. . . ถ้าโลกนี้ไม่มีเพลงรัก . . .

[ณต]

น่ารักอย่างแรง (ในที่สุดก็ยังไม่ได้นอน ฮ่าา)
พอพูดถึงเพลงเด็ก ก็ทำให้นึกถึงอีกเพลง จำไม่ได้ว่าชื่อเพลง "ไม้กวาด" หรือว่าชื่อเพลง "ประหยัดไฟ" ดูไม่น่าจะเกี่ยวกันเท่าไหร่ อิอิ เนื้อเพลงคือทำนองว่ามีเด็กผู้หญิงซนๆ คนหนึ่งวิ่งหาไม้กวาด แล้วผู้ใหญ่ก็สงสัยว่าเอาไปทำอะไร ปรากฎว่าเด็กบอกว่าจะเอาไปปิดไฟ จะได้ช่วยประหยัดไฟ เมื่อกี๊ไปเสิร์จ หาไม่เจอ - -' รู้สึกจะเป็นของวงกลิ่นดิน มูลนิธิกระต่ายในดวงจันทร์ (คิดว่านะ)

จริงๆ แล้วเรื่องความรักเนี่ย เป็นเรื่องที่ดีนะ หลายๆ อย่างมันขับเคลื่อนไปได้ด้วยความรัก เพียงแต่ถ้าเราไปมองในวงแค่ว่า คนสองคนแล้วก็ดีใจเสียใจแค่นั้น มันก็ดูจะน่าเสียดายไปหน่อย ถ้าพูดแบบตรงประเด็นเลย เพลงหลายๆ เพลงไม่มีอะไรเลย นอกจากแสดงอารมณ์อกหัก ฟังแล้วไม่อยากจะทำอะไร อยากจะนั่งซึมๆ เสียเวลาหายใจไปเปล่า เพลงพวกนี้แหละ ที่ไม่ค่อยสนับสนุนเท่าไหร่ แต่เห็นขายดี โหลดลงมือถือ ทำเป็นเสียงเรียกเข้า ให้พอใครคนนั้นโทรมาฟังแล้วจะได้เจ็บปวด (นี่ความรักหรือความอะไรก็ไม่รู้) แล้วเวลาฟังดีเจบางคนพูด เขาก็จะเชียร์แบบว่า "มาครับ เรามาเศร้ากันให้เต็มที่" อะไรแบบนี้ .. คือตามกิเลสในใจสุดๆ อันนี้คือไม่ค่อยชอบ

แต่ถ้าบอกว่าเพลงรักคือ รักและมีความสุขในสิ่งที่ทำ รักโลก รักเพื่อนมนุษย์ แบบนี้ชอบฮะ สนับสนุน คือเพลงพวกนี้ฟังแล้วรู้สึกจรรโลงชีวิตจริงๆ ไม่ใช่ทำให้เราคิดแต่ว่า "เราต้องมีใครสักคน" ซึ่งเดี๋ยวนี้กรอกใส่หูกันตลอด คิดว่ามันเยอะไปหน่อย ชีวิตคนเรามันมีแค่เรื่องนั้นเหรอ

มันมีทฤษฎีอยู่อันนึง
ที่บอกว่า โลกเราหมุนไปด้วยความรัก

ทฤษฎีนี้บอกว่าโดยพื้นฐานทั่วๆ ไป
คนเราส่วนใหญ่เกิดและโตมาได้เพราะความรักและใครสักคน (บางทีก็หลายๆ คนด้วย)
ไม่ได้อยู่ๆ เกิดและโตขึ้นมาเองได้แบบโอปปาติกะ

ตอนเราเกิดมา เราก็มีแม่เป็นผู้ให้กำเนิด
นั่นก็คือ ใครสักคน ที่เชื่อมโยงเราด้วยสายสะดือ
หลังจากที่เราตัดสายสะดือออก
ก็มีสิ่งที่เชื่อมโยงเรา กับคนอื่นๆ
ด้วยเส้นด้ายที่มองไม่เห็น
ตามทฤษฎี Super String ในควอนตัมฟิสิกส์

