ฝึกถ่ายรูปประจำเดือนพฤศจิกายน 2551

[นักศิลปะ]

(เบิ้ล)



ชื่อภาพ พี่จากบ้านนาตั้งห้าหกปี



ชื่อภาพ มาเยือนคนดีด้วยความคิดถึง



ทั้งสองภาพถ่ายจากคอกวัวที่ชะอำครับ (กดดูภาพใหญ่ได้นะ)
ตอนบ่ายสาม แดดหน้าหนาวกำลังอุ่นๆ และมีกลิ่นขี้วัวเจือมาในสายลม
จำได้ว่าจักรีเคยมาที่นี่ แล้วยืนนิ่งอยู่นาน
เห็นบอกว่าเดินไปที่ริมคอกแล้วน้ำตาพาลจะไหล คิดถึงบ้าน
เลยได้บรรยากาศที่ว่านี้มาเป็นภาพสองภาพนี้ครับ (ถ้าจะด่าให้ด่าจักรี)


ป.ล.ภาพชุดเต็มๆ อยู่ในบล็อกจ้ะ โปรโมตๆ

วัวภาพแรกผมก็เฉยๆ นะครับ ไม่เหงา
อาจจะเป็น วัวพันธุ์ ด้วยมั้ง
ถ้า...เป็นวัวแดง พื้นบ้าน อาจจะเหงากว่านี้ก็ได้นะ
พอวัวแบบนี้ บ่งบอกว่ามันหรูหราไปเสียแบบนั้น
(ทั้งๆที่จริงแล้ว วัวพันธุ์ แบบนี้ชาวบ้านแหละเลี้ยง)
มุมมองของภาพก็เหมือนจะโดดเดี่ยวนะ แต่ยังไม่ถึง
น่าจะโดดเดี่ยวได้อีก ถึงเวลานั้นแล้วก็คงเหงาแหละ


ภาพที่สอง
ผมตัดบรรยากาศ ออกหมดได้ไหม
เอาแต่ ต้นไม้ทิ้งใบเหลือแต่กิ่งพอ
ถ้าถ่าย เท่าแต่ไม้ต้นนั้น ผมว่าเหงาตายกันไปข้างนึงนะครับ
พอมีเรื่องราวแบบอื่นมาผสม ผมก็ว่าบรรยากาศ
ไม่ค่อยจะเหงาถึงที่สุดนะครับ
ถ้าเป็นไปได้ จริงๆ นะ
ผมอยากเอาของทั้งหมดออกเหลือแต่ ต้นไม่แหละท้องฟ้า
พอแล้ว เหงาแล้ว

[นักศิลปะ]

เหงาแต่เรามีตัวเอง

เกือบอีกแหละ ผมให้ราคาความเหงาของโจทย์เดือนนี้ไว้เยอะ
จริงๆ อันนี้จะว่าเหงาก็ว่าได้ แต่ผมก็มองว่า ระดับฝีมือขนาดนี้แล้ว
มันต้องถ่ายทอดออกมาได้อีก

ภาพนี้ทุกอย่างพร้อมเหงานะ
มาคนเดียว(เหมือนจะสื่อแบบนั้น)
นั่งคนเดียว ท่ามกลางขุนเขาด้วย
แต่...
เพราะเท้าที่ห้อยลงมา เอียงมาทางขวาของรูป
แบบอีหลักอีเหลื่อ คือไม่ชิดสุดขวาไปเลย
มันกึ่งๆ แปลกๆ ผมเลยคิดว่า จริงแล้วมันไม่ได้ไปคนเดียวแหงๆ 5 5 5
อาจจะมีอีกคนนั่งข้างๆ นั่นแหละ
ภาพนี้อยู่ที่องค์ประกอบภาพ นะ ถ้าจะเหงาได้ที่ ต้องขออีก

[นักศิลปะ]

นกเขาคูรัก




อยากให้รู้ว่าเหงา

เฮ้ย!
ของเอ ได้เรื่องทั้งสองรูปเลย
(ผมว่านี่แหละ ข้อได้เปรียบของคนจับกล้องใหม่ๆ
เพราะไม่ต้องไปกังวล กับเรื่อง แสงโน่นแสงนี่
ตั้งค่าโน่นค่านี่เท่าไหร่ องค์ประกอบตามโจทย์เลย
ออกมาได้ ค่อนข้างโอเค)

