ฝึกถ่ายรูปประจำเดือนพฤศจิกายน 2551

[นักศิลปะ]

โอ้ เยสสสส นี้เลย ได้อารมณ์ แต่ฟ้าข้างบนออกจะโล่งไปหน่อยครับ นอกนั้นการทิ้งสเปชรวมทั้งเสื้อแบบกับสะพานตัดกันพอดี เป็นภาพที่ทำขาวดำได้ลงตัว ทำแล้วแบบลอยขึ้นมาเลย ไม่จมไปกับ background (ซึ่งบางภาพอาจจะไม่เหมาะกับการทำขาวดำ)


---------------------------------------------------------
เดือนนี้เริ่มสนุกละ 

เดือนนี้ใช้ฉอปทำขาวดำได้ใช่มั้ยครับ? 
------------------------------------------------------------
แจมซะหน่อย

TOT



เห็นลุงแกชอบมานั่งแบบนี้ทุกวันเลย ที่เดิมด้วย นั่งกินกาแฟ แล้วก็นั่งนิ่งๆ ลืมตาบ้าง หลับตาบ้าง
แกมีอะไรในใจมากมายขนาดนั้นหรือ มันอื้ออืงจนลุกไปไหนไม่ได้เชียวหรือ
หรือว่าเหนื่อยแล้ว พอแล้วกับชีวิต
ฆ่าตัวตายด้วยการนั่งซูดดมควันพิษในเมืองกรุง?


ไม่รู้แหะ แกก็นั่งแบบนี้ทุกวันเลย

ของ จานอู๋ส์ ผมดูผาดๆแล้วยังไม่เหงานะครับ
แต่เบื้องหลัง เขา(ผู้ถูกถ่าย)อาจจะเหงาลึกๆ
ผมว่าชายคนนี้ที่แสดงออกในภาพ น่าจะ(น่าจะ)
เลยจุดที่เหงาแบบแทบทนไม่ไหวมาแล้ว
เมื่อเลยเหงาก็จะเข้าขั้น เข้าใจชีวิต และเริ่มปลง
ภาพนี้ถ้าตั้งชื่อว่า ปลง ก็น่าจะเข้ากันดี

เวลาเหงา กับเวลาไม่มีใครเลย
คาบเกี่ยวกันนิดเดียว เพราะการไม่มีใครเลย
อาจจะกำเนิดความเหงาเฉียบพลัน
แต่ลุงคนนี้ ชีวิตอาจจะไม่มีใครเลยมาตลอด
(หรือเคยมีแต่นานมามากแล้ว)
ฉะนั้น เช่นนี้ เขาจึงจำยอมกับเรื่องราวที่ผ่านมา
ผ่านไปกับชีวิต จนท้ายที่สุดไม่ค่อยจะเหงาแล้ว
เพราะโลกมันคงเท่านี้เอง สำหรับเขา

ผมติดเรื่ององค์ประกอบในภาพนิดเดียว
ตรงรั้วเหล็ก ขาวแดง ถ้าเลือกได้ ขอเลื่อนออกไป

[นักศิลปะ]

อันนี้อีกอัน
ไม่ตั้งชื่อภาพละกันนะ แต่ขอเล่าเบื้องหลังการถ่ายสักหน่อย
อยู่ที่ทับแก้ว นั่งรออาจารย์อยู่หน้าคณะเภสัช
โบว์กำลังทำท่าจะโทรศัพท์หาเพื่อน
นึกขึ้นได้ว่าเออ คนเราจำนวนหนึ่ง ถ้าเหงาก็คงโทรหาเพื่อนนะ
มันเป็นความเหงาที่ไม่ได้ลึกลับหรือโรแมนติกอะไรมากมายหรอก แต่เหงาก็คือเหงา

เลยบอกให้ทำท่าเหม่อๆ หน่อย
ให้เหมือนน้องเอ๋(ในสี่แพร่ง เรื่อง "เหงา" น่ะจ้ะ)
บิ๊วตั้งนานแต่ได้แค่นี้ (อีโมเหงื่อแตก)

ผมมองภาพนี้แล้วนึกถึงชุดคำมาชุดนึง(ไม่รู้ใครเป็นคนบอกไว้)
ว่า ... เราทุกคนต่างเหงาเท่าๆ กัน
และ เราต่างมีความเหงาเป็นเพื่อน
และ เราต่างโหยหา
อะไรอีกมากมายในอารมณ์นี้

