โลกนี้สีชมพู

[psyfer]

อืมมม 

[ross]

มาต่อแล้วดอกเป็นสีดำเเล้วเหรอ  บอกก่อนว่าจอยไม่ได้เป็นแม่สื่อนะจ๊ะ 



ถึงไหนแล้วอ่อ  น้ำท่วม(นังเอ ว่าชั้นแก่เหรอยะ  ) จริงๆไม่อยากให้เกิดมาหรอก เพราะเกิดน้ำท่วมถึงมีแฟน มาถึงตรงนี้เริ่มเซ็งแระ

เอาเป็นว่าประทับใจ 2 เรื่อง เรื่องแรกคือ ตอนนั้นไม่มีใคร ฝนตกหนักมาก (น้ำกำลังจะท่วม)เพื่อนทิ้งหายไปไหนไม่รู้ ที่สำคัญหิวข้าวมากมาย คือเราต้องการใครสักคนน่ะ แล้วเค้าก็มาพาไปกินมาม่าประทังชีวิต   แค่นั้น แต่ตอนนั้นแบบเรื่องใหญ่เลยนะ (เรื่องกินเรื่องใหญ่ที่สุดในชีวิต) แล้้วถ้าตอนนั้นไม่ออกมาจากหอ (อาจหลับ) ก็อาจจะไม่สามารถออกมาจากหอได้เพราะหลังจากนั้นไม่นาน น้ำท่วมแล้ว ถนนเป็นทางน้ำไหลผ่าน เชี่ยวมาก ในความคิดหลังจากนั้นก็คือเหมือนเค้าช่วยชีวิตเราไว้อ้ะ    ที่ตลกคือหลังจากินมาม่า พวกจอยก็มา ได้เรือมา 1 ลำ (รถสตาร์เลต คันเล็กๆ) ไปบิ๊กซีกัน ซึ่งไกลมาก เพื่อไปหาซื้อของมาจัดงานวันเกิด   (วันมหาวิปโยค โดนแซวจนทุกวันนี้ )   สรุปคือ เกือบตายทั้งคัน ดีนะ รถยนต์แปลงร่างเป็นเรือได้ แถมรั่วอีกต่างหาก ว่างๆก็แปลงเป็นเล้าไก่ กุ๊กๆ 


เรื่องที่ 2คือ น้ำท่วมไปสัก 3-4 วันแล้ว ทีนี้ก็มีคนจิตตก(คนที่คุณรู้ว่าเป็นใคร แถมกวนติงด้วย )คนหนึ่ง ซึ่งเริ่มทนไม่ได้ เริ่มบ้านั่นเอง จะพยายามไปสงขลาให้ได้ เริ่มดิ้น  นึกไปด้วยนะ ทำไงก็ไม่ยอม ก็ต้องไปส่ง ไม่งั้นมันไปเอง (คุณคิดว่ามันจะรอดไหม  ) ทีนี้คุณชายเค้า ก็ไปส่ง หลังจากที่กลับมาจากสงขลาแล้ว 1 รอบ ไปกดตังค์นั่นเอง แล้วที่สำคัญข่าวว่าฝนจะตกหนักอีกรอบ แล้วถนนทางไปสงขลาก็เริ่มอันตราย น้ำป่าเริ่มมา มีข่าวว่า พ่อแม่เดินทางมาจากนคร จะมารับลูกกลับบ้านก็โดยน้ำซัด หายไป (ไม่ได้ติดตามข่าวอีก) ตอนนั้นไม่รับรู้โลกภายนอกเท่าไร แต่ไอ้คุณชายมันก็ไปส่ง  ตอนขากลับรู้แต่ว่าเปียกฝนมา ตัวที่เคยดำ กลับกลายเป็นเขียวไปแล้ว สรุปว่ารอด กลับมา (ตอนนี้คิดว่า ไม่น่า  )

หลังจากนั้นก็ทนสภาพน้ำท่วม กันต่อไป ได้รู้เยอะเลยว่าเวลาลำบากเนี่ยเป็นยังไง (เรื่องเพื่อน)  แต่สำหรับรสไม่รู้สินะ น้ำท่วมหนนั้น เค้าลำบากกันมากมาย แต่กลุ่มรส สนุกสนาน ขี่มอ-ไซด์ออกไป วนดูรอบๆ เท่าที่ไปได้ หรือเพราะอยู่ในมอก็ไม่รู้สินะ 