ซึ่งถ้าหลังจากตอนเราตัดสายสะดือไปแล้ว
ไม่มีใครอีกเลย เราคงตายภายในไม่กี่วัน
และสิ่งที่เราสนใจทำ สนใจเรียนรู้ รัก หรือ เกลียด
ก็มักเป็นสิ่งที่เราสั่งสมประสบการณ์มา
จากการเลี้ยงดูตั้งแต่วัยเด็กแล้ว

ทีนี้กลับมาพูดถึง เพลงรักที่ฟูมฟายเกลื่อนบ้านเกลื่อนเมือง
ผมไม่กังวลเลยนะ ถ้าเพลงมันไม่ได้มีความหมายดีจริงๆ
มันก็จะผ่านเข้ามาในชีวิตเราแค่ช่วงสั้นๆ
และก็จะถูกลืมเลือนไปตามกาลเวลา นี่เป็นสัจธรรม

แล้วจริงๆ เราต้องมีใครสักคนหรือเปล่า
โดยส่วนตัวผมนะ ผมว่าคนเราก็โหยหาความรักนั่นแหละ
ใช่ครับ ใน Generation Me (ยุคกู)
วันนี้เราสามารถอยู่ได้ด้วยตัวคนเดียว
(ความจริงไม่ใช่คนเดียวหรอก
เรายังมีสังคม ยังมีเพื่อนมีฝูงมีพ่อแม่ครอบครัวอยู่
แต่การปฏิสัมพันธ์กับผู้คนรอบข้างน้อยลงไป)

ผมเคยคุยกับคุณตาคนนึง
แต่บอกว่า อายุขนาดแกตอนนี้
แกโหยหาเพื่อนกินมากๆ
เพราะเพื่อนตายมีเยอะแล้ว(หมายถึงตายจริงๆ)

ผมก็นึกไม่ออกเหมือนกันว่า
ถ้าวันนึงผมอายุเท่าคุณตาคนนี้
แล้วไม่มีใคร ทุกคนรอบตัวเราตายไปหมดแล้ว
ผมจะเป็นยังไง อาจจะชินกับการอยู่คนเดียว
แต่ผมว่าส่วนลึกๆ แล้ว ผมคงโหยหาความรัก
และใครสักคนเหมือนกัน

เพียงแต่ว่า คนเราก็ต้องหากุศโลบาย
ในการจัดการกับชีวิตให้ได้ต่อไป
สุขบ้าง ทุกข์บ้าง เหงาบ้าง ก็เป็นเรื่องธรรมดา

May the love be with you all. 

[เก้อ]

อ่านของพี่ณตแล้วคิดอะไรได้ต่อเนื่อง(ไหมวะ)
ตั้งขอสันนิษฐานเกี่ยวกับเรื่องนี้
ทำไมเพลงรักมันมีเยอะนัก

คำตอบก็คงง่ายๆว่า เพราะมันสร้างแรงกระเพื่อมในใจให้คนได้ง่าย
ตั้งแต่ใจคนทำงานเพลง ศิลปิน จนมีแรงขับดันให้ทำเพลงที่พูดถึงมันขึ้นมา
จนถึงในใจของคนฟัง ที่อินได้ง่าย และส่งให้เพลงมันเป็นที่นิยม
จนเยอะล้นเหลือกว่าเพลงชนิดอื่นๆ

สาเหตแรกผมว่าก็น่าจะมาจาก มันเป็นประสบการณ์ที่มนุษย์เกือบจะทุกคนมีร่วมกัน
เพลงจังซี่มันต้องถอน ก็ไม่ใช่ว่าทุกคนจะเคยมีประสบการณ์เช่นนั้นเหมือนพี่โอ้เอ้
เพลงดาวมหาลัย, หรือเพลงความรักพระเจ้า รักโลกมนุษย์ ความรักชนิดอื่นๆ
ไม่ใช่ว่าทุกคนจะเคยมี เคยเป็น แต่ความรักคือสิ่งสากลในใจมนุษย์ทุกคน