ผมเคยสังเกตเวลาเดินสวนทางกับคน ไม่ว่าบนสะพานลอย
บนท้องถนน หรือในกิจกรรมอื่นๆ ผู้คนของยุคสมัย
ต่างคร่ำเคร่งจดจ่อ จมจ่อม จับจด กับการคุยโทรศัพท์
เพราะอะไรหรือ ผมถามตัวเองและตอบโดยยังไม่สรุปว่า
เพราะ เขา เธอ หล่อน ฉัน ชั้น และ มัน คงเหงาแหงๆ

เหงาของ จานแอนรูปนี้
ถึงจานแอนจะไม่อธิบายเบื้องหลังรูป
ผมก็ยังมองได้ว่าเป็นการเหงาแบบ บิ้วๆ นิดหน่อย
ภาพทำนองนี้ ต้องเผลอแล้วกด (ส่วนจะออกมาเหงาไม่เหงาแล้วแต่วาสนา )

และเมื่อดูภาพอีกรอบ ผมคิดถึงชื่อออกมาชื่อนึง คือ ใครสักคน
ใครสักคน ก็ได้ มาเป็นเพื่อนคุยกับฉันหน่อย สักคน
และ ถ้าให้บาดใจ ปวดจิต มองแล้วโหยย เหงามาก
นางแบบ ตาต้องฉ่ำกว่านี้ ไม่ได้ฉ่ำแบบอื่น
แต่ฉ่ำเพราะผ่านการร้องให้มาอย่างสาหัส
แต่ก็นั่นแหละ มันเป็นความต้องการที่มากเกินไป(ของผู้ดู)

[อู๋]

ของ จานอู๋ส์ ผมดูผาดๆแล้วยังไม่เหงานะครับ
แต่เบื้องหลัง เขา(ผู้ถูกถ่าย)อาจจะเหงาลึกๆ
ผมว่าชายคนนี้ที่แสดงออกในภาพ น่าจะ(น่าจะ)
เลยจุดที่เหงาแบบแทบทนไม่ไหวมาแล้ว
เมื่อเลยเหงาก็จะเข้าขั้น เข้าใจชีวิต และเริ่มปลง
ภาพนี้ถ้าตั้งชื่อว่า ปลง ก็น่าจะเข้ากันดี

เวลาเหงา กับเวลาไม่มีใครเลย
คาบเกี่ยวกันนิดเดียว เพราะการไม่มีใครเลย
อาจจะกำเนิดความเหงาเฉียบพลัน
แต่ลุงคนนี้ ชีวิตอาจจะไม่มีใครเลยมาตลอด
(หรือเคยมีแต่นานมามากแล้ว)
ฉะนั้น เช่นนี้ เขาจึงจำยอมกับเรื่องราวที่ผ่านมา
ผ่านไปกับชีวิต จนท้ายที่สุดไม่ค่อยจะเหงาแล้ว
เพราะโลกมันคงเท่านี้เอง สำหรับเขา

ผมติดเรื่ององค์ประกอบในภาพนิดเดียว
ตรงรั้วเหล็ก ขาวแดง ถ้าเลือกได้ ขอเลื่อนออกไป

ล้ำลึกๆ ขอบคุณครับ
แต่รั้วเหล็กข้างหลังนี้ไม่ไหวครับ ถ้าไปจัดโดนยามด่าตายเลย เอาเป็นว่าเลือก background ยังไม่ดี

[เทอร์โบบูสเตอร์]

ของอู๋ ที่เสาไฟ สื่อ ว่าเหงาจนร้องไห้เลยใช่ไหมครับ




TOT

[คุณหนูฟ้า]

พี่ถลอกไม่ตลกสักดอกจะเป็นไรไหม? 

[Buob Marley]

เป็นคนตลก.. ระวังเหอะ

[นักศิลปะ]

ใช่ ระวังเถอะ

[คุณหนูฟ้า]

  ไปดีนะพี่

[เทอร์โบบูสเตอร์]

อะไรอ่า 

[อู๋]

ของอู๋ ที่เสาไฟ สื่อ ว่าเหงาจนร้องไห้เลยใช่ไหมครับ




TOT

ถูกต้องนะค้าบบ

[ยุนเอ]

อะไรอ่า 

ว๊ายๆ ตลกตกข่าว

[Buob Marley]

ว๊ายๆ ตลกตกข่าว

[อู๋]

พี่ถลอกเป็นคนตลก

[Buob Marley]

พี่ถลอกเป็นคนตลก

[เทอร์โบบูสเตอร์]

ตูไม่ได้ไป