ใครเรียน ID,Dec ช่วยเข้ามาหน่อยค่ะ >///<

[ม โอ โม]

สวัสดีคะ เป็นน้องใหม่นะคะ ชื่อโมคะ

ตอนนี้เรียนอยู่ที่อักษร ศิลปากร(ยังไม่มีเอกคะ) พอเข้ามาเรียนวันแรกโมว่าโมไม่ไหวคะคณะนี้ มันไม่ใช่เลย

ก็เลยจะซิ่ว แล้วก็ดูไอดีกับเดค นิเทศศิลป์ แต่เหมือนมันก็ยังเบลอๆไงไม่รู้

พี่ๆที่เรียนช่วยมาไกด์ให้ทีได้มั้ยคะว่าเรียนยังไง เรียนอะไร แล้วถ้าจะสอบควรเตรียมตัวยังไง

ตอนนี้ทรมานกับอักษรมาก ทำได้นะคะแต่มันไม่ชอบ ฝืนมาก

ช่วยตอบด้วยนะคะ ขอบคุณล่วงหน้าคะ

[ณัฏฐ์]

น้องชอบอะไรครับถามตัวเองก่อนเลย
คือ. . .ไม่ใช่ว่าเรียนตามชื่อคณะหรืออะไรงั้น
ไม่งั้นเรียนถาปัตย์ไปอาจจะไม่ชอบอีก

อย่างเช่น
งานอดิเรกน้องคืออะไร
ชอบเรียนภาษามั้ย
เล่นเกมคอมมั้ย
ชอบเรียนคณิตมั้ย
อยากทำงานอะไรรึเปล่า
ลองรวมข้อมูลคร่างๆ ที่เป็นตัวน้องเองมาหน่อยครับ จะแนะนำได้
ไม่แน่น้องอาจจะชอบครุ นิติ รัดสาด ฯลฯ

ส่วนเรื่องถาปัตย์รอคนแถวนี้มาตอบแล้วกัน

[เบลล์]

ไอดีก็ทรมานนะคะน้องโมขา (พี่ชื่อเบลล์ เรียนอยู่ไอดีจุฬา นะคะ)

จะบอกว่างานเยอะ จับฉ่าย เรียนแล้วเหนื่อยและเสียสุขภาพจิต  

ใช้เวลาเรียนถึง 5 ปี นะคะ  

ถ้าถามว่าเรียนอะไรบ้าง ก็ มีั ceramics textile interior product graphic ค่ะ

เรียนทุกตัว ไม่ต้องเลือก ลองเข้าไปดูตัวอย่างงานที่พี่ทำตอนเรียนปีหนึ่ง สอง สาม ได้ที่
http://www.f0nt.com/forum/index.php/topic,10159.0.html ค่ะ  

ในนั้นจะมีบางช่วงที่พี่บ่นถึงชีวิตเด็กไอดี ลองอ่านๆดูนะคะ ยังเปลี่ยนใจทัน  

ส่วนเดค จะไม่เหมือนไอดีเลยนะคะ คนละอย่างเลยน่ะ

น่าจะให้พี่ๆที่จบเดคแถวนี้มาอธิบายเนอะ น่าจะแจ่มค่ะ รอๆๆ

[ม โอ โม]

โมชอบวาดรูปคะ วาดได้ทั้งวัน

วาดได้จนลืมเวลา (อันนี้เรื่องจริงเพราะไปเรียนตอนบ่ายไม่ทันบ่อยๆ T^T)

แล้วก็ชอบภาพประกอบในหนังสือ

ภาษากับสังคม ทำได้คะ แต่เรียนแล้วทรมานมากกกกกกกกกก

[เบลล์]

แต่เรียนไอดีจะำไม่ได้วาดรูปทั้งวันนะคะ

จะได้วาดก็ต่อเมื่อถึงขั้นตอนเริ่มออกแบบแล้วน่ะ คือเริ่มสเก็ตช์งาน

มันเป็นเพียงขั้นตอนเล็กๆ(แต่สำคัญ)ในกระบวนการออกแบบเองนะ

ไอดีจะเรียน การวิจัย การตลาด และการออกแบบไปด้วยกันค่ะ

เพียงแต่ว่าเทอมไหนจะได้เรียนอะไรเท่านั้นเอง 


คือถ้าอยากเพียงเพราะชอบวาดรูป ก็ดูไม่เหมาะค่ะ เพราะจะไม่ได้วาด 

จริงๆนะ 

[ม โอ โม]

