วัยรุ่นเซร็ง !! กับศัพท์วิบัติ

[iannnnn]

ช่วงนี้ภาษาเขียนวิบัติในเน็ตที่เจอบ่อยๆ ก็

หรอ / หลอ (อันนี้คุยกันไปแล้วทีนึง)
แปป (จะรู้ไหมเนี่ยว่าจริงๆ ต้องเขียนว่าแป๊บ)
แหะ (อีกหนึ่งหลักฐานว่าเดี๋ยวนี้เราอ่อนเรื่องการผันเสียงจริงๆ)
เห้ย (ดูท่าทางจะขี้เกียจกด Shift+ฮ นะ)
เห้อ (เฮ้อ.. )
ส่วนพวก คับ งับ นะค่ะ อะไรพวกนี้นั่นเห็นจนไม่รู้จะชินยังไงแล้ว

ย้ำว่ามีแต่ในเน็ตนะครับที่มีวัฒนธรรมวิบัตินี่ ไม่รู้อีกเดี๋ยวจะลามไปถึงชีวิตประจำวันเมื่อไหร่

[IM]

หรอ คับ งับ งัฟ นี่ก็เจอในชีวิตประจำวันนะ 

------------------------------

ตอนนี้สงสัยคำว่า "จัง" ครับ
มันเป็นมายังไง  คิดว่ายังไงก็คงไม่ใช่คำไทย
และดูยังไงๆ ก็เหมือนจะได้มาจากญี่ปุ่น
ผมสงสัยจัง  อยากรู้จังเลยครับ

[iannnnn]

ตูว่าน่ารักดีนะ แล้วก็ไม่น่าเกี่ยวกับภาษาญี่ปุ่นด้วย

ราชบัณฑิตท่านว่าไว้อย่างที่เดาๆ กันได้นี่แหละครับ

จัง   (ปาก) ว. ยิ่งนัก เช่น เก่งจัง ร้อนจัง ของสิ่งนี้ถูกจัง; เต็มที่, เต็มแรง, เช่น
   ชนกันเข้าอย่างจัง.

ให้นึกว่าวิวัฒนาการการใช้คำนี้มันจะออกมาเป็น จังเบอร์ -> เก่งจัง น่ารักจัง หิวจัง ฯลฯ



เออ ที่รำคาญมากๆ ในรายการทีวี(ของอาร์เอส) ก็คือ "อารมณ์เสีย"
แม่งพูดประโยคนึงต้องพ่นคำฟุ่มเฟือยว่าอารมณ์เสีย (แบบไม่มีความหมายอะไร) ครั้งละรอบสองรอบ
แถมด้วยคำว่า "อะไรหยั่งเงี้ย.." อีก

เมื่อคืนเลยครับ (เปิดทีวีไว้แก้เงียบ)
ได้ยินพูดเรื่องอะไรสักอย่างนี่แหละเกี่ยวกับนักร้องชายของค่ายเอง

"อารมณ์เสีย ได้ข่าวว่าน้องเหมี่ยวจะจีบโทโหมะอะไรหยั่งเงี้ย.. อารมณ์เสีย"




บรรพบุรุษเอ็งสิเสีย

[IM]

เข้าใจว่ามันมาจากเพลงของอาภาพร "อารมณ์เสีย!!"
เพราะก่อนหน้านั้นก็ไม่เห็นมีใครใช้

[Ou!]

ช่วงนี้ภาษาเขียนวิบัติในเน็ตที่เจอบ่อยๆ ก็

หรอ / หลอ (อันนี้คุยกันไปแล้วทีนึง)
แปป (จะรู้ไหมเนี่ยว่าจริงๆ ต้องเขียนว่าแป๊บ)
แหะ (อีกหนึ่งหลักฐานว่าเดี๋ยวนี้เราอ่อนเรื่องการผันเสียงจริงๆ)
เห้ย (ดูท่าทางจะขี้เกียจกด Shift+ฮ นะ)
เห้อ (เฮ้อ.. )
ส่วนพวก คับ งับ นะค่ะ อะไรพวกนี้นั่นเห็นจนไม่รู้จะชินยังไงแล้ว

ย้ำว่ามีแต่ในเน็ตนะครับที่มีวัฒนธรรมวิบัตินี่ ไม่รู้อีกเดี๋ยวจะลามไปถึงชีวิตประจำวันเมื่อไหร่

จริง
เขาใช้กันจนไม่รู้สึกว่ามันเป็นภาษาวิบัติไปแล้ว

อย่าง เห้ย เห้อ นี่บางคนจริงๆ ก็ออกเสียงอย่างนี้นะ เฉพาะคนข้างกายตูก็เยอะพอสมควรเลยล่ะ

ส่วน หรอ เนี่ย ได้ฟังทีไรต้องหันไปมองหน้าคนพูด ถ้าไม่ใกล้เคียงน้องแต้วน้องแพตตี้ก็จะอารมณ์เสียอะไรหยั่งเงี้ยทุกทีเรย

[iannnnn]

เออใช่ๆ คำว่า "แระ" อีกคำนึง
เบื่อแระ

เข้าใจว่ามันมาจากเพลงของอาภาพร "อารมณ์เสีย!!"
เพราะก่อนหน้านั้นก็ไม่เห็นมีใครใช้

แต่อันนี้มันพูดกันอย่างชนิดที่ว่าไม่จำเป็นต้องจับผิดอะไรใดๆ เลยนะครับ
มันพ่นทุกประโยคจริงๆ อ้ะเดี๋ยวหาว่าเกินจริง มันพูดประโยคเว้นประโยคก็ได้

โปรดิวเซอร์รายการชอบเหรอวะเนี่ย

[IM]

มันเป็นที่นิยมในคนบางกลุ่ม  พอได้ยินได้เห็นมากๆ เข้า  "อารมณ์เสีย!!"

[กันย์]

โอ้ย 'รมณ์เสีย

[-= บิ๊กต้า =-]

เห้ย กับ เห้อ นี่ผมก็ใช่นะครับ

ใช้มันแทนการออกเสียงพูดตามเสียงมันเลยแหละ อารมณ์มันก็ประมาณ เฮ้ย กับ เฮ้อ น่ะแหละ แต่ความเข้มข้นลดลง 50%

[iannnnn]

นั่นแหละๆ
ส่วนมากจะเป็นเรื่องของการคิดไปว่า เฮ้ย มันแทนคำ(ที่ถูกต้อง)ได้นะ
แต่นั่นมันคือการคิดไปเองครับ
เหมือนกันกับที่นุ้งๆ ชาวไฮไฟบอกแว่ช้ายพาสางุงิแร้วมานดั้ยรมก่า

ตูอ่านยังไงๆ ก็ไม่ชิน

[กันย์]

เห้ย ผมใช้ เฮ่ย! แทนมากกว่า
เพราะ ฮ นกฮูก ตามธรรมชาติแล้ว มันน่าจะเหมาะกับคำอุทาน เช่นเดียวกับ ซ ฟ ฯลฯ
อีกอย่าง เห้ย ดูไกลๆมันก็ เฮี่ย นั่นแหละ

เฮ่ย! ใครยกมาวะ ไม่ดีเลย เฮ่อ!!!

[Earthchie]

ถ้าไม่ได้จริงจัง ผมชอบใช้คำว่า นู๋ แทน หนู แล่ะ

รู้สึกดูน่าเอ็นดูกว่า

-----------

แหะ นี่มักจะเป็นคำอุทานของคนเหนือครับ ผมก็ใช้บ่อย ติดนิสัยน่ะ

แหะ เอาแหมละ (อ่านว่าแหมจริงๆนะ ไม่ใช่ แม๋)
บางครั้งอาจมาเป็นชุด แหะๆๆๆๆ (ก็เหมือนกัน นั่นๆๆๆ อ่ะแล่ะ)

เฮ้ย กับ เห้ย มันออกเสียงต่างกันไม่ใช่หรอครับ
แล้วก็ใช้ได้ืทั้งคู่ด้วย (เว้นซะแต่จะไปใช้สลับกัน)
- เฮ้ย แก ไปกินข้าวกับเราหน่อย
- เห้ย! ตัวไรวะนั่น

ส่วน เฮ้อ นี่ไม่รู้ผมออกเสียงวรรณยุกต์ไม่ถูกรึเปล่า แต่ผมว่า เห้อ เสียงน่าจะตรงกว่า

[IM]

ปกติชอบ หะหะหะ
รู้สึกมันเหมือนจริงมากกว่า ฮ่าฮ่าฮ่า

[กันย์]

นั่นมันก็เรื่องการออกเสียงครับ ใครออกเสียงยังไงก็ใช้ยังงั้นไป

แต่ เห้ย กะ เฮ่ย นี่เสียงเดียวกันเลยนะ

เวลาใช้ ลองผันเสียงตามห้าวรรณยุกต์ดู ไล่ตั้งแต่สามัญยันจัตวาเลย

[IM]

ที่เจอบ่อยๆ จะเป็นพวก  ห๊ะ  เห๊ย

ห มันใส่ ๊ ได้ด้วยเราะ - -"