ซากุระสีเลือด

[psyfer]

ทัดติยำ 

[slaveofann]

เกือบลืมเล่าเลย ไอ้คนลวนลามนั่น
เจอจนชิน เลยรู้สึกเป็นเรื่องปกติไปแล้วหรือเปล่าไม่รู้แฮะ
ไม่ดีเลย

เรื่องมีอยู่ว่า นัดเพื่อนไว้ ก็คืออีโชติ มันมาถึงญี่ปุ่นแล้ว
โทรมา บอกจะมารอในเอ็มเอ็สเอ็น ก็รีบปั่นจักรยานตะพึดตะพือเลย
พอข้ามไฟแดงมา ก็ต้องผ่านลาดจอดรถ อพาร์ทเมนท์อยู่ในย่านที่คนชุกชุม
ประมาณแถวสยามอะไรอย่างงี้ คนมันก็เดินเยอะ
จะถึงบ้านแล้ว ดันเจอคนเมาๆสองคน เดินขวางทาง

เราก็บีบแตร กริ๊ง กริ๊ง ขอทางหน่อยค่า
พอผู้ชายคนนั้นหันมามองหน้า ก็ทำกรุ้มกริ่ม คือมันเมาน่ะนะ
ตัวหอมสบู่หึ่งเลย ท่าทางจะเพิ่งไปอาบอบนวด หรือไม่ก็เลิฟโฮเตลมา
เราก็ขี่จักรยานไม่แข็งอยู่แล้ว จะคว่ำแหล่ไม่แหล่
พอเจอพี่หื่นดึงแขนอีก แล้วโอบไหล่
พูดจาเชิญชวน ไปเที่ยวกันไหมหนู ไปกินอะไรกัน
จากเก๋าๆ ตูก็บอก ไม่ดีกว่าค่ะ ไม่เป็นไรค่ะ ไว้วันหลังนะคะพี่ วันนี้หนูยุ่ง
ไอ้ห่า แล้วแบบว่า ดันมาหื่นเอาตรงหน้าอพาร์ทตัวเองอีก
ตูก็จอดจักรยานสิ ไอ้หอยหลอดนั่นก็เข้าใจผิด
นึกว่าตูสมยอม ทีนี้ก็เดินพุ่งมาเลยสิ เวรกรรม อุตส่าห์หักหลบพ้นมาได้
มาตายตอนจอดรถนี่ล่ะ เดินมาก็พูดจาหื่นๆ แบบจะเอาตูให้ได้
ไปด้วยกันนะ เบบี๋ สารพัด ยิ่งรู้ว่าเป็นคนต่างชาติ
ความเกรงกลัวคุก ยิ่งลดลง ลูบหัว ลูบแขน โอบไหล่ ตูก็มุดๆ
เข้าใจอารมณ์คนโดนขืนใจเลย แรงมันสู้ไม่ไหวจริงๆ
แรงผู้หญิง ผู้ชาย มันกระดูกคนละเบอร์ แถมยิ่งลกๆ ห่วงสัมภาระอีก
และรู้ว่า มันทำอะไรมากกว่านี้ไปไม่ได้ เพราะที่เกิดเหตุมันหน้าแฟมิลี่มาร์ท
ยังดี เพื่อนมันมาลากมันไปได้ และกล่าวขอโทษขอโพย หยีจริงๆ 
ถ้าหล่อจะไม่ว่าเลยแสรด

[แอ้]

โอย.. อยู่ต่างบ้านต่างเมือง ระวังตัวมากๆ นะคะ
ไม่รู้วัฒนธรรมเขาเป็นไง แต่ถ้าเป็นบ้านเรามีเรียกพวกมายำแน่ หน้าบ้านอย่างนี้ยิ่งเหมาะเลย..

[❤ ตูน ❤]

  เห็นเจ๊ปุกห้าว ๆ ทำไมไม่ฮึดแบบ ใส่ไปสักเปรี้ยงสองเปรี้ยง
แล้ววิ่งหนีเข้าแฟมิลี่มาร์ทล่ะเจ๊ปุก

[Bellbells]

ดูเหมือนถ้าหล่อนี่จะสมยอม พี่ปุกรุกเองเลยใช่ป่ะ 

[เดอะบุ๋ม]

โห น่ากลัวแฮะมาแบบนี้ แถมไม่หล่อด้วย 

เจ๊น่าจะมีอุปกรณืไว้ป้องกันตัวนะคะ
นี่ถ้าเพื่อนไม่มาลากไปนี่ซวยเลย

เป็นสเปรย์พริกไทย หรืออะไรก็ว่าไป

[คุณชาย ( 737 )]

