โลกนี้สีชมพู

เริ่มโพสต์โดย เดอะบุ๋ม, 17 มิ.ย. 2008, 15:26 น.

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังเปิดอ่านโพสต์นี้

เดอะบุ๋ม


❤ ตูน ❤

#331
รักครั้งแรก .. เหมือนสีรุ้งมั้ง ทั้งสดใส ซาบซ่า มันตื่นเต้น ประหม่า
แค่มืออุ่น ๆ ที่กุมมือเราไว้ แค่นี้ก็ทำอะไรไม่ถูกแล้ว เขินไปหมด
รู้สึกเลือดถูกสูบฉีด ทั่วร่างกาย 555  :40: เหมือนเวอร์นะ แต่มันเป็นอย่างนั้นจริง ๆ
ที่ว่า เหมือนสีรุ้ง เพราะมันมีหลากหลายอารมณ์ สดใส และ สีหม่น ๆ เหมือนสีคราม
ถ้าให้ย้อนกลับไปคิด ก็เหมือนกับเรายังรักไม่เป็น ไม่รู้ว่าทำยังไงมันถึงจะพอดี
รักมากกว่าที่รักตัวเอง หวงมาก ติดมาก จนมันเริ่มหม่น ๆ ลง

รักอีกครั้ง .. เกิดขึ้นระหว่างที่รักครั้งแรกกำลังหม่น ๆ
เค้าคือคนที่เข้ามาคอยปาดน้ำตาที่ไหลออกมา เป็นคนที่คอยดูแล เหมือน "พี่ชาย"
แต่ความผูกพัน ความเข้าใจ มันก็มากขึ้น ๆ จนกลายเป็นความรัก
แต่ทุกอย่างก็ต้องจบลง .. รักครั้งนี้เหมือนกับสีเทา ๆ เกือบจะดำ

จากความรักที่ผิดหวัง ทำให้ไม่อยากจะรักกับใครอีก
คุยไปเรื่อยเปื่อย ไม่ได้ปิดกั้นตัวเอง แต่ก็ไม่จริงจังอะไรกับใคร
ช่วงนั้นใครเข้ามาคุย เข้ามาจีบ ก็คุยด้วยหมด happy กับการใช้ชีิวิตโสดสุด ๆ
ถามว่าจริงใจไหม ? จริงใจกับทุกคน เพราะบอกหมดว่าคุยกับใครบ้าง
ทุกคนอยู่ในสถานะเท่ากันหมด รู้สึกเหมือนกับตอนนั้นมันเป็นช่วงที่ใ้ช้ชีวิตตามใจตัวเอง
ช่วงนั้น มีใคร ๆ เข้ามาในชีวิตมากมาย .. แต่ทำไมมันเหงาจังเลยนะ

จนมาเจอกับคน ๆ นี้ .. นี่ก็ย่างเข้าปีที่ 2 แล้วที่คบกันมา
โลกเป็นสีชมพูมั้ย ?? .. อื้ม ก็คงเป็นสีชมพู ออกส้ม ๆ
รู้สึกว่า ตอนนี้เรารักเป็นแล้วล่ะ .. เรียนรู้ที่จะดูแลกันและกัน
รักษาระยะห่างไว้ให้พออบอุ่น แต่ไม่อึดอัด
ตั้งแต่วันนั้น จนมาวันนี้ เราคงไม่เหงาอีกแล้วล่ะ ..

Dayight

กินรอบวง

กวางจ้ะ

เปิดกระทู้นี้ทีไรนึกว่าเข้ารังมด

เดอะบุ๋ม

อ้างคำพูดจาก: ยัยแก้มป่อง เมื่อ 18 มิ.ย. 2008, 13:52 น.
รักครั้งแรก .. เหมือนสีรุ้งมั้ง ทั้งสดใส ซาบซ่า มันตื่นเต้น ประหม่า
แค่มืออุ่น ๆ ที่กุมมือเราไว้ แค่นี้ก็ทำอะไรไม่ถูกแล้ว เขินไปหมด
รู้สึกเลือดถูกสูบฉีด ทั่วร่างกาย 555  :40: เหมือนเวอร์นะ แต่มันเป็นอย่างนั้นจริง ๆ
ที่ว่า เหมือนสีรุ้ง เพราะมันมีหลากหลายอารมณ์ สดใส และ สีหม่น ๆ เหมือนสีคราม
ถ้าให้ย้อนกลับไปคิด ก็เหมือนกับเรายังรักไม่เป็น ไม่รู้ว่าทำยังไงมันถึงจะพอดี
รักมากกว่าที่รักตัวเอง หวงมาก ติดมาก จนมันเริ่มหม่น ๆ ลง

รักอีกครั้ง .. เกิดขึ้นระหว่างที่รักครั้งแรกกำลังหม่น ๆ
เค้าคือคนที่เข้ามาคอยปาดน้ำตาที่ไหลออกมา เป็นคนที่คอยดูแล เหมือน "พี่ชาย"
แต่ความผูกพัน ความเข้าใจ มันก็มากขึ้น ๆ จนกลายเป็นความรัก
แต่ทุกอย่างก็ต้องจบลง .. รักครั้งนี้เหมือนกับสีเทา ๆ เกือบจะดำ

