โลกนี้สีชมพู

[น้องเข่มเข๊ม]

   ตูขี้ทุกวัน ตดตูเลยไม่มีกลิ่น 

[คิ้วหนาจ้ะ]

เอามาเป๋ยเผิด จนได้เรื่องนี้ 

[น้องเข่มเข๊ม]

   มันสีชมพูตรงไหน๊ 

[Rabbitinblack]

ตูว่าเค้าไม่ได้คุยอะไรกันจริงๆ ละ ในห้องนะ

เค้าออกมาคุยกันนอกห้อง 

อยู่ในห้องต่อไป เหม็นตาย 

[คิ้วหนาจ้ะ]

นั่นซิ 

[เดอะบุ๋ม]

เอามาเป๋ยเผิด จนได้เรื่องนี้ 

พี่ศักดิ์มาแล้ว  

เชิญค่า ทำตัวตามสบายนะคะ  แล้วค่อยๆเล่า  

เอาตั้งแต่วันที่เริ่มเจอหน้าพี่บีวันแรกเลย  

[น้องเข่มเข๊ม]

ย้ายห้องไปเหลืองตุ่ยๆ เหอะ   

[Rabbitinblack]

ศักดิ์ ตูก็อยากฟังเรื่องศักดิ์กับบีเหมือนกัน

ไปหาแฟนที่ไหน น่ารักแบบนั้น 

[เดอะบุ๋ม]

ตูว่าเค้าไม่ได้คุยอะไรกันจริงๆ ละ ในห้องนะ

เค้าออกมาคุยกันนอกห้อง 

อยู่ในห้องต่อไป เหม็นตาย 

พี่บิ๊ก เอาอิแมะสีเหลืองตุ่ยมาเล่น เดี๋ยวเจ้าโลกสีเหลืองตุ่ยเค้าโกรธเอานะ

อิแมะศักดิ์สิทธิ์  

[แอ้]

ตอนนี้ว่าง..กำลังเบื่อเลย.. เล่าเรื่องโลกชมพูบ้างนะ

เรื่อง เป็นแฟนพี่มั้ยน้อง
แอ้เป็นคนไม่ค่อยจะมีอาการแอบชอบ แอบปิ๊งอะไรใครเท่าไหร่ คงเพราะตายด้านนิดๆ ล่ะมั้ง
(แต่ถ้าเป็นแฟนแล้ว เราหวานสุดๆ เลยนะ คือจะเอาใจทุกอย่างเลย แต่นั่นมันอีกเรื่องหนึ่ง ไม่ใช่เรื่องนี้)

พี่ น. เป็นพี่ที่ทำงานค่ะ เป็นคนที่เท่ห์มากๆ มีคุณสมบัติชายในฝันของแอ้ครบทุกข้อ อาทิเช่น
- เป็นคนเก่ง ฉลาด ทำงานเก่ง ตรรกะดี
- บุคลิกดี แถมยังหล่ออีกต่างหาก (จริงๆ ในสเปคแอ้ไม่ต้องหล่อก็ได้ ขอแค่เท่ห์ๆ ค่ะ)
- ชอบอ่านหนังสือแนวเดียวกัน
- ชอบเที่ยวแนวเดียวกัน คือเที่ยวไม่วางแผน อยากไปก็ไป
- มีอารมณ์ขันพอสมควร ไม่มากไม่น้อยเกินไป รู้จักยิงมุก

เริ่มต้นสนิทกันเพราะงาน แต่ที่แอ้ไปตกหลุมพี่ น. เพราะหนังสือ พี่ น.ยืมหนังสือแอ้อ่านหลายเล่ม
ส่วนมากจะเป็นแนวแฟนตาซีแบบที่แอ้ชอบเลย แล้วเราก็คุยกันเรื่องหนังสือค่ะ เช่น Lord of the Ring
หลังจากพี่เขาอ่านจบ ก็ส่ง SMS มาหาแอ้ ล้อชื่อหนังสือกัน อ่านยุทธการทุ่งวอเตอร์ชิพ เป็นเรื่องสงครามกระต่าย
พี่เขาเรียกชื่อแอ้เป็นกระต่ายตัวน้องในเรื่องอยู่ตั้งนาน

หลังจากนั้นใช้เวลาด้วยกันเยอะล่ะ ทำงานด้วยกัน ตอนเย็นก็กลับบ้านด้วยกัน .. ที่ทำงานก็เริ่มแซว
แต่ก็แอบๆ ได้ยินว่าพี่เขามีแฟนนะ .. แต่เขาไม่ได้พูดอะไร เราแอบถามเขาก็เลี่ยงๆ ไม่ตอบ

