คือกีฬา คือหัวใจ คือชีวิต... +

[นักศิลปะ]

ป่อย ป่อย ป่อย ป่อยยยยย


เขียนใหม่สิคะ ให้น่าสนใจกว่าเดิม 

ไม่สนุกในการเขียนส่งสำนักพิมพ์แล้วครับ
ย้อนกลับมาเขียนทิ้งเขียนขว้างแบบนี้ สนุกกว่า 

[Rabbitinblack]

พี่โอ๋ถ่อมตัวไปเปล่า

[นักศิลปะ]

พี่โอ๋ถ่อมตัวไปเปล่า

ถ่อมแถ่มอาร๊าย ไม่สามารถจริงๆ
........................................

เพื่อนอีกคนของผมที่สนามบอล
เป็นพนักงานเทศกิจของกรุงเทพฯ
เล่นตำแหน่งกองหน้า
เป็นกองหน้าประเภทขี้เลี้ยงมาก
เวลาใครด่าว่าอย่างเลี้ยงให้ส่ง
เขาก็ไม่ฟัง พอด่าก็หันมายิ้มแล้วเลี้ยง
ยิ้มอย่างอารมณ์ดีด้วย ไม่มีโกรธ
ด่าได้ด่าไป กูจะเลี้ยง
แล้วเขาหายไปเดือนกว่าไม่มาเล่นเลย
ผมและเพื่อนในสนามบอลก็เป็นห่วง
ตามไปถึงที่บ้านเจอพ่อเขา
พ่อบอกมันตายจนเผาไปแล้ว
ดมกาวตำรวจเห็นตกใจหนีตกระเบียงตาย

[เกดลดา]

โอว ปั่นกันกระจุย มีคนตัดหน้าคุณตั้ง 2 คนแน่ะ

จริงๆไม่ใช่นักกีฬาอะไรเลย แต่ชอบที่จะเล่น(แต่เล่นแบบไม่แข่งขันน่ะค่ะ)  และชอบดูคนเล่นกีฬามาก สนุกดี

ไหนๆก็เขียนแล้ววันนี้มาเล่าเรื่องสมัย ม.5 กีฬาประเภทหนึ่งที่จัดขึ้นในกีฬาสีโรงเรียน นั่นคือ แชร์บอล



เกดไม่ได้ลงไปแข่งแต่อย่างใด แต่ได้รับหน้าที่เป็นพี่กลุ่มดูแลเรื่องกีฬาแชร์บอลของสีฟ้า 

เกดและเพื่อนๆ ต้องดูแลคอยวางแผนการเล่นให้กับน้องๆประถมค่ะ ทั้งทีมชายและหญิง

เกดเล่นกีฬาแบบทีมไม่เป็นค่ะ แต่็ก็ต้องศึกษาวิธีการเล่นและประสบการณ์จากที่เคยเรียนมา

เพื่อแนะนำและเรียกน้องๆมาฝึกซ้อมค่ะ 



ตอนแรกๆก็มีปัญหากันในกลุ่มเพื่อนกันเองเพราะแต่ละคนยังแบ่งงานกันไม่เป็น

ว่าต้องดูแลทีมยังไงใครดูอะไรตรงไหน ไม่ประชุมกันให้ดีก่อน

แต่ตอนหลังทุกอย่างลงตัว สนุกค่ะ ต้องคอยแนะนำน้องจัดรูปแบบวางแผนการเล่น ใครอยู่ตรงไหนยังไง



เห็นน้องๆเล่นรู้สึกมีความสุขมากค่ะ และไปๆมาๆก็สนิทกับน้องๆเหล่านี้ไปเลย

ได้เห็นความตั้งใจ บางครั้งน้องๆก็มีดื้อบ้าง แต่ก็ตบกลับมาจนได้

แต่เมื่อวันแข่งได้เห็นความพยายามและตั้งใจของน้องๆ น้ำตาซึมเลย


ถึงแม้สีฟ้าจะไม่ชนะ และได้เห็นน้องๆร้องไห้กัน แต่วันนั้นนับว่า

น้องๆได้ทำเต็มที่และชนะใจพวกเกดมากค่ะ มีความสุขมาก 

[คุณหนูฟ้า]

ไม่เล่นกีฬาอะไรเลย
แต่ชอบว่ายน้ำเพราะเย็นดี

ครั้งหนึ่งมีเพื่อนที่สนิทกันมาก ชอบตีเทนนิส
มันพาไปสโมสร ที่มีครบ ฟิตเนส เทนนิส สระว่ายน้ำ
ฟ้าก็ว่ายไป มันก็ตีเทนนิสไป

สนุกดี เจอฝรั่งแก่ เป็นยายได้แล้วมั๊ง 60 กว่าๆ
ใส่ชุดว่ายน้ำมาว่ายทุกวันเลย
ได้คุยกับเค้าบ้าง
จำได้คุ้นๆว่า ชุดว่ายน้ำคุณยายสีแดง แว่นตาสีเขียวแปร๋นเลย

เคยมีหนนึง
ว่ายน้ำอยู่ดีๆ ลูกเทนนิสลอยมาจากไหนไม่รู้ลงกลางหัว
เพื่อนวิ่งมาตามลูก เห็นเราใส่ชุดว่ายน้ำ
ทั้งโกรธ ทั้งอาย ทั้งเขิน 

[iannnnn]

เอ๊ะ ตกลงดีหรือไม่ดี

[คุณหนูฟ้า]

เอ๊ะ ตกลงดีหรือไม่ดี

ดี เพราะ หลังจากนั้น เพื่อนคนนั้น ก็มาขอเป็นแฟน  กริ๊ดมันมาตั้งนาน  

[แอ้]

เรื่องว่ายน้ำ .. มีครั้งนึงประทับใจมากๆ ..