อย่างอื่นที่ชอบ เยอะคะ

โมชอบเยอะมาก

เกม(ออนไลน์ พีซี ดีเอส)เล่นแทบทุกแนวคะ

นิยายก็ชอบ การ์ตูนก็ชอบ

แฟชั่นก็ชอบ ชอบออกแบบเล่นๆแต่ถ้าให้ตัดโมคงไม่ไหว

คอมพิวเตอร์ก็ชอบ

ทำขนมก็ชอบ

เครื่องประดับก็ชอบทำ(แต่ไม่ค่อยเวิค มันหวานเลี่ยนไป)

หนังสือก็ชอบ 

ชอบเยอะมาก คือโมจะเปลี่ยนงานอดิเรกไปเรื่อยๆอะคะ

โมเป็นคนที่แบบทำอะไรจะทำแบบบ้าๆไปเลย แต่ไปสักพักแล้วจะเปลี่ยน

แต่มันก็วนไปวนมาแถวนี้แหละ

เป็นคนที่หาความพอดีไม่ได้เลย ไม่ขาดก็เกิน

(ส่วนมากจะเกิน)

คงมีแต่วาดรูปที่ดูจะยั่งยืนกว่าเพื่อน เพราะวาดเรื่อยๆ
(ยกเว้นตอนเล่นเกม แหะ แหะ)

ไปดูงานพี่เบลมาแล้วนะคะ สวยมากๆๆๆ

รูปแรกๆที่พี่เบลวาดคล้ายๆกับงานแบบที่โมชอบเลย

อยากวาดแบบนี้บ้าง แต่ตอนนี้วาดได้แค่การ์ตูน แหะ แหะ

[Buob Marley]

โมชอบวาดรูปคะ วาดได้ทั้งวัน

วาดได้จนลืมเวลา (อันนี้เรื่องจริงเพราะไปเรียนตอนบ่ายไม่ทันบ่อยๆ T^T)

แล้วก็ชอบภาพประกอบในหนังสือ

ภาษากับสังคม ทำได้คะ แต่เรียนแล้วทรมานมากกกกกกกกกก

อยากจะให้ระลึกว่า ชอบวาดรูปก็วาดต่อไปครับ
แล้วก็คิดดูดีๆ ว่าชอบ "ทำงานวาดรูป" มั้ย

ปล. เบลแอบใช้พื้นที่โฆษณาจู๋ตัวเองอ้ะ

[ม โอ โม]

แหะ แหะ

นั่นสิคะ พอต้องมาทำเป็นงานจริงๆ มันอาจจะเป็นคนละเรื่องกันเลยก็ได้

เพราะมันต้องมีอะไรหลายๆอย่างเข้ามาเกี่ยวข้องใช่มั้ยล่ะ

วาดรูปเล่นคือตามใจเรา แต่ทำงานวาดรูปคือตามใจเขา(อาจจะตามใจเราบ้างเล็กน้อย)

[เก้อ]

ของเดค เข้าไปอ่านได้ที่กระจู๋ ทำไมต้องเรียนออกแบบครับ
อยู่ในหิ้งศิลป์นี่ล่ะ ไม่งั้นก็พิมพ์ในกูเกิ้ล(ขออภัย ขี้เกียจหา )
ครบทั้ง 4 ปี แบบละเอียดละออทุกแง่มุม ทั้งแง่เทคนิคตัวงาน ว่าเรียนอะไรยังไงบ้าง
ทั้งประสบการณ์ทางจิตใจ ความนึกคิด การเติบโตตลอด 4 ปี
จนถึงจบมาแล้วยังไง ทำอะไรกันที่ไหน

เท่าที่อ่านความชอบของโมแล้ว เรียกว่าเข้าเค้าเลยล่ะครับ
น่าจะมีความสุขกับการเรียนออกแบบได้ แต่ยังไงลองไปอ่านจนจบ(ซึ่งยาวมาก)
แล้วพิจารณาด้วยตนเองคงจะชัดเป็นแน่

