อารมณ์ไหนไม่รู้แต่อยากฟังเรื่องผี

[น้องเข่มเข๊ม]

พี่ร่มกลัวเหรอ 

[ยุนเอ]

คิดถึงเธอทุกทีที่อยู่คนเดียว

[แน็ก]

งั้นก็คิดเสียว่า "เราไม่ได้อยู่ตัวเดียว" สิ 

[ความฝันกลางฤดูร้อน]

งั้นก็คิดซะว่าเรามีตัวเดียวอันเดียว 

[Romzaikyu]

พี่ร่มกลัวเหรอ 

กลัวพอ ๆ กับเมียเลยล่ะ  

ขนาดไม่เคยเห็นนะ แต่เคยเจออ่ะ เอ๊ะยังไง   จะเล่าให้ฟัง

เคยโดนผีอำมั้ย พี่เคยบ่อยแค่ขยับตัวไม่ได้นี่ ช่างมัน หลับต่อแม่งก็จบ

โดนบ่อยเข้า ๆ (ที่บ้านตัวเองที่เชียงใหม่เลย) ก็รำคาญ คิดในใจแม่งจะอำก็อำ เชี่ยคนจะนอนสบาย ๆ ก้ไม่ได้ไอ้ผีห่า

เท่านั้นละครับ ได้ยินเสียงคนเดินรอบตัวเลย แบบได้รับความสั่นสะเทือนด้วย

ที่สำคัญพี่นอนอยู่มุมห้อง ซึ่งก็หมายควายว่ามีผนังติดพี่อยู่ 2 ด้าน  

ลืมตาก็ไม่ได้ จะหลับก็ไม่ลง แต่มันยังไม่หมดเท่านี้

มันมีคนมาหายใจซอกด้วยยยยยยย   (เอ่อ ไม่ใช่คนสินะ) เสียงฟืดฟาด ๆ มีลมด้วยนี่สิ

สวดมนต์ในใจก็แล้ว แผ่เมตตาก็แล้ว ขอโทษขอโพยก็แล้ว ก็ไม่ไป  

เอาจนน้ำตาเล็ด ถึงได้สะดุ้งลืมตามาได้ และแน่นอนตื่นมาไม่มีใครอยู่รอบตัวเลยอ่ะ

เป็นนัท นัทกลัวมั้ยเล่า  

[น้องเข่มเข๊ม]

หนูก็เจอ...ไม่นานนี่เอง   




กอดตูเลยล่ะ   

[aCh.]

 

