โลกนี้สีชมพู

[Soris0ri]

เอิ้ว~

เพิ่งอ่านที่เกศพิมพ์ไว้ 
ฤดูอะไรนี่ 




สู้ๆ

[แตน]

สู้ๆ ทุกคน วันนั้นฟังเพลงทางเดินแห่งรัก อยู่ดีๆก็รู้สึกเหงาๆซะงั้น 

ไม่เข้าใจตัวเองเลยจริงๆ

[น้องเข่มเข๊ม]

    อย่านอยด์ตามอากาศค่ะคุณเพื่อน

[กวางจ้ะ]

วันนี้เรามีนัดกันกับเพื่อน ๆ ร่วมรุ่น ที่ร้านคาราโอเกะแถว ๆ พรานนก

ไม่รู้ว่านัดกันไว้กี่โมง แต่น่าจะสัก 2 ทุ่ม

"เขา"กับแฟนเขา มาถึงก่อนหน้านั้นแล้วสักพัก รอกวางเพื่อเข้าไปที่ร้านพร้อมกัน

จริง ๆ แล้วไม่ต้องรอก็ได้มั้ง เราเกรงใจแฟนเธอ





ไม่นึกไม่ฝันว่าจะได้เจอแฟนเธออีก ยิ่งเห็น "เขา" และแฟนเธอจับมือกัน

มันยิ่งกลับเป็นมีดบาดลึกเข้าไปในใจ

ฉันเองก็ทนไม่ไหว เดินนำหน้า"เขา"ไป เพราะไม่อยากเห็น "เขา"กับแฟนเธอเดินจับมือกันกระหนุงกระหนิง

ไม่รู้สิมันอิจฉา หรือจะเรียกความรู้สึกนี้ว่าเสียดายมันก็ถูก





ไปถึงร้านคาราโอเกะ กวางเลือกเพลงอยู่นาน ไม่รู้จะร้องอะไร

สุดท้ายก็ร้องไปไม่กี่เพลง

- คนอื่น Common sense
- ดูแลเขาให้ดีดี Da Endorphine
- หาย Klear
- เกิดมาแค่รักกัน โรส
- กะหล่ำปลี โจอี้ บอย

จน"เขา"แซวกวางขึ้นมาว่า กวางร้องเพลงได้สื่อถึงชีวิตช่วงนี้มาก

"เขา" บอกกับกวางว่า "ถ้ามีปัญหาก็คุยได้ แต่ถ้าเรื่องเงินก็ไม่ต้องคุยนะ"

พยายามไม่มอง "เขา" ร้องเพลงคู่กับแฟน

เลือกเพลงไปเรื่อย ๆ ขนาดร้องเพลงยังไม่อยากจะมอง "เขา" เลย



สุดท้ายก็ขอตัวกลับก่อน

พอเดินออกมาจากร้านเท่านั้น.. เดินออกมาจากร้าน

น้ำตาที่มันเอ่ออยู่ตรงตา ก็จะไหลอาบแก้ม

แต่ตอนนั้นคนเยอะ ก็เดินเงยหน้ามองฟ้า น้ำตาจะได้ไหลย้อนกลับ กลับไปลงกลางใจตัวเอง

น้ำตาหยดลงบนแผลในใจ มันแสบดีจัง แสบยิ่งกว่าโดนเอาทิงเจอร์ราดแผลสดซะอีก

สุดท้ายก็ข่มใจได้ ร้องไห้ในใจดีกว่าร้องไห้ให้ใครเห็น




ไม่รู้ว่าฉันอิจฉา หรือว่าสุขใจ น้ำตาที่ไหลนั้นไหลมาจากจุดไหน นั่นเพราะฉันเสียใจ หรือเป็นเพราะฉันชื่นชม

ที่ได้เห็นเธอกับเขา รักกันขนาดนี้ ฉันควรจะยินดี ที่เห็นเธอสุขสม มากกว่าที่จะรู้สึก

ไ ม่ อ ย า ก ใ ห้ เ ป็ น เ ข า เ ล ย  ..  พูดตรง ๆ




ก็ทำได้แค่นี้แหละ คงทำอะไร หรือคิดอะไรมากไปกว่านี้ไม่ได้แล้ว


สวัสดีปีใหม่นะ "เพื่อนรัก"

[น้องเข่มเข๊ม]

   อีกเพลงนึงเลยป่ะล่ะ




"ของของคนอื่น"   