ถัดมา มันดันเป็นประสบการณ์ร่วมที่สะเทือนในความรู้สึกมนุษย์สูงสุด
ยกตัวอย่างเช่น เราเห็นคนเตะหมา(เราอาจจะเอามาแต่งเป็นเพลงรักหมา รักสัตว์)
หรือเราเห็นเด็กจนขายพวงมาลัย(อาจเอามาแต่งเป็นเพลงรักเด็ก สงสารเพื่อนมนุษย์)
เห็นช่างกลตีกันตาย (อาจเอามาแต่งเพลงหนุ่มน้อยของพงษ์สิทธิ์)
หรือเห็นความไม่ยุติธรรมในสังคมต่างๆ(เอามาแต่งเป็นเพื่อชีวิต)

แต่อารมณ์ที่เราได้เห็นทั้งหลายนั้น มันส่งผลสะเทือนในใจเราแค่ไหน
ไม่มีใครนั่งเหงาๆคนเดียว นึกถึงความหลังแล้วร้องให้ถึงเด็กช่างกลที่โดนตีตาย
(อาจมีก็ได้ ไม่แน่) แสดงว่า อารมณ์ในความรัก มันคงส่งผลสะเทือนสูงสุดต่อมนุษย์
และน่าจะเป็นแบบนั้นเหมือนกันทั้งโลก

เคยอ่านวิจัยในอังกฤษ เขาวิจัยว่า สิ่งใดที่ทำให้มนุษย์เราเศร้าสูงสุด
คำตอบแรกคือ การตายของคู่รัก อันดับสองถึงจะเป็น การตายของลูก
(แต่ว่าก็เปอร์เซ็นต์ไกล้เคียงกัน) อันดับต่อๆมาอะไรก็จำไม่ได้แล้ว

ส่วนถ้าไม่มีเพลงรักแล้วจะฟังอะไร
ก็น่าจะเป็นรักเหมือนกัน แต่รักแบบอื่นรองๆลงมา
เช่นเพื่อนมนุษย์ สังคม อะไรงั้นล่ะมั้งครับ

จริงๆที่เนื้อพูดแต่ความรัก ผมว่าเป็นหนักที่เพลงไทยนี่ล่ะครับ
เหมือนกะว่า เราแต่งเพลงแบบอื่นๆไม่เป็น เทียบกันได้เลย
เพลงที่ขึ้นอันดับ อยู่ในความนิยม หรือเพลงที่ฮิตตลอดกาลในโลกตะวันตก
มันมีเพลงแบบอื่นๆ เนื้อหาแบบอื่นๆเยอะแยะเลย
เหมือนเป็นกำแพงกำหนดรูปแบบที่น่าอึดอัด ยังไม่มีใครทลายกำแพงนี้
เกิดเป็นทางเลือกใหม่ๆให้คนฟังเท่าไหร่(นี่พูดถึงเนื้อหาอย่างเดียวนะ ยังไม่ถึงวิธีการเลย)
เพลงไทยที่ผมฟัง จึงมีแต่เพื่อชีวิต และลูกทุ่ง ลูกกรุง เพลงปัจจุบันหามีความรู้ไม่
(ที่รู้ก็เพราะทำงานด้านนี้ ไม่ใช่เพราะสรรหาฟังเอง)

[วันดี.ฮอลิเดย์]

เป็นคนไม่ค่อยเชื่อทฤษฎี เวลาอ่านทฤษฎีมักจะแค่ดูๆ ฟังๆ อาจเพราะไม่ค่อยเชื่อในที่มาของทฤษฏี จริงอยู่หลายทฤษฏี (ดู)เป็นเหตุเป็นผล แต่ก็ไม่อิน เวลาเขาเขียนทฤษฎีขึ้นมาก็ย่อมมีเหตุผลรองรับ แต่เหตุและผลไม่ใช่คำตอบของทั้งหมด คำตอบของทุกสิ่งคือความจริงต่างหาก อันนี้เป็นความเห็นส่วนตัวนะ อาจจะฟังดูห้วนไปนิด แต่พูดจากความเห็นแท้ๆ พูดเพื่อขออนุญาตแบ่งปัน (ขอบคุณทุกคนที่แบ่งมาด้วย ได้อ่านอะไรใหม่ๆ เยอะเลย )

