โลกนี้สีชมพู

เริ่มโพสต์โดย เดอะบุ๋ม, 17 มิ.ย. 2008, 15:26 น.

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังเปิดอ่านโพสต์นี้

กวางจ้ะ

ใช่ค่ะพี่แอ้ ร้อน ๆ ด้วยนะ  :54:

icez

ชีสเยิ้มๆ ด้วยนะครับ  :54:

p1ug


ตอนนี้คุยกับคนคนนึงผ่านทางอีเมล เพราะ้เค้าไม่มีเฟซบุ๊ค msn มีก็แค่เบอร์
ละเพิ่งให้เบอร์ไป เป็นคนที่พี่แนะนำให้รู้จัก เค้าทำงานบนเครื่องบินแหละครับ
รู้สึกแปลกๆเหมือยนกัน ไม่เคยคุยกับใครผ่านเมลมาก่อน
จะขอเบอร์แล้วโทรไปก่อนก็ไม่ได้ เพราะไม่รู้ว่าเค้าจะลงพื้นดินตอนไหนมั่ง
แต่อย่างน้อยๆ เค้าก็มาทำให้กุมภาพันธ์ของเราไม่ได้มืดมนเหมือนเดิม   :42:

Romzaikyu

ระวังจะมืดมนกว่าเดิม  :42:

p1ug


Bellbells

ลุงอาจหมายถึงแค่ผิวของเธอ  :53:

แอ้

อ้างคำพูดจาก: icez เมื่อ 01 ก.พ. 2011, 18:15 น.
ชีสเยิ้มๆ ด้วยนะครับ  :54:


เสียใจอะ ตื่นสาย.. แง้ๆๆๆ  :4705:


อ้างคำพูดจาก: p1ug เมื่อ 01 ก.พ. 2011, 18:27 น.
ตอนนี้คุยกับคนคนนึงผ่านทางอีเมล เพราะ้เค้าไม่มีเฟซบุ๊ค msn มีก็แค่เบอร์
ละเพิ่งให้เบอร์ไป เป็นคนที่พี่แนะนำให้รู้จัก เค้าทำงานบนเครื่องบินแหละครับ
รู้สึกแปลกๆเหมือยนกัน ไม่เคยคุยกับใครผ่านเมลมาก่อน
จะขอเบอร์แล้วโทรไปก่อนก็ไม่ได้ เพราะไม่รู้ว่าเค้าจะลงพื้นดินตอนไหนมั่ง
แต่อย่างน้อยๆ เค้าก็มาทำให้กุมภาพันธ์ของเราไม่ได้มืดมนเหมือนเดิม   :42:

เป็นสจ๊วตเหรอ  :51:

Katezila

ตอนแรกว่าพี่ร่มโหดร้ายแล้ว

มาเจอพี่แอ้ โหดร้ายกว่าอีก  :30:
สนใจท่ออุตสาหกรรม​ เลือก DragonFlex นะจ้ะ​จุ๊บๆ​

หนูอร


ยกตำแหน่งเจ้าแม่โลกนี้สีชมพูให้กวาง  :25:


อันบัน ♥

p1ug

อร๊ายย พี่แอ้รู้ไงอะ  :56:       :08:

หมีเล็ก

วิลมาไทยแล้ว  :53:
ยกครอบครัวไปรับที่สนามบิน  :30:

ท่าทางวิลก็เกร็งไม่ใช่น้อย แรกว่าทำตัวไม่ถูกเลยทีเดียว อิ่มก็ทำตัวไม่ถูก
แต่ช่วงอิ่มกับหมีแยกตัวไปเข้าห้องน้ำแป๊ปเดียว

ออกมาพ่อก็พูดกับวิลใหญ่ (เรียกว่าพยายามพูดดีกว่า)  :56:
นั่งในรถก็พยายามคุย แต่ด้วยความที่พ่อขับรถ เลยไม่กวนสมาธิมากมาย
ส่วนคุณหมี วิลก็พยายามคุย แต่คุณหมีก็ไม่ค่อยคุยด้วยเท่าไหร่ (แต่ก็พยายามเสริม แล้วก็ให้อิ่มแปล หรือไม่ก็เล่นมุขหมีๆ ซึ่งวิลบอกรู้นะว่าเล่นมุข)

