ

ที่เกิดมาสงสัยตอนนี้ก็เพราะว่า กลับบ้านไปตอนปีใหม่
แล้วลองคิดว่า ถ้าตัวเองกลับมาอยู่ที่นี่ ซึ่งปัจจัยเหมือนบ้านพี่อ๋าเลย
เออ กูจะทำงานยังไงวะ อัพเดทข่าวคราว แรงบันดาลใจจากไหน
จะไปคุยเรื่องออกแบบกับยายเถิงเหรอ จะหาลูกค้ายังไง
คิดยังไงก็คิดไม่ออกเลย

[ส้ ม ♥]

มาเกาะจอ รอฟังด้วยคน 

[นักศิลปะ]

รอฟังด้วย

...
ผมอยู่กรุง
เหมือนที่เก้ออยู่กรุง
แต่พับผ่าเถอะ
ไม่ได้แรงบัลดาลใจ อะไรเลย
กลับกัน ต้องกลับไปหาความทะยานอยาก
จากที่บ้านเป็นเนืองๆ คือ...
ตัวไปไม่ได้ เอาใจไปแทน
หยั่งตอนกลับบ้านไปปีใหม่หนนี้
ได้พลัง แรงคิดการทำงานมาโข
กะใช้ได้ไปถึงสงกรานต์
แล้วค่อยกลับไปหาใหม่

ปัจเจกงาน เนอะ
จะว่าไปผม งานของผม
ก็ไม่ได้วิ่งตามโลก อย่างมากมายไขว้คว้า
เลยคงพอทำได้ ทำเนา

[โบว์]

เก้อถามดีว่ะ วันก่อนที่กลับบ้านต่างจังหวัดที่จันทบุรี
พี่แอนบอกว่าชีวิตมาอยู่ที่นี่และทำงานได้เลยนะ
ในทางกลับกัน สำหรับพี่เนี่ยยังนึกไม่ออกเหมือนกันถ้าต้องไปทำงานที่ต่างจังหวัด

[O.D.M.]

รอฟังลุงอ๋าด้วย 

สำหรับผมเอง ความแตกต่างจากการทำงานอยู่ในกรุงเทพ
กับ ออกมาทำงานในต่่างจังหวัด (จริงๆในตัวเมืองเชียงใหม่ ก็เจริญพอๆกับกรุงเทพนั่นแหละ  )

แต่ความหนาแน่นของชีวิตมันลดลง มีเวลาให้คิดให้ทำอะไรต่างๆมากขึ้น ไม่ต้องเผื่อเวลาแย่งชิงกับผู้คนมากเท่ากรุงเทพ

ถึงต่างจังหวัดจะเข้าถึงแหล่งกระตุ้นต่างๆได้ไม่เท่ากรุงเทพ (พวกงานอีเวนท์แสดงงานมีน้อยมากถึงมากที่สุด)
แต่ผมว่าเดี๋ยวนี้ อินเตอร์เน็ท ทำคนเราไม่ต้องไปไหนไกลมากได้แล้วจริงๆ
ตัวอย่างงาน รูปแบบหรือข้อมูล ก็หาได้เยอะ หรือแม้แต่การติดต่อหาลูกค้าก็ตามที
ผมว่าถ้าพอร์ทงานเราดี เราก็สามารถหาลูกค้าจากในเน็ทได้เช่นเดียวกันนะครับ แม้เค้าจะอยู่ไกลกันก็ตามเถอะ

ออฟฟิศผม รับงานอยู่หลายจังหวัดมาก ไม่เฉพาะในเชียงใหม่อย่างเดียว
ไซท์ ที่กรุงเทพ ลพบุรี ชลบุรี ก็มี ซึ่งส่วนใหญ่ใช้วิธีติดต่อทางอีเมล หรือ โทรคุยกันตลอด ก็ทำให้งานเดินได้ไม่มีปัญหา
แล้วก็ไปตรวจงานทีตามงวดเวลาผู้รับเหมาเค้าจะส่งงาน ก็ถือว่าได้เดินทางไปเที่ยวด้วยในตัว