ข้อแนะนำคือ ความชอบ-ความสุข กับความสามารถนั้น
บางทีมันก็ไม่ได้ไปด้วยกัน คนที่รู้ตัวว่าชอบด้านออกแบบนั้นมากมาย
แต่คนที่จะสามารถเข้าไปเรียนได้นั้นไม่มากนัก(ทั้งไอดีทั้งเดค)
ถ้าเรารู้ตัวว่าชอบแล้ว ก็ต้องมาดูกันว่า ทำยังไงถึงจะสอบเข้าเรียนได้
อันนี้ก็ต้องอาศัยมากกว่าความชอบแล้ว ต้องมีความถึก ความขยัน อดทน
และขั้นตอนนี้แหละที่จะคัดกรองคนที่ แค่ชอบนิดหน่อย-ชอบมาก-รัก-หรือรักมันจนอดทนสู้ได้ทุกอย่าง

ความสนใจที่มากมายของเราก็เก็บเอาไว้ก่อน เหลือไว้แต่อันที่จะใช้สอบ
สอบติดแล้วค่อยว่ากัน ยังไงก็ได้อยู่กับมันอีกทั้งชีวิต
เพราะทั้งสองอย่างที่ว่ามานั้น สอบไม่ได้ง่ายเลย อย่างเดคซึ่งสอบวิชาวาดเส้น
ส่วนมากคนที่ติดคือคนที่เริ่มติวตั้งแต่ ม.5 มากกว่าครึ่งของคนที่ติดเลย
ที่เหลือคือคนที่ติวตอน ม.6 ทั้งปี ถ้าหากโมมารู้ตัวตอนเข้าปี 1 แล้ว
ก็อาจต้องสู้มากกว่าน้องๆสักนิด ยกเว้นว่าพื้นฐานฝีมือของโมจะดีอยู่แล้ว
ที่พูดนี้เพราะเห็นมามากนะครับ น้องติวมากมายหลายปีผ่านหน้าผ่านตาไป
มีทั้งแบบ 1 สัปดาห์เลิกหรือว่าสอบมา 3-4 ปีก็ยังไม่ได้ก็มี หรือว่าแบบไม่เคยติวเลย
แต่ชีวิตที่ผ่านมาอยู่กับการวาดรูปตลอดทำให้ฝีมือเทพ มาสอบก็ติดเลยยังงี้ก็มี

ส่วนเรื่องทำงานตามใจใครนั้น งานบนโลกนี้ส่วนใหญ่ก็ต้องทำตามคนจ่ายตังค์ทั้งนั้นมั้งครับ
พวกงานอดิเรกนี่ก็ใช่นะ เราก็ทำตามใจคนจ่ายเหมือนกัน
แต่คนจ่ายนั้นคือเรา คือจ่ายค่าอุปกรณ์ จ่ายเวลา จ่ายแรงไง
บนโลกนี้ไม่มีงานอะไรตามใจเรา งานแบบไหนก็มีโจทย์ของมัน
งานออกแบบก็มีโจทย์ของมัน อยู่ที่ว่าเราชอบโจทย์ชนิดไหน
ถ้าชอบโจทย์ของการออกแบบก็มุ่งมาทางนี้ก็เท่านั้น
ยังไงก็ขอให้ค้นพบในสิ่งที่หวังนะครับ

[Buob Marley]

สอบเข้าเด็ค ตูเห็นสุดท้ายไปแข่งกันที่วิชาเลข ภาษาอังกฤษ อะไรพวกนั้นอยู่ดี
เพราะความถนัดฯ (เดี๋ยวนี้เรียกอะไรนะ?) มันเล่นได้เต็มกันเกือบหมด

[ม โอ โม]

 

โมเกลียดฟิสิกส์

ชอบอยู่เรื่องเดียว ฟิสิกนิวเคลียร์

เพราะได้เกรดดี ฮี่ๆๆๆ

แต่สอบเดคนี่ยังไงก็สอบแน่ๆคะ พี่เค้าก็บอกว่าไม่มีปัญหาถ้าจะสอบ

อักษรเรียนไม่หนัก(มันจะหนักตอนสอบ )

ตอนนี้หาที่เรียนอยู่ เค้าแนะนำมาจนโมหัวหมุน

ใครเคยเรียนที่ไหนช่วยแนะนำมาด้วยนะค๊า

กรุณาหนูด้วยนะค้าาา

[ยุนเอ]

วิศวะ คอม มอ ก็ดีนะครับ

จบมาแล้วถึกเป็นวัวเลย

[Buob Marley]

ชื่อมหาลัยก็บอกและ.. มออออออ

[Ah!]