วันแรกพาวิลมาพักที่บ้านก่อน เพราะวิลต้องไปเชียงใหม่ตอนสิบโมง รอตั้งสิบชั่วโมง ไม่ไหว
ระหว่างทางก็พาไปกินข้าว ดูบรรยากาศก็โอเค ไม่อึมครึม :22:
ถึงบ้าน พ่อก็โชว์รูป โชว์หนัง โชว์โน่นนี่นั่น   :30:
แม่ก็หาเสื้อ หาผ้าห่มมาให้ วิลก็ไปอาบน้ำ แล้วก็แยกย้ายเข้านอน  :22:

ดูพ่อแม่ก็ไม่เกร็งเท่าไหร่ ไม่เหมือนตอนแรกที่คิดว่าจะเกร็งจัด  :40:

ตอนเช้า แม่มาปลุกบอกว่า วิลตื่นแล้ว อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อเรียบร้อย
แล้วแม่ก็พยายามมาคุยด้วย

เพิ่งเคยเห็นแม่พยายามจะคุยกับคนต่างชาติก็คราวนี้แหล่ะ  :25:
(แต่คุยโดยการเผารูปตอนเด็กๆ ซึ่งแน่นอนอิวิลขำก๊าก  :3005:)

แล้วก็นั่งคุยกันปกติ บรรยากาศแบบ เฮ้ย นี่เรากังวลมากไปหรอเนี่ย
บรรยากาศไนท์มาก พ่อแม่วิลก็ดูคุยกันได้ดี

พอวิลไปเชียงใหม่ แม่ก็ชมว่า วิลเรียบร้อย  :22:
เก็บรองเท้าเป็นที่เป็นทาง ตื่นมาก็พับผ้าห่ม พับเสื้อ เรียบร้อย
ขนาดห้องอาบน้ำมันเรียบร้อย แบบเก็บขวดแชมพูที่ใช้อะไรทำนองนี้  :22:

ทีนี้พอวิลไป พ่อแม่ เลยเป็นห๊วง เป็นห่วง หลายห่วง
ฝากเตือนนู๊น เตือนนี่ตลอด (ตอนนี้เวลาคุยโทรศัพท์กันก็ไม่ต้องแอบไปคุยแล้ว  :40:)
คอยถามถึงว่าเป็นยังไง อยุ่ได้ไม๊ เที่ยวไหนบ้าง บลาบลา
ไปเที่ยวห้างก็บอกว่า วิลน่าจะใส่เสื้อตัวนี้สวยนะ
วิลอยากได้กระเป๋าเดินทางใหม่ แม่ก็ไปดูให้ แล้วก็กำชับบอกให้พาวิลมาดูนะ

พ่อก็บอกว่า พาวิลไปหาคุณย่าสิ ไปสวัสดี ทักทาย คุณย่า ป้าๆ  :22:



แม๋..... น่าปลื้มใจ  :53:


ปล. วิลบอกว่า จะดูพฤติกรรมคุณหมีว่า ฟีดแบ็กเป็นยังไงบ้าง ถ้าดีจะมีของกำนัลชิ้นใหม่ที่คุณหมีคาดไม่ถึงมอบให้
แต่ดูจากการกระทำแล้ว คุณหมีอดชัวร์  :30: :30:
:3005:

IM


Buob Marley

http://img3.f0nt.com/flash/66d37d0393ee1ab1e2e55182dfabf34e.swf

A Long Patience: Wish Us Luck (and Happy Anniversary)

แอ้

ครอบครัวน้องอิ่มน่ารักอะ  :25:

ยุนเอ

เราจะต้องการอะไรมากมายไปกว่า อะไรมากมาย

SMF 2.1.7 © 2026, Simple Machines