2551- - FST ฉันจะเขียนถึงเธอ

[นักศิลปะ]

16. เกด
หนเดียวที่เจอเกด ก็เป็นหนที่เจอเฟิร์น
แต่เกดผมเห็นก็รู้ว่านี่เกด
เกดไปนั่งดูบอลอย่างน่าสงสาร
ผมเองสงสารเพราะคิดว่าไม่สนุกแน่นอน
เพื่อนคุยก็มีน้อย คุยกันเองสองสามคน
ไปสักพักน่าจะหมดเรื่องคุย
เกดเอามือถือถ่ายรูปนักบอล
มาสองสามรูปทุกรูปเบอลหมดเลย
แต่ผมก็ขอเก็บไว้เป็นเครื่องยืนยันว่า
ครั้งนึงเราเคยเจอกัน
เกดติดรถผมไปลงที่หน้า SCB
แล้วผมมาเจอเกดอีกหนที่งานโบว์-แอน
มาเจอในมาดนักร้องเสียงดี
ผมยังแอบคิดว่าเกด อาจจะมาอยู่ข้างสนามอีก
แต่นั่นอาจจะเป็นไปไม่ได้ ไม่เป็นไร
ถ้ามีโอกาสคงได้เจอกันข้างสนามอีก

[กวางจ้ะ]

ถ้าว่างอีก + มีตังค์ (สำคัญมาก) + มีเวลา

ไปดูอีกแน่ ๆ ค่ะ  

[•หมูหมู•™]

แซวจนน้องเค้าเกลียดผมแล้วมั้งลุง  
เพราะลุงโอ๋นะ ผมป่าว

[นักศิลปะ]

17.นานาและแมค
สองคนนี้ไปที่สนามวีปาร์คบ้านแอน
ไปแล้วก็ฝนตกอย่างแรง บอลก็เล่นกันกลางฝน
เพราะไหนๆ ก็ไปแล้วก็ต้องเล่น
ผมเห็นแมคครั้งแรก ไม่รู้เป็นใคร
คิดว่าน้องใครสักคนนึง ติดสอยห้อยตามมา
แมคเด็กมาก เด็กจนน่าจะคราวลูกผมได้เลย
ผมไม่ได้คุยกะแมค
ส่วนนานา ผมก็ไม่รู้ว่านี่นานา
เด็กมากเหมือนแม็คและคิดเหมือนกันว่า
ต้องน้องของใครสักคนนึง จนเมื่อนานามาสวัสดี
ลุงระจัน นั่นแหละ ถึงบางอ้ออ่อ นี่คือนานา
นานาในตำนาน ที่ว่าฝีมือดีนักหนา
น่ารักแบบนี้นี่เอง เป็นครั้งแรกที่มีคนยกมือไหว้
แล้วเรียกผมลุง แล้วผมรู้สึกเออแฮะ มันเหมาะสมจังเลย

[นักศิลปะ]

18. จอนจัด อุ้ย
ผมเห็นอุ้ยริมสนามบอลนัดไหนนัดแรกจำไม่ได้
จำได้แต่ จอนข้างหู มันจัดจริงๆ
เห็นแล้วก็คิดว่า เจมดีน & เอลวิท เลยนะ
ผมยังไม่เคยคุยกะอุ้ยเลย แต่ก็จำกันได้
เมื่อคิดถึงอุ้ย ผมก็คิดถึงชายหน้าขาวมีจอนเยอะ
บนใบหน้า และเมื่อคิดอีกผมก็จะคิดแต่ที่สนามวีปาร์คเท่านั้น
สนามอื่นผมนึกถึง อุ้ยไม่ออก อ้อที่บดินทร์เดชาด้วย ใช่ไหม
ถ้ามีเล่นอีก แล้วเราก็ได้เจออีก นะครับ

[ออยอิชี่]

คั่น ๆ รออ่าน

เหมือนเฟรนชิพ อย่างที่กวางว่าจริง ๆ ด้วย 

[นักศิลปะ]

19.น้องตา
เอพาตามาสนามบอลแค่ครั้งเดียว(ใช่ไหม)
มาแล้วก็เป็นตำนานเล่าขานไปชั่วหลานเหลนโหลน
ว่าในนามกองเชียร์ FST มีนางฟ้ามาเป็นกองเชียร์ด้วย
เมื่อตาปรากฏตัว ขนาดทีมพี่ขจรยังผุดลุกผุดนั่ง
เก็บอาการไม่อยู่ เอากล้องมากดกันมั่วไปหมด
ภาพในความทรงจำของผมและตาที่สนามบอล
ก็ยังอยู่ที่สนามของไม้เอก มาเจออีกครั้ง
งานโบว์-แอน ประกวดสาวตึง
กินเวลานานหลายเดือน
ตาก็ยังคงมีพลังรายรอบตัวเหมือนเดิม
และ
หวังว่าเอจะพาไปดูบอลอีก(ฮา)