หยกว่าการที่เราจะโน้มเอียงหรือเอาใจไปใฝ่ในทิศไหน นั่นเป็นเพราะเราได้ยิน ฟัง เห็น สัมผัส และเลือกที่จะไปในทางนั้นๆ ไม่กล้าบอกว่าที่ตัวเองเห็นจะถูกต้อง แต่ถ้าบอกว่าโลกหมุนไปด้วยอะไร.. คงเลือกตอบว่า โลกหมุนไปด้วยกรรม ความรักก็เป็นที่มาของการแสดงออกเป็นกรรม แต่ไม่ใช่รักเดี่ยวๆ แน่นอน ในทางกลับกัน ถ้าบอกว่าไม่มีรักเสียเลย ก็คงเป็นไปไม่ได้ ก็มีทั้งรัก ทั้งโลภ โกรธ หลง ตามประสาปุถุชน ถ้าไม่มีเหล่านี้ก็คงไม่ต้องเกิดแล้วล่ะ

ทีนี้กลับมาพูดถึง เพลงรักที่ฟูมฟายเกลื่อนบ้านเกลื่อนเมือง
ผมไม่กังวลเลยนะ ถ้าเพลงมันไม่ได้มีความหมายดีจริงๆ
มันก็จะผ่านเข้ามาในชีวิตเราแค่ช่วงสั้นๆ
และก็จะถูกลืมเลือนไปตามกาลเวลา นี่เป็นสัจธรรม

คุณคือคนมีปัญญาอีกแล้ว
แต่หยกกังวลบางที ยอมรับ -..- แต่ถามว่าเดือดร้อนไหม ก็คงไม่ขนาดนั้น
ในส่วนหนึ่งคือความเป็นห่วงสังคม ไม่ใช่คนดีอะไรหรอก ห่วงสังคมก็คือรูปแบบหนึ่งของการห่วงตัวเองด้วยนั่นละ "ห่วง" คือหนึ่งในหลายๆ สิ่งที่โยงใยให้เราเป็นเนื้อเดียวบนก้อนกลมที่เรียกว่าโลก ถ้าถามต่อว่า.. นั่นคือสุขที่แท้จริงไหม ขอตอบว่าไม่ -..- เวลาที่นึกถึงความสุขที่แท้ ถ้าแปลงออกมาเป็นภาพในหัว โดยส่วนตัวไม่ได้เห็นเป็นภาพคนยืนจับมือกันรอบโลกอะไรแบบนั้น แต่จะเห็นเป็นภาพของคนทุกคนที่เป็นอิสระออกจากกัน ดูแลตัวเองได้ดี แบบที่ไม่ต้องให้เกิดคำว่าห่วงกันอีกแล้ว

ผมก็นึกไม่ออกเหมือนกันว่า
ถ้าวันนึงผมอายุเท่าคุณตาคนนี้
แล้วไม่มีใคร ทุกคนรอบตัวเราตายไปหมดแล้ว
ผมจะเป็นยังไง อาจจะชินกับการอยู่คนเดียว
แต่ผมว่าส่วนลึกๆ แล้ว ผมคงโหยหาความรัก
และใครสักคนเหมือนกัน

