โลกนี้สีชมพู

[ยัง มี พุง]

นิยายรักภาค 2 : วังวนแห่งความกลัว

หลังจากที่เค้าและเธอได้พบกันอีกครั้ง

ดูเหมือนว่าทุกอย่างเป็นไปได้ด้วยดี

ดีซะจนเธอกลัว เพราะทุกอย่างมันเป็นไปอย่างรวดเร็ว

ไม่ว่าจะเป็นสถานะการคบกัน ที่ดูเหมือนเขาจะเป็นฝ่ายที่สามารถเรียกเธอได้เต็มปากว่า

"แฟน"

สำหรับเธอ เธอเองไม่ได้รู้สึกแย่กลับเรื่องนี้

ตรงกันข้ามเธอรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก

แต่ลึกๆเธอเองยังกลัวว่าเรื่องที่มันเกิดขึ้นมาเร็ว

มันจะจบเร็วหรือปล่าว

อย่างน้อยทุกๆเย็นเธอก็จะได้เจอเค้า

เค้าเองก็ยอมที่จะไม่หยุดในวันหยุดที่ควรจะหยุด

เก็บเอาไว้หยุดเพื่อที่จะอยู่กับเธอวันที่เธอกลับมา

แม้แต่ตอนที่ตัวเธอเองอยู่ห่างจากเขา

ก็ยังได้คุยกันทุกวัน ได้ยินเสียงกันเป็นชั่วโมงๆ

โดยที่เธอยังแปลกใจว่าเพราะอะไรที่ทำให้เธอคุยกับเค้าได้นานขนาดนี้ทุกวัน

ทั้งที่โดยปกติแล้วเธอไม่ได้ชอบคุยโทรศัพท์มากนัก

แต่กับเค้า เธอเองไม่อยากจะวางสายเลยด้วยซ้ำ

เดือนนี้คงเป็นเดือนแห่งการแต่งงาน

เพราะหลังจากที่เค้าไปงานแต่งงานของเพื่อนเธอเมื่อต้นเดือน

วันนี้เค้าเองก็ต้องไปงานแต่งงานของลูกพี่ลูกน้องเค้าอีกครั้ง

แน่นอนว่าเมื่อกลับมาเค้าก็มาเล่าเรื่องในงานให้เธอฟัง

พร้อมบอกว่าเค้าเล่าเรื่องของเธอให้ญาติๆฟังแล้วเช่นเดียวกัน

ทำไมในระยะเวลาอันสั้นแค่นี้เค้าถึงมั่นใจที่จะจริงจังกับเธอนัก?

เธอเองได้แต่สงสัย กลัวว่าเวลาแห่งความสุขมันจะอยู่กับเธอไม่นาน

"แล้วงานของเราเมื่อไหร่ดี?"

เธอเงียบ นี่เป็นครั้งที่สามแล้วที่เค้าพูดทีเล่นทีจริงกับเธอเรื่องนี้

"เมื่อเธอพร้อม และเค้าพร้อม"

เธอก็ตอบได้เพียงแค่นี้

กับความรักครั้งนี้เธอไม่อยากคาดหวังอะไรอีกแล้ว

เพราะเธอคาดหวังกับความรักครั้งก่อนหน้านี้เอาไว้เยอะ

พอถึงความรักครั้งนี้เธออยากให้มันเป็นไปตามทางของมัน

... สุดแท้แต่คนบนฟ้าจะขีดให้เธอและเขาเดิน ...

"ก่อนแต่งงาน มาอยู่กับเค้ามั้ย อยู่กันก่อนมีบ้านก่อนแล้วค่อยแต่งนะ"

ประโยคนี้ทำเธอเงียบไปพักใหญ่ น้ำเสียงของเค้าไม่ได้พูดเล่นอีกต่อไป

เธอตอบได้แค่

"อืม"

ถึงหัวใจของเธอจะเต็มตื้นเมื่อยินประโยคนี้

แต่เรื่องมันยังอีกยาวไกล เธอยังไม่คิดไปถึงขั้นนั้น

อย่างน้อยก็ยังดีที่เค้าทำให้เธอเห็นว่า

เค้าเองก็จริงจัง ไม่ได้น้อยไปกว่าเธอ

ช่วงเวลาอันแสนสั้นแค่สามอาทิตย์ ทำไมเค้าถึงกล้า?

หรือว่าเค้าบอกกับทุกคนแบบนี้?