ก็ชมพูจัดๆ อยู่พักนึงเลยแหละ จนกระทั่งวันหนึ่ง ไปดื่มกับที่ทำงาน พี่เขาเมามาก ยื่นกระเป๋าตังค์ให้แอ้เก็บให้ (เมาแล้วชอบแจกตังค์)
เราก็เปิดดู .. มีรูปแฟนอยู่จริงด้วย.. ก็รับรู้ถึงรสชาดของแห้วได้เลยทันที หลังจากพี่ น. รู้ว่าแอ้รู้ว่าเขามีแฟน
เขาบ่นเรื่องแฟนบ่อยๆ ประมาณว่าคงใกล้จะเลิกกันล่ะ.. แอ้ก็มีความหวังขึ้นนะคะ ก็ยังคงเจอกันบ่อยๆ แต่มันไม่ค่อยชมพูแล้วไง
แล้วก็ไม่มีอะไรมากไปกว่าแค่ทำงาน กินข้าว เที่ยว

จนกระทั่ง..วันหนึ่ง

พี่ น. โทร.มา บอกว่าเขาเลิกกับแฟนแล้วนะ กำลังเสียใจมาก ตอนนั้นแอ้ถูกส่งไปตรวจงานที่ต่างจังหวัด
ก็บอกพี่ น. ว่า เดี๋ยวหนูคุยเป็นเพื่อนนะ เพราะหนูไม่อยู่กรุงเทพฯ ก็คุยเป็นเพื่อนแกไป แกท่าทางอาการหนักอยู่เหมือนกัน
อยู่ๆ แกก็พูดขึ้นมาดื้อๆ ว่า.. "เป็นแฟนพี่ น. นะ" เอาล่ะสิ.. ไอ้เราก็แอบชอบเขาอยู่ตั้งนาน ชอบมากซะด้วย..
โดนถามทางโทรศัพท์แบบนี้มันก็พูดยากนะ ......

แอ้ถามกลับเชิงทีเล่นทีจริง (เวลาจวนตัวจะทำเป็นเรื่องเล่นเพื่อให้รอดไปเป็นครั้งๆ แบบนี้เสมอค่ะ)
"เป็นแฟนพี่ต้องทำอะไรบ้างคะ"
พี่ น. ตอบทันทีว่า "ก็กวาดบ้าน ซักผ้าให้พี่แหละครับ"
ในใจก็เริ่มคิดว่า.. เออนะ มันไม่สวยงามเหมือนตอนที่ไปเที่ยวไปกินข้าวด้วยกันเลยนะ.. หรือว่าเราอาจจะชมพูกับเขาไม่พอ..
"ต้องซักกางเกงในด้วยไหมคะพี่" แอ้ถาม  
พี่ น. บอก "อ้าว ซักผ้าแล้ว ก็ต้องซักกางเกงในด้วยสิครับ"
แอ้ตอบกลับทันที "งั้นพี่ไปง้อแฟนพี่เหอะนะคะ เดี๋ยวหนูจะช่วยเป็นกำลังใจให้นะ"  

ทุกวันนี้เป็นพี่เป็นน้องกันค่ะ พี่เขาแต่งงานมีลูกไปแล้ว แอ้ก็สนิทกับแฟนเขาดี
เขาไม่รู้เรื่องด้วยนะ ว่าเคยแอบปิ๊งๆ กันพักหนึ่ง  

[คิ้วหนาจ้ะ]

เรื่องของผม ไม่มีไรมาก
พอดีทำงานที่เดียวกัน กับบีน่ะ

ผม กับ บี เจอกันทีแรก
ผมโดนเค้าหมั่นไส้ มากกว่าชอบอีก ด้วยความเป็นคนไม่ค่อยพูด
เจอกันเลยไม่ได้ทัก ตอนนั้นเลยโดนหมั่นไส้เอา

ส่วนผมเจอบีก็เออน้องเค้าน่ารักดี แต่ไม่ได้คิดจะจีบเลย
เพราะคิดว่า สาวๆ แต่ละคนในออฟฟิศเนี่ย มีแฟนกันหมดและ เลยไม่ได้สนใจที่จะจีบใคร