จบแล้ว ต่อไปเป็นสีดำเมฆฝนแล้ว จะเอาไหม 

[❤ ตูน ❤]

มาตอบละ

ผู้หญิงแบบที่ไม่ชอบ คือผู้หญิงแบบผู้หญิ๊งผู้หญิงครับ งงมะ
แบบว่าว้านหวาน คุณนู้คุณหนูไรงั้น อีกอย่างกคือไม่ชอบเด็กครับ
เด็กที่ว่านี่หมายถึงวุฒิภาวะนะครับ

คือไม่ใช่ไม่มีอารมณ์แง้วๆ นะ แต่อย่างอแงมาก เพราะเรื่องบางเรื่องบางคนซีเรียสนะ
ทำเป็นเล่นไปมากๆ เกินไม่ดูหน้าอินทร์หน้าพรหมณ์ก็ไม่ไหวเหมือนกัน

ผมชอบผู้หญิงเก่งครับ ดูแลตัวเองได้ ไม่ต้องทุกเรื่องหรอก ผมก็อยากเทคแคร์เขาเหมือนกัน
ชอบผู้หญิงฉลาดครับ ฉลาดกว่าผมยิ่งดี เพราะผู้ชายเรามันขี้เกียจครับ
ถ้ามีผู้หญิงเก่งๆ ฉลาดๆ มาอยู่ด้วยเนี่ย ผู้ชายสันดานอย่างผมมันมีแรงบันดาลใจครับ

ไม่มีผู้ชายคนไหนอยากด้อยกว่าแฟนหรอกครับ แต่เราอยากให้เธอมีในส่วนที่เราไม่มี
ผมไม่เคยอยากได้แม่ศรีเรือน เพราะเชื่อว่าเรื่องนี้ผมดูแลได้
ผมอยากได้คนที่ผมจะเชื่อได้ว่า เธอจะอยู่กับผมแม้ว่าวันนั้นผมจะไม่มีใครแล้ว

ชีวิตรักในฝันเนี่ยแบบลุงอ๋าห์ + มีเมียมีลูกเลยครับ
อยากอยู่บ้านนอก เลี้ยงหมา เลี้ยงลูก ทำกับข้าวให้เมียกิน จิบเบียร์สักนิดก่อนนอน

ปล. สงสัยจะตอบไม่ตรงคำถามเลย

อ่านแล้วโดน ๆ ๆ ๆ จริง ๆ นะ 

[Buob Marley]

อ่านแล้วโดน ๆ ๆ ๆ จริง ๆ นะ 

[psyfer]

รสฮับ
แก้ข่าว 

คนที่จะไปน่ะคุณชายของแก ไ่ม่ใช่ตู
ตูก็ไม่รู้ว่าทำไม
แต่ไซโคอ่อดๆๆๆๆ เป็นมอดกัดไม้
ไปสงขลาซิ่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เดี๋ยวมันพาไป 



เพิ่งนึกออกว่าอาจสร้างโอกาส
เพราะไม่งั้นแกก็มานอนอยู่หอกะตู (มันไม่มีโอกาสทำคะแนนหรือเปล่าวะ )

[slaveofann]

รักของกาปุกบทที่ศูนย์จุดหนึ่ง

เล่าเรื่องของพี่กัปตันคนนั้นไป ก็แอบหวังไว้ในใจ ว่าเรื่องมันคงไม่ไปถึงครอบครัวเค้า
ถึงแม้ สิ่งที่เราทำลงไปแล้ว มันแก้ไขอะไรไม่ได้ และเค้าก็รู้กันหมด เจ็บทั้งใจ
ร้าวไปทั้งกายทุกฝ่าย แต่คนที่เป็นคนเริ่มเกมส์หัวใจคน มันก็คือคนผิดเต็มประตู

การที่อยู่ดีๆ ชอบให้คนมารุมรัก ชอบมีแฟนเยอะๆ
ไม่ได้เป็นเพราะแฟชั่น อยากเท่ อยากดูเด่น ดูดังอะไรกับเค้า
เพราะสิ่งที่ตัวเองมีณ เวลานั้น มันเรียกได้ว่าครบจนเกินเสียด้วยซ้ำ
แต่มันมาจากสันดาน คนเรามันถูกหล่อหลอมมาแบบไหน
มันก็ออกมาตามเบ้า อาจจะผิดเพี้ยนไปตามสิ่งแวดล้อมรอบกาย

