โลกนี้สีชมพู

[Puiipuii]

อาร์ตมา อาร์ตกลับ
มันใช้ได้เป็นคนคนไปนะ แล้วก็เป็นกรณีด้วย
ครั้งนี้โชคดีที่มันออกมาดี
แต่บางทีอาร์ตกลับก็จะได้ผลอีกอย่าง...ซึ่งไม่คุ้มกันเลย

เห็นด้วยค่ะ 

[Romzaikyu]

อาร์ตใส่ปุยเลยกิ๊ง 

[Puiipuii]

อาร์ตใส่ปุยเลยกิ๊ง 

หลายทีแล้วค่ะ

[มังกิ๊ง]

แต่ได้ผลเหมือนเดิม 

[Puiipuii]

แต่ได้ผลเหมือนเดิม 

งั้นสงสัยต่อไปนี้ต้องอาร์ตกลับ

[Buob Marley]

ผมก็ใช้แบบนั้นแหละ อาร์ตมา ต้องอาร์ตกลับ  จนป่านนี้ ผมอาร์ตกลับ   จะ 7 ปีแล้ว

อันนี้ถ้ามุกเนี่ย ตูขำมากเลยนะ

[กวางจ้ะ]

อาร์ตมา อาร์ตกลับ
มันใช้ได้เป็นคนคนไปนะ แล้วก็เป็นกรณีด้วย
ครั้งนี้โชคดีที่มันออกมาดี
แต่บางทีอาร์ตกลับก็จะได้ผลอีกอย่าง...ซึ่งไม่คุ้มกันเลย

เห็นด้วยมาก ๆ










กรกฎาคม 2010


เดือนนี้ดุกป่วยค่ะ เป็นหวัด เข้าโรงพยาบาล
แต่ดุกดันป่วยวันธรรมดา (พุธ-ศุกร์)
ตาแว่นเลยไม่ได้มาเยี่ยม เพราะว่างานเข้า กว่าจะเลิกงานก็ปาไป 2 ทุ่ม
แล้วที่โรงพยาบาลเค้าให้เยี่ยมได้ถึง 4 ทุ่ม กว่าจะมาถึงก็คงเลยเวลาให้เยี่ยม
กว่าจะกลับถึงบ้าน ซึ่งแน่นอนว่ากวางคงเป็นห่วงเขามากกว่า กลัวติดหวัดกวางด้วย


พอหายป่วย ช่วงเดือนนี้เป็นช่วงที่พี่ต้นต่อทะเบียนรถค่ะ ก็เอารถไปเช็ค
ก่อนหน้านั้น ก็ไปงานแต่งเพื่อนที่ประจวบมาค่ะ แล้วก็พาไปตกถนน (พื้นมันไม่เท่ากัน) โช้คเน่าเลย ขับแล้วเด้ง ๆ ตลอด
นอกจากนี้ก็ยังมีทำแอร์ เปลี่ยนลูกหมาก ตั้งศูนย์ เซ็นทรัลล็อคเจ๊ง ทำพรมวางเท้าในรถใหม่
ทั้งหมดนี้หมดไปร่วม ๆ หมื่นกว่า ๆ ได้ (รวมอะไหล่แล้วนะ)
แน่นอนว่าช่วงนี้ทุกอาทิตย์กวางไปเป็นเพื่อนเขาเอารถเข้าอู่ (หลายที่เหมือนกัน)





27 กรกฎาคม 2010

วันเกิดตาแว่น ดุกก็โทรไปอวยพรวันเกิดเช่นเคย
บอกเขาไว้ว่า ของขวัญวันเกิดแปะโป้งไว้ก่อนนะ
น่าจะ xbox อ่ะล่ะ แต่พอ 3 วันถัดมา บอกว่าไม่เอาดีกว่า เอามาก็ไม่มีเวลาเล่น
เปลี่ยนเป็นเครื่องทำไอศกรีม แล้วทำไอศกรีมให้กินดีกว่า 










สิงหาคม 2010


เดือนนี้ดุกไปงานแต่งญาติตาแว่นกับที่บ้านตาแว่นค่ะ
ก็ลาพักร้อนช่วงหลังวันแม่ ยาวไป 4 วัน
ปีนี้ดุกทำของขวัญวันแม่ไว้สำหรับ 2 คนค่ะ ให้แม่ดุกคนนึง ให้แม่ตาแว่นคนนึง
พวงมาลัยโครเชต์อันนั้น ดุกถักให้แม่ตาแว่นค่ะ ส่วนแม่ดุก ดุกร้อยมาลัยมะลิจริงให้พวงนึง 
ตอนนี้พวงมาลัยอันนั้น แม่ตาแว่นก็ห้อยไว้ในรถ (ข้าง ๆ พวงมาลัยรถอ่ะค่ะ สีมันแสบตาก็เลยห้อยไว้ตรงนั้น)
แม่ตาแว่นบอกว่าสวยมาก อยากเอาไปอวดที่บ้านโน้น 