ภาพแรก
ผมชอบ ที่ว่างข้างบนของท้องฟ้าสีจางๆ นะครับ
มันดูแล้วอ้างว้างดีครับ และด้านล่างของภาพ
มีสายไฟ สองสามเส้น แถมมีนกมาเกาะไว้ด้วย
เหงาแล้วครับ เหลาแล้ว
และ เป็นความเหงาของคนบ้านไกลแน่ๆ
เหมือน นกไร้คอน บินร่ิอนในดงคอนกรีต เลยนะครับ
ผมว่า อันนี้เหงาครับ

ภาพสอง
ภาพนี้ก็ โอเคเลยครับ
มองแมวจากสองรูปที่ผ่านมา ผมมองไม่เหงานะครับ
แต่แมวของเอ เหงาครับ
ถ่ายแมวเหงาได้แสดงว่า ไม่ธรรมดาแล้ว
แมวจะมีความเหงาไม่กี่มุมนะครับ
และ มุมนี้เป็นมุมหนึ่งนะครับ

ผมว่า ถ้าด้ายซ้าย
เป็นพื้นที่ทอดว่างๆ ไว้อีกสัก 2-3 cm
ผมว่าจะเหงามากกว่านี้อีก 

ของเอ ดีทั้งสองภาพเลย

[ยุนเอ]

ขอบคุณครับ 

จริงๆ แล้วตอนถ่ายไม่ได้คิดอะไรเกี่ยวกับแสงเงาเลยครับ ปรับให้มันชัด ๆ
รูปนกพอเอามาดูใกล้ๆ เห้ยเบลอ 
แต่ช่างมันละ เอาอารมณ์ละกัน

[คุณหนูฟ้า]

ขอบคุณค่ะพี่โอ๋ 

[iannnnn]

ขอบคุณครับจานโอ๋

[จั๊กกะจี้]

ขออภัยท่านที่มาหลังๆด้วยนะครับ..คือผมรู้สึกว่า อารมณ์เหงาๆพักหลังๆมีแต่หมากะแมวอ่า....

( อ่อ..มีวัวด้วย.. ..)

แล้วผมจะบอกอะไรเนี่ย...

[iannnnn]

นี่แหละครับคำแนะนำ-ข้อสังเกตที่ดีมากๆ เลย

[บิ๊กเล็ก]

เิอารูป "เหม๋า" กับ หมาเหงา มาคู่กัน
มันก็คงไม่เหงาแล้วครับ 

คงวิ่งไล่กันทั้งวัน

[ดาราริกา]

ไปทำการบ้านมาแล้วค่ะ 

อารมณ์ ใกล้ตะวันตกดินค่ะ 




คนขวามือกำลังเป่าอะไรไม่รู้ค่ะ เป็นเสียงที่เศร้ามาก คิดว่า คงอารมณ์เดียวกัน

หนึ่งกำลังหาคนเหงามาเป็นแบบ หนึ่งกำลังเหงาพอดี เลยกดซะ 

[เทอร์โบบูสเตอร์]

เหมือนเพลิดเพลินกับธรรมชาติมากกว่านะครับ แถมมาเป็นคู่อีกต่างหาก ถึงจะเป็นเพศเดียวกันก็เถอะ

[iannnnn]

คนขวาทีแรกคิดว่ากำลังถ่ายภาพอยู่ซะอีกครับ
ถ้าเปลี่ยนมุมให้เป็นมุมข้างๆ หรือข้างหน้า แทนที่จะหันหลังให้เราเดากัน
อาจจะได้อารมณ์ สีหน้า แววตาขอนายแบบเป็นจุดขายนะครับ

แต่ถ้าจะให้สุดๆ ในมุมนี้ ลองเอาคนที่เป่าอะไรไม่รู้ออกไป
เหลือตาคนที่นั่งในงวงไม้อย่างเดียว นั่นแหละสุดยอดครับ

[ดาราริกา]

คนขวาทีแรกคิดว่ากำลังถ่ายภาพอยู่ซะอีกครับ
ถ้าเปลี่ยนมุมให้เป็นมุมข้างๆ หรือข้างหน้า แทนที่จะหันหลังให้เราเดากัน
อาจจะได้อารมณ์ สีหน้า แววตาขอนายแบบเป็นจุดขายนะครับ

แต่ถ้าจะให้สุดๆ ในมุมนี้ ลองเอาคนที่เป่าอะไรไม่รู้ออกไป
เหลือตาคนที่นั่งในงวงไม้อย่างเดียว นั่นแหละสุดยอดครับ

แอบถ่ายค่ะ 

[Ah!]

ชอบดอกไม้ล่างซ้ายครับ
ดูเหง๊าเหงา

[บิ๊กเล็ก]

นึกว่าคนขวาถ่ายรูปเหมือนกัน