เพื่อนก็นะ..ไม่มีบอกกันว่าไปกันหมด

เคยขึ้นตึกนี้วันเสาร์อาทิตย์ กลางวัน ขนยังลุกเลย

แต่..
ตอนอยู่ปีสองมั้งนะ พอดีเป็นช่วงสอบ เคยไปนั่งอ่านหนังสือใต้ตึกนี้เหมือนกัน นั่งอ่านกับพี่รหัส
ประมาณตี 1 ได้ พี่มันก็ดันฟุบหลับบนโต๊ะ เราก็นะ ขยัน นั่งอ่านต่อไปคนเดียว
ก็ก้มหน้าก้มตาจดๆเขียนๆ สักพัก เหมือนมีแสงไฟสาดมาแปปนึง แล้วก็ดับไป
แล้วก็มีเสียงรองเท้าวิ่งๆขึ้นตึก (ประตูขึ้นตึกด้านนั้นต้องมีบัตรสแกนเข้าไปดัง ติ๊ดๆ ก่อน)
เลยหันไปดูว่ามีอะไรกัน ดึกดื่นป่านนี้แล้ว ก็เห็นเงาๆ เหมือนคน แวบๆ วิ่งขึ้นตึกไป กะประมาณจากเสียงรองเท้าสัก 3-4 คนได้
ก็งงๆนิดหน่อย แล้วอ่านหนังสือต่อ..
สักแปปนึงก็ได้ยินเสียงจากชั้นข้างบนที่เป็นห้องแลป คล้ายๆเหมือนอาจารย์ทำโทษ นศ
หรือเหมือนมีว๊ากรับน้อง แล้วก็ได้ยินเสียงร้อง โอ๊ย! อืออือ ของชาย-หญิง เงยขึ้นไปดู..
ไฟบนตึกก็ปิดนิ คิดในใจ หรือเขาจะมีว๊ากกัน แต่นี่มันตี 1 แล้ว และตอนนี้มันกลางเดือนธันวา สอบกลางภาคกันอยู่นะ..ยังมีว๊ากอีกเหรอ?
เอ๊ะ หรือนักศึกษาทำแลปไม่ได้ อาจารย์ทำโทษ แต่มีด้วยเหรอ แรงขนาดนี้ด้วย?? อ้าว งง..
แล้วสักพักเสียงก็หายไป..พยามยามมองๆด้วยความสงสัย ว่าพวกเขาเป็นใคร ขึ้นไปทำอะไรกัน ก็ไม่มี..??? และไม่มีใครลงมา..
แล้วสักพักนึงอีพี่รหัสมันก็ตื่น ก็บอกมัน แล้วก็ถามมันเพราะยังสงสัยอยู่
มันก็บอกว่าใครจะขึ้นมาบนตึกป่านนี้ ไม่เห็นได้ยินเสียงอะไร (ทั้งๆที่เสียงว๊ากนั่นดังมาก)
ว่าแล้วก็ขนลุก..
แต่ก็ยังสงสัยมาจนทุกวันนี้
ตกลงเขาเป็นใครกัน..

[แน็ก]

ผมเป็นคนที่ชอบมองเหมอไปในท้องฟ้าไกลๆ มาก ยามเช้า ถ้าอดนอน ก็จะไปดูพระอาทิตย์ขึ้นก่อน
ยามเย็นถ้าไม่ติดอะไร ก็จะไปนั่งๆนอนมองเมฆ มองอะไรไปไกลๆ ดึกๆมองดาว ยิ่งหน้าหนาวยุงไม่มี เพลิน

วันนึง ผม ขึ้นไปตอนเย็นๆ เมฆเหลืองๆ ม่วงๆ สวยเชียว บาดจิตบาดใจ มันยิ่งกว่าภาพถ่าย เพราะเราดูดซึมอะไรต่อมิอะไรได้เยอะกว่า

วันนั้น ผมมองไปไกลๆ แถวบ้านผมถึงแม้ว่าจะเรียกว่ากรุงเทพฯ แต่ก็มองได้ไกลเหมือนกันไม่มีอะไรบังตา
เหลือบมองไปเห็นบ้านหลังนึง คงเป็นบ้านที่พึ่งสร้างใหม่ ดูเป็นบ้านคนรวย มีสระว่ายน้ำ ด้วย
มีจัดโต๊ะไกล้ๆกับสระว่ายน้ำในบ้าน ผมก็คิดว่าคงมีงาน
มีเด็กวัยรุ่นหลายคน อยู่ เล่นกัน เสียงดัง มีเป่าเค้ก มีเล่นแหย่ แดนท์กันบ้าง สนุกสนานดี
ผมก็มองดูเขาเล่นกัน อย่างอารมณ์ดี ก็คิดไปว่าเราดูอยู่นี่ พวกเขาจะรู้ไหมว่าผมดูอยู่ และ สนุกไปกับเขาด้วย

จนมาถึง พวกเด็กๆวัยรุ่น คงจับเจ้าของวันเกิดมาโยนน้ำ หิ้วขา หิ้วมือ ทั้งเสียงหัวเราะ เสียงโวยวายยังดังมาถึงที่ๆผมดูอยู่เลย
ตูม แล้วเขาก็โยนเจ้าของงานลงไปในสระ แล้วก็เจี้ยวจ้าวสนุกสนาน

แต่ว่า เหมือนว่าคนที่อยู่ในสระจะว่ายน้ำไม่เป็นนี่สิ เหตุการณ์เริ่มจากสนุกสนานค่อยๆเงียบลง
งุนงงกันใหญ่ แล้วคนที่อยู่ในสระก็จมน้ำ งอเข่าอยู่ก้นสระ

ผมมองเห็นเหตุการณ์ทุกอย่าง ตกใจมาก คิดในใจว่า เฮ้ย เอาแล้วไง เป็นเรื่องแล้ว....