สรุป ผมว่าการออกมาใช้ชีวิตสบายๆ หลวมๆ ในต่างจังหวัด มันทำให้เราเหนื่อยกับชีวิตน้อยลง
แล้วจะมีแรงสร้างสรรค์งานอย่างอื่นออกมาได้มากขึ้นนะครับ อย่างลุงอ๋า ดูบ้านแล้วผมว่าผมยังอยากไปนั่งทำงานออกแบบที่นั่นเลย
น่าจะสบายดี กว่านั่งทำงานหน้าจอคอมในออฟฟิศสี่เหลี่ยมอีก 

[Ah!]

เดี๋ยวนี้มีอินเตอร์เน็ต มีบล็อกเกี่ยวกับการออกแบบให้ตามอ่านอยู่มากมายครับ
ถ้าจะตามแฟชั่น ก็เข้าไปดูได้ ง่ายกว่าสมัยเรียน
ซึ่งถ้าไม่ได้เรียนในที่ๆห้องสมุดอุดมไปด้วยหนังสือ ก็จะหาจากแหล่งอื่นแทบไม่ได้เลย

งานผมไม่หวือหวา ไม่มีแนวคิดแบบใหม่ๆเลยครับ
ปรับใช้จากของเดิมที่มีอยู่ ที่ผ่านการแก้ปัญหามาแล้วทั้งนั้น
เช่น ปรับมาจากเรือนไทย เรือนชาวบ้าน
การจัดวางพื้นที่ใช้สอยก็เป็นแบบบ้านนอกๆซะเป็นส่วนมาก
ไม่ได้ใช้ทฤษฎีใหม่ๆ หรือคิดแนวทางอะไรใหม่เลยครับ
เรื่องวัสดุ อุปกรณ์อาคาร ก็พยายามใช้ของที่มีขายที่นี่
(วีว่าบอร์ดยังไม่มีขายเลย ต้องสั่ง)
ก็เลยไม่ค่อยมีปัญหาเรื่องต้องตามแฟชั่นให้ทันด้วยมั้งครับ


ผมว่าแรงบันดาลใจชนิดที่ กระตุ้นให้มีไฟทำงาน
ที่นี่หายากกว่าแรงบันดาลใจเรื่องออกแบบ (แก้ปัญหา) นะ
เพราะเต็มไปด้วยความสะดวกสบาย อากาศดี น่าดื่ม น่าพักผ่อน

ผมใช้วิธีโทรคุยกับเพื่อนครับ
เพื่อนที่ให้งานมาช่วยทำ งานทำเปอร์สเปคตีฟน่ะครับ
ซึ่งก็ดีมากๆ เพราะว่าได้เห็นแบบ ได้แกะ ได้เคลียร์แบบ
ได้ถามนู่นถามนี่ อารมณ์ก็คล้ายๆทำงานกลุ่มสมัยเรียนใช้ได้เลย


อีกวิธีคือ เข้ากรุง ไปเที่ยวซะเลย
ไปดูงานบ้านที่เพื่อนออกแบบ ติดรถไปประชุมกับเขาด้วย 555
ไปเยี่ยมเพื่อนที่บ้าน ดูเพื่อนทำงาน นอนบ้านเพื่อน อะไรๆนี่ฟรีหมดด้วยนะ

ครั้งหลังสุดที่เข้ากรุงไปงานแต่งโบว์-แอนนั่น
ผมไปหาเพื่อน (จานจ๋อ) เข้าไปนั่งคุยกัน
อันนี้ประทุไฟได้โคตรดีเลยครับ
ได้รับคำแนะนำสั่งสอนมากมาย เห็นงานมันแล้วโอ้ว มายก๊อด

แค่นี้ก่อน
เดี๋ยวคิดอะไรออกจะมาตอบเพิ่มนะครับ

[อู๋]

 

[ส้ ม ♥]