ยังเคยคิด และคิดอยู่จนถึงตอนนี้
ว่าอยากเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นวัยเด็ก สิ่งชั่วช้า
ที่เก็บเป็นความลับมาหลายสิบปี
สิ่งที่ทำให้ เรากลายเป็นคนไม่ไว้ใจผู้ชาย ไม่เห็นใจผู้ชายที่มารุมรัก
เรื่องราวที่แสนดำมืด ร้ายแรงพอที่จะลงหน้าหนึ่งไทยรัฐ
และเป็นทอล์คออฟเดอะทาวน์ได้สักอาทิตย์นึง

ไม่รู้สึกอับอายที่จะเปิดเผย เป็นคนไม่มีลับลมคมใน
รู้สึกเป็นปมที่อยากระบายด้วยซ้ำ พูดแล้วจะได้รู้สึกว่า
หนามที่ตำอกมาตลอดยี่สิบกว่าปี มันถูกถอนออกไปสักนิดนึงก็ยังดี

แต่สิ่งที่ต้องปกป้องตอนนี้ ทั้งครอบครัว และคนที่รักเรา
มันทำให้ความลับนี้มันพูดไม่ได้ บางครั้งก็อึดอัดเหมือนกัน
ที่วิธีคลายเครียดและระบายอารมณ์มันถูกปิดกั้นด้วยสิ่งแวดล้อมรอบกาย
ไม่แปลกใจ ทำไมคนญี่ปุ่นมันถึงฆ่าตัวตายปีนึงหลายหมื่นคน

เริ่มต้นมาดำชิบหาย   เปลี่ยนมาชมพูบ้างก็ดี
รักแรกตอนสมัยขี่มอเตอร์ไซค์ไปดูรั้วบ้านคนที่แอบปิ๊ง
เคยเล่าไปแล้ว ในรักแรกรักเดียวอะไรนี่ล่ะ
ขอเริ่มเล่าด้วยแฟนคนแรกก่อนแล้วกัน

ผู้ชายคนนี้ เป็นคนที่หล่อที่สุดในโลกเรียน
กับเราที่เป็นผู้หญิงที่เกเรที่สุดในชั้น ม.2
เพื่อนแอบชอบน้องคนนี้มาก ชอบชิบเป๋งเลย แต่ก็ไม่บอก
เหมือนแอบปิ๊ง จนเราหมั่นไส้ มึงจะเอาไม่เอา ป๊อดอยู่ได้ เดี๋ยวก็เจอหมาคาบไปหรอก
บอกมันทุกวัน มันก็เลยบอกว่า มันเลิกชอบแล้ว ขอแค่ดูหน้าเฉยๆ น่ารักดี

โอเคในเมื่อมึงเลิกชอบ งั้นกูสานเอง พูดพล่อยๆไปแบบนั้นแหละ
กับน้องรูปหล่อ ปากแดงแจ๋ ผิวขาว หน้าใส เป็นนายแบบได้สบายๆ
มีหรือจะมาสนคนป้อมๆกลมๆแบบเรา
ด้านได้อายอด คิดแค่นั้น พอเดินสวนกันหน้าโรงยิม เลยขอเบอร์มันเล่นๆ
เพื่อฟลุค ปรากฏว่า พี่แกให้มาเฉย

รอสามวัน ค่อยโทร เป็นแผนเรา
เวลาคนได้รออะไร คุณค่ามันจะเพิ่มขึ้นมาตามเวลา
กลเม็ดเด็ดพราย ออกลายตั้งแต่วัยกระเตาะ
พอโทรไปปุ๊บ น้องอัศก็บอก ทำไมเพิ่งโทรมา
คุยกันเล่นๆ กุ๊กกิ๊ก น่ารัก ประมาณยี่สิบนาที
แล้วก็ถามเปอร์เซ็นต์ ว่าอย่างพี่ นี่มีโอกาสเท่าไหร่
น้องอัศบอกว่า หกสิบพี่ ก็โอเคตามนั้น