สุดแท้แต่จะเดาได้ คิดมากไปก็เท่านั้นเพราะคนที่เสียใจก็เป็นตัวเธอเอง

ปล่อยวางมันซะแล้วอยู่กับปัจจุบันวันนี้ มีความสุขด้วยกันก็พอ

ใช่แล้ว วันนี้มีความสุขด้วยกันก็พอแล้ว

[กวางจ้ะ]

บอกได้แค่เพียงว่า


เรื่องของหัวใจ บางคนก็วัดกันที่ระยะเวลา

แต่บางคนก็วัดกันที่จิตใจ



แต่วัดกันที่อะไร อย่าสนใจเลย

สนใจแค่รักแล้วมีความสุขกันก็พอละ



รักกันไปนาน ๆ นะพี่ตาล

ให้คำที่เขาพูดมาทั้งหมดมันเป็นจริงให้ได้เลย

 

[เดอะบุ๋ม]

ขอแต่งงานสามครั้ง 


มีความสุขตลอดไปนะคะเจ๊   กิ๊ววๆๆๆ 

[❤ ตูน ❤]

  ของตาลชมพู๊ ชมพู

ของเราเศร้าตอนนี้ เอิ๊กทำตุ๊กตาที่ต่างคนต่างเก็บไว้คนละตัวแทนกันและกันหาย
เฮ้อ รู้สึกแย่ วันนี้เป็นวันที่เราซื้อตุ๊กตาคู่นั้นด้วย จะซื้อใหม่มันก็ไม่ใช่อ่ะ

[เดอะบุ๋ม]

เจ้ยังเศร้าต่อเนื่องแฮะ ซื้อใหม่มันก็ไม่เหมือนเดิมจริงแหละ 


แต่ความรักที่มีให้กันสิสำคัญกว่า
และมันไม่มีทางหายไปไหนใช่ไหมคะเจ้ 


คิดมากไปก็ไม่มีความสุขอ่า
ถักเอาเล้ย  ตั้งชื่อ น้องก่อร่างกะ  น้องสร้างรัก    

ชื่อเสี่ยวใช้ได้เลย 

[❤ ตูน ❤]

  คิดได้อีกนะบุ๋มเอ๊ย

[Katezila]

แถวนี้มีกระจู๋โลกสีเทามั้ย 

[icez]

เอ้า พี่ฟ้าเก็บดอกไม้ได้ไม่ใช่หรอครับ

































อ๊ะ นั่นพี่เกศ

[Katezila]

ไอซ์ 

[Rabbitinblack]

มีสีแดงละเกศ แล้วทำไมเป็นสีเทาได้ละ

[Katezila]

เพราะฉันงี่เง่า เพราะเขาไม่เข้าใจ เพราะอะไรก็ไม่รู้

รู้แต่ตอนนี้ไม่ได้คุยกันมาสามวันแล้ว 

ดูเค้าไม่เดือดร้อนอะไรเลยแฮะ
ยังคงไปทำสีผมเล่นเป็นที่เฮฮาร่าเริงใจ แถมไปเดินเล่นงานลอยกระทงอย่างมีความสุข

ในขณะที่อิฉันนั่งนอยอยู่ที่บ้านคนเดียว

ใจร้ายที่สุด 




// รออ่านของตาลต่อนะ 

[เดอะบุ๋ม]

เพราะฉันงี่เง่า เพราะเขาไม่เข้าใจ เพราะอะไรก็ไม่รู้

รู้แต่ตอนนี้ไม่ได้คุยกันมาสามวันแล้ว 

ดูเค้าไม่เดือดร้อนอะไรเลยแฮะ
ยังคงไปทำสีผมเล่นเป็นที่เฮฮาร่าเริงใจ แถมไปเดินเล่นงานลอยกระทงอย่างมีความสุข

ในขณะที่อิฉันนั่งนอยอยู่ที่บ้านคนเดียว

ใจร้ายที่สุด 




// รออ่านของตาลต่อนะ 

บางที ผู้ชายเค้าก็ไม่รู้ว่าเรางอนนะคะพี่เกศ 

บางทีต้องบอกกันเลย  "นี่คุณ ง้อฉันหน่อยสิ ฉันกำลังงอนนะ"

ผูู้ชายคนนั้น " อ้าวเหรอ งอนเหรอ แล้วงอนเรื่องไรอะ "

ตบท้าย "หายงอนเมื่อไหร่โทรมาบอกด้วยนะ ไปกินไอติมกัน "

[aCh.]

 
เหมือนกันเลย


อยากบอก ได้มั้ยเนี่ย
คือเมื่อกี้นั่งทำงานอยู่ กำลังเซ็ง แล้วมีพี่คนนึงเดินมาที่โต๊ะแล้วเรียก "อัจจ๋า"  หละ
ปลื้มสุดๆ เหอๆ

[Rabbitinblack]

เกศอยู่ลาดกระบังใช่เปล่า งั้นมา มากินเบียร์กัน 

[ออยอิชี่]

เพิ่งอ่านเรื่องพี่ตาลจบ

คงต้องปล่อยให้ฟ้าลิขิตทางเดินให้เราต่อไปแหละพี่ตาล
เราไปตกแต่ง ขีดเขียน ต่อเติม มันอาจจะทำให้
ทางเดินที่เรากำลังจะเดิน เริ่มกลายเป็นทางที่ไม่น่าเดิน

ไม่อยากให้เอาความรักครั้งก่อนมาเปรียบเทียบกับรักครั้งใหม่ เพราะคนที่เราเจออยู่ไม่ใช่คนเดียวกัน สู้ๆ   



เกศโก๊ะ สู้ๆ ไปหาอะไรอร่อย ๆ กินนะ
เผื่อช่วยได้ โดยเฉพาะไอติม