วรรคทอง

[toxin]

หวัดดีครับนานา สบายดีนะครับ
บทกลอนของเพื่อนลุงกำนม สุดยอดมากครับ
เอามาฝากอีกบทนึงครับ

เมื่อยืนหยัดต่อสู้ผู้กดขี่
ประชาชนย่อมมีชีวิตใหม่
เมื่อท้องฟ้าสีทองผ่องอำไพ
ประชาชนย่อมเป็นใหญ่ในแผ่นดิน

"ฟ้าสีทอง" -วิสา คัญทัพ

[toxin]

น้องกระปุ๊กครับ ถ้าเจอแบบนั้น ผมคงวิ่งป่าราบเป็นแน่แท้
.
.
.
.
อีกบทครับ


เธอตายเพื่อจะปลุกให้คนตื่น
เธอตายเพื่อผู้อื่นอีกหมื่นแสน
เธอคือดินก้อนเดียวในดินแดน
แต่จะหนักและจะแน่นเต็มแผ่นดิน

"กระทุ่มแบน"
เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์

[กำนม.};oO=]

เมื่อยืนหยัดต่อซู่ตูต้องฉี่
ประชาชนย่อมมีจู๋ฉี่ไหม
เมื่อฝ้าเพดานห้องผ่องอำไพ
ประชาชนย่อมหยากไย่ใยแมงมุม
..
"ฟ้าเหลือง" - วศิน คันคัพ

[psyfer]

"หมดคำ"

        ที่ไหนสักแห่ง - กำนม. };oO=

[หมีโหด*]

คันก็เกาสิคะ 

[กำนม.};oO=]

เธอตายเพื่อกระปุกให้คนตื่น
เธอตายเพื่อผดผื่นอีกหมื่นแสน
เธอคือดินก้อนเดียวนะน้องแอน
แต่จะหนักและจะแน่นเต็มแผนเรา

"กะทุ่มมันทั้งแบน"
เนาวแม้น วงไพ่เบี้ยว

[กำนม.};oO=]

คันก็เกาสิคะ 

นมเบี้ยวเกายาก

[toxin]

แว้ก...

ตูนอนอยู่ดีดี
มีน้ำไหลจากฟ้า
ไหลตรงหล่นลงมา
ใครกันหนาที่ประทาน

ตัวเราแมงมุมน้อย
ชักใยไว้คอยอาหาร
มองไปมีแต่น้ำให้รำคาญ
โอ้อาหารหายไปไหนใยไม่มา

มองไปยังคงเห็นแต่น้ำ
ไหลลาม ซู่ซู่ ซู่ซ่า
กลิ่นแปลกเลยมองให้เต็มตา
ไอ้บ้ามาฉี่ทำไม ...

.
.
.
ความทุกข์ของไอ้แมงมุม ...

[หมีโหด*]

 

[toxin]

เอามาฝากอีกบทครับ
บทนี้ผมชอบมากเลย

กว้างหนึ่งศอกยาวหนึ่งวาหนาหนึ่งคืบ
เผ่าพันธุ์สืบต่อมาจากป่าเถื่อน
จากสัตว์ต่ำถ้ำคูมาอยู่เรือน
ประกาศเตือนเต็มค่าเรียกว่า "คน"

"คน"

สินทิพย์ มัธยัสถ์สิน

[กำนม.};oO=]

ยากนะครับ ..
ในการดำรงกวีไว้ในดงโลกีย์ แห่งทุนนิยม อันสำราญ
แม้นว่า..

[กำนม.};oO=]

กว้างหนึ่งศอกยาวหนึ่งวาหนาหนึ่งคืบ
เผ่าพันธุ์สืบต่อมาจากป่าเถื่อน
จากสัตว์ต่ำถ้ำคูมาอยู่เรือน
ประกาศเตือนเต็มค่าเรียกว่า "หมี"

"หมี"

วศินทิพย์ มัธยัสถ์สินไปทำไม

[toxin]

 

ลองบทนี้แล้วกันครับ ไพเราะด้วยทักษะแห่งกวี

ระรื่นรื่นชื่นชมด้วยลมพลิ้ว
ละลิ่วลิ่วริ้วคลื่นครืนผวา
ละลอกเรื่อยกระทบกระทั่งฝั่งสุธา
ละลานตารวิวาบอาบนที

"ภาพพิมพ์ใจสองฝั่งเจ้าพระยา"
นิภา บางยี่ขัน

[Ah!]

โอ้ว ชอบจู๋นี้จังเว้ย

มาๆ เล่นด้วยๆ

กุ้งแช่ฯ แก้ช้ำ แก่ชาย
วิ่งวน วุ่นวาย
แผลรัก เผ็ดร้าย เผ็ดร้อน

กินเผ็ด แก้เผ็ด กลับพอง
เนตรน้ำ เนืองนอง
อย่าจ้อง อยากจิ้ม หยิบจาน

เจ็บนัก จากนี้ จำนาน
ดั่งมืด ดวงมาลย์
ชลใย ช่างหยาด ฉ่ำยล

แผลรัก ผลิร้าย เผ็ดล้น
ร้อนกุ้ง รักกล
สิบจาน แสนเจ็บ เสียดใจ


(ไอ้ฟัก-รุ่นน้อง ขึ้นวรรคแรกให้
ตอนไปดื่มที่ถนนข้าวสาร นานมาแล้ว
สั่งกุ้งแช่น้ำปลา
แล้วดันไปเล่าเรื่องกลบทที่ชื่อ กบเต้นสามตอน ให้มันฟัง
ก็เลยต้องมั่วต่อจนจบ)

ตอนนี้ใครหาซื้อหนังสือ กฎบน กลบท ได้บ้าง
ผมอยากได้เล่มนึง

// เพิ่มเติม กบเต้นสามตอนนี่ มีกฎว่า
ในวรรคนึง ต้องเป็นเสียงซ้ำสองเสียง (หรือเสียงเดียวก็ได้)
เช่น กุ้งแช่ แก้ช้ำ แก่ชาย ก็คือ กอชอ กอชอ กอชอ
อะไรอย่างนี้เป็นต้น

[ยุนเอ]

ของลุงอ๋าห์เท่ 

ขอฝากซื้อด้วยอีกเล่มนะครับ