โทรไปเรื่อยๆ ทุกวัน จนคะแนนสูงขึ้นเรื่อยๆตามวันเวลา
พอถึงเก้าสิบห้าเปอร์เซ็นต์ก็หยุดโทร
น้องเค้าก็ไม่มีเบอร์เรา มันก็ตามหมากที่วางไว้
หายไปอาทิตย์นึง จนเพื่อนน้องเค้าเดินมาหาที่ห้อง
ถามว่า ทำไมไม่โทรหาอัศ เค้ารอพี่จนจะบ้าแล้ว
ก็ตามที่คิดไว้ สุดท้ายเราเลยได้เป็นแฟนกัน

ก็ตามสมัยรักเด็กๆยุคนั้น
จะไปไหนได้ นอกจากโรงหนัง ไปดูหนังกันทุกอาทิตย์
ก่อนดูหนัง ก็กินเคเอฟซี นั่งดูหน้าตาหล่อๆ กินเฟรนช์ไฟรส์
ปากเปื้อนซอส ดูน่ารัก ขนาดลุงเคน หนวดยังกลายเป็นสีชมพู

ไปดูหนังกันจนครบสามเดือน
น้องอัศก็ยื่นมือมาจับในโรงหนัง
ชิบเป๋ง ตกใจแทบบ้า ไม่เคยจับมือใครมาก่อน
ตบมือมันซะแดงแปร๊ด วันนั้นดูหนังกันไม่รู้เรื่องเลยล่ะ

กลับมาบ้านโทรคุยกัน ตามเวลามาตรฐาน 2 ทุ่มสลับวันกันโทร
บอกน้องอัฐพี่ขอโทษ ไม่ได้ตั้งใจตี อยากจับด้วยนะ แต่ตกใจ
ไม่ได้ตั้งตัว   พออาทิตย์หน้า ก็จับมือกันจนเปียก แต่ก็ไม่มีปล่อย
หัวใจเต้นตึกตัก นั่งมองหน้ากัน สุดท้ายก็ถูกหอมหนึ่งที เขินไปเป็นอาทิตย์
แทบไม่อยากล้างหน้า   และหลังจากวันนั้น อัศก็บอกว่า
ไม่เรียกพี่ได้ไหม เป็นแฟนกัน เรียกพี่แล้วมันไม่สวีท

คบกันเป็นปี ปรากฎว่า อัศมันหล่อจัด
สาวมาติดเยอะ มันก็เลยไปดูหนังกับเพื่อนอีกคนที่มาจีบ
มันไม่ได้ชอบเค้าหรอก แต่จะหลอกให้ทำการบ้าน
แล้วเลือกโรงหนังสะพานสอง โรงหนังชั้นสอง ประมาณสะพานควายตอนนี้
กะว่า ยังไง๊เราก็ไม่รู้ ไอ้ฟาย  

บ้านตูอยู่โชคชัย 4 เพื่อนอีกนับร้อย ไปแถวบ้านตู จะไม่รู้ได้ไงวะ
วันรุ่งขึ้นก็เลย ไปถาม ทำไมทำแบบนี้ ไม่ได้โกรธอะไรนะ
เพราะรู้ มันทำเพราะจะหลอกใช้เค้า แต่ถ้าปล่อยเลยตามเลย
เดี๋ยวติดนิสัย ยังไม่ทันพูดอะไรมาก แค่ขู่จะเลิกเล่นๆ
อัศก็ร้องไห้เป็นเผาเต่า ขอร้องไม่ให้เลิก สุดท้ายก็เลยคบกันต่อ

แต่เรามันคนนิสัยเสีย เอ็งทำเท่าไหร่ ขอทำคืนสามเท่า
เราเลยไป แอบกิ๊กเพื่อนของเพื่อน หน้าตาน่ารักดี
บ้านอยู่ใกล้ๆกัน หน้าตาน่ารัก น้อยกว่าอัศไม่มาก
และก็ค่อยๆ ไม่สนใจอัศ พอวันกีฬาสี
บอกอัศว่า มีคนมาจีบ เค้าจะมางานด้วย เราทำเป็นไม่รู้จักกันได้ไม๊
ไม่อยากให้อัศถูกต่อย อัศโมโหมาก บอกว่าเค้าก็มีมือมีเท้านะ
เพื่อนก็เต็มโรงเรียน จะกลัวอะไร แต่ด้วยความกำลังเห่อหนุ่มใหม่
ก็เลยพูดกลายๆเหมือนว่าเจอคนใหม่แล้ว
ตอนนั้นคิดอะไรก็ไม่รู้ รู้แต่ว่าถ้าได้ทิ้งคนหล่อระดับโรงเรียนสักที
ประวัติเราคงเจ๋งไม่น้อย แล้วก็เลิกกับอัศ ด้วยเหตุผลส้นตีนสุดๆ