จากความรักที่ผิดหวัง ทำให้ไม่อยากจะรักกับใครอีก
คุยไปเรื่อยเปื่อย ไม่ได้ปิดกั้นตัวเอง แต่ก็ไม่จริงจังอะไรกับใคร
ช่วงนั้นใครเข้ามาคุย เข้ามาจีบ ก็คุยด้วยหมด happy กับการใช้ชีิวิตโสดสุด ๆ
ถามว่าจริงใจไหม ? จริงใจกับทุกคน เพราะบอกหมดว่าคุยกับใครบ้าง
ทุกคนอยู่ในสถานะเท่ากันหมด รู้สึกเหมือนกับตอนนั้นมันเป็นช่วงที่ใ้ช้ชีวิตตามใจตัวเอง
ช่วงนั้น มีใคร ๆ เข้ามาในชีวิตมากมาย .. แต่ทำไมมันเหงาจังเลยนะ

จนมาเจอกับคน ๆ นี้ .. นี่ก็ย่างเข้าปีที่ 2 แล้วที่คบกันมา
โลกเป็นสีชมพูมั้ย ?? .. อื้ม ก็คงเป็นสีชมพู ออกส้ม ๆ
รู้สึกว่า ตอนนี้เรารักเป็นแล้วล่ะ .. เรียนรู้ที่จะดูแลกันและกัน
รักษาระยะห่างไว้ให้พออบอุ่น แต่ไม่อึดอัด
ตั้งแต่วันนี้ จนมาวันนี้ เราคงไม่เหงาอีกแล้วล่ะ ..

ขอให้เงาบนพื้นทรายที่ทะเล เป็นเงาคู่ตลอดไปนะคะ  :22:

+

น่ารักมาก  :56:

:53:  อย่างนี้แหละที่เราต้องการ

Buob Marley

http://img3.f0nt.com/flash/66d37d0393ee1ab1e2e55182dfabf34e.swf

A Long Patience: Wish Us Luck (and Happy Anniversary)

น้องเข่มเข๊ม

 :53:  เขียนภาษาแบบนี้ไม่เป็นว่ะ 
เลวยั้นเงา

เดอะบุ๋ม

อ้างคำพูดจาก: ด.ญ.ณัฐกานต์ บริสุทธิ์ เมื่อ 18 มิ.ย. 2008, 14:13 น.
:53:  เขียนภาษาแบบนี้ไม่เป็นว่ะ 


แบบที่เขียนอยู่ก็สนุกนะ  ชอบเหมือนกัน  :53:


เมื่อไหร่จะพร้อมเขียนถึงคนที่สี่ล่ะคะ  :56:

น้องเข่มเข๊ม

เพื่อนเคยแซวเวลาเขียนเรื่องอินเลิฟลงบล็อก  มันบอกเหมือนซีรีส์เกาหลี   :37:
เลวยั้นเงา

เดอะบุ๋ม

อ้างคำพูดจาก: ด.ญ.ณัฐกานต์ บริสุทธิ์ เมื่อ 18 มิ.ย. 2008, 14:17 น.
เพื่อนเคยแซวเวลาเขียนเรื่องอินเลิฟลงบล็อก  มันบอกเหมือนซีรีส์เกาหลี   :37:


นั้นแหละ ยิ่งอ่านยิ่งมันส์  :56:

❤ ตูน ❤

กำลังอ่านเพลิน ๆ หมดแล้วอ่ะ
หาคนมาเล่า หาคนมาถามอีกสิ ๆ หาแนวร่วม 55

เดอะบุ๋ม

อ้างคำพูดจาก: ยัยแก้มป่อง เมื่อ 18 มิ.ย. 2008, 14:29 น.
กำลังอ่านเพลิน ๆ หมดแล้วอ่ะ
หาคนมาเล่า หาคนมาถามอีกสิ ๆ หาแนวร่วม 55

รอเจ๊นัท เล่าอยู่ค่ะ   :21:

เจ๊แกไม่มาซักที   เห็นใจคนคอยบ้างมั๊ยน้อ  :56:

น้องเข่มเข๊ม

เล่าก็ได้วะ



พี่รู้จักกับพี่แถวบ้าน พอดีช่วงนั้นเรียน ปวส. ที่ราชบุรีอยู่

ความจริงรู้จักกันนานแล้วล่ะ พี่แกหน้าตาโอเคเลยนะ แต่ใส่แว่น   

แรก ๆ รู้สึกแปลก ๆ เพราะพี่แกชวนไปร้าน (พี่แกเฝ้าร้านคอมให้เพื่อนอยู่)

บางวันก็พาไปกินไอติมบ้าง       



มาสักระยะพี่ก็ตัดสินใจคบกันนั่นแหละ




แต่พี่แกจน   :08:



ความจริงไม่อยากพูดถึงเรื่องนี้เลยนะ

แม่พี่เองก็ยังไม่พร้อมที่จะให้พี่เค้าเข้ามาที่บ้าน

ความจริงแม่พี่ก็พูดถูกที่ว่า ให้หาคนที่มีฐานะพอๆ  กับครอบครัวเรา

คือ พี่ก็ไม่ได้รวยล้น แต่ก็ไม่ได้จนสุดขีด



แม่กลัวพี่ลำบากน่ะ  ถ้าแต่งกันไป (อะไรแบบนั้น)