ถามนิ๊ดดดนึง

แล้วทีแรกทำไมถึงได้เลือกเรียนอักษรล่ะครับ

[ม โอ โม]

ทำไมถึงเลือกเรียนอักษรงั้นหรอคะ

1.โมค่อนข้างมีเทสต์ด้านภาษากับสังคมเลยเล็งด้านนี้มาตลอด(เกรดมันก็ให้เลยคิดว่าเรียนแล้วน่าจะเวิค)
ปล.วาดรูปเป็นงานที่ทำเวลาว่างคะ จำได้ว่าวาดรูปก่อนเดินอีก ไม่มีอะไรทำก็วาดๆๆ แต่วาดได้แค่การ์ตูนนะ

2.มันเป็นความทรงจำฝังใจว่าต้องอักษร เพราะพี่สาวเรียนอักษร จุฬา
ไม่รู้หรอกคะว่าเรียนอะไร เพื่ออะไร แต่อยากเข้ามาตั้งแต่ปอสี่เพราะพี่สาว

พอเข้ามาจริงๆๆแล้ว.....

อยากเรียนอักษรจุฬาแต่คะแนนวิทย์กับคณิตไม่ค่อยดีเลยยื่นที่นี่แทน ไม่เคยคิดมาก่อนว่าตัวเองต้องมาเรียนที่นี่

บอกตามตรง โมไม่กระตือรือร้นที่จะมาที่นี่เลย ทำตัวยืดๆยาดๆเก็บของวันสุดท้าย

ไม่อยากอยู่ศิลปากร แต่ปลอบใจตัวเองว่าอยากเรียนอักษร

แต่พอเข้ามาจริงๆ

ครั้งแรกที่เห็นหลักสูตร โอ้โห

โมคิดเลยว่าซิ่ว(แต่ยังไม่รู้จะไปคณะไหน) มันไม่ใช่เลยคะ หนูล่ะอยากจะบ้า

ยิ่งพอมาเรียนรู้เลยว่าโมไม่รอดแน่ๆ

เราอาจจะเก่งกว่าบางคนแต่เราไม่มีความกระตือรือร้นที่จะไปต่อเหมือนเค้า

ซึ่งนี่มันแย่ที่สุด แค่ไม่คิดจะเดินต่อชะตากรรมของผู้แพ้ก็แค่เอื้อม

เรียนแต่ละวันเพื่อให้มันผ่านไปเท่านั้น

เป็นแบบนี้ต่อไป โมว่าไม่เวิคชัวร์ๆ ระบบการเรียนก็เป็นอะไรที่ขัดกับนิสัยของโมมาก

โมไฮเปอร์ อยู่นิ่งไม่ค่อยได้ จดจ่อสมาธิได้แค่ช่วงระยะเวลาสั้นๆ

ไม่สามารถฟังบรรยายสามชั่วโมงสามวิชาได้แบบเพื่อน

ความสามารถด้านภาษามีคะ(สอบเข้าเกาหลีได้ ที่นี่ภาษาที่สามบางตัวต้องสอบนะคะ) แต่พอเรียนจริงๆแล้วไม่เวิค

ความกระตือรือล้นมันหายไปหมดแล้ว

ทำได้แต่ไม่อยากทำ ฝืนมากมากเลยตอนนี้ >o<

หลายๆคนบอกว่านี่อาจจะเป็นแค่ช่วงแรกๆ เดี๋ยวก็ดีขึ้น

โมว่าไม่นะ มันยิ่งแย่ ยิ่งเรียนยิ่งรู้เลยว่าไม่ใช่

แต่เรื่องความรู้สึกกับศิลปากร โมรู้สึกดีขึ้นเรื่อยๆ รู้สึกรักที่นี่มากก

ชอบทุกอย่าง ชอบหอสมุด ชอบบรรยากาศ ชอบระบบ

อยากอยู่ที่นี่คะ แต่คงไม่ใช่อักษร

ที่นี่มีอะไรที่ไม่เหมือนใคร ถ้าเป็นคนก็คงเป็นคนที่เป็นตัวของตัวเองมากๆ

ภูมิใจคะที่ได้บอกว่าเรียนที่ศืิิลปากร

ถึงอาจจะโดนบางคนเหยียดก็ตาม -*-

เย้ย นอกเรื่องมาเยอะแล้ว สรุปเลยละกัน

เรียนอักษรเพราะความทรงจำฝังใจคะ(ฝังไปจนวันตายแน่ๆ เหอ เหอ)