อัศร้องไห้เป็นบ้าไปเลย ใครๆเค้าก็รู้กันทั้งโรงเรียน
ทำไมเราใจดำขนาดนั้นก็ไม่รู้สินะ
เป็นสิบๆปี ที่เราเห็นหัวใจคนเป็นของเล่น
สนุกก็หยิบมาใช้ เบื่อก็ทิ้งขว้าง
ยิ่งยาก ยิ่งพยายาม พอได้แล้วก็เบื่อ ไม่อยากคุยต่อ เหมือนเล่นเกมอะไรจบ
มาเสียดายตอนหลัง ว่าหล่อขนาดนั้นใช่จะหาง่ายๆ
แต่ก็มีคนมาให้เลือก จนลืมความหล่อแบบใสๆไร้ความบันเทิงไปในเวลาไม่นาน

และก็เริ่มใช้ชีวิต คบคนพร้อมกันสี่คนขึ้นในเวลาเดียวกัน
หลังจากจบเรื่องน้องอัศสุดหล่อคนนี้

[ยุนเอ]

เจ๊ มีของแน่ๆ 

มันต้องเป็นออร่าอะไรซักอย่างที่คนอยู่ใกล้ๆ รู้สึกได้

[psyfer]

ปุกเล่นของเหรอ 

[ross]

รสฮับ
แก้ข่าว 

คนที่จะไปน่ะคุณชายของแก ไ่ม่ใช่ตู
ตูก็ไม่รู้ว่าทำไม
แต่ไซโคอ่อดๆๆๆๆ เป็นมอดกัดไม้
ไปสงขลาซิ่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เดี๋ยวมันพาไป 



เพิ่งนึกออกว่าอาจสร้างโอกาส
เพราะไม่งั้นแกก็มานอนอยู่หอกะตู (มันไม่มีโอกาสทำคะแนนหรือเปล่าวะ )

สรุปนี่ตูโง่ใช่ไหมหรือเชื่อคนง่ายอ่ะหรือคนซื่อ(บื้อ) 

[psyfer]

 

[เดอะบุ๋ม]

มาตอบละ

ผู้หญิงแบบที่ไม่ชอบ คือผู้หญิงแบบผู้หญิ๊งผู้หญิงครับ งงมะ
แบบว่าว้านหวาน คุณนู้คุณหนูไรงั้น อีกอย่างกคือไม่ชอบเด็กครับ
เด็กที่ว่านี่หมายถึงวุฒิภาวะนะครับ

คือไม่ใช่ไม่มีอารมณ์แง้วๆ นะ แต่อย่างอแงมาก เพราะเรื่องบางเรื่องบางคนซีเรียสนะ
ทำเป็นเล่นไปมากๆ เกินไม่ดูหน้าอินทร์หน้าพรหมณ์ก็ไม่ไหวเหมือนกัน

ผมชอบผู้หญิงเก่งครับ ดูแลตัวเองได้ ไม่ต้องทุกเรื่องหรอก ผมก็อยากเทคแคร์เขาเหมือนกัน
ชอบผู้หญิงฉลาดครับ ฉลาดกว่าผมยิ่งดี เพราะผู้ชายเรามันขี้เกียจครับ
ถ้ามีผู้หญิงเก่งๆ ฉลาดๆ มาอยู่ด้วยเนี่ย ผู้ชายสันดานอย่างผมมันมีแรงบันดาลใจครับ

ไม่มีผู้ชายคนไหนอยากด้อยกว่าแฟนหรอกครับ แต่เราอยากให้เธอมีในส่วนที่เราไม่มี
ผมไม่เคยอยากได้แม่ศรีเรือน เพราะเชื่อว่าเรื่องนี้ผมดูแลได้
ผมอยากได้คนที่ผมจะเชื่อได้ว่า เธอจะอยู่กับผมแม้ว่าวันนั้นผมจะไม่มีใครแล้ว