ก็ถามตาแว่นนะว่าไม่ไหว้แม่วันแม่หน่อยเหรอ
ตาแว่นบอกว่า "ต้องถามแบบนี้มากกว่า ว่าเคยคิดจะซื้อของไปไหว้แม่รึป่าว"
อืมนะ 

ระหว่างที่อยู่บ้านเจ้าสาวที่ชลบุรี ดุกนอนกับแม่ตาแว่นตลอด 3 วัน
ตอนกลางวันยันดึก ๆ ดุกอยู่ในครัวตลอด ล้างชาม+เช็ดจาน+เตรียมอาหารเป็นงานหลัก
ด้วยความที่ว่า เราไม่รู้จักใครเลย ก็เลยเลือกที่จะทำงานให้บ้านนี้ดีกว่า
เพราะญาติมากันหมด ต้องมีคนช่วยแม่บ้าน ตอนนั้นดุกเลยสนิทกะแม่บ้านไปเลย

ช่วงนั้นกวางเป็นบุคคลที่ถูกพูดถึงอยู่ทั้งวันในหมู่ญาติ ๆ เขาไปซะแล้ว
เพราะเมื่อไหร่ที่เข้าครัว หาของกิน ก็ต้องเจอกวางหาของกินให้ตลอด
มีแม่ตาแว่นคอยแนะนำให้ญาติ ๆ เขารู้จักค่ะ

ส่วนตาแว่นก็ช่วยงานอื่น ๆ เช่น ออกไปซื้อของ รับพระตอนเช้า
เหมือนมาเปิดตัวว่าที่สะใภ้กลาย ๆ เข้าไปทุกที เจอคุณปู่คุณย่าท่านก็เอ็นดูเราดีมาก

งานออฟฟิศตาแว่นที่ต้องคอย remote ก็ช่วยทำนะ
เพราะบางทีตาแว่นไม่ว่าง เราก็ทำให้แทน
จนมีอยู่คืนนึง ตาแว่นไปธุระข้างนอก พอถึงเวลา remote เขาก็ไม่อยู่ก็เลยทำแทน
เขากลับมาตอนกวางกำลังนั่งทำงานให้เขาอยู่ ก็เดินมาหอมแก้มทีนึง



น่ารักจัง
เอ๊ะ .. ร้อยวันพันปีไม่เคยชม มาวันนี้นึกยังไงถึงชมกวางอ่ะ
ก็ เค้าจะชมที่รักเค้ามั่งไม่ได้เลยเหรอ
อืมนะ..



ยังคาใจอยู่..



แล้วก็เล่าให้พี่เบียร์ฟัง (ลูกพี่ลูกน้องที่อยู่บ้านเดียวกะพี่ต้น)
หนูว่ามันแปลก ๆ อ่ะพี่ ร้อยวันพันปีไม่ีเคยเห็นพี่ต้นหวานกะกวางนะ
พี่ก็ว่าอย่างนั้นเหมือนกัน




ตอนอยู่ที่บ้านนั้นก็มีโอกาสได้เล่นน้ำกับตาแว่นตอนกลางคืน (บ้านนี้มีสระว่ายน้ำด้วยค่ะ)
ก็พอลงไปเล่นแล้วก็มีคนอื่นลงมาเล่นน้ำตามกันเป็นพรวน
ต่อด้วยอบซาวน่า มีความสุข 




มาวันงานจริง ๆ ละ งานเช้า แม่ก็เห็นว่าดุกใส่สร้อยที่ซื้อมาต่างหาก (เป็นสร้อยเงินเส้นเล็ก ๆ มีจี้วิบวับ ๆ)
ก็เลยบอกว่าให้ใส่สร้อยอันนี้แทน เป็นสร้อยทองเส้นเล็ก ๆ ค่ะ ดุกก็รับมาใส่
พอหมดงานดุกก็จะคืน เพราะดุกไม่กล้าใส่ของมีค่าขนาดนี้ แถมเป็นของแม่ตาแว่นด้วยกลัวหาย
แต่แม่ก็ไม่รับคืน บอกว่าให้กวางเลยละกัน ก็ใส่เป็นที่ระลึกมาตลอดจนตอนนี้



ตลอดเวลาที่กวางเจอตาแว่น
ตาแว่นไม่ค่อยเห็นกวางแต่งหน้าเยอะ ๆ เท่าไหร่ อย่างดีก็กรีดอายไลน์เนอร์ ลงบีบี แป้งเด็ก แค่นั้น
พอมาวันนี้ตาแว่นก็เห็นกวางแต่งตัว (แต่งสวยอ่ะนะ) อุปกรณ์จะเยอะกว่าเคย
อย่างน้อยก็มี คอนซีลเลอร์ อายแชโดว์ ใส่เครื่องประดับทั้งที่ปกติไม่ค่อยใส่
ยืนแต่งหน้าแบบรีบ ๆ ก็เดินไปกอด หน้าไม่ว่าง (แต่งหน้าอยู่) ตูหอมไหล่แทน 