 กายเมายังไม่พอยังเมาใจอีก คนหนอคน 

[ป้าแป้งกึ่งสำเร็จรูป]

ขำตรงประโยคสุดท้ายนี่แหละ 
แต่เอาน่า ถ้าเจออย่างนี้แปลว่า ปุกน่ารักนะ เพื่อนป้าก็น่ารักเจออย่างงี้ประจำเลย ส่วนป้า ไม่เคย  ไม่รู้จะดีใจหรือเสียใจดี 5555

[slaveofann]

ยังไงดีนะ ไอ้ตอนพูด มันทำได้ไง
มาเล้ย แสรด เดี๋ยวตูจะเตะให้กลิ้ง
แต่พอเจอจริงๆ มันเป็นหมาหงอยว่ะเฮ้ย
มัวแต่ปัด แต่ป่ายซะมาก 
เก่งแต่ปากนี่นาเรา

[Rabbitinblack]

โถ เห็นปุกมาโพส นึกว่ามีเรื่องใหม่ให้มาอ่าน

[แอ้]

ยังไงดีนะ ไอ้ตอนพูด มันทำได้ไง
มาเล้ย แสรด เดี๋ยวตูจะเตะให้กลิ้ง
แต่พอเจอจริงๆ มันเป็นหมาหงอยว่ะเฮ้ย
มัวแต่ปัด แต่ป่ายซะมาก 
เก่งแต่ปากนี่นาเรา

เป็นเหมือนกันเลยค่ะ .. เวลาฟังเรื่องคนอื่นเขานะ..
ไม่เตะแม่...เลยอ่ะ

พอเกิดเรื่องเข้าจริงๆ .. ได้แต่ทำหน้าเงี้ย.. 

โถ เห็นปุกมาโพส นึกว่ามีเรื่องใหม่ให้มาอ่าน

อันนี้ก็เห็นด้วยอีกค่ะ .. 

[slaveofann]

มีแต่พวกโหดๆวุ้ย ได้ๆ เดี๋ยวจัดให้เลย
ตอนนี้กำลังพยายามเขียนเรื่อง Japanese Most Wanted
เรียงตัว แต่ต้องใช้เวลาหน่อยนะ ว่าจะเอาไปลงฟอนต์สุดอยู่

[Soris0ri]

 

[❤ ตูน ❤]

แล้วที่บอกว่าซื้อหนังสือมาผิดล่ะเจ๊ปุก
ไม่เห็นแปลให้อ่านเลย รออยู่นะคะ
(แต่เห็นบอกว่าโยนหนังสือทิ้งก่อนเข้าไปหาหมอใช่ไหม? เล่มนั้นรึเปล่า?)
แต่อยากอ่านจริง ๆ นะ เอาแบบเล่า ๆ ไม่ถึงกับแปลก็ได้ค่ะ

[slaveofann]

ขอบคุณมิตรรักแฟนเพลงมาก
อุตส่าห์มีจมล มาตามกันอุ่นหนาฝาคั่ง
สาวกแอบจิตเยอะนะเนี่ย สาวแว่นทั้งนั้น 


เรื่องที่จะเล่าไม่มีเลือดสาด อีดาบฟันสายสะพายขาดใดๆทั้งสิ้น
แต่เป็นเรื่องที่ประสบกับตัว และเป็นเรื่องที่ในญี่ปุ่นถือว่าฮิตมากๆ
กับอาชีพใหม่ ที่ทำรายได้เป็นกอบเป็นกำ ให้สาวตึงที่นี่

เหตุเกิดที่หน้าสถานีรถไฟคานายาม่า ระหว่างเดินทางไปช๊อปปิ้ง
ว่าจะไปสอยกางเกงสกินนี่สักตัว ที่นั่นมันถูก และสีก็สวยสะอาดตา
อย่าได้หลงผิดคิดว่าญี่ปุ่นเย็นเชียวนะ ตอนนี้นาโกย่า ปาเข้าไปสามสิบแปดองศาแล้ว
ไม่ได้ร้อนแบบไทยด้วย ที่นี่ความชื้นสัมพัทธ์สูง เลยเหงื่อไม่ออก
ร้อนแบบสะสมในร่างกาย คนเลยเป็นโรคแพ้หน้าร้อนกันเป็นแถบ (natsu bate)