จริงดิ ตัวกระผมนี่โหยอยู่เนืองๆ เลยนะ ไม่ต้องรอแก่ แต่มันก็แค่สภาวะหนึ่งที่ผ่านไปผ่านมา เพราะเราไม่ได้เห็นว่ามันคือที่สุด ถ้าตอนนี้ให้อยู่คนเดียวแบบคนเดี๊ยวคนเดียว ไม่มีพ่อแม่พี่น้อง ไม่มีเพื่อนไม่มีฝูง (เอ๊ะตัวอะไร ) เฉาแน่ๆ ครับ ก็เป็นมนุษย์โลกนี่นะ โดยส่วนตัวแล้ว ถ้ามีเวลาว่าง จะเลือกอยู่คนเดียว ถ้าเที่ยว(แบบที่ชอบ)คือเที่ยวคนเดียว แต่นั่นก็แค่ส่วนที่เลือกจะว่าง ยังมีส่วนที่เลือกจะยุ่งอีกเยอะ คือก็ยังอยากจะปฏิสัมพันธ์อยู่

//นอกเรื่อง
มีใครเคยดูสารคดีของลามะในอินเดียไหม ถ้าที่ตาเห็นเป็นงั้นจริงนะ อันนั้นอ้ะ หยกว่าอยู่คนเดียวแต๊ๆ แถมยังไม่เสียชีพด้วย.. มันช่างงงงง.. โอ้ว พูดไม่ออก นอกเหนือระบบคิดของเฮาไปละ

ที่คุณเก้อเขียน เห็นด้วยในหลายๆ จุด ขออนุญาตเสริม คคห.ส่วนตัวว่า.. ไม่ใช่แค่รัก แต่มีทั้งรัก โลภ โกรธ หลง หรือจะพูดแบบคนจิตใจแห้งแล้งหน่อยก็คือ เพลงไหนกระตุ้นกิเลสเราได้ เพลงนั้นขายดี ซึ่งในบรรดาสี่อย่างที่ว่ามานั้น หยกว่ารักเนี่ย อย่างน้อยก็ยังน่าส่งเสริมมากกว่าอีกสามอย่างที่เหลือ คือรักน่ะดี โดยเฉพาะรักที่เป็นของแท้ เพียงแต่ของคู่ที่ติดมากับความรักนั้นมีหลายๆ อย่างทำให้เราเป็นทุกข์ได้ก็เท่านั้นเอง

เคยอ่านวิจัยในอังกฤษ เขาวิจัยว่า สิ่งใดที่ทำให้มนุษย์เราเศร้าสูงสุด
คำตอบแรกคือ การตายของคู่รัก อันดับสองถึงจะเป็น การตายของลูก
(แต่ว่าก็เปอร์เซ็นต์ไกล้เคียงกัน) อันดับต่อๆมาอะไรก็จำไม่ได้แล้ว

อะไรที่สะเทือนความเป็นตัวกูของกูที่สุด ก็จะสะเทือนใจเราที่สุด
อันนี้คือที่ตัวเองเชื่อ เพราะเคยเป็น

ตามหลักกาลามสูตร บางข้อบอกว่า อย่าเพิ่งเชื่อเพราะตำราบอก อย่าเพิ่งเชื่อโดยนึกคิดตามแนวเหตุผล อย่าเพิ่งเชื่อเพราะถูกกับทฤษฎีของตน อย่าเพิ่งเชื่อเพราะคนที่พูดเป็นครูของเรา โดยส่วนตัวแล้ว ข้อสุดท้ายเนี่ยถ้ารู้ว่าครูที่สอนคือพระพุทธเจ้า สติจะงัดกาลามสูตรมาใช้ไม่ทันทุกที (พระสูตรนี้ก็ท่านถ่ายทอดให้อีก  ) เหมือนกับประสบการณ์บอกเราว่า ท่านคือครูที่ไม่ได้สอนอะไร แต่นั่งเล่าเรื่องจริงให้เราฟังอยู่เสมอๆ .. คำสอนที่ท่านให้ก็ไม่ใช่ตำราเก่าคร่ำครึ แต่เป็น live update ที่ไม่ว่าจะมองไปทางไหนก็เห็นได้ตลอด เป็นเรื่องธรรมดาๆ ที่สุดยอดมากเลย