เจ็บแสร่ดดดดดดดดดดดดดดด 

[จั๊วจ่ะ :)]

พี่เกศ พีกวาง อย่าเศร้าไปนะคะ 

เดี๋ยวก็หมดปีแล้ว ขอให้ปีใหม่พบเจอแต่สิ่งดีๆมีความสุขนะคะ

หายเศร้าเร็วๆน้า 

[น้องเข่มเข๊ม]

   กวางเอ๊ย  มันก็แค่ความสุขครั้งนึงในชีวิต ที่ไม่ยั่งยืนน่ะ

ความจริงในโลกนี้ก็ไม่มีอะไรยั่งยืนอยู่แล้ว






พี่ปลอบคนไม่เก่งนะ   

[ส้ ม ♥]

ของ ของ คนอื่นก็เหมือน ของ ของ เรา  





หาใหม่น้องกวาง ถ้าช่วงนี้มันจุกนะ เฟดตัวออกจากมันไปเลย

เพื่อนกันตัดไม่ขาดหรอก หายไปพักนึง ทำใจได้แล้วค่อยกลับมาคุยกันใหม่ ไม่สาย

[กวางจ้ะ]

ขอบคุณจ้ะจั๊ว



ขอบคุณเจ๊นัทมากที่รับฟัง ถ้าไม่ได้คุยกับเจ๊ กวางคงร้องไห้ไปเรียบร้อย



ส่วนเจ๊ส้ม คือกวางทำใจเรื่องนี้มาตั้งแต่เรียนปี 3 แล้วอ่ะค่ะ

มาถึงวันนี้ก็.. 3 ปีเข้าไปแล้ว แต่มันไม่ได้จางหายไปเลย





เพราะเมื่อต่างคนต่างเห็นหน้ากัน มันก็พร้อมจะรื้อฟื้นความรู้สึกเก่า ๆ กลับขึ้นมาทุกครั้ง

ทางที่ดีกวางควรหายไปจากชีวิตเขาไปเลยซะดีมั้ง กวางถึงจะเข้มแข็งได้

เอาล่ะ จะพยายามดีใจ ที่เห็นเขากับแฟนยังรักกันดีอยู่ละกันเนอะ 

[น้องเข่มเข๊ม]

ไม่เป็นไร๊ เล็กน้อย จิ๊บๆ   

[จั๊วจ่ะ :)]

จั๊วว่า ไม่เจอ ไม่ฟังข่าว ไม่รับรู้ มันก็ดีตรงที่เราจะได้ไม่คิดถึงเค้าอะค่ะ
เคยทำ แบบไม่รับรู้เลยยังมีเค้าอยู่บนโลกนี้อีก ได้ประมาณเกือบปี
แล้วพอกลับมาเจอ ยิ่งเฮิร์ทค่ะ เพราะตัวเค้าเปลี่ยนไป
กลับไปเจอก็ยิ่งอยากรู้ว่าเปลี่ยนไปแค่ไหน เป็นยังไงบ้าง
(แล้วดันน่ารักขึ้นด้วย) ตอนนั้นบ้าไปเลยค่ะ สองปี 

ขอให้พี่กวางพบรักที่เหมาะสมกับพี่กวางๆในเร็ววันนะคะ
พบรักใหม่ที่ดี เดี๋ยว(น่าจะ)ก็ทำใจกับรักเก่าได้ค่ะ
พี่กวางน่ารักอยู่แล้ว ขอให้พบคนดีๆนะคะ 

[ความฝันกลางฤดูร้อน]

... ของผมใช้วิธีออกจากชีวิตไปเลยนะ ....  พอเวลาผ่านไปไม่ได้เจอกันนานๆ เปลี่ยนสังคมใหม่ เรื่องพวกนี้ก็จางหายไปเอง

[น้องเข่มเข๊ม]

จั๊วใช้เหมือนพี่เลยว่ะ



ไม่รับรู้ ไม่ติดต่อ   ทำเหมือนไม่มีตัวตนไปซะ

ตัดง่ายตัดเร็วกว่าทำใจด้วยตัวเองอีก  



บางอย่างไม่ต้องทำเป็นคนดีหรือนางเอกหรอก

นางเอกเมืองไทย ต้องเจ็บตัวและเจ็บใจเสมออ่ะ  

[จั๊วจ่ะ :)]

  เนอะๆ

[ความฝันกลางฤดูร้อน]

ใช่ๆ