เป็นอย่างนี้นี่เองง   

[เดอะบุ๋ม]

เดี๋ยวนี้มีอินเตอร์เน็ต มีบล็อกเกี่ยวกับการออกแบบให้ตามอ่านอยู่มากมายครับ
ถ้าจะตามแฟชั่น ก็เข้าไปดูได้ ง่ายกว่าสมัยเรียน
ซึ่งถ้าไม่ได้เรียนในที่ๆห้องสมุดอุดมไปด้วยหนังสือ ก็จะหาจากแหล่งอื่นแทบไม่ได้เลย

งานผมไม่หวือหวา ไม่มีแนวคิดแบบใหม่ๆเลยครับ
ปรับใช้จากของเดิมที่มีอยู่ ที่ผ่านการแก้ปัญหามาแล้วทั้งนั้น
เช่น ปรับมาจากเรือนไทย เรือนชาวบ้าน
การจัดวางพื้นที่ใช้สอยก็เป็นแบบบ้านนอกๆซะเป็นส่วนมาก
ไม่ได้ใช้ทฤษฎีใหม่ๆ หรือคิดแนวทางอะไรใหม่เลยครับ
เรื่องวัสดุ อุปกรณ์อาคาร ก็พยายามใช้ของที่มีขายที่นี่
(วีว่าบอร์ดยังไม่มีขายเลย ต้องสั่ง)
ก็เลยไม่ค่อยมีปัญหาเรื่องต้องตามแฟชั่นให้ทันด้วยมั้งครับ


ผมว่าแรงบันดาลใจชนิดที่ กระตุ้นให้มีไฟทำงาน
ที่นี่หายากกว่าแรงบันดาลใจเรื่องออกแบบ (แก้ปัญหา) นะ
เพราะเต็มไปด้วยความสะดวกสบาย อากาศดี น่าดื่ม น่าพักผ่อน

ผมใช้วิธีโทรคุยกับเพื่อนครับ
เพื่อนที่ให้งานมาช่วยทำ งานทำเปอร์สเปคตีฟน่ะครับ
ซึ่งก็ดีมากๆ เพราะว่าได้เห็นแบบ ได้แกะ ได้เคลียร์แบบ
ได้ถามนู่นถามนี่ อารมณ์ก็คล้ายๆทำงานกลุ่มสมัยเรียนใช้ได้เลย


อีกวิธีคือ เข้ากรุง ไปเที่ยวซะเลย
ไปดูงานบ้านที่เพื่อนออกแบบ ติดรถไปประชุมกับเขาด้วย 555
ไปเยี่ยมเพื่อนที่บ้าน ดูเพื่อนทำงาน นอนบ้านเพื่อน อะไรๆนี่ฟรีหมดด้วยนะ

ครั้งหลังสุดที่เข้ากรุงไปงานแต่งโบว์-แอนนั่น
ผมไปหาเพื่อน (จานจ๋อ) เข้าไปนั่งคุยกัน
อันนี้ประทุไฟได้โคตรดีเลยครับ
ได้รับคำแนะนำสั่งสอนมากมาย เห็นงานมันแล้วโอ้ว มายก๊อด

แค่นี้ก่อน
เดี๋ยวคิดอะไรออกจะมาตอบเพิ่มนะครับ

จริงค่ะ  แรงบันดาลใจกระตุ้นให้ขยันๆ นี่ มาเป็นวูบๆ นานๆมาที
แอบอ้างเอามาอู้เล่นเน็ต ปั่นบอรืด เรื่อยเลย (อ้างว่าหาแรงบันดาลใจ)
สำหรับคนขี้เกียจเป็นทุนอยู่แล้วยิ่ง ไปกันใหญ่เลยค่ะ

กลับบ้านทีไร เวลาหมดไปกับการนอนหลับพักผ่อนไปซะเยอะ 
นอน กิน ปีนต้นไม้  โอ้ว สนุกนาน  ยังกับลิงแน่ะ (ลิงที่ไหนอ้วนขนาดนี้วะ)