ปล. ยาวอีกละ

[นักศิลปะ]

ผมไม่ได้อ่านของทุกคนที่ตอบ
คืออ่านแต่ เนื้อหาในจู๋ตั้งต้นแล้วตอบ

อ่านเข้าใจมั่ง งงมั่ง
สรุป ตอบตาม หัวข้อจู๋ ก็แล้วกัน

ถ้าโลกนี้ไม่มีเพลงรัก

เป็นไปไม่ได้หรอก

เพลงรักไม่ได้เกิดมาเพราะมันต้องเป็นเพลงรัก
เพลงรักมันมีมาเพื่อตอบสนองอารมณ์ ของสังคม
ความรักเป็นพื้นฐาน ความรักก็เหมือนความเกลียด
ความโกรธ ความโน่นนี่นั่น ในท่วงทำนองเรียกกล่าวของพันนี้ว่า อารมณ์

แล้วไงต่อ

ถ้าเช่นนั้น
เพลงรักมันต้องมีตลอดไป
ตราบใดคนยังมีความรัก


// ความรักคือทุกสิ่ง
แลัความรักทำให้ทุกอย่างก้าวไป

[เดอะบุ๋ม]

เค้าถามอีกคำถามว่า

ถ้าไม่มีเพลงรัก แล้วคุณจะฟังเพลงอะไร ด้วยนะคะ 

[นักศิลปะ]

เค้าถามอีกคำถามว่า

ถ้าไม่มีเพลงรัก แล้วคุณจะฟังเพลงอะไร ด้วยนะคะ 

เป็นคำถามที่ไม่ต้องตอบ
เพราะ เป็นไปไม่ได้ ที่
คนมันจะไม่รักกัน
หรือ เป็นไปไม่ได้
ที่คนไม่มีอารมณ์


เข้าใจไหม

[อู๋]

โอววววว พี่ณตตอบได้กินใจมากครับ

ผมนึกไม่ออกเหมือนกันถ้าถ้าไม่มีเพลงรักบนโลกนี้ มนุษย์จะเป็นยังไง จะเป็นเหมือนหมา เหมือนลิง มั้ย ที่อยากจะเผยรักในใจ แต่ทำได้ยากเหลือเกิน

[เดอะบุ๋ม]

เป็นคำถามที่ไม่ต้องตอบ
เพราะ เป็นไปไม่ได้ ที่
คนมันจะไม่รักกัน
หรือ เป็นไปไม่ได้
ที่คนไม่มีอารมณ์


เข้าใจไหม

ก็มันเป็นเรื่องสมมุตินี่คะ   

เข้าใจว่าพี่หยกถาม ว่าถ้าสมมุติว่าไม่มีล่ะ
จะหันไปฟังแนวไหนกันบ้าง


พิมพ์มาเข้มๆ เหมือนดุเลย 

ปล.เข้าใจค่ะ

[นักศิลปะ]

ไม่ได้ดุ 


ไม่มีอารมณ์
อย่าว่าแต่เพลงรักเลย

อะไรทั้งหมดอีกมากมายก็ไม่มี

[วันดี.ฮอลิเดย์]

 
อะไรก็ได้ค่ะ ตอบ(หรือไม่ตอบ)กันได้ตามอัธยาศัย มันเป็นแค่ คคห. ของแต่ละคนเท่าน๊านนน

[นายโอ้เอ้]

คคห. ค้นคูหา

ใกล้เลือกตั้งแล้วเหรอ 

[วันดี.ฮอลิเดย์]

 

[แน็ก]

(ตามหัวข้อ)

ความรักก็ยังอยู่

เพราะรักมีอยู่จริง

แต่เพลงน่ะคนสร้างขึ้น 

[roundbol123]

ถ้าโลกนี้ไม่มีเพลงรัก

งืม
คิดไม่ออกอะ 

[PH41]

ถ้าโลกนี้ไม่มีเพลงรัก

แสดงว่าไม่มีความผิดหวัง ความเกลียดชัง

ผมว่านะ