ชีวิตรักในฝันเนี่ยแบบลุงอ๋าห์ + มีเมียมีลูกเลยครับ
อยากอยู่บ้านนอก เลี้ยงหมา เลี้ยงลูก ทำกับข้าวให้เมียกิน จิบเบียร์สักนิดก่อนนอน

ปล. สงสัยจะตอบไม่ตรงคำถามเลย

ถือว่าตรงนะคะพี่บวบ 

โห...ไม่มีสิทธิ์เป็นแฟนพี่บวบตั้งกะข้อแรกเลยนะเนี่ย 

หล่อนะเราอ่ะ 

[ส้ ม ♥]

รักของกาปุกบทที่ศูนย์จุดหนึ่ง

พออาทิตย์หน้า ก็จับมือกันจนเปียก แต่ก็ไม่มีปล่อย
หัวใจเต้นตึกตัก นั่งมองหน้ากัน สุดท้ายก็ถูกหอมหนึ่งที เขินไปเป็นอาทิตย์
แทบไม่อยากล้างหน้า   และหลังจากวันนั้น อัศก็บอกว่า
ไม่เรียกพี่ได้ไหม เป็นแฟนกัน เรียกพี่แล้วมันไม่สวีท

กรี๊ดดดดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ 




// เจ้ปุกใจร้ายมาก ทิ้งน้องอัศให้ร้องไห้ได้ไงเนี่ย พระเจ้าไม่ยุติธรรมเอาซะเลย .. แบ่งมาให้ตูยังงี้ซักคนสิเจ้ 

[หนูอร]

เมื่อเช้าเว้นไว้ไม่เล่าเรื่องแฟนเก่าเพราะมันยาว + ไม่อยากนึกถึง
ตกเย็นเจอเค้ามากับแฟนใหม่เลย คุยกันนิดนึงด้วย หลอนมาก 
เลิกกันไปตั้งแต่ 4 ปีก่อน แต่มีเหตุบังเอิญเจอกันทุกที ทุกปี...
ให้ตายเหอะ

[เดอะบุ๋ม]

แวะมาตอบบุ๋ม ..

ไอ้ยาแก้นั่นตูนว่าคงไม่มีหรอกนะ นิสัยเราเป็นยังไงมันก็เป็นอย่างนั้นแหละ
และไอ้งุงิ งอแง ง๊องแง๊ง เราก็เป็นนะ แต่ว่าก็เป็นเวลาและสถานการณ์ งงมะ

คือ รู้ว่าตอนนี้งอแงได้นะ โฮะ ๆ ประมาณว่าเป็นเวลาของตู
จะงอแง จะง๊องแง๊ง ไร้สาระ หาเรื่องอ้อน ก็เต็มที่ แต่รู้ลิมิตไม่ให้มันน่าเบื่อ
เพราะอะไรที่มันซ้ำซากจำเจ บางทีมันก็น่าเบื่อจริงมั้ย?

อย่างบางทีมีเรื่องน้อยใจมาก ๆ เลยนะ เกิดอาการนอยสุดฤทธิ์
แต่เค้ามีงานยุ่ง ๆ ต้องทำงานหรือ ทำอะไรๆ พี่ก็บอกไม่งอแงนะ
งอนอยู่ก็หายเองอัติโนมัติ 555

อ่อ อีกเรื่องที่ทำให้พี่กะเค้าเข้ากันได้แบบไม่ค่อยมีปัญหาอีกเรื่องนึงคือ
ต่างคนต่างเอาใจใส่คนในครอบครัวของอีกฝ่ายนึงด้วยนะ
เรื่องนี้ในสายตาเรามันค่อนข้างสำคัญนะถ้านึกถึงอนาคตไกลๆ น่ะ

  กรี๊ดดดด  ชอบเกือบทุกบรรทักเลยค่ะ (แกล้งพูดไม่ชัด)

[slaveofann]

สงสัยอยู่ถ้าเล่าจบหมด
มันจะกี่ตอนนะ แล้วจะทะเลาะกับแฟนอีกกี่หน 
แต่ The show must go on