[นักศิลปะ]

20.โอเอ้
นัดแรกที่เจอก็นัดเดียวกะที่เจอตา
โอ้เอ้เมื่อเจอ ต่างจากที่ผมคิดไว้มาก
ผมคิดว่า โอ้เอ้ท่าทางดุมากแน่ๆ
ประเภทโหดเหมือนพวกนักมวยปล้ำ
แต่เจอจริงๆแล้ว อ้อนายคนนี้มีบุคลิกท่าทาง
ใจดีมากๆเลยนะนี่ เป็นคนเงียบๆ ด้วย
แถมกล้องของโอ้เอ้มีเลนส์ที่ยาวมาก
ยาวอย่างกับตากล้องนักกีฬามืออาชีพ
เวลาโอเอ้ไปดูด้วย ผมจะเดินอย่างอกผาย
ลงสนามข่มคู่แข่งเลยว่า ทีมกูมีตากล้องอาชีพ
ถึงทีมจะเล่นไม่เก่ง แต่ก็เท่นะครับ
พบกันอีกนะโอ้เอ้

[•หมูหมู•™]

ผมประทับใจนัดที่เล่นกลางฝน(ผมไมไ่ด้ลง)
กองเชียร์ก็นั่งกองกันอยู่ เพราะไม่มีที่ให้หลบฝน
พอแข่งเสร็จก็ยกพวกไปกินอะไรกันต่ออีก 
ถึงไหนถึงกันจริงๆ

[จักรี]

ทั้งเปียกๆ ด้วย   ไข่แฉะกันระนาว

[เดอะบุ๋ม]

15.บุ๋ม
บุ๋มชอบแวะมาขึ้นรถไปกับผมเสมอๆ
บุ๋มรู้จักผมในหลายฐานะ
บุ๋มเป็นคนที่มาเรียนกับแฟนผม
บุ๋มเป็นสาวกฟอนต์
บุ๋มเป็นพี่เลี้ยงลูกผมอย่างจำยอม
แต่ผมก็จำไม่ได้ว่าเจอบุ๋มที่สนามไหนเป็นครั้งแรก
อาจจะเพราะเจอกันที่โรงเรียนก่อน
เลยไม่มีความทรงจำเรื่องการเจอที่สนามเหลืออยู่
ตอนหลัง วาดเขียนลูกสาวผมไม่ตามไปดูบอลอีก
เพราะนัดนึงเขาไปแล้ว ไม่เจอน้าบุ๋ม
แล้วเขาก็บ่นบอกว่าไม่สนุกเลย
ไม่มีคนเล่นด้วย พอครั้งอื่นๆ น้าบุ๋มไป
ลูกผมก็ไม่ตามไปอีกแล้วจะชวนอย่างไรก็ไม่ไป
ไว้ถ้ามีเล่นอีก ก่อนพี่ย้ายโรงเรียน
แวะมาติดรถไปอีกนะครับผม

ไม่ได้จำยอมเลยค่ะ เล่นด้วย เ พราะน้องน่ารัก

แต่บังคับให้ฟังนิทาน
แล้วต้องจำตัวละครให้ได้ (ต้องออกเสียงให้ถูกต้องด้วย)
ตัวร้ายชื่ออะไร นางเอกชื่ออะไร
จำไม่ได้ก็เล่าใหม่  จำได้ค่อยผ่าน
เล่าเสร็จ มีถามตลอด ว่าตัวละครแต่ละชื่อ ชื่ออะไร  
จนจำได้หมดเลย ตอนนี้จะลืมหมดแล้วค่ะ
วันที่ไปเตะโรงเรียนบดินทร์ฯ

จะดูบอลก็จับหน้าไปให้ฟัง  

//

เขียนถึงพี่โอ๋และครอบครัวบ้าง

พี่โอ๋เป็นผู้ชายเท่ห์ๆ ที่ มีเมียและลูกสาวฉลาด น่ารัก
และที่สำคัญ พี่โอ๋เป็นจิตใจดี อันนี้สำคัญ
ตอนเตะบอลนี่คนละเรื่อง  
พี่นิดบอกว่า เป็นแบบนี้ตั้งแต่หนุ่มยันแก่  

แต่ความอ่อนโยนจะถูกส่งผ่านมาทางตัวหนังสือเสมอ
ไม่น่าเชื่อ ว่า ผู้ชายที่ตะโกนโหวกเหวกๆ ในสนาม
จะกรั่นกรองความรู้สึกออกมาเป็นตัวอักษรได้ลึกซึ้ง
เลยกลบความหยาบกระด้างไปจนเกือบหมด