ผมเดินลงจากดาดฟ้า มาที่ที่ห้องหลานชาย เรียกขึ้นมาดาดฟ้ามาช่วยกันดู
ผมเล่าเหตุการณ์ให้หลานชายฟัง หลานชายผมก็อึ้งๆ งงๆ (อารมณ์ประมาณ เฮ้ยมาดูอะไรนี่สิ)

พอขึ้นมาถึงดาดฟ้า

ไม่มีครับ ไม่มีบ้านหลังนั้น ไม่มีใครอยู่แถวนั้น อ่าว เฮ้ย
ผมค่อยๆจับเรียงเรื่องราว ย้อนความจำดู ผมมักขึ้นมามองฟ้าเป็นหลัก ไม่เคยสังเกตเลยว่าแถวบ้านมีอะไรบ้าง
ครั้งล่าสุดก็นานมาแล้ว ก็ไม่มีอะไรอยู่ตรงนั้น ที่ผมเห็นตะกี้นี้ก็ยังคิดว่าเป็นบ้านที่เพิ่งสร้างเลย

สรุปคือ ตรงนั้นเป็นที่ร้าง ถมที่ไว้เฉยๆ ไม่เคยมีใครสร้างอะไรทั้งนั้น ไม่เคยมีบ้าน หรืออะไร ก่อนนั้นเป็นแค่ที่รกๆมีแต่พงหญ้า

แล้วที่ผมเห็นล่ะ


ผมไม่กลัวผีนะ แต่ผมไม่ชอบอะไรที่หาที่มาที่ไปไม่ได้ 

[สมเจี้ยม]

โอ้ว
ขนลุกต่อกันหลายรอบเลย
เอาอีกๆ

ดีนะเนี่ยที่ลาดกระบังไม่มีผี

[น้องเข่มเข๊ม]

เจี้ยม แกชอบอ่านเรื่องผีใช่ป่ะ




เอาพี่ไปอยู่หอด้วยไม๊ เจอทุกวันแน่   

[สมเจี้ยม]

พี่นัทหนะหรอผี



อะย้อเย่นนนน



พี่นัทเล่าให้ฟังหน่อยดิ

[น้องเข่มเข๊ม]

ก็แค่เจอผีอำ ส่วนผีเป็น ๆ ไม่ค่อยเจอหรอก   ส่วนใหญ่มักไม่แน่ใจว่าตาฝาดหรือเปล่า 



ความจริงเคยเล่าให้ฟังไปแล้วนะ   เรื่องอาจารย์พี่น่ะ   

[ป้าแป้งกึ่งสำเร็จรูป]

 

[เบียร์ซาบซ่า !]

ทำงานเบื่อๆ เอาเรื่องมาเล่าอีก

รุ่นพี่ที่แลปคนหนึง ทำแลปดึกดื่นเที่ยงคืน อยู่คนเดียว

และแล้วทำๆอยู่ ไฟดับ ในห้องแลป ไฟดับทั้งตึก มันจะมืดมาก

แกก็เดินๆ คลำ เพื่อที่จะไปหาไฟฉาย แต่ตอนที่แกคลำๆอยู่

แกดันคลำไปเจอ อะไรไม่รู้ แต่ลักษณะคล้ายมือ นิ่มๆ เย็นๆ มีินิ้ว แกบอก

พอแก รู้สึกว่าเป็นมือ แกก็ เดินลงจากตึกทั้งมือๆนั่นแระ

พอไฟติดแล้ว แกก็เดินขึ้นไปดูว่า แถวๆที่แกคลำๆนั้น มีอะไรคล้ายๆมือหรือป่าว

ปรากฎว่าเป็นโต๊ะว่างๆ ไม่มีอะไรวางอยู่บนโต๊ะเลย 

[สมเจี้ยม]

โว้ววว

วันนี้อ่านมันมาก