ส่วนเรื่องชุดที่เป็นห่วงนั่นไม่ต้องห่วงเลยอ่ะค่ะ คือมีผ้าคลุมไหล่ผืนนึง หลัง ๆ ก็ไม่คลุมซะงั้นล่ะ
เพราะญาติ ๆ เขาขอให้เอาออก ประมาณว่า ญาติ ๆ เขาไม่มีใครมีหน้าอก
แต่เรามี ก็อยากให้โชว์  กวางก็เอาออกช่วงที่ถ่ายรูปในโต๊ะตัวเอง
แต่พอออกมานอกงานก็คลุมผ้าไว้เหมือนเดิมค่ะ ยังไงก็อยากเรียบร้อยอยู่ 



วันนั้นดุกแอบเห็นตาแว่นแอบถ่ายรูปดุกอยู่หลายรูป
แม่บ้านไปงานด้วยก็ยุให้ถ่ายรูปคู่
ก็ได้มาหลาย shot อัพขึ้น Facebook ไปตามระเบียบ



แล้วดุกก็ไมเกรนขึ้นตอน 4 ทุ่ม  เพราะนอนน้อยมา 3 คืนติดกัน
ตาแว่นก็ยังหายามาให้กิน ดูแลตลอดจนเข้านอน



เช้าวันรุ่งขึ้นกลับกรุงเทพตอนเช้าตรู่ ตาแว่นต้องไปทำงานต่อ
กวางยังไม่หายปวดหัวเลย ก็เลยขอนอนในรถจนถึงบ้าน
พอถึงบ้าน ตาแว่นก็คุย


ตอนต้นไม่อยู่ กวางทำอะไรบ้างอ่ะ ญาติ ๆ เค้าชมกันหมดเลย
ไม่ถามกันเองล่ะจ๊ะ
ก็อยากรู้อ่ะ เลยมาถามกะเจ้าตัวดีกว่า
ก็อยู่ในครัวตลอด ทำงานไม่ได้หยุด ไม่ได้แว๊บไปเดินเล่นอะไรที่ไหน แค่นั้นล่ะ


แล้วดุกก็โดนหอมแก้มไปทีนึงก่อนตาแว่นจะไปทำงาน 





สุดท้ายดุกก็กลับบ้านตอนบ่าย ๆ ไปหาหมอที่โรงพยาบาลต่อ
ส่วนตาแว่นพอวันพุธก็ไปงานศพญาติอีกคนแถว ๆ นครสวรรค์ค่ะ
แน่นอนว่าเป็นสารถีขับรถให้ที่บ้านอีกละ


มาตอนนี้ดุกเริ่มคิด ขับรถแบบนี้ไม่เหนื่อยบ้างเหรอ
เริ่มอยากหัดขับรถมั่งละ เผื่อตาแว่นไปต่างจังหวัด จะได้ช่วยขับให้ ช่วงนั้นก็หาที่สอนขับรถไปเรื่อยเลยล่ะ
แต่ก็ยังไม่ได้จังหวะซักที เพราะมีเวลาว่างแค่วันเดียว




ช่วงนี้ ถ้าเขาหวานมาก็หวานกลับค่ะ



ของเดือนกันยายน 2010 ยังไม่สิ้นเดือนเลย ขออุบไว้ก่อนนะ 

[หมีเล็ก]

ทำไมคู่พี่กวางดูครอบครัวยอมรับดีจัง


บอกกับที่บ้านยังไงหรอคะ?

อิ่มขนาดยังไม่ได้บอกตรงๆ (แค่แย๊บๆ) แม่ก็ย้ำแล้วย้ำอีกว่า ให้เป็นแค่เพื่อน

ด้วยเหตุผลที่ว่า "แม่ไม่ชอบคนดำอ่ะ" 

อย่างน้อยอยากให้ที่บ้านไม่ต้องเป็นห่วง แบบว่ามีคนดูแลเราทางนี้อ่ะค่ะ


ตอนนี้วิลเลยจ๋อยๆ ชอบบอกว่า "พ่อแม่เธอไม่ชอบเค้า" 
(แต่กับหมี โอเคนะ ฮา  )


อัพมั่ง

ตอนนี้ออกกำลังกายแทบทุกวัน
วิลไม่เคยบอกว่าอ้วน แต่บอกว่าไปออกกำลังกายก็ดี

พอตอนนี้เข้ายิมกับว่ายน้ำเกือบทุกวัน ถึงจะไม่หนัก แต่ก็ทำเรื่อยๆ
วิลเลยซื้อตุ๊กตานกตัวเล็กๆให้เป็นของรางวัล 