พี่กับเค้า เรียกว่าลำบากมาด้วยกันเยอะเลยล่ะ 

แต่พี่แกพยายามหาสิ่งอำนวยความสะดวกให้พี่อยู่อย่างสบายที่สุด  :42:

(ตอนนั้นไป ๆ มา ๆ บ้านพี่แกบ่อย)   พี่คบกับเค้า ปีกว่า ๆ  พี่ไม่เคยทะเลาะกันเลยนะ

มีบ้างที่งอน ๆ กัน แต่สักพักก็หาย 



แต่ก็เพราะเหตุผลข้างต้นนั่นแหละ   จะหาว่าพี่เห็นแก่ตัวก็ได้   :05:


พี่เลยบอกเลิก (เพราะสาเหตุบางประการ)

ตอนบอกเลิก พี่แกร้องไห้เลย  พี่ก็ไม่รู้จะทำยังไง



จนเมื่อสองปีที่แล้ว เพื่อนเค้าโทรมาบอกว่า เออพี่แกจะแต่งงานแล้ว

แวบแรก จะไปงานแต่งพี่แกเหมือนกันนะ


แต่คิดได้อย่างนึงว่า ไม่สมควร  เจ้าสาวคงไม่ต้องการเห็นแฟนเก่าไปงานแต่งหรอก 


(อันนี้ในมุมของตัวเองน่ะ)



ทุกวันนี้ก็เสียใจ แต่ก็ดีใจอยู่ลึก ๆ ที่พี่แกได้คนดี ๆ ที่เหมาะกับเค้าน่ะ     :42:


เลวยั้นเงา

อิคคิว

อ้างคำพูดจาก: ด.ญ.ณัฐกานต์ บริสุทธิ์ เมื่อ 18 มิ.ย. 2008, 14:45 น.
เล่าก็ได้วะ



พี่รู้จักกับพี่แถวบ้าน พอดีช่วงนั้นเรียน ปวส. ที่ราชบุรีอยู่

ความจริงรู้จักกันนานแล้วล่ะ พี่แกหน้าตาโอเคเลยนะ แต่ใส่แว่น   

แรก ๆ รู้สึกแปลก ๆ เพราะพี่แกชวนไปร้าน (พี่แกเฝ้าร้านคอมให้เพื่อนอยู่)

บางวันก็พาไปกินไอติมบ้าง       



มาสักระยะพี่ก็ตัดสินใจคบกันนั่นแหละ




แต่พี่แกจน   :08:



ความจริงไม่อยากพูดถึงเรื่องนี้เลยนะ

แม่พี่เองก็ยังไม่พร้อมที่จะให้พี่เค้าเข้ามาที่บ้าน

ความจริงแม่พี่ก็พูดถูกที่ว่า ให้หาคนที่มีฐานะพอๆ  กับครอบครัวเรา

คือ พี่ก็ไม่ได้รวยล้น แต่ก็ไม่ได้จนสุดขีด



แม่กลัวพี่ลำบากน่ะ  ถ้าแต่งกันไป (อะไรแบบนั้น)


พี่กับเค้า เรียกว่าลำบากมาด้วยกันเยอะเลยล่ะ 

แต่พี่แกพยายามหาสิ่งอำนวยความสะดวกให้พี่อยู่อย่างสบายที่สุด  :42:

(ตอนนั้นไป ๆ มา ๆ บ้านพี่แกบ่อย)   พี่คบกับเค้า ปีกว่า ๆ  พี่ไม่เคยทะเลาะกันเลยนะ

มีบ้างที่งอน ๆ กัน แต่สักพักก็หาย 



แต่ก็เพราะเหตุผลข้างต้นนั่นแหละ   จะหาว่าพี่เห็นแก่ตัวก็ได้   :05:


พี่เลยบอกเลิก (เพราะสาเหตุบางประการ)

ตอนบอกเลิก พี่แกร้องไห้เลย  พี่ก็ไม่รู้จะทำยังไง



จนเมื่อสองปีที่แล้ว เพื่อนเค้าโทรมาบอกว่า เออพี่แกจะแต่งงานแล้ว

แวบแรก จะไปงานแต่งพี่แกเหมือนกันนะ


แต่คิดได้อย่างนึงว่า ไม่สมควร  เจ้าสาวคงไม่ต้องการเห็นแฟนเก่าไปงานแต่งหรอก 


(อันนี้ในมุมของตัวเองน่ะ)



ทุกวันนี้ก็เสียใจ แต่ก็ดีใจอยู่ลึก ๆ ที่พี่แกได้คนดี ๆ ที่เหมาะกับเค้าน่ะ     :42:



:25:โหววววพี่โคตรนางเอกเลยครับ

น้องเข่มเข๊ม

นังคิว อย่ามาประชดนะ    :11:
เลวยั้นเงา

SMF 2.1.7 © 2026, Simple Machines