ทีนี้ เราก็ร้อนใช่ไหมล่ะ แล้วคนยืนแจกใบปลิวไม่ร้อนกว่าเหรอ
เห็นตาลุงหน้าตาใจดี ยืนเหงื่อแตกพลั่ก แจกใบปลิว เขียนว่านานาคาเฟ่
มังก๊า คาเฟ่ หรือ ร้านอ่านการ์ตูน ที่นี่นิยมมาก เหมือนอ่านฟรี แล้วสั่งดริ๊งค์ถูกๆ
กินกับเครป กับขนมอะไรทำนองนี้

พอลุงเห็นเราก็เดินปรี่มาเลย วันนั้นกระชากวันมาก ใส่เอี้ยมดำ เสื้อเหลือง
รองเท้าแตะสมัยนิยมสุดๆ สะพายกระเป๋าแดง ฟอนต์ตัวโตๆสีเหลือง
ลุงมาถึงเราก็เอาพัดให้อันนึง แล้วก็ยื่นใบปลิวให้

"พี่สาวๆ (คนที่นี่เค้าให้เกียรติกันด้วยเรียกพี่ สวนกับพี่ไทยมาก) น่ารักจังเลย
ว่างสักสามนาทีไหม กรอกใบสมัครร้านนี่หน่อย ได้บัตรฟรีเต็มเลยนะ
"
คุณลุงตัวไหม้เกรียม เหงื่อแตกพลั่ก ยื่นข้อเสนอที่คนแพ้คนแก่ไม่อาจปฏิเสธได้มา
เราอ่านใบปลิว ได้ใจความว่า อ่านการ์ตูนฟรี ทำเล็บฟรี ข้าวฟรี และอื่นๆอีกมากมาย
อ๋อ ร้านการ์ตูนแบบสปาคอมเพล็กซ์ เฮ้ยเจ๋ง สมัครก็ได้ ชอบอยู่แล้วร้านทำนองนี้
แล้วก็เดินตามคุณลุงไป คุยกันสัพเพเหระ จนถึงร้าน

ร้านตั้งอยู่ชั้นหก พอเปิดประตูเข้าไป เจอคนใส่สูท หน้าตาดีสามสี่คน
รู้สึกแปลกใจ ไอ้ห่า ร้านการ์ตูน ต้องแต่งขนาดนี้ด้วยเหรอ
สักแป๊บ มองไป เจอโซฟา แบบเลาจ์ เฮ้ย นี่มันร้านการ์ตูนประเภทไหนวะ
จะถอยก็ไม่ทันแหล่ว 

ลุงให้กรอกใบสมัคร ก็กรอกมั่วไป เค้าบอกให้เลือกราคา ถ้ามีแขกมาเลือกเราไปนั่งคุย
ให้สิบนาที สามพันเยนถึงหมื่นเยน  นี่มันร้านการ์ตูนประเภทไหนวะ
ตาลีตาเหลือก หาทางออกไม่ได้ ก็ตามมั่วๆเค้าไป มองหาทางหนีทีไล่ แต่
พูดจริงๆหมดแรงว่ะ

สุดท้ายเค้าก็ให้เข้ามาอีกห้อง สาวตึงเต็มไปหมด มีแต่ใสๆน่ารัก ขาวๆ
ทำผมเปรี้ยวจี๊ดกันไปหมด มีเนทให้เล่นฟรี มีหนังสือให้อ่าน มีทุกอย่างให้หมด
แต่ที่แย่มากคือ มีกระจก บานโต แบบคนนอกมองคนในเห็น
สไตล์อาบอบนวดชัดๆ 

นั่งอยู่ไม่นาน มีคนมาเลือกเรา ให้สิบนาที ห้าพันเยน คิดเป็นเงินไทยก็พันห้า
เราบอกเราไม่ไป พูดภาษาญี่ปุ่นไม่แข็งแรง และเราก็แบบไม่ไหวแล้ว
ถึงมีสาวตึงหน้าใส มาคุยด้วย แต่ขืนให้เราเสียประวัติด้วยการเป็นสาว
คะบุคุระเกิร์ล แค่หนเดียว เงินอีกล้านนึงก็ลบประวัติไม่ได้
ก็เลยหนีออกมา มีบัตรหลักฐานยืนยันด้วยนะ  เก็บไว้ดูต่างหน้า
เค้าบอกพร้อมเมื่อไหร่มาอีกได้นะจ๊ะ ยินดีต้อนรับเสมอ

เจอไอ้พวกห่านี่ทุกวัน หน้าตาตูเหมาะแก่การล่อลวงหรือไงเนี่ย แสรด