ฝึกถ่ายรูปประจำเดือนพฤศจิกายน 2551

[slaveofann]

จุ๊บๆ เค้าล้อเล่น

อย่าเสกเค้าเป็นขี้นะ

[Ah!]

ไม่เป็นไร
ถ้าปุกเป็นขี้
ปุกก็จะเป็นขี้ที่อวบอิ่ม มีน้ำมีนวล ไม่ทรมาน
เป็นขี้ที่สมบูรณ์ที่สุดก้อนนึงเลยทีเดียว

[iannnnn]

เมื่อเย็นลุงอ๋าห์กินอะไรครับ

[เก้อ]

ชอบรูปแรกของพี่กระปุก
ผมว่า ถ้าถ่ายไกล้ๆแกได้ น่าจะได้อะไรเยอะนะครับ
ดูทรงแล้ว ลวดลายลนใบหน้าและสีหน้าแววตา
คงให้อะไรกับรูปเยอะทีเดียว

แถมพร็อพประกอบของแกก็สวยด้วย

[slaveofann]

คิดเหมือนกันเลยเก้อเอ้ย
แต่ไม่กล้า  
คือคุณลุงเค้าอยู่ในโลกของสุโดกุมากๆ
พยายาม ที่จะซูมสุดขีดแล้วนะ แต่ไม่สามารถว่ะ
แบบว่ามันได้ใกล้สุดแค่นั้น อยากให้เห็นรอยหยักบนในหน้า
แต่ก็กลัวจะทำสมาธิแกเสีย ไว้วันหลังไปถ่ายใหม่
แกอยู่ทุกวันแหละ

[ยุนเอ]

ลองชวนคุยดูมั้ยเจ๊ 

[อู๋]

เออ เอ พูดถูก ถ่ายแนวสตรีทต้องเข้าไปคุยครับ แต่ถ้าลุงแกไม่แฮ้ปปี้ก็แล้วไปครับ

รูปพี่ปุกผมยังรู้สึกว่ามันแน่นไปหน่อยครับ และก็ยังไม่ค่อยเหงาครับ ดูหน้าแกเหมือนจะเพลิดเพลินอยู่เลย ถ้าจะว่าคนถ่ายเหงาก็ยังไม่รู้สึกเหมือนกันครับ
คงแล้วแต่คนมั้งครับ เมื่อก่อนเคยไปถ่ายรูปคนเดียวที่ว่าเหงาๆแล้ว ตอนนี้กลับมานั่งดูไม่รู้สึกว่ามันเหงาเลย

โจทย์ที่เน้นอารมณ์มนุษย์นี้มันตอบยากแหะ

[iannnnn]

เห็นไหมๆ

[นักศิลปะ]

ผมเห็นแย้งนะครับ 
ถ้าเป็นรูปสี ผมเฉยๆ ไม่เห็นรู้สึกด้วย
ว่าคนในรูปเหงา หรือคนถ่ายเหงา

แต่พอเป็นขาวดำ
คนในรูปก็ยังไม่เหงา
แต่...มีแต่นะครับ
คนที่เห็น อะไรแบบนี้แล้วกดไว้
จะบังเอิญ หรือจงใจ
ผมว่าลึกแล้วในหัวใจต้องโหยหาแหละ
โหยหาอะไรไม่รู้ ต้องถามคนถ่าย
และคนถ่ายอาจจะตอบตัวเองไม่ได้ด้วยซ้ำ
ว่าข้างในมันเหงา ทั้งที่จริงคนถ่ายอาจจะคิดว่า
แค่น่าสนใจดี แต่(อีก) ผมจะคิดว่าไอ้แค่น่าสนใจดี
มันมีนัยยะของจิตใต้สำนึก ลึกลงไปเชียวนะ

[โก้]

เหงา มันคงพอๆ กับ เศร้า มั้งครับ
ภาพโทนขาว-ดำ เลยน่าจะเข้ากับหัวข้อมากกว่าภาพสี่สี
สี เป็นลักษณะ สัญลักษณ์แทนอารมณ์ได้เหมือนกันนะ

[iannnnn]

บางทีเหงาก็ไม่เศร้านะครับ
บางทีเศร้าหรือเหงาก็อาจจะเป็นสีสันก็ได้
บางทีระดับความเหงามันก็หลากหลาย ซับซ้อนจนเราเข้าไม่ถึงก็ได้นะครับ
นี่แหละครับเสน่ห์ของโจทย์เดือนนี้ อยู่ที่ตากล้องแหละว่าจะสื่อสารออกมาสัมผัสคนดูยังไง

[โก้]

อย่างที่ปุกว่า คนเพิ่งแต่งงานคงไม่เข้าใจหรอกเนาะ   

[iannnnn]

หูยยยย ลุ้งงงงง

[slaveofann]

  จู๋นี้มันสนุกตรงได้เถียงกันแหละ
เรื่องของอารมณ์มันไม่เหมือนเลข
ที่คิดมาตามสูตรเป๊ะๆ แล้วออกมาเหมือนกันทุกข้อ
ภาพหนึ่งภาพ คนดูสิบคน อาจมีคำตอบออกมาสิบแนวก็ได้
สำหรับภาพนี้ ตอนถ่ายเหงาจริงๆ ไม่ได้ล้อเล่นนะ จังหวะที่กดนี่คือ
พยายามส่งผ่านความเหงาไปตามชัตเตอร์แล้ว แต่คงยังไม่ดีพอ

ปล อยากจะลองเข้าไปคุยกับลุงดูเหมือนกัน
ปัญหาคือ ถ้าคุยแล้ว คำว่าเหงาจะหายไปนะสิ
เพราะคุณลุงรับรองไถตังค์แน่ 
โอะเน้จัง ขอสามร้อยเยนจิ มีไหม
และคนอย่างตูก็คงจะปฏิเสธไม่ได้
เสียเงินให้คุณลุงไปกดบุหรี่แหงมๆ

[Ah!]

งั้นขอเลนส์ 10-22 ด้วยจิ โอะเน้จัง