ทีนี้ออฟฟิศ เค้ามีจัดวอร์ค แรลลี่ เค้ามีจัดกลุ่มแบ่งสี ผมก็ดันอยู่สีเดียวกับบีพอดี
ไม่รู้ผมไปทำอีท่าไหน เข้าตาบี บีไปบอกเพื่อน ทีนี้มันก็เลยเป็นเรื่อง
ได้เพื่อนๆ น้องๆ ในออฟฟิศช่วยกันลุ้น ช่วยกันเชียร์น่ะ
ตอนแรกก็ไม่เอะใจนะ น้องๆ ในออฟฟิศ ชอบมาถามว่า มีแฟนยัง ชอบสาวแบบไหน
ก็ตอบว่ายัง ชอบ ขาว อวบ ตรงกะบี พอดี เลยยิ่งเชียร์กันใหญ่ แม่สื่อเต็มออฟฟิศ
หลังจากนั้น บีก็มาเทคแคร์ซื้อนู่นนี่มาฝาก บ่อยๆ หลังจากนั้นก็ได้คุยกัน เรื่องทั่วไป
เค้ามาถามเรื่องทำการ์ด ให้ช่วยเลยเข้าทาง ทีนี้เลยได้คุยกันมากขึ้น คุยกันซักพัก
ก็เออน้องเค้าก็โอเคนะ ถามไปถามมายังไม่มีแฟน

เลยตัดสินใจจีบน่ะ ซึ่งมันก็ไม่ยากนะ เพราะต่างคนต่างก็พอจะชอบพอกันบ้างแล้ว
แล้วก็เลยได้คบกัน เอวังก็ด้วยประการล่ะฉะนี้

[เดอะบุ๋ม]

พี่แอ้ ...

พีแอ้กล้าไปถามเค้าว่าต้องซักกางเกงในด้วยไหมเลยเรอะ     เป็นบุ๋มไม่ถามนะ  ถ้าชอบ โทรมาจีบบก็ตกลง ก็ได้   แต่กางเกงในไม่ซักให้แน่นอน    นอกจากจะโยนลงเครื่อง   แต่เรื่องทำความสะอาดบ้านนี่ช่วยๆกันทำ น่าสนุกดีออก  อีกคนหั่นผัก อีกคนเตรียมเครื่องปรุง
คุณสมบัติพี่คนนั้นที่พี่แอ้ว่า ถ้าเป็นบุ๋ม บุ๋มยอมเป็นแฟน 

คิดถึงโฆษณารสดี    พ่อ แม่ ลูก  เราจะมีวันนั้นมั๊ยน๊าา ...


//


พี่ศักดิ์    ยังกะนิยายเลยค่า   

แล้วพี่ศักดิ์จีบพี่บียังไงบ้างคะ
ขอไคลแม็กซืเป็นตอนบอกรักนะคะ  แอร๊ยยย 


มอบบวกให้แขกรับเชิญกิตติมศักดิ์ของเราเลย   

[ส้ ม ♥]

เรียบง่าย แต่เปี่ยมสุขดีจังพี่ 

ชอบความรักแบบนี้ไม่หวือหวา เรื่อยๆแต่สะสมความมั่นคง

รอไปงานแต่งนะคะ 

[แอ้]

ตอนนั้นพอเขาถามจริงๆ พี่รู้สึกว่าตัวเองไม่ได้ชอบเขามากพออ่ะค่ะ
ที่กรี๊ดกร๊าดคงเพราะหลงรูปมากกว่า.. เป็นแฟนกันคงต้องมีอะไรมากกว่านั้น
ไม่ใช่แฟนบอกเลิกปุ๊บก็มาขอเราเป็นแฟน อะไรแบบนี้..

หลังจากตอนนั้นเลิกชอบแกไปเลยนะ ไม่มีวิ้งๆ ไม่มีใจแว้บๆ หายหมดเลย เหมือนพี่ชายธรรมดาคนหนึ่ง

[คิ้วหนาจ้ะ]

รักนะ เด็กโง่ 

ไม่มีแบบนั้นแฮะ บอกรักนี่มันช่วงหลังๆ มากกว่าแฮะ บอกกันทุกวันรักเนี่ย
ช่วงที่ตัดสินใจจะคบกัน เรียกว่าคุยกันมากกว่าน่ะ
บีคิดยังไงกะพี่ อะไรประมาณนั้น แล้วก็ตกลงลองคบกันดู

คือ อะไรมันง่ายไปหมด อย่างที่บอก เพราะต่างคนต่างก็ชอบๆ กัน อยู่ก่อนแล้วน่ะ
ตอนนี้เวลาใครมาถามว่าจะเลือกยังไง ระหว่างรักคนที่เค้ารักเรา กับคนที่เรารักเค้า
ผมก็ตอบได้เต็มปากเลยว่า ผมเลือก

รักคนที่เค้ารักเรา แล้วเราก็รักเค้า แค่นี้จบเลย