ตอนอยู่มหาลัย ไปว่ายน้ำกันกับเพื่อนสาวอีกสองคน ไอ้สองคนนี้มันสนิทกันค่ะ
แอ้ว่ายไปว่ายมาคนเดียว เค้าจะอยู่กันสองคนตลอดเวลา
ไอ้คนนึงชุดว่ายน้ำสีน้ำเงินล้วนผอมหน่อย อีกคนชุดว่ายน้ำลายดอกบนพื้นน้ำเงินอวบกว่านิด ดูแล้วเข้ากั๊นเข้ากัน

แอ้ก็ดำน้ำไป มองผ่านแว่น เห็นบอดี้สองบอดี้ในชุดว่ายน้ำ น้ำเงินล้วนกะลายดอก ยืนแช่น้ำอยู่มุมนึง
กะจะแกล้งซะหน่อย ก็ดำยาวไปเลยค่ะ โผล่ปุ๊บก็โผกอดคนอวบทันที .. แล้วค่อยเงยหน้ามอง .. "จ๊ะเอ๋"...

อ่ะจ๊ากกกก มันไม่ใช่เพื่อนชั้น .. แล้วทำไมใส่ชุดเหมือนกันเลยฟะ !!!! 

โคตรจะอาย สุดที่จะอาย เพื่อนสองคนยืนอยู่อีกมุมนึง ..ส่วนคุณป้าสองคนนั้น..
ชุดเหมือนกันกะเพื่อนแอ้เปี๊ยบ..

[คุณหนูฟ้า]

   

[roundbol123]

รร เคยบังคับ ให้ว่ายน้ำเทอมละ 50 รอบไปกลับทางยาว
แรกๆ วันละ 2-3 รอบก็หรู
หลังๆว่ายเป็น + ว่ายบ่อย ได้ 12 รอบแน่ะ 

เจอคุณยายมาว่ายน้ำเหมือนกัน
แกจะว่ายช้าๆ นะ
แต่ไม่หยุดพักเลย  (นานาำได้ 1 รอบ หยุดพักน๊านนาน  )

ไม่บังคับให้ไปก็ไม่ไปอะ เหนื่อย

ดำด้วย 

[นักศิลปะ]

เมื่อมาเรียนกรุงเทพฯ เวลานั้น
ต๋อง ศิษย์ฉ่อยดังมาก
ผมก็เอาต๋องมาอ้างกับตัว
ตีสนุ๊กทุกวันเลิกเรียนเป็นเข้าโต๊ะนุ๊ก
เล่นตั้งแต่บ่ายจนเช้า พระบิณฑบาตรผมถึงเลิก
เล่นแบบนั้นจนใกล้ปิดเทอม
โรงเรียนก็ทวงค่าเทอม
ผมไม่มีให้เพราะเอาค่าเทอมไปตีสนุ๊กหมด
จะไม่ได้สอบ เลยบากหน้าไปบอกแม่
แม่ไปบอกพ่อ ผมไม่กล้าบอกพ่อ
กลัวพ่อเตะ พ่อไม่เตะและบอกว่า
เราเอาเงินกองท่วมโต๊ะสนุ๊กก็ไม่เก่งไปได้หรอก
เราไม่ได้มุ่งมั่นฝึกฝนมากับมัน
ถ้าเลิกไม่ได้ ให้ไปหางานทำแล้วเอาเงินนั้นมาเล่น
นี่เงินค่าเทอม พ่อเหนื่อย แม่ก็เหนื่อย
ตั้งใจเรียนด้วย พ่อพูดเสร็จผมทำเฉย
นั่งรถทัวร์มากรุงเทพฯ น้ำตาไหลพรากๆ ตลอดทาง
ผมไม่ได้เลิกเล่นสนุ๊กไปเลยทีเดียว
แต่ตอนนี้ไม่ได้เล่นอีกเลย

[คุณหนูฟ้า]

 


สะเทือนใจนะ

[iannnnn]

อ่านเนชั่นมาวันก่อนเลยพบว่า
ตอนนี้คุณต๋องแขวนคิวแล้วครับ

ยังจำภาพความยิ่งใหญ่ในสมัยเดียวกับเขาทรายขึ้นชกได้เลย
วงการกีฬาในบ้านเรามีฮีโร่เจ๋งๆ ตั้งเยอะ พอมีนัดชิงทีไรก็นั่งเฝ้าหน้าจอกันทุกบ้าน
มันเท่จริงๆ

[นักศิลปะ]

อ่านเนชั่นมาวันก่อนเลยพบว่า
ตอนนี้คุณต๋องแขวนคิวแล้วครับ

ยังจำภาพความยิ่งใหญ่ในสมัยเดียวกับเขาทรายขึ้นชกได้เลย
วงการกีฬาในบ้านเรามีฮีโร่เจ๋งๆ ตั้งเยอะ พอมีนัดชิงทีไรก็นั่งเฝ้าหน้าจอกันทุกบ้าน
มันเท่จริงๆ

เล่มไหนแอน
วันสองวัน ต๋องยังแข่งไทยแลนด์โอเพ่นอยู่เลย
หรือเขาลงรายการนี้หนสุดท้าย

[iannnnn]

จำไม่ได้แล้วครับ เมื่อสักเดือนก่อนนี่แหละครับ