นั่นแหละ เป็นคนหลากหลายในคนคนเดียว
ขนาดผมไม่ค่อยมี ก็ยังดูเท่ห์  

พี่โอ๋ไม่เคยหยุด ไม่เคยนิ่ง ในการทำงาน
คำสอนหลายๆอย่างของพี่โอ๋ จำได้เสมอ
จุดนี้ บุ๋มจะเอามาเป็นแบบอย่างเวลาขี้เกียจ

ขอให้พี่โอ๋และครอบครัวสุขภาพแข็งแรงนะคะ   
ขอให้น้องเรียนเก่งๆ และเป็นเด็กดีของพ่อแม่ตลอดไป

ไว้วันหลังจะมาเขียนถึงพี่ๆท่านอื่นบ้าง
กลับบ้านก่อนค่ะ  

[ชูใจ]

ทีมฟอนต์เป็นมากกว่าทีมฟุตบอลทีมนึงจริงๆครับ ผมดีใจมากที่ได้มาเป็นส่วนหนึ่งของฟอนต์ครับ 


สู่ต่อไปทาเกชิ(ฟอนต์)...

[ฟลุ๊คม้วน(รักเด็ก)]

ในความทรงจำของผมนี่ มีพี่โอ๋อยู่ชัดเจนมากๆเลย

ในวันแรกยังรู้สึกแปลกใจว่า ทำไมคนเราเพิ่งเคยเจอกันครั้งแรก เล่นบอลด้วยกันครั้งแรก

ถึงเรียกชื่อสั่งกันในสนามได้อย่างเต็มปากขนาดนี้ แรกๆ ก็แหม พี่เค้านี่ใส่ใจเราจริงๆนะ

ซักพัก เอ๊ะ รึว่าเราทำอะไรให้เค้าไม่พอใจรึเปล่า พอออกมานั่งดูก็อืม...  โดนกันทุกคน

เมื่อครั้งล่าสุดที่ผมไปแล้ว พาเพื่อนๆ จิวกับเติ้ล(น้องใหม่)ไปด้วย เค้ายังงงเลยว่า

ผมเคยไปทำอะไรให้พี่โอ๋ไม่พอใจรึเปล่า ดูจะขัดใจพี่เค้าจริง ฮา....

เรียกผมบ่อยมากๆ ขนาดตอนนี้ที่มอ มันยังล้อกันอยู่เลย ฟลุ๊คคคคค!!!......บลาๆๆ

แต่ผมชอบนะ เพราะพอพี่โอ๋หมดแรงเรียกแล้วเงียบๆ ในสนามมันวังเวง สำหรับผมน่ะ...

[โบว์]

ขอบคุณนะคะพี่โอ๋ แต่โบว์ก็อยากถูกหวยด้วย ทำไงดี
รักและเคารพพี่โอ๋และพี่นิดมากๆค่ะ
พี่น่ะ นำหน้าโบว์กะแอนไปเยอะ แล้วจะตามไปนะคะ
ไว้มีลูกจะส่งไปเรียนนะคะ

[นักศิลปะ]

ผมลืมฟลุ๊คและเพื่อนไปได้อย่างไร 

// ฟลุ๊คและเพื่อน
ฟลุ๊คมานัดแรกที่สนามสมิติเวช
มาแล้วลงเล่นกองหน้า ตอนนั้น
ผมยังคิดว่าหมอนี่ท่าทางมีแววดี
ดูน่าจะเป็นกองหน้า ตันๆวิ่งทะลวงได้ไม่หมด
แต่นัดที่จำได้แม่นสุดคือนัดที่แพ้เพื่อนผม
ที่วีปาร์ค 8-3 นัดนั้นฟลุ๊คเอาแต่เลี้ยง
และตอกส้นหลายหน จนผมต้องกะโกนว่า
อย่าตอกส้น อย่าเสียบอลง่าย อย่าเลี้ยง
ให้ส่ง แต่ก็นั่นแหละเมื่อจบเกมส์ก็จบข่าว
เท่านั้นเอง แต่เมื่อเล่นกันอีก
ผมก็จะบอกแบบนี้อีก และฟลุ๊ค
ต้องอ่านเกมส์ด้วยนะ อย่าเอาแต่มุมานะกูจะตอกส้น
เพื่อนฟลุ๊ค ผมยังจำเขาไม่ได้
เพราะเจอกันหนเดียว และ
ฟลุ๊คก็ตอกส้นแย่งขโมยซีนเพื่อนไปหมด
ผมเป็นคนไม่มีนอกไม่มีใน ดีผมชอบก็ชม
ไม่ดีผมตะโกนและด่า เฉพาะแค่ในสนาม
ออกมาผมก็ลืมหมด ถ้าฟลุ๊คติดใจ คาใจ
ผมไม่ขอโทษนะ(ฮา) เพราะเราคนเตะบอล
มันต้องแมนๆ