ที่ฮากว่านั้นคือ พอบีบตุ๊กตาแล้วมันจะหัวเราะ เสียง วะฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ 
ซึ่งอิวิลบ้าจี้กับเสียงนี้มาก บีบทีไรก็ขำเป็นเป็นจะตาย 

ดี เวลาอาร์ตมา ก็ได้บีบใส่ซะเลย 

[IM]

เวลาอาร์ตมันก็ไม่มีอารมณ์หัวเราะหรอก 

[หมีเล็ก]

เมื่อวานโทรมาเสียง ง่วงมากกก พอบีบใส่โทรศัพท์ทีเดียว หัวเราะก๊าก ตื่นเลย 


ตอนเช้าโทรมา บอกว่า เพราะเราทำให้ตื่น เลยไม่ได้นอนอีกเลยยันเช้า

[กวางจ้ะ]

อันนี่พี่เล่าระหว่างพี่กับครอบครัวตาแว่นนะ โอเคมาก ก็พี่ไปหาทุกอาทิตย์
ก็ไปเก็บห้องให้ตาแว่น ล้างชาม มีรีดผ้าให้ด้วยนิดหน่อย มีของกินไปให้บ้าง
คือพี่ไม่ได้ตัวติดกับตาแว่นเป็นตังเมนะ ก็ไปคุยกับคนในบ้านบ้าง เล่นกับหมา
(ที่จริงก็ไม่เหมาะนักหรอก ผู้หญิงไปหาผู้ชายเกือบทุกอาทิตย์มา 1 ปีเต็ม ๆ เนี่ย)
แต่กวางเข้าได้ดีกับที่บ้านเขา คุยกับแม่กับพ่อเขาได้ คุยกับลูกพี่ลูกน้องเขาได้โอเค ก็ดีมากละ



แต่ฝั่งครอบครัวพี่อ่ะสิ ดูเหมือนแม่จะยอมรับกลาย ๆ
แต่กับป๊าและพี่ชายทั้ง 2 ก็ไม่ค่อยสนิทกัน



ช่วงนี้แม่พี่อ่ะ บอกพี่ว่าให้ชวนตาแว่นเข้าบ้านมาคุยกะป่ะป๊าหน่อยจะได้สนิท ๆ กัน
พี่ยังกลัวอยู่เลย ว่าตาแว่นจะผ่านด่านที่บ้านพี่ได้รึป่าว  โดยเฉพาะป่ะป๊าพี่นั่นแหละ



ตอนนี้พี่ยังคุยกับแม่พี่อยู่ว่า คงจะให้ตาแว่นมาบ้านเราบ่อย ๆ
ให้สนิทกับคนในบ้านก่อน แล้วค่อยพามางานรวมญาติฝั่งบ้านเรา (ซึ่งก็คงนานเลยแหละ) 

[Romzaikyu]

อิ่ม เรามองว่า มีคนดูแลเวลาอยู่เมืองนอก
พ่อแม่มองว่ามีผู้ชายมาใกล้ชิดลูกตอนอยู่ห่างหูห่างตา

ส่วนที่แม่ไม่ชอบคนดำนั้น ที่จริงพี่ว่าผู้ใหญ่แค่รู้สึกว่านั่นเป็นชาวต่างชาติ
ตอนนี้อยู่ใกล้กัน ความสัมพันธ์ก็โอเค แต่ถ้าเรียนจบล่ะ
ถ้าต้องอยู่ห่างกัน ความสัมพันธ์จะห่างตามมั้ย
เค้าจะตามมามั้ย ถ้าต้องแต่งงานอิ่มต้องไปอยู่ห่างเค้ามั้ย


ที่สำคัญ ลูกน่ะ ยังไงก็ยังเด็กอยู่ในสายตาพ่อแม่อยู่ดีนั่นแหละ

[กวางจ้ะ]

ที่สำคัญ ลูกน่ะ ยังไงก็ยังเด็กอยู่ในสายตาพ่อแม่อยู่ดีนั่นแหละ

ถูกกก!!



ด้วยความที่เป็นคนต่างชาติ ต่างภาษา ต่างวัฒนธรรมด้วยมั้ง พ่อแม่ก็เลยเป็นห่วงเป็นพิเศษ

[หมีเล็ก]

  + ลุงเป็ด

แล้วทำไมแม่ชอบถามว่า "เมื่อไหร่จะมีแฟนกับเค้าซักที" ล่ะคะ?

[IM]

ถ้าเป็นบ้านนี้การถามแบบนี้ไม่ใช่ว่า "มีได้แล้ว"

แต่หมายถึงว่า มองใครอยู่รึเปล่า คบใครอยู่แล้วไม่ได้บอกรึเปล่า