ระยะนี้อ่านหนังสืออะไรกันบ้างครับ

[slaveofann]

อ่าน Black and White ของเดอะดวง
ชอบดี แต่รู้สึกมันดาร์คไปนิดนึง

[ยุนเอ]

อ่าน สูญ แหละ สนุกดี 

และก็ ประภาสซีรีย์เล่มเจ็ด "เท่าพระอาทิตย์"

[Re-Peat Again]

สูญ ชอบมากเหมือนกันครับ
ประภาสซีรี่ย์ก็ชอบมากเหมือนกันครับ
ชะรอยจะบุพเพ 

[ความฝันกลางฤดูร้อน]

The Mule ตามความเข้าใจของผม
คาดว่าอาซิมอฟ น่าจะหมายถึง  Mulish People มากกว่า

Mulish ในที่นี้คือ คนที่มีความปรารถนาอย่างแรงกล้า
ในการที่จะกระทำการใดๆ ให้ประสบความสำเร็จ
และจะไม่ยอมเปลี่ยนแปลงแผนการใดๆ ที่ตัวเองวางไว้ เพื่อคนอื่นๆ 
(นี่แปลมาจากความหมายภาษาอังกฤษ โคตรยาว  )

แต่ทีนี้ The Mule มีความสามารถพิเศษคือ
สามารถบังคับควบคุมจิตใจของคนอื่นได้
และประสบความสำเร็จจากการควบคุมจิตใจคนนี่เอง
ดังนั้นคุณบรรยงค์ จึงตั้งชื่อ ว่ามโนมัย

มโน- จิตใจ
มัย - สำเร็จ, อีกความหมายคือ ม้า ลา อูฐ
มโนมัย - สำเร็จได้ด้วยจิต

อีกข้อนึงของชื่อ Mule คือ Mule แปลว่าล่อ
ถ้าจำได้ตอนที่อ่าน จะมีส่วนนึงของเรื่องที่บอกไว้ว่ามโนมัยมีลูกไม่ได้
ล่อเป็นสัตว์ที่เป็นหมัน มีลูกไม่ได้

ส่วนเรื่องกำเนิดของMule มีไว้ในอีกเล่มนึงนี่ครับ

[slaveofann]

เมื่อวานอ่าน คินอะอิจิ เล่ม 13 ตอนผีเสื้ออมตะ
ละนอนไม่หลับเลย น่ากลัวมาก 

[เก้อ]

The Mule ตามความเข้าใจของผม
คาดว่าอาซิมอฟ น่าจะหมายถึง  Mulish People มากกว่า

Mulish ในที่นี้คือ คนที่มีความปรารถนาอย่างแรงกล้า
ในการที่จะกระทำการใดๆ ให้ประสบความสำเร็จ
และจะไม่ยอมเปลี่ยนแปลงแผนการใดๆ ที่ตัวเองวางไว้ เพื่อคนอื่นๆ 
(นี่แปลมาจากความหมายภาษาอังกฤษ โคตรยาว  )

แต่ทีนี้ The Mule มีความสามารถพิเศษคือ
สามารถบังคับควบคุมจิตใจของคนอื่นได้
และประสบความสำเร็จจากการควบคุมจิตใจคนนี่เอง
ดังนั้นคุณบรรยงค์ จึงตั้งชื่อ ว่ามโนมัย

มโน- จิตใจ
มัย - สำเร็จ, อีกความหมายคือ ม้า ลา อูฐ
มโนมัย - สำเร็จได้ด้วยจิต

อีกข้อนึงของชื่อ Mule คือ Mule แปลว่าล่อ
ถ้าจำได้ตอนที่อ่าน จะมีส่วนนึงของเรื่องที่บอกไว้ว่ามโนมัยมีลูกไม่ได้
ล่อเป็นสัตว์ที่เป็นหมัน มีลูกไม่ได้

ส่วนเรื่องกำเนิดของMule มีไว้ในอีกเล่มนึงนี่ครับ

พึ่งเห็น สุดยอดครับพี่ณต และหมอแมว ชื่อมโนมัยเป็นชื่อที่ลงตัวจริงๆ
เข้าใจแจ่มแจ้งเลยทีเดียว พึ่งนึกออกว่าว่าล่อคือตัวที่
ม้ากับลาผสมกัน แล้วแพร่พันธ์ุไม่ได้ ชีวะตอนม.ปลายเลย

ช่วงนี้เหมาหนังสือชุดลุงไมค มาอ่าน แถมด้วยอีโมหิณี
ผมรู้สึกมานานแล้วว่า อยากอ่านรวมเล่มของอีโมหิณีบ้าง
หลังจากลุงไมคจากไป อีโมหิณีอาจจะรู้สึกฟิตถ่ายทอดแทนก็ได้

เล่มที่ชอบสุดคือเล่มใหม่สุด ชื่อว่า โลกนี้ยังมีความหวังหรือ
อ่านแล้วมหัศจรรย์มาก ทำยังไงให้คิดได้แบบนั้น ภาษาก็เปรี้ยวสุดๆ
กวนตีน เสียดสี

อีกเล่ม หนังสือตกน้ำไม่ไหล ของสุชาณี อาชวานันกุล
เจ้าของสำนักคนชายขอบคนนั้น อ่านสนุก คนชายขอบที่มาเปลี่ยนโลก
ประมาณว่าเป็นประวัติ เรื่องราวบุคคลสำคัญของโลก
แบบนอกกระแสหลัก เสนอกันอยู่นั่นไอน์สไตน์ แนวคิดฝรั่งกระแสหลัก

หน้าเปิด เอากวีของนายผีลง มีว่า
" โลกอันกว้าง ขวางไว้ จะได้หรือ
ใครล่ะคือ โลกกว้าง ขวางไม่ได้
ถ้าโลกเลว เราขวาง บ้างเป็นไร
พิเคราะห์ใน สิ่งนี้ ดีกระมัง "




ประวัตินั้นเช่น สถาปนิก ผู้รณรงค์การออกแบบเพื่อมนุษยชาติ
โสกาตีสยุคโลกาภิวัฒน์ ผู้หวังให้โลกธำรงค์ความหลากหลาย


ของโอเพ่นเค้าน่ะ

อีกอัน ของผีเสื้อ
รวมบทกวีนิพนธ์แหง่รัก 20 บท
ของปาโบล เนรุด้า กวีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของชิลี
(และอาจจะโลกละติน) เคยอ่านของแกเล่มนึง เกี่ยวกะการเมือง
เมื่อตอนมัธยม พอดีไปเจอเล่มนี้ สำนักพิมพ์ผีเสื้อออกแบสวยตามเคย
ทำปราณีต มีลงต้นฉบับเป็นเสปนไว้ด้วย เผื่อจะมีคนอ่านออก



ตัวอย่าง บทสุดท้าย

บทเพลงความสิ้นหวัง

          ความทรงจำของเธอผุดขึ้นจากค่ำคืนที่มีฉันอยู่
          แม่น้ำมัดตรึงความโศกตรมอันดื้อรั้นแห่งตนไว้กับท้องทะเล

          ถูกทิ้งละผละไปดุจท่าน้ำยามอรุณรุ่ง
          คือวารแห่งการจากลา อนิจจา ผู้ถูกทอดทิ้ง!

          บนหัวใจฉันพร่างพรมด้วยกลีบบุปผาอันเย็นเยียบ
          อนิจจา หลุมบ่อแห่งหยากเยื่อ
          ถ้ำหฤโหดแห่งชาวเรืออับปาง!

          ในเธอ ไฟสงครามและการโบยบินสะสมถมทวี
          จากเธอ หมู่วิหคแห่งบทเพลงกระพือปีกบิน
          เธอกลืนกินทุกสิ่ง ประหนึ่งทางไกลแสนไกล
          เปรียบดุจท้องทะเล
          ดังเช่นกาลเวลา ทุกสิ่งในเธอคือนาอับปาง!

          คือโมงยามความรื่นเริงแห่งการจู่โจมและจุมพิต
          ช่วงยามความตื่นตะลึงซึ่งโชนแสงเฉกเช่นประภาคาร

          แรงปรารถนาแห่งนายเรือ
          ความโกรธเกรี้ยวของนักประดาน้ำผู้มืดบอด
          แรงลุ่มหลงสับสนแห่งรัก ทุกสิ่งในเธอคือนาวาอับปาง!
          ฯลฯ

อ่านออกเสียงก่อนนอน รู้สึกเหมือนสวดมนต์หรือแปรงฟันเลย
มันละเอียดอ่อน จนแบบว่า รู้สึกว่าวันๆนึง เรานี่ใช้ชีวิตหยาบเหลือเกิน
ฟังแต่อะไรห่วยๆ อ่านแต่อะไรขยะๆตามหน้าบันเทิงไทยรัฐที่วางอยู่ร้านข้าว
เปิดทีวีทิ้งไว้ก็มีแต่อะไรไม่รู้เสื่อมๆ

อ่านเนรุด้าแล้ว รู้สึกผิดบาปขึ้นมาทันที ที่เราเอาตัวไปอยู่กับ
สิ่งที่ตื่นเขิน หยาบ แบบนั้น ล้างหู หาเพลงดีๆมาฟังประกอบขณะอ่าน
ชีวิตดีขึ้นโดยพลัน

[roundbol123]

โอ้

[IM]

มติชนสุดสัปดาห์ เล่มอาทิตย์นี้สนุกจริงๆ เลย 

[iannnnn]

เอาไว้อ่านตอนขี้ดีนักแล


เสียดายยังอ่านไปได้แค่ไม่กี่หน้าเพราะขี้ไปแค่ก๊อกเดียว

[Soris0ri]

ก็นั่งอ่านไปเรื่อยๆ รอก๊อกต่อไปไงคะ 

[ยัง มี พุง]

เพิ่งซื้อมา

อ่านไปได้ห้าสิบหน้าเอง เดี๋ยวไปบินละจะอ่านให้จบ

-ด้วยรัก ความตาย และหัวใจสลาย-

อ่านจบไปได้เกือบเดือนแล้ว

อ่านจนจบแล้วก็เกิดอารมณ์ โหวงเหวง

จบแล้วเหรอวะ ไม่เศร้าจนสะอื้น แต่ทำให้ลึกๆในใจจุกได้

เป็นหนังสือที่สามารถเอาเรื่อง "ความรัก" กับ "ว่าว!" มารวมกันได้

มีบทอัศจรรย์เกร่อเต็มเล่ม (ไม่ขนาดนั้น ก็เว่อร์ไป) แต่ก็บ่อยอยู่

เป็นบทอัศจรรย์ที่ไม่พูดอ้อมค้อม (ตรงไปตรงมาเลยแหละ เช่น ชื้นแฉะ เป็นต้น)

แต่อ่านแล้วไม่เกิดอารมณ์ดึ๋งดั๋งแต่ประการใด

อ่านแล้วก็โอเค แต่อ่านจบแล้วอีกนานกว่าจะอยากอ่านอีกรอบ



ตอนนี้ซื้อหนังสือมาอีกหลายเล่ม

แต่กำลังอ่านเล่มนี้อยู่คาดว่าพรุ่งนี้น่าจะจบ

Suicide Shop :: ร้านชำสำหรับคนตาย

อ่านไปได้สองบท โดนใจ

ตลกร้ายได้ใจ

เดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยว่ากันใหม่

[น็อต]

Suicide Shop ผมชอบมากเลยนะ

มันเป็นหนังสือที่มีตอนจบที่ไม่จบ (ถ้างง ต้องอ่านให้จบจะไม่งง) 

มันมีเรื่องให้คิดต่อ และสามารถแยกความหมายที่คิดต่อได้เป็นคน 2 ประเภท(หรืออาจมากกว่า 2)น่ะ

[ยัง มี พุง]

เป็น Open ending ใช่มั้ยคะ?

อ่านไปได้ครึ่งเล่มเอง แต่ได้อะไรเยอะอยู่

[Soris0ri]

ด้วยรัก หน้าปกสวยอะ 

[ยัง มี พุง]

อ่านจบแล้ว

มีกลิ่นของ อธรรมอดัมแฟมิลี่ ปนอยู่ในเรื่อง

มีมุกขำๆร้ายๆ เสียดสีเพียบ!

แต่พออ่านตอนจบ หน้าสุดท้าย บรรทัดสุดท้าย

พออ่านคำสุดท้ายว่า "มือ" จบปุ๊บ

"Shit" หลุดออกจากปากปั๊บ 

ไม่ได้กระแดะ พออ่านจบแม